บทที่ 516 วิธีเจือจาง พลิกชะตาฝืนสวรรค์

ถานไถหมิงอวี่ไม่ได้อยู่ว่างเลยในช่วงสองสามวันนี้ เขานำพาลูกน้องที่หัวไวหลายสิบคน ไปปรับปรุงซ่อมแซมลานเรือนเล็กที่ถานไถหมิงเลี่ยเคยอยู่เมื่อก่อนใหม่หมดทั้งข้างในและข้างนอก ประตูและหน้าต่างที่ดูเก่าไปสักหน่อยถูกเปลี่ยนเป็นของใหม่ วัชพืชในลานเรือนก็ถูกถอนออกไปจนสะอาดสะอ้าน

เมื่อจ้าวเหิงและถานไถหมิงอวี่พาจ้าวเหยี่ยนและคนอื่นๆ มาถึงหน้าประตูเรือน แม้ใบหน้าของจ้าวเหยี่ยนจะยังคงซีดเซียว แต่สภาพจิตใจก็ดูดีขึ้นกว่าตอนที่เพิ่งมาถึงมากจริงๆ เมื่อเดินเข้าไปในห้อง จ้าวเหยี่ยนก็มองเห็นแท่นดินขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ริมหน้าต่างเป็นอันดับแรก เขาเดินเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เอื้อมมือไปลูบเสื่อหญ้าหนานุ่มที่ปูอยู่ด้านบน

"ท่านจ้าว เราอยู่ในวังก็เคยเห็นของล้ำค่าแปลกตามาไม่น้อย แต่ในห้องกลับมีแท่นดินก่อเอาไว้เช่นนี้ เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก นี่เอาไว้ใช้ทำสิ่งใดหรือ? หรือว่าจะเป็นแท่นสำหรับวางกระถางต้นไม้?"

จ้าวเหยี่ยนหันหน้ากลับมา ในแววตาฉายความอยากรู้อยากเห็นอย่างบริสุทธิ์ใจ จ้าวเหิงยังไม่ทันได้อ้าปาก ถานไถหมิงอวี่ที่เดินตามมาด้านข้างก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความภาคภูมิใจหลายส่วน

"ฝ่าบาท นี่ไม่ใช่แท่นวางของอะไรหรอกพะยะค่ะ สิ่งนี้เรียกว่าเตียงเตาผิงไฟ! นี่เป็นของล้ำค่าที่พี่เขยของข้าคิดค้นขึ้นมาเพื่อพี่สาวและพวกเด็กๆ โดยเฉพาะเลยนะพะยะค่ะ"