บทที่ 519 โทษมหันต์ปลงพระชนม์ การเดิมพันสะท้านฟ้า

เฉียนปู้โซวมองจ้าวเหิง แววตาแฝงความหมายเชิงขอคำปรึกษา จ้าวเหิงพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงบอกให้เขาทำตามนั้น แม้หมอผีจะมีวิชาแพทย์ล้ำเลิศ แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเพียงหมอคนหนึ่ง สำหรับการต่อสู้แย่งชิงทางการเมืองที่เกี่ยวพันถึงพระราชอำนาจและชะตากรรมของค่ายชิงเฟิงเช่นนี้ เขาอย่าเข้าไปมีส่วนร่วมเลยจะดีกว่า

เมื่อได้รับการอนุญาตจากจ้าวเหิง แม้ในใจเฉียนปู้โซวจะไม่ค่อยยินยอมพร้อมใจนัก แต่ก็ทำได้เพียงวางสายยางในมือลง นำถุงเลือดนั้นกลับไปแขวนไว้บนโครงไม้อย่างระมัดระวัง จากนั้นก็โค้งกายถอยหลังออกจากห้องไปอย่างนอบน้อม ตอนที่เขาจากไป เขายังไม่ลืมที่จะหันกลับมามองอีกครั้ง แววตานั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความหลงใหลคลั่งไคล้และความคาดหวังต่อวิธีรักษาอันน่าตื่นตะลึงสะเทือนขวัญผู้คนนี้

ทันทีที่เฉียนปู้โซวจากไป ถานไถหมิงเยว่ก็หันขวับกลับมา ดึงจ้าวเหิงให้ออกห่างมาระยะหนึ่ง ความกังวลในแววตายิ่งฉายชัด

"ท่านพี่!" น้ำเสียงของนางถูกกดให้ต่ำลง น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความร้อนรนและการตั้งคำถามที่หาได้ยากยิ่ง "วิธีถอนพิษให้ฝ่าบาทที่ท่านบอก ก็คือวิธีนี้หรือ? นี่... นี่มันต่างอะไรกับวิธีแลกชีวิตด้วยชีวิตของเฉียนปู้โซวกัน?"

ถานไถหมิงเยว่เองก็ติดตามท่านอาจารย์ศึกษาวิชาแพทย์มาตั้งแต่เด็ก แม้จะเป็นเพียงความรู้ผิวเผิน แต่หลักการแพทย์พื้นฐานนางก็ยังพอเข้าใจอยู่บ้าง นางไม่เคยได้ยินวิธีเปลี่ยนถ่ายเลือดที่น่าตกตะลึงสะเทือนขวัญเช่นนี้มาก่อน วิธี "แลกชีวิตด้วยชีวิต" ที่เฉียนปู้โซวพูดถึง คือการใช้เลือดทั้งหมดในร่างกายของคนที่แข็งแรงไปสับเปลี่ยนกับเลือดของผู้ที่ถูกพิษ ในมุมมองของนางนี่ก็ถือเป็นการกระทำที่บ้าคลั่งน่าสะพรึงกลัวและไม่เคยได้ยินมาก่อนอยู่แล้ว ทว่า "วิธีเจือจาง" ที่จ้าวเหิงเสนอในยามนี้ คือการใช้เลือดของคนสิบกว่าคนหรืออาจจะหลายสิบคน เพื่อไปถอนพิษให้จ้าวเหยี่ยน ในสายตาของนางแล้ว นี่ก็เป็นเพียง "การแลกชีวิตด้วยชีวิต" ในอีกรูปแบบหนึ่งเท่านั้น ซ้ำยังดึงผู้คนเข้ามาพัวพันมากกว่าเดิมเสียอีก