บทที่ 526 นามชอบธรรม ปืนใหญ่เหล็กออกศึก

จ้าวเหิงและถานไถหมิงอวี่สบตากัน ทั้งสองต่างมองเห็นรอยยิ้มในแววตาของอีกฝ่าย

ไม่ว่าจะเป็นถานไถหมิงเลี่ย เกิ่งคุน หรือเฉินซานหยวน คนเหล่านี้ที่แบกรับอดีตมามากเกินไป ล้วนมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าจนแทบจะกลายเป็นความยึดติด ที่จะถอดหมวกคำว่า "โจรภูเขา" ใบนี้ออกไปให้จงได้

"ใช่ แต่ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว" น้ำเสียงของจ้าวเหิงดึงสติของเฉินซานหยวนกลับมา "นามชอบธรรมน่ะมีแล้ว แต่เส้นทาง ยังคงต้องพึ่งพาพวกเราก้าวเดินออกไปทีละก้าวด้วยตัวเอง"

"พอแล้ว! เท่านี้ก็พอแล้ว!" เฉินซานหยวนกระเด้งตัวลุกขึ้นจากพื้น เดินวนไปวนมาในโถงหารือข้อราชการ ปากก็พร่ำบ่นไม่หยุด "มีนามแห่งความชอบธรรมก็พอแล้ว! พวกเรามีเหตุผลในการยกทัพที่ชอบธรรมแล้ว! พวกเราคือกองทัพธรรม! คือกองทัพธรรมที่กำจัดโจรชั่วเพื่อบ้านเมือง!"

ในหัวของเขาปรากฏภาพธงของค่ายชิงเฟิงปักตระหง่านไปทั่วทุกหนแห่งทางเหนือจรดใต้ และเป็นวันที่ความอยุติธรรมของท่านแม่ทัพเฒ่าถานไถได้รับการชำระล้าง