บทที่ 527 ทัพใหญ่ประชิดแดน ผู้ตรวจการทิ้งเมืองหนี

จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จ้าวเหิงก็เดินตรงไปยังที่พักของจ้าวเหยี่ยนทันที

จ้าวเหยี่ยนกำลังนั่งอยู่บนม้านั่งหินในลานเรือน คลุมเสื้อคลุมผ้าฝ้ายที่ค่อนข้างเก่า ในมือถือชามชาหยาบๆ เฉินจงและหลินเยว่กำลังประลองกระบวนท่ากันอยู่ที่ลานว่าง ลมดาบพัดหนาวเหน็บ ท่วงท่าสะอาดสะอ้านเด็ดขาด หลี่เต๋อเฉวียนประคองเสื้อคลุมที่เพิ่งเย็บเสร็จใหม่ๆ โค้งเอวรอคอยอยู่ด้านข้าง เตรียมพร้อมที่จะคลุมลงบนพระอังสาของฮ่องเต้ได้ทุกเมื่อ

จ้าวเหิงผลักประตูเข้ามา จ้าวเหยี่ยนยกมือขึ้น เฉินจงและหลินเยว่จึงรั้งดาบกลับและถอยออกไป

"นั่งสิ" จ้าวเหยี่ยนวางชามชาลง บุ้ยปากไปทางม้านั่งหินฝั่งตรงข้าม

จ้าวเหิงเดินเข้าไปนั่งลง ลอบพิจารณาเขาอยู่สองสามปราด เทียบยาของเฉียนปู้โซวได้ผลจริงๆ สีหน้าคล้ำเทาของจ้าวเหยี่ยนจางลงไปกว่าครึ่ง ริมฝีปากเริ่มมีสีเลือดฝาด เบ้าตาก็ไม่ลึกโหลเหมือนแต่ก่อนแล้ว