บทที่ 574 จิ้งจอกเฒ่าหยั่งเชิงค่าย สินค้าแปลกใหม่รอวันประเมินค่า

จนกระทั่งม้าสองตัวของจ้าวเหิงหายลับไปที่สุดปลายเส้นทางสัญจรหลัก ฝุ่นควันจางหายไป นักพรตถึงได้ค่อยๆ พลิกตัวกลับมานั่งบนง่ามไม้

เขาปาดเหงื่อเย็นเยียบที่ผุดซึมบนหน้าผาก แววตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นหลังผ่านพ้นวิกฤต

เมื่อครู่นี้จ้าวเหิงเปลี่ยนความเร็วกะทันหันถึงสามครั้ง หันหน้ากลับมาสองครั้ง แต่ละครั้งล้วนเกือบจะบีบให้เขาต้องเผยตัวออกมา โดยเฉพาะครั้งสุดท้ายที่หยุดม้าฟังเสียงริมลำธาร... ช่วงเวลาครึ่งก้านธูปนั้น นักพรตถึงกับกดข่มลมหายใจจนแทบจะหยุดนิ่ง ต้องอาศัยกำลังภายในพยุงไว้ล้วนๆ

"เจ้าเด็กนี่..."

นักพรตบ่นพึมพำเสียงเบา มองดูทิศทางที่จ้าวเหิงจากไป แววตาสับสนซับซ้อน