บทที่ 578 สุราเซียนเลิศล้ำ สะเทือนวงการค้า

ผ่านไปถึงครึ่งก้านธูป เสียงไออันสะเทือนเลื่อนลั่นของหูหย่งฝูถึงได้ค่อยๆ สงบลง เขาสูดหายใจเข้าออกเฮือกใหญ่ ใช้แขนเสื้อผ้าแพรไหมอันหรูหราปาดเช็ดน้ำตาบนใบหน้าอย่างลวกๆ

ทว่า ในวินาทีถัดจากที่เสียงไอสงบลง รสหวานซ่านคออันกลมกล่อมที่ยากจะอธิบายได้ ผสมผสานกับกลิ่นหอมของไม้โอ๊กอันแปลกใหม่ที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน จู่ๆ ก็ไหลย้อนจากกระเพาะอาหารขึ้นมา แผ่ซ่านไปทั่วโพรงปากอย่างบ้าคลั่งราวกับคลื่นสึนามิ! หลังจากความปวดแสบปวดร้อนดั่งไฟแผดเผาจางหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความปลอดโปร่งโล่งสบายถึงขีดสุดที่ทำให้รูขุมขนทั่วทั้งร่างเบิกบาน!

"ฟู่—"

หูหย่งฝูพ่นลมหายใจขุ่นมัวที่แฝงด้วยกลิ่นสุราอันเข้มข้นออกมายาวเหยียด ยืดตัวตรงขึ้นในทันที ตบหน้าขาตัวเองฉาดใหญ่ แล้วโพล่งออกมาว่า