บทที่ 660 ทิ้งธนูเปิดประตูเมือง สติปัญญาทำลายแผนพิษ

"เดินไป! รีบเดิน! ไอ้พวกแกะสองขา เดินหน้าไป!"

ภายนอกด่านหูเหลา ลมเหนือพัดโหยหวน ราษฎรต้าอวี๋สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งกว่าสองหมื่นคน ราวกับฝูงวัวฝูงแกะที่ถูกไล่ต้อน เดินโซซัดโซเซขยับเคลื่อนไปยังทิศทางของด่านหูเหลา

เบื้องหลังของพวกเขา คือดาบโค้งเป่ยตี๋ที่สาดประกายวาววับ

เด็กหญิงวัยเจ็ดแปดขวบคนหนึ่งเดินต่อไปไม่ไหว ขาอ่อนแรงล้มฟุบลงไปในปลักโคลนอันหนาวเหน็บ มารดาของนางที่อยู่ด้านหลังพุ่งตัวเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง หมายจะดึงตัวลูกขึ้นมา ทว่ายังไม่ทันที่มือจะสัมผัสโดนตัวเด็ก แส้หนังที่มีหนามแหลมเส้นหนึ่งก็ฟาดลงบนหลังของมารดาอย่างแรง

"อ๊าก——!" มารดาร้องโหยหวนเสียงหลง แผ่นหลังหนังฉีกเนื้อหลุดในพริบตา