บทที่ 661 ล่อศัตรูเข้าไห ปืนใหญ่เหล็กสังหารเป่ยตี๋

"เปิ... เปิดประตูเมืองหรือ?!"

ถานไถหมิงอวี่ถึงกับงงงวยไปทั้งตัว กระทั่งทวนเจาะเกราะในมือก็แทบจะร่วงหล่นลงพื้น เขามองจ้าวเหิงอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา สงสัยว่าตนเองหูฝาดไปหรือไม่

ทหารประชิดกำแพงเมือง ทหารม้าเหล็กเป่ยตี๋แปดหมื่นนายอยู่ห่างจากประตูเมืองไม่ถึงสองร้อยก้าว การเปิดประตูเมืองในเวลานี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการชักหมาป่าเข้าบ้าน รนหาที่ตายชัดๆ!

"ท่านจ้าว ทำเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาดนะขอรับ!" อู๋กังเองก็ร้อนใจ คุกเข่าลงข้างหนึ่งแล้วตะโกนลั่น "หากประตูเมืองเปิดออก ภายในด่านก็ไร้จุดยุทธศาสตร์ให้ตั้งรับ พี่น้องสามหมื่นนายต้องจบสิ้นกันหมดแน่ขอรับ!"

เหล่าทหารบนกำแพงเมืองยิ่งมองหน้ากันเลิ่กลั่ก หากไม่ใช่เพราะบารมีของจ้าวเหิงที่สั่งสมมาอย่างลึกซึ้งในยามปกติ ยามนี้เกรงว่าคงมีคนก่อความวุ่นวายไปแล้ว