บทที่ 710 คลื่นอุตสาหกรรมทหารโหมกระหน่ำ แขกผู้ลึกลับจากซู่โจว

จ้าวเหิงหมุนตัว หยิบป้ายหยกเหล็กดำที่แสดงถึงอำนาจสูงสุดของค่ายชิงเฟิงลงมาจากชั้นวางด้านข้าง แล้วส่งมอบให้ถึงมือของโม่เจิ้งชิงอย่างจริงจัง

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ค่ายช่างฝีมือ โรงถลุงเหล็ก และโรงเครื่องจักรพลังน้ำที่หลังเขา นอกเหนือจากการผลิตตามปกติแล้ว กำลังคนและสิ่งของเครื่องใช้ที่เหลือ ให้ท่านเรียกใช้งานได้ตามใจชอบ"

สายตาของจ้าวเหิงมองทะลุคลังอาวุธ ออกไปยังท้องฟ้าด้านนอกที่มืดสนิทลงแล้ว

"ข้าต้องการให้ท่านนำปืนคาบศิลาและกระสุนระเบิดเหล่านี้ ไปติดตั้งให้อยู่ในมือของพี่น้องกองทัพเสวียนเจี่ยทุกคนให้จงได้ก่อนจะถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า"

โม่เจิ้งชิงรับป้ายมาด้วยสองมือ กำมันไว้ในฝ่ามือแน่น เหลี่ยมมุมของโลหะทิ่มตำจนเจ็บปวด ทว่าเขากลับไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย