บทที่ 713 ควบม้าฝ่าราตรีสู่ซู่โจว ความลับแห่งเขาดำ

เกลือทิ้งแล้วห้าแสนชั่ง ฟังดูน่าตกใจก็จริง แต่บัดนี้กิจการของค่ายชิงเฟิงแผ่ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ สินค้าในคลังเพียงเท่านี้ย่อมมีวันหมดไป เขากำลังกลัดกลุ้มเรื่องแหล่งวัตถุดิบในอนาคตอยู่พอดี คิดไม่ถึงเลยว่า ตอนที่กำลังง่วงนอนก็มีคนเอาหมอนมาส่งให้พอดี

นี่มันเหมืองร้างเสียที่ไหน นี่มันอ่างวิเศษที่สามารถผลิตเกลือหิมะออกมาได้อย่างไม่ขาดสายชัดๆ เป็นของล้ำค่าที่สวรรค์ประทานมาให้

ขอเพียงจัดการอย่างเหมาะสม เส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจทั้งหมดของค่ายชิงเฟิง จะต้องตกอยู่ในกำมือของเขาอย่างสมบูรณ์

เมื่อจ้าวเหิงได้ยินเช่นนั้น ก็ไม่ได้อธิบายในทันที เขาเพียงหันหน้าไป มองดูหัวหน้าหน่วยป้องกันผู้ซื่อสัตย์ภักดีแต่วิสัยทัศน์คับแคบผู้นี้ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ลึกล้ำยากจะหยั่งถึง

สิ่งที่ซ่อนอยู่ในรอยยิ้มนั้นมีมากเกินไป ชั่วขณะหนึ่งเฉินซานหยวนจึงยังไม่อาจทำความเข้าใจได้