บทที่ 716 ซื้อที่ดินไร้ค่าบังหน้า ชิงภูเขาทองคำอย่างแนบเนียน

จ้าวเหิงหัวเราะออกมา

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ในรอยยิ้มนั้นไม่มีความอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเย็นเยียบที่ทำให้คนรู้สึกหนาวเหน็บออกมาจากรอยต่อของกระดูก

"สามหมื่นตำลึง?" เขาทวนคำพูด น้ำเสียงไม่ดังนัก แต่กลับเหมือนใบมีดที่กรีดลงบนแก้วหูของทุกคน

"บวกกับของแถมอีกสามสี่ห้าพันตำลึงงั้นหรือ?"

"พวกท่าน เห็นจ้าวเหิงผู้นี้เป็นโจรภูเขาบ้านนอกที่ไม่เคยเห็นโลกกว้างจริงๆ หรือ?"