บทที่ 738 ริบทรัพย์สร้างบารมี เชือดไก่ให้ลิงดู

"นั่นมันของข้า! นั่นมันสินเดิมของข้านะ!" สตรีที่สวมอาภรณ์หรูหรานางหนึ่งดิ้นรนหมายจะพุ่งเข้าไป แต่กลับถูกทหารนายหนึ่งใช้ฝักดาบผลักจนล้มลงกับพื้นอย่างรวดเร็วไร้ความปรานี

จางป๋อเหนียนและพ่อบ้านชราถูกสวมตรวนเหล็กอันหนักอึ้ง ถูกคุมตัวอยู่กลางลานบ้านราวกับสุนัขแก่สองตัว เขาสั่นเทาไปทั้งร่างอย่างควบคุมไม่ได้ ทำได้เพียงเบิกตามองดูความมั่งคั่งที่ตนเอง บิดา และท่านปู่ สั่งสมมาถึงสามชั่วอายุคนด้วยแผนการร้ายและเลือดเนื้อ ถูกตรวจนับและขนขึ้นรถไปอย่างง่ายดายเช่นนี้

ทรัพย์สมบัติทุกหีบ ราวกับก้อนเนื้อที่ถูกเฉือนออกไปจากร่างของเขาทั้งเป็น

เขาอยากจะแผดเสียงคำราม อยากจะด่าทอ แต่ลำคอราวกับถูกยัดด้วยเศษผ้าขาดๆ ไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้เลยแม้แต่คำเดียว มีเพียงน้ำตาอันขุ่นมัวของคนแก่ที่ไหลรินลงมาตามรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าเป็นสาย

ข่าวคราวราวกับติดปีก บินไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเมืองชิงโจวภายในชั่วข้ามคืน