บทที่ 746 เช่าที่ดินทดลองเพาะปลูก ค้นพบโอกาสทางธุรกิจ

หลิวต้าจู้ไปสอบถามจากกลุ่มผู้ลี้ภัยที่กำลังทำงานอยู่ใกล้ๆ แล้วรีบกลับมารายงาน "ท่านจ้าว เป็นที่ดินรกร้างที่ชายชราแซ่ซุนคนหนึ่งในกลุ่มผู้ลี้ภัยเป็นคนบุกเบิกเองขอรับ ปลูกหัวไชเท้ากับผักกาดขาวไว้หน่อยหนึ่ง เพิ่งเก็บเกี่ยวเสร็จ เตรียมจะปลูกใหม่หลังช่วงฤดูใบไม้ผลิขอรับ"

จ้าวเหิงไม่ได้พูดอะไร เพียงสั่งให้หลิวต้าจู้ไปตามตัวหลี่เถี่ยซานมา

เมื่อหลี่เถี่ยซานวิ่งเหยาะๆ มาถึง จ้าวเหิงกำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างคันดิน ใช้ปลายนิ้วหยิบดินขึ้นมาขยี้ดู

ดินนั้นดำสนิทและร่วนซุย ส่งกลิ่นหอมของหญ้าและไม้ที่เน่าเปื่อย หลี่เถี่ยซานหอบหายใจหนักหน่วง มองตามสายตาของจ้าวเหิงไปยังที่ดินผืนนั้น เขาอ้าปากอยากจะพูดว่าที่ดินในค่ายนี้ไม่ใช่สมบัติของท่านจ้าวทั้งหมดหรือ? แค่บอกให้ชายชราคนนั้นย้ายที่ ก็จบเรื่องแล้วไม่ใช่หรือ?

ทว่าเมื่อเห็นท่าทีที่จดจ่อของจ้าวเหิง เขาก็กลืนคำพูดที่ค้างอยู่ตรงปลายลิ้นลงไป