บทที่ 748 ปลูกพืชกลางฤดูหนาว ราษฎรนับหมื่นกราบไหว้

ม่อเจิ้งชิงไม่รู้ว่ามาถึงตั้งแต่เมื่อใด เขาไม่ได้เดินเข้าไปในเรือนกระจก ทำเพียงยืนอยู่ด้านนอก เอามือไพล่หลังมองดูเรือนกระจกแก้วที่ส่องประกายระยิบระยับอยู่ภายใต้แสงแดดอยู่นาน จึงลูบเคราแล้วถอนหายใจยาวออกมา

"นำแสงตะวันมาใช้ประโยชน์ สร้างความอบอุ่นประหนึ่งวสันตฤดูท่ามกลางเหมันตฤดู วิชาจักรกลของสำนักม่อ เทียบกับท่านจ้าวไม่ได้เลยแม้แต่น้อย"

หลี่เถี่ยซานและคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลังไม่เข้าใจคำว่าวิชาจักรกลอะไรนั่น แต่เมื่อเห็นแม้แต่ตาเฒ่าม่อยังกล่าวว่าเทียบท่านจ้าวไม่ได้ ของสิ่งนี้ย่อมต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

จ้าวเหิงไม่ได้สนใจเสียงอุทานจากภายนอก

เขาเดินเข้าไปในเรือนกระจก ปิดประตู แล้วลงมือจุดเตาถ่านด้วยตนเอง