ตอนที่ 61
ตอนที่ 61 มูลค่าประเมิน 150 ล้านเหรอ คุณดูเงินในบัญชีธนาคารก่อนเถอะ
minibunny · 8,375 ตัวอักษร
"มูลค่าก่อนเพิ่มทุน 150 ล้านครับ"
ตอนที่โจวอวี่เอ่ยตัวเลขนี้ออกมา น้ำเสียงของเขาหนักแน่นมั่นคงมาก
ปีที่แล้วเย่าสือทำรายได้ไปกว่า 76 ล้าน ปีนี้ยังคงรักษาอัตราการเติบโตได้ดี แบรนด์เริ่มมีฐานผู้ใช้ที่เหนียวแน่นในกลุ่มนักปั่นจักรยาน มอเตอร์ไซค์ทัวริ่ง และกิจกรรมเอาต์ดอร์ แถมมูลค่าประเมินหลังเพิ่มทุนรอบก่อนก็แตะ 120 ล้านไปแล้ว
ตามตรรกะทั่วไปของสตาร์ตอัป เมื่อบริษัทขยายใหญ่ขึ้น รายได้สูงขึ้น มูลค่าประเมินในรอบนี้ก็ควรจะขยับตามขึ้นไปอย่างเป็นธรรมดา
โจวอวี่ถึงขั้นรู้สึกว่า การที่ตัวเองเปิดราคาแค่ 150 ล้าน ถือว่าเกรงใจมากแล้วด้วยซ้ำ
บรรยากาศภายในห้องประชุมของชวนสิงเงียบกริบ
เฉิงเซียวก้มหน้ามองโมเดลประเมินมูลค่า ตรงหน้าเหอชิงมีข้อมูลทางการเงินสองปีล่าสุดของเย่าสือวางอยู่ ส่วนเจี่ยงเหยียนก็ตรวจทานสัญญาระหว่างผู้ถือหุ้นรอบก่อนและเอกสารการระดมทุนรอบนี้จนครบถ้วนแล้ว
กู้ชวนไม่ได้ตอบกลับในทันที
เขาหยิบรีโมตขึ้นมากดหนึ่งครั้ง
กราฟการเติบโตของรายได้เย่าสือบนจอภาพขนาดใหญ่หายไป ถูกแทนที่ด้วยแผนผังวงจรเงินสดที่เหอชิงเพิ่งสรุปเสร็จเมื่อวาน
จัดซื้อ
ผลิต
รับเข้าคลัง
ขายบนแพลตฟอร์ม
กระจายสินค้าให้ตัวแทนจำหน่าย
เรียกเก็บเงิน
ผังขั้นตอนทั้งหมดถูกลากเชื่อมโยงเป็นวงจรขนาดใหญ่บนหน้าจอ
"คุณโจวครับ รายได้ 76 ล้าน ตัวเลขนี้สวยมากทีเดียว"
กู้ชวนเงยหน้าขึ้นมองโจวอวี่
"แต่พอสิ้นปีที่แล้ว บริษัทมีลูกหนี้การค้ากว่า 21 ล้าน สินค้าคงคลังอีกกว่า 26 ล้าน แล้วปีนี้คุณยังเตรียมจะขยายช่องทางออฟไลน์ต่ออีก"
โจวอวี่พยักหน้ารับ
"ใช่ครับ แต่ปีนี้เราจะระมัดระวังรอบคอบขึ้น"
กู้ชวนเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบา ๆ
"แค่ช่องทางจำหน่ายหกสิบกว่าแห่งในตอนนี้ก็จมเงินก้อนโตไว้ระหว่างทางมากพอแล้ว คุณยังวางแผนจะเพิ่มเป็น 150 แห่งอีก ถ้าดูจากเครดิตเทอมและวิธีวางจำหน่ายสินค้าในปัจจุบัน เงินสดที่จะต้องจมไปคงยิ่งพุ่งสูงขึ้นไปอีก"
"ผมเข้าใจครับ"
โจวอวี่พูด "รอบนี้เราถึงเตรียมจะระดมทุน 15 ล้านไงครับ"
กู้ชวนยิ้ม
"ปัญหามันอยู่ตรงนี้พอดีครับ"
คนสองสามคนในห้องประชุมต่างเงยหน้าขึ้นมอง
กู้ชวนพูดต่อ "คุณต้องการเงิน 15 ล้าน เกือบหนึ่งในสามเอาไปขยายช่องทาง อีกส่วนเอาไปสต็อกของ แม้แรงกดดันเรื่องเงินสดอาจจะบรรเทาลงได้ชั่วคราว แต่พอผ่านไปไม่กี่เดือนก็มีโอกาสสูงมากที่จะวนกลับมาเจอปัญหาเดิมอีก"
โจวอวี่ขมวดคิ้ว
"แต่การขยายช่องทางจะทำให้ยอดขายโตขึ้นนะครับ"
"ยอดขายที่โตขึ้นมีมูลค่าแน่นอนอยู่แล้วครับ"
น้ำเสียงของกู้ชวนยังคงราบเรียบ
"แต่มีข้อแม้ว่าเงินที่ขายได้ต้องหมุนกลับเข้ามาให้ทันเวลา"
จอภาพขนาดใหญ่เปลี่ยนไปยังอีกหน้าหนึ่ง
เหอชิงคำนวณตัวเลขคร่าว ๆ ล่วงหน้าไว้เรียบร้อยแล้ว
ถ้าเย่าสือยังเดินหน้าขยายช่องทางจำหน่ายตามแผนเดิม ควบคู่ไปกับการสต็อกสินค้าใหม่ เงินสดหมุนเวียนของบริษัทในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าจะลดฮวบอย่างรวดเร็ว ช่วงที่ตึงมือที่สุดอาจถึงขั้นต้องจ่ายทั้งเงินเดือนพนักงาน ค่าสินค้าให้ซัพพลายเออร์ และงบการตลาดประดังเข้ามาพร้อมกัน
กำไรทางบัญชีอาจจะยังมีอยู่
แต่ยอดเงินจริงในบัญชีคงต้องลุ้นกันจนตัวโก่ง
"คุณดูตรงนี้นะครับ"
กู้ชวนชี้ไปที่กราฟเส้นคาดการณ์กระแสเงินสด
"ถ้าทำตามแผนปัจจุบันของคุณ รายได้ปีนี้มีโอกาสทะลุ 100 ล้านได้จริง ๆ"
สีหน้าของโจวอวี่เริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย
กู้ชวนก็ชิงพูดต่อทันที "แล้วคุณก็อาจจะได้นั่งกอดรายงานประจำปีที่โชว์ยอด 100 ล้าน พลางหันไปถามฝ่ายการเงินว่าจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายเงินเดือนเดือนหน้า"
ทั่วทั้งห้องประชุมเงียบกริบไปสองวินาที
เฉิงเซียวก้มหน้ากลั้นขำสุดชีวิต
แต่หัวหน้าฝ่ายการเงินของเย่าสือกลับขำไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
เพราะภาพเหตุการณ์นี้มันช่างตรงกับความเป็นจริงของพวกเขาเหลือเกิน
ช่วงปลายปีที่แล้ว บริษัทก็เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาหนหนึ่ง
เทศกาล 11.11 ยอดขายถล่มทลาย
ยอดสั่งซื้อบนแพลตฟอร์มพุ่งทะลัก
ในกลุ่มแชตบริษัทเต็มไปด้วยบรรยากาศชื่นมื่นยินดี
ทว่าพอวันรุ่งขึ้น ฝ่ายการเงินดึงตารางกระแสเงินสดออกมากาง ความสุขของทุกคนก็พลันหดหายไปครึ่งหนึ่ง
ของขายออกไปได้แล้วจริง
แต่เงินยังคงติดแหง็ก รอคิวโอนจากแพลตฟอร์มและตัวแทนจำหน่าย
ซัพพลายเออร์ไม่มีทางซาบซึ้งใจจนยอมรอเงินอีกครึ่งปี เพียงเพราะยอด GMV ของคุณเติบโตขึ้น 50% หรอก
โจวอวี่เงียบไปครู่หนึ่ง
"คุณกู้คิดว่ารอบนี้พวกเรามีมูลค่าเท่าไรครับ"
กู้ชวนไม่ได้เปิดตัวเลขออกมาทันที
"เรามาทำความเข้าใจเรื่องหนึ่งให้ตรงกันก่อนดีกว่า"
"เรื่องอะไรครับ"
"มูลค่าประเมินรอบก่อน 120 ล้าน กลายเป็นอดีตไปแล้ว"
คิ้วของโจวอวี่กระตุกเล็กน้อย
กู้ชวนพูดต่อ "ตอนนี้รายได้เพิ่มขึ้น ฐานผู้ใช้ก็โตขึ้น เรื่องพวกนี้ถือเป็นแต้มบวกแน่นอน"
"แต่ในเวลาเดียวกัน อัตราการเปลี่ยนเป็นกระแสเงินสดของบริษัทยังค่อนข้างต่ำ สินค้าคงคลังค้างอยู่เยอะ ยอดขายหน้าร้านบางช่องทางก็ธรรมดามาก จุดนี้ก็ต้องนำมาคิดคำนวณด้วยเหมือนกัน"
"เงินที่นักลงทุนควักกระเป๋าต้องใช้แก้ปัญหาของวันนี้ และยังต้องแบกรับความเสี่ยงของวันพรุ่งนี้ด้วย"
"ถ้าคิดมูลค่าประเมินโดยมองแค่การเติบโตของรายได้ ความเสี่ยงทั้งหมดก็จะถูกโยนไปให้รอบถัดไป"
โจวอวี่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เงียบไปสองสามวินาทีก่อนเอ่ยปาก "ถ้าอย่างนั้น 130 ล้านเป็นไงครับ"
ในที่สุดเฉิงเซียวก็เอ่ยขึ้นมา
"ตอนนี้ทางเรายังให้ตัวเลขนั้นไม่ได้ครับ"
โจวอวี่หันไปมองเขาเขม็ง
"ต่างกันเท่าไรครับ"
เฉิงเซียวยิ้มน้อยๆ
"ต่างกันพอสมควรเลยครับ"
โจวอวี่เริ่มจนปัญญา
"ยังไงก็น่าจะมีตัวเลขสักตัวสิครับ"
กู้ชวนยกถ้วยชาขึ้นจิบ
"คุณบอกมาก่อนสิว่า ใน 130 ล้านนั้น คุณคิดว่าสินทรัพย์ประเภทช่องทางจำหน่ายมีมูลค่าเท่าไร"
คำถามนี้ทำเอาโจวอวี่ถึงกับชะงัก
"ตัวช่องทางเองก็มีมูลค่าของแบรนด์อยู่นะครับ"
"มีครับ"
"หน้าร้านออฟไลน์กว่าหกสิบแห่ง ลูกค้าได้เห็นสินค้าจริง และสะดวกต่อการทดลองใช้"
กู้ชวนพยักหน้า
"ถ้าอย่างนั้นเรามาดูกันทีละร้านเลยครับ"
ตลอดครึ่งชั่วโมงต่อมา การประชุมเปลี่ยนจากการถกเรื่อง 'ตกลงจะประเมินมูลค่าเท่าไร' ไปเป็นการชำแหละช่องทางจำหน่ายอย่างถึงพริกถึงขิง
ตัวแทนจำหน่ายระดับท็อปยี่สิบกว่าแห่งแรกมียอดขายคงที่ การเก็บเงินรอบิลก็เป็นไปตามปกติ
ช่องทางจำหน่ายระดับกลาง ยอดขายอยู่ในเกณฑ์ทั่วไป แต่อย่างน้อยก็ยังช่วยโปรโมตแบรนด์ได้
ส่วนสิบกว่าแห่งสุดท้าย สภาพดูไม่จืดเลยสักนิด
บางร้านเดือนหนึ่งขายได้แค่ไม่กี่เครื่อง
แต่กลับต้องส่งสินค้าไปสต็อกไว้ล่วงหน้า
เงินรีเบตก็ต้องจ่ายตามเดิม
เครดิตเทอมก็ต้องรอไปตามระเบียบ
แถมยังต้องแบกรับความเสี่ยงจากการโยกย้ายสินค้าระหว่างงวดอีกต่างหาก
"ขนาดของช่องทางจำหน่ายพวกนี้ เขียนลงในสไลด์พรีเซนต์แล้วดูสวยหรูมากครับ"
กู้ชวนพูดขึ้น "แต่พอเอามาเทียบกับกระแสเงินสดจริง ดูเหมือนมันจะไม่ได้สวยงามขนาดนั้นแล้วสิครับ"
โจวอวี่หัวเราะเจื่อน
"คุณกู้ คำพูดของคุณนี่แทงใจดำชะมัด"
"ตัวเลขต่างหากที่แทงใจ"
กู้ชวนคลี่ยิ้ม
"ผมแค่มีหน้าที่อ่านมันออกมา"
คนในทีมเย่าสือบางคนอดก้มหน้ากลั้นขำไม่ได้
บรรยากาศที่เดิมทีตึงเครียดพลอยผ่อนคลายลงเล็กน้อย
โจวอวี่หยิบเครื่องคิดเลขขึ้นมาอีกครั้ง
ผ่านไปครู่หนึ่ง
"120 ล้านก่อนเพิ่มทุนครับ"
กู้ชวนส่ายหน้า
"100 ล้าน"
"ต่ำเกินไปครับ"
"ถ้าอย่างนั้นก็คุยกันต่อครับ"
กู้ชวนไม่รีบร้อนเลยสักนิด
เฉิงเซียวเองก็ยังคงสุขุมนิ่งสงบ
บริษัทมีผลิตภัณฑ์ที่จับต้องได้จริง และชวนสิงก็อยากลงทุนด้วยจริง ๆ
แต่ระหว่าง 'อยากลงทุน' กับ 'ต้องลงทุน' นั้นต่างกันลิบลับ
ทางฝั่งเย่าสือเองก็เช่นกัน
พวกเขาต้องการเงินทุน แต่ในตลาดก็ไม่ได้มีชวนสิงเป็นตัวเลือกเพียงเจ้าเดียว
ทั้งสองฝ่ายต่างมีทางเลือกในมือ
ราคาที่เจรจาออกมาในสถานการณ์แบบนี้ถึงจะมีความหมาย
การประชุมกินเวลาล่วงเลยไปเกือบสองชั่วโมง
โจวอวี่ยอมปรับลดตัวเลขลงมาเรื่อย ๆ จาก 150 ล้านจนเหลือ 110 ล้าน
ฝั่งชวนสิงยอมขยับราคาขึ้นจาก 100 ล้าน
ในที่สุดทั้งสองฝ่ายก็มาหยุดตรงตัวเลขที่ยังมีช่องว่างระหว่างกันอยู่
โจวอวี่เดินเลี่ยงออกจากห้องประชุมไปคุยโทรศัพท์
ผู้ถือหุ้นรุ่นก่อตั้งของเย่าสือจำเป็นต้องร่วมหารือเรื่องราคาสุดท้ายด้วย
บริเวณพื้นที่พักผ่อน
หัวหน้าฝ่ายการเงินของเย่าสือยืนพิงริมหน้าต่าง พลางเปรยขึ้นมาเบา ๆ
"คุณกู้ดูยังหนุ่มแท้ ๆ แต่เวลากดมูลค่าประเมินนี่เคี่ยวชะมัด"
หัวหน้าฝ่ายซัพพลายเชนส่ายหน้า
"ประเด็นคือเขากดราคาอย่างมีเหตุผลน่ะสิ"
"ถ้าแค่บอกลอย ๆ ว่าประเมินมูลค่าสูงเกินไป ฉันยังพอคิดได้ว่าจงใจกดราคา"
"แต่นี่เล่นคำนวณแจกแจงเสร็จสรรพว่าสินค้าล็อตไหนค้างสต็อกจมเงินทุนอยู่บ้าง แล้วนายจะเอาอะไรไปเถียงเขาได้ล่ะ"
หัวหน้าฝ่ายการเงินเหลือบมองไปยังห้องประชุมแวบหนึ่ง
"ก่อนหน้านี้ฉันนึกว่าชวนสิงเพิ่งตั้งบริษัท คงพึ่งพาแค่ชื่อเสียงส่วนตัวของกู้ชวนเสียอีก"
"แต่พอมาดูตอนนี้..."
เขาไม่ได้พูดต่อ
แต่หัวหน้าฝ่ายซัพพลายเชนเข้าใจดี
ตลอดการประชุมในวันนี้ ตั้งแต่เรื่องการเงิน ช่องทางจำหน่าย ซัพพลายเชน ไปจนถึงข้อกฎหมาย คนของชวนสิงต่างทำหน้าที่ในส่วนของตัวเองได้อย่างไร้ที่ติ
และที่สำคัญยิ่งกว่าคือ กู้ชวนสามารถร้อยเรียงทุกอย่างเข้าด้วยกันจนกลายเป็นตรรกะที่เฉียบคมและชัดเจน
อายุน้อยก็ส่วนอายุน้อย
มืออาชีพก็ส่วนมืออาชีพ
สองสิ่งนี้มีอยู่พร้อมกันได้อย่างลงตัว
สิบกว่านาทีต่อมา
โจวอวี่เดินกลับเข้ามาอีกครั้ง
"คุณกู้ครับ"
"ทางผู้ถือหุ้นของเรายอมคุยต่อครับ"
"แต่ผมเองก็มีเงื่อนไขข้อหนึ่งเหมือนกัน"
"ว่ามาสิครับ"
"ถ้าการประเมินมูลค่าเป็นไปตามช่วงราคาของพวกคุณ รอบนี้ชวนสิงต้องเป็นผู้ลงทุนหลักครับ"
กู้ชวนยิ้ม
"เดิมทีพวกเราก็ตั้งใจจะเป็นลีดอินเวสเตอร์อยู่แล้วครับ"
โจวอวี่นั่งลง
"ถ้าอย่างนั้นพวกคุณเตรียมจะลงเงินเท่าไหร่กันแน่ครับ"
กู้ชวนเหลือบมองเฉิงเซียวแวบหนึ่ง
เฉิงเซียวพลิกกรอบข้อตกลงการลงทุนฉบับล่าสุดมาไว้ตรงหน้า
โจวอวี่ก้มลงมอง
ตัวเลขในบรรทัดแรกสะท้อนเข้าสู่สายตาทันที
[จำนวนเงินลงทุน: 10,000,000 หยวน]
ถัดลงมาอีกบรรทัด
[สัดส่วนการถือหุ้นเป้าหมาย: 12.5%]
โจวอวี่จ้องตัวเลขสองชุดนั้นจนหางตากระตุกเบา ๆ
"คุณกู้ครับ"
"ราคาที่คุณให้นี่มัน..."
กู้ชวนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้
"พรุ่งนี้ค่อยคุยกันต่อครับ"
"คืนนี้คุณจะด่าผมสักสองสามคำก่อนก็ได้ครับ"
โจวอวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดขำออกมา
"ตอนนี้ผมก็อยากด่าจริง ๆ นั่นแหละครับ"
เฉิงเซียวช่วยเสริมขึ้นมาจากข้าง ๆ ประโยคหนึ่ง
"แนะนำให้กลับไปด่าที่บริษัทนะครับ"
"ห้องประชุมเราอัดเสียงไว้อยู่นะครับ"
โจวอวี่ "..."
ทุกคนในห้องต่างพากันหัวเราะครืน
แต่เอกสารกรอบข้อตกลงการลงทุนบนโต๊ะยังคงวางนิ่งไม่ขยับ
สิบล้านหยวน
12.5%
การเจรจาต่อรองราคาที่แท้จริงในรอบถัดไป เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น