ตอนที่ 66
ตอนที่ 66 โฆษณาไม่ต้องโม้โอ้อวด ก็ขายของได้เหมือนกัน
minibunny · 7,458 ตัวอักษร
หกวันก่อนแคมเปญโปรโมชันหน้าร้อนของเย่าสือจะเริ่มต้นขึ้น คอนเทนต์ชุดแรกก็ถูกปล่อยลงบนโลกออนไลน์
สตูดิโอหนานจือนำฟุตเทจที่เก็บรวบรวมไว้ตั้งแต่ช่วงทดสอบมาตัดต่อใหม่ทั้งหมด ช่วงเปิดคลิปไม่ได้ใส่แม้กระทั่งภาพโคลสอัปตัวสินค้า แต่เปิดฉากด้วยภาพเมืองเจียงไห่ในเวลาหกโมงเช้าตรงๆ
ชายหนุ่มสายปั่นจักรยานคนหนึ่งล็อกกล้องเข้ากับแท่นยึดบนแฮนด์ กดเปิดเครื่อง แล้วสะพายเป้ก้าวเท้าออกจากบ้าน
ภาพตัดต่อไป
หญิงสาวในทริปฉลองเรียนจบยัดกล้องเย่าสือใส่ช่องตาข่ายข้างกระเป๋าเป้อย่างไม่ใส่ใจ พอขึ้นรถไปแล้วถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องหยิบออกมาชาร์จแบต
ระหว่างตั้งแคมป์ฝนเกิดตกลงมาปรอยๆ คนอื่นในกลุ่มต่างพากันวิ่งวุ่นเก็บโทรศัพท์กับกล้องถ่ายรูป มีเพียงเธอที่เหลือบมองกล้องเย่าสือซึ่งยังแขวนอยู่ตรงเสาเต็นท์แวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าย่างเนื้อต่อ
วิดีโอทั้งเรื่องมีความยาวสองนาทีกว่า
มีช่วงที่พูดถึงสเปกสินค้าแค่ยี่สิบกว่าวินาทีเท่านั้น
ทั้งรุ่นชิป ขนาดเซนเซอร์ ชื่ออัลกอริทึม ล้วนถูกพูดผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ส่วนเนื้อหาหลักจริงๆ ล้วนเป็นภาพของคนธรรมดาทั่วไปที่พกกล้องออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก
ข้อความทิ้งท้ายตอนจบมีเพียงสี่คำเท่านั้น
[หยิบแล้วลุยเลย]
ตอนที่เฉินข่ายเห็นคลิปเวอร์ชันสมบูรณ์เป็นครั้งแรก เขายังรู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไหร่
"จะปล่อยไปแบบนี้จริง ๆ เหรอครับ"
เสิ่นหนานจือที่กำลังตรวจเช็กซับไตเติลหน้าจอคอมพิวเตอร์หันกลับมามองเขา
"คุณยังอยากใส่อะไรเพิ่มอีกล่ะคะ"
"อย่างพวกสเปกระบบกันสั่น ฟอร์แมตการเข้ารหัสวิดีโอ หรือพวกอัลกอริทึมอัจฉริยะน่ะครับ"
"ในหน้ารายละเอียดสินค้ามีบอกไว้หมดแล้วค่ะ"
"ถ้าในโฆษณาไม่พูดถึงเลย มันจะไม่ดูเหมือนสินค้าเราไม่มีเทคโนโลยีอะไรเลยเหรอครับ"
เสิ่นหนานจือยิ้มออกมา
"ถ้าลูกค้าอยากศึกษาเรื่องสเปกจริงจัง เดี๋ยวเขาก็กดเข้าไปดูในหน้ารายละเอียดเองแหละค่ะ"
"สิ่งสำคัญอันดับแรกของวิดีโอสั้นคือ ต้องทำให้คนอยากดูจนจบให้ได้ค่ะ"
เฉินข่ายยกมือลูบจมูก
"ผมคงชินกับการทำพวกงานแถลงข่าวเปิดตัวมากไปหน่อยน่ะครับ"
กู้ชวนที่นั่งเปิดดูแผนยิงแอดฉบับไฟนอลอยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้น
"ในงานแถลงข่าว คนดูเขานั่งฟังอยู่หน้าเวทีแล้ว แต่วิดีโอสั้นเนี่ย นิ้วของคนดูจ่ออยู่บนหน้าจอ พร้อมจะปัดทิ้งได้ตลอดเวลา"
"ถ้าแค่วินาทีที่สองยังน่าเบื่อ เขาก็ปัดไปดูคลิปเต้นอันถัดไปแล้วครับ"
เกิดเสียงหัวเราะครืนขึ้นในห้องประชุม
เฉินข่ายเองก็ยอมรับแต่โดยดี
คอนเทนต์ชุดแรกไม่ได้ทุ่มงบยิงแอดก้อนโตลงไปในทันที
แต่เริ่มจากเจียดงบก้อนเล็กมาทดสอบดูก่อน
โดยปล่อยวิดีโอออกมาหลายเวอร์ชันเพื่อรันเทียบกัน
ปั่นจักรยาน
ทริปฉลองเรียนจบ
กางเต็นท์แคมปิ้ง
ขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยว
นอกจากนี้ยังมีคลิปสาธิตตัวสินค้าล้วน ๆ อีกหนึ่งคลิป
หลังปล่อยไปได้สี่ชั่วโมง ข้อมูลสถิติก็เริ่มทิ้งห่างกันอย่างเห็นได้ชัด
คลิปสาธิตตัวสินค้าล้วน ๆ มีอัตราการดูจนจบต่ำที่สุด
ส่วนคลิปเวอร์ชันปั่นจักรยานกับทริปฉลองเรียนจบทำผลงานได้ดีที่สุด
ประเด็นพูดคุยในช่องคอมเมนต์ก็น่าสนใจไม่แพ้กัน
"แบตเตอรี่สำรองราคานี้จริงดิ"
"ตัวยึดหนีบกับกระจกมองข้างมอเตอร์ไซค์ได้ไหมครับ"
"เคสกันน้ำซื้อแยกราคาเท่าไหร่คะ"
"ขี่รถตอนกลางคืนภาพออกมาเป็นไงบ้าง"
ถึงขั้นมีคนเข้ามาถามตรง ๆ ว่า
"ตัวนี้เทียบกับแบรนด์...แล้ว คุณภาพไฟล์ภาพของใครดีกว่ากัน"
แอดมินผู้ดูแลระบบของเย่าสือตั้งท่าจะพิมพ์ตอบแจกแจงสเปกยาวเหยียดตามสัญชาตญาณ
เสิ่นหนานจือกวาดตามองแวบหนึ่ง
"ตอบไปตรง ๆ เลยค่ะว่า ตอนกลางวันใช้งานได้สบายมาก แต่ภาพกลางคืนของฝั่งโน้นเขาดีกว่าจริง ๆ"
แอดมินถึงกับชะงักไปทันที
"ออฟฟิเชียลของเราจะตอบแบบนี้จริง ๆ เหรอครับ"
"อืม"
"นี่ไม่เท่ากับช่วยโปรโมตให้คู่แข่งเหรอครับ"
"ลูกค้าไปเสิร์ชหาข้อมูลเองได้ค่ะ"
เสิ่นหนานจือยิ้มแล้วเอ่ยว่า "ต่อให้ตอนนี้คุณโม้จนเลิศเลอแค่ไหน พอเขาซื้อไปใช้จริงก็ดูออกอยู่ดีนั่นแหละ"
เฉินข่ายที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
"ตอบตามที่เธอบอกนั่นแหละ"
ไม่กี่นาทีต่อมา บัญชีทางการของเย่าสือก็โพสต์ตอบกลับ
[สำหรับการบันทึกภาพทั่วไปในเวลากลางวัน เย่าสือตอบโจทย์ได้อย่างเพียงพอครับ แต่ภาพถ่ายกลางคืนและคุณภาพไฟล์ในสภาวะสุดขั้ว ฝั่งคู่แข่งทำได้ดีกว่าจริง ๆ ส่วนจุดเด่นของเย่าสือจะอยู่ที่ความอึดของแบตเตอรี่ ความสะดวกในการพกพาใช้งาน และราคาอุปกรณ์เสริมที่จับต้องได้ง่ายกว่าครับ]
คำตอบนี้ถูกดันขึ้นไปอยู่บนสุดอย่างรวดเร็ว
ยอดคอมเมนต์ด้านล่างพุ่งพรวดขึ้นมาทันที
"ออฟฟิเชียลจริงใจขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"
"ให้ตายสิ เพิ่งเคยเห็นแบรนด์ยอมรับออกมาตรง ๆ เป็นครั้งแรกว่ามีจุดที่สู้คู่แข่งไม่ได้"
"ตอบแบบนี้ยิ่งทำให้อยากซื้อเข้าไปใหญ่เลยแฮะ"
"ฉันแค่ปั่นจักรยาน ไม่ได้จะเอาไปถ่ายหนัง ขอแค่ภาพนิ่งแล้วก็ชัดก็พอแล้ว"
"ราคาอุปกรณ์เสริมนี่คุ้มจริง ๆ ตัวยึดกล้องอันก่อนทำตกหักไปที เจ็บใจไปตั้งสามวัน"
เฉินข่ายมองยอดการมีส่วนร่วมด้วยสีหน้าที่พิลึกพิลั่นขึ้นเรื่อย ๆ
"ยุคนี้การพูดความจริงก็เอามาทำการตลาดได้ด้วยเหรอครับ"
กู้ชวนเงยหน้าขึ้นมอง
"การพูดความจริงมันได้ผลมาตลอดอยู่แล้วครับ"
"เมื่อก่อนทุกคนคิดว่าการทำโฆษณาต้องอวยตัวเองให้เก่งที่สุดในจักรวาล"
"พอผู้บริโภคเห็นบ่อยเข้า มันก็สร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมาเองตามธรรมชาติ"
เฉินข่ายพยักหน้าอย่างครุ่นคิด
บ่ายสามโมง ผลลัพธ์จากการยิงแอดล็อตแรกก็ออกมา
อัตราคลิกเข้าหน้ารายละเอียดสินค้าของคลิปปั่นจักรยาน สูงกว่าโฆษณาตัวก่อนๆ ของแบรนด์อย่างเห็นได้ชัด
เวอร์ชันทริปฉลองเรียนจบมีอัตราการกดเซฟเป็นรายการโปรดสูงที่สุด
ส่วนเวอร์ชันกางเต็นท์แคมปิ้งก็เปลี่ยนยอดคอมเมนต์เป็นยอดขายได้ไม่เลวทีเดียว
ขณะที่เวอร์ชันเน้นสเปกเพียวๆ รั้งท้ายในทุกด้าน
พอฝ่ายการตลาดเห็นรายงานตัวเลข ในที่สุดก็ยอมถอดใจโดยสิ้นเชิง
เมื่อก่อนเวลาถ่ายโฆษณา แสงต้องจัดให้ดูหรู สินค้าต้องลอยหมุนคว้างกลางอากาศ ซับไตเติลยิ่งมีตัวย่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปอ่านไม่เข้าใจโผล่มาสักสองสามตัวยิ่งดี
แต่ตอนนี้กลุ่มผู้ใช้กลับใช้เงินในกระเป๋าตอกหน้าพวกเขาว่า
เลิกเล่นท่ายากกับปาหี่เทคโนโลยีสักที
พวกเราแค่อยากรู้ว่าถ้าพกออกไปเที่ยวแล้วมันใช้ดีจริงไหม
เฉินข่ายเคาะโต๊ะตัดสินใจทันที
"เปลี่ยนตัวโฆษณาหลักของแคมเปญลดกระหน่ำรับหน้าร้อนใหม่ทั้งหมด"
"โยกงบไปเทให้เวอร์ชันปั่นจักรยาน ท่องเที่ยว แล้วก็ทริปมอเตอร์ไซค์"
"ส่วนตัวที่เน้นขายสเปก ให้เก็บไว้แค่ตอนมีคนค้นหาข้อมูลนิดหน่อยก็พอ"
หัวหน้าฝ่ายการตลาดรีบปรับแผนงานทันที
กู้ชวนไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายขั้นตอนการปฏิบัติงานจริงอีก
ในเมื่อทีมงานมืออาชีพจับทางได้ถูกแล้ว หลังจากนี้ก็ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเอง
หนึ่งทุ่มของวันนั้น เย่าสือเปิดการประชุมฝ่ายขายขึ้นอีกรอบ
เดิมทีเตรียมจะกระจายสต็อกสินค้าช่วงโปรใหญ่ให้ตัวแทนจำหน่ายหน้าร้านบางเจ้าเพิ่มอีกหนึ่งระลอก
แต่เฉินข่ายกลับเป็นฝ่ายสั่งตัดยอดทิ้งไปครึ่งหนึ่งเสียเอง
พอโจวอวี่เห็นแผนเข้าก็อดแปลกใจไม่ได้
"ทำไมวันนี้นายถึงรัดกุมขนาดนี้ล่ะ"
เฉินข่ายทำสีหน้าจริงจังขึ้นมา
"ก็ช่วงนี้คุณกู้กับคุณเหอให้ผมคอยเช็กตัวเลขสต็อกทุกวันเลยน่ะสิครับ"
"ตอนนี้เวลาเห็นพวกลังกระดาษในโกดังทีไร นึกว่ามันพิมพ์ยอดเงินคงเหลือในบัญชีแปะหราไว้ทุกที"
คนทั้งห้องประชุมพากันหัวเราะครืนขึ้นมาทันที
เหอชิงที่ร่วมประชุมทางไกลอยู่ได้ยินเข้าก็หัวเราะพลางพูดว่า "มีจิตสำนึกแบบนี้ ฝ่ายการเงินก็เบาใจค่ะ"
โจวอวี่ส่ายหน้า
"พวกคุณชวนสิงเข้ามาลงทุนได้แค่เดือนเดียว รู้สึกเหมือนคนทั้งบริษัทเราเริ่มเกรงกลัวกระแสเงินสดกันหมดแล้ว"
กู้ชวนเอ่ยอย่างสุขุม "รู้จักเกรงกลัวก็ดีแล้วครับ"
"ขืนถึงวันที่เงินสดไม่เกรงกลัวพวกคุณขึ้นมา บริษัทคงได้บันเทิงแน่"
คำพูดนี้แทงใจดำเข้าอย่างจัง
โจวอวี่ยกสองมือยอมแพ้ทันที
ล่วงเข้าสี่ทุ่มกว่า ข้อมูลการทดสอบของวันแรกก็ประมวลผลออกมาเกือบครบถ้วน
ยอดค้นหาชื่อแบรนด์เย่าสือทั้งบนเว็บไซต์ทางการและแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซหลัก ๆ พุ่งสูงขึ้นเกือบหกสิบเปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันของสัปดาห์ก่อน
แม้ยอดสั่งซื้อจริงจะยังไม่ได้พุ่งกระฉูดอย่างหวือหวา
แต่กระแสความสนใจของผู้บริโภคก็ถูกจุดติดขึ้นมาแล้ว
เฉินข่ายกำลังเตรียมส่งรายงานประจำวันลงในกลุ่ม จู่ ๆ พนักงานฝ่ายปฏิบัติการคนหนึ่งก็แท็กทุกคนในกลุ่มทำงานขึ้นมา
[รีบดูนี่เร็ว]
พร้อมแนบลิงก์วิดีโอต่อท้ายมาด้วย
เจ้าของคลิปใช้ชื่อว่า "อาเป่ยออนเดอะโรด"
บล็อกเกอร์สายเอาต์ดอร์ยอดผู้ติดตามหลักล้าน
ทำคอนเทนต์ทั้งปั่นจักรยาน กางเต็นท์แคมปิ้ง ไปจนถึงขี่มอเตอร์ไซค์ทางไกล
ซึ่งช่วงนี้ฝ่ายการตลาดของเย่าสือไม่เคยติดต่อไปหาเขาเลยสักครั้ง
เฉินข่ายกดเข้าไปดูทันที
ภาพบนหน้าปกคลิปนั้น
บนโต๊ะมีกล้องของเย่าสือตัวใหม่เอี่ยมที่เพิ่งแกะกล่องวางอยู่ตัวหนึ่ง
ชื่อคลิปเรียบง่ายและตรงไปตรงมา
[ช่วงนี้กล้องแอ็กชันแคมแบรนด์ในประเทศตัวนี้ดังมาก ผมซื้อมาลองตัวหนึ่ง มาดูกันว่าอวยเกินจริงหรือเปล่า]
เฉินข่ายจ้องดูอยู่สองวินาที
แล้วหันไปมองโจวอวี่
"เจ้านี้ไม่ได้จ้างจริงๆ ใช่ไหม"
โจวอวี่หยิบมือถือขึ้นมาเปิดเช็กบันทึกการดีลงานทันที
ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็เงยหน้าขึ้น
"ไม่ได้จ้าง"
ห้องทำงานพลันเงียบกริบลงทันตา
เฉินข่ายหันกลับไปดูยอดวิวอีกรอบ
วิดีโอเพิ่งจะโพสต์ไปได้แค่สี่สิบนาทีเท่านั้น
ยอดวิวพุ่งทะลุสามแสนไปแล้ว
คอมเมนต์ยังคงเด้งรัวขึ้นมาไม่หยุด
เขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก
"ทราฟฟิกนี้..."
"แรงกว่าพวกคลิปที่เราทุ่มเงินยิงแอดไปวันนี้ซะอีก"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น