ตอนที่ 70 โครงการที่สาม พุ่งขึ้นอีกเท่าตัว

การระดมทุนรอบใหม่ของเย่าสือราบรื่นกว่าครั้งก่อนมาก

ครั้งที่แล้ว

บริษัทกำลังร้อนเงิน

พวกนักลงทุนต่างเพ่งเล็งแต่กระแสเงินสดและสินค้าคงคลัง

โจวอวี่ต้องยอมเจรจาลดจากเป้าหนึ่งร้อยห้าสิบล้านลงมาเหลือแปดสิบล้านหลังเพิ่มทุน

ทำเอาเจ็บปวดใจแทบแย่

ทว่าในรอบนี้สถานการณ์กลับเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ยอดขายช่วงโปรโมชันใหญ่ฤดูร้อนทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม

สัดส่วนการขายตรงขยับสูงขึ้น

สินค้าคงคลังที่หมุนเวียนช้าลดลง

ช่องทางออฟไลน์ได้รับการปรับโครงสร้างใหม่

กระแสเงินสดจากการดำเนินงานฟื้นตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

และจุดที่สำคัญที่สุดก็คือ

ในตลาดไม่ได้มีสถาบันการเงินเพียงแห่งเดียวที่พร้อมควักเงินลงทุน

อำนาจในการต่อรองจึงเปลี่ยนไปโดยปริยาย

กองทุนเพื่อการบริโภคฉี่เฟิงได้ยื่นข้อเสนอเข้ามา

ฝั่งนักลงทุนเชิงกลยุทธ์ในอุตสาหกรรมเองก็ให้ความสนใจเช่นกัน

ในที่สุดเย่าสือก็ได้ข้อสรุปแผนการระดมทุนรอบใหม่:

ระดมทุน 24 ล้านหยวน

มูลค่ากิจการก่อนเพิ่มทุน 176 ล้านหยวน

มูลค่ากิจการหลังเพิ่มทุน 200 ล้านหยวน

เมื่อมีนักลงทุนรายใหม่เข้ามา สัดส่วนของกลุ่มผู้ถือหุ้นเดิมจึงถูกเจือจางลงไปตามสัดส่วน

หุ้นเดิม 12.5% ของชวนสิงจึงลดลงเหลือ:

ราว 11%

มูลค่าตามบัญชี:

ราว 22 ล้านหยวน

ภายในห้องประชุม

เหอชิงฉายตัวเลขสรุปขึ้นบนหน้าจอ

หลินเซี่ยจ้องตัวเลข "22 ล้าน" บรรทัดนั้นตาไม่กะพริบ

ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะหันไปมองกู้ชวน

"บอสกู้คะ"

"ฉันขอเช็กเพื่อความแน่ใจหน่อยค่ะ"

"ตอนนั้นเราลงเงินไปเท่าไรนะคะ?"

"10 ล้าน"

"แล้วผ่านมานานแค่ไหนแล้วคะ?"

เฉิงเซียวหัวเราะ "เธอก็เปิดดูวันที่ลงทุนเอาเองสิ"

หลินเซี่ยเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมาลองคำนวณดู

ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที สีหน้าของเธอก็ยิ่งดูสับสนปนทึ่ง

"เมื่อก่อนฉันก็พอรู้นะคะว่าสาย VC มันทำเงินได้มหาศาล"

"แต่ตอนนี้ชักรู้สึกว่า..."

"มันจะเร้าใจเกินไปหน่อยแล้วค่ะ"

กู้ชวนเหลือบมองเธอ

"อย่าเพิ่งตื่นเต้นไปเลย"

"นั่นมันแค่มูลค่าทางบัญชี"

"ถ้าคิดจะเทขายออกทั้งหมดในคราวเดียวจริง ๆ ก็ใช่ว่าจะได้ราคานี้ครบเต็มเม็ดเต็มหน่วยหรอก"

หลินเซี่ยพยักหน้ารับ

"เข้าใจค่ะ"

"แต่ 22 ล้านก็คือ 22 ล้านอยู่ดีนี่คะ"

"อันนี้ก็จริง"

กู้ชวนไม่ได้แสร้งทำเป็นสุขุมเกินเหตุ

ได้เงินมาทั้งทีมันก็ต้องฟินเป็นธรรมดา

ยิ่งครั้งนี้ไม่เหมือนตอนแรกที่ระบบโยนสินทรัพย์มาให้ตรง ๆ

เงินสิบล้านของเย่าสือที่งอกเงยมาได้ขนาดนี้ มาจากการลงมือลงทุนจริงล้วน ๆ

ทั้งทีมงานที่ลงพื้นที่ตรวจสอบสถานะกิจการ

การเจรจาต่อรองมูลค่า

การปรับโครงสร้างกระแสเงินสด

การปรับเปลี่ยนช่องทางการจัดจำหน่าย

การวางแผนการตลาดให้ตัวสินค้า

จนในที่สุดตลาดก็เป็นฝ่ายตีราคาใหม่ให้

ความรู้สึกพึงพอใจที่ได้จากกระบวนการทั้งหมดนี้มันแตกต่างออกไปจริง ๆ

ในวันเซ็นสัญญาระดมทุน

ทางเย่าสือได้จัดงานแถลงข่าวขนาดย่อมขึ้น

ทั้งฉี่เฟิง

นักลงทุนเชิงอุตสาหกรรม

ชวนสิง

และกลุ่มผู้ถือหุ้นเดิม

ทุกฝ่ายมากันพร้อมหน้า

เมื่อพิธีกรบนเวทีแนะนำผู้ร่วมลงทุนในรอบนี้ ก็มีการเอ่ยถึงชวนสิงขึ้นมาเป็นพิเศษ

"การระดมทุนรอบก่อนหน้าของเย่าสือ มีชวนสิง อินเวสต์เมนต์ เป็นผู้นำการลงทุน"

"และเมื่อการระดมทุนรอบนี้เสร็จสิ้น มูลค่ากิจการหลังเพิ่มทุนของบริษัทก็พุ่งแตะสองร้อยล้านหยวน"

"โดยชวนสิงยังคงถือหุ้นในฐานะผู้ถือหุ้นรายสำคัญของเย่าสืออยู่ที่ราว 11%"

นักข่าวสายเศรษฐกิจคนหนึ่งในงานรีบยกมือขึ้นทันที

"บอสกู้ครับ"

"แบบนี้จะถือว่าเงินลงทุน 10 ล้านก่อนหน้านี้ของชวนสิง มีมูลค่าทางบัญชีทะลุ 20 ล้านไปแล้วได้ไหมครับ?"

กล้องทุกตัวหันไปจับภาพกู้ชวนทันที

กู้ชวนยกไมโครโฟนขึ้นมา

"ถ้าคิดตามมูลค่าประเมินในรอบนี้ จะเข้าใจแบบนั้นก็ได้ครับ"

นักข่าวถามต่อ

"ก่อนหน้านี้ทางฉี่เฟิงเคยพยายามขอซื้อหุ้นเดิมจากชวนสิงด้วยใช่ไหมครับ?"

บอสซ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ พอดี

พอได้ยินเข้าก็หัวเราะออกมา

"คำถามนี้ผมตอบให้ได้ครับ"

สายตาทุกคู่ในงานหันไปมองเขา

บอสซ่งยกไมโครโฟนขึ้น

"เคยขอซื้อจริงครับ"

"แต่เขาไม่ขาย"

คนทั้งห้องหัวเราะครืนขึ้นมาทันที

นักข่าวยิ่งได้ใจ

"พอจะเปิดเผยราคาที่เสนอไปได้ไหมครับ?"

บอสซ่งหันไปมองกู้ชวน

"เรื่องนี้ต้องถามบอสกู้ก่อนครับว่ายอมให้บอกไหม"

กู้ชวนยิ้มพลางตอบ "เปิดเผยได้ครับ ไม่มีปัญหา"

บอสซ่งจึงพูดออกมาตรง ๆ "ให้สูงสุดยี่สิบสองล้านครับ"

ด้านล่างเวทีส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

ลงทุนไปสิบล้าน

แต่มีคนเสนอเงินสดซื้อต่อถึงยี่สิบสองล้าน

แต่ชวนสิงกลับไม่ยอมขาย

และในตอนนี้ มูลค่าประเมินรอบล่าสุดก็ดันมูลค่าหุ้นเดิมก้อนนั้นขึ้นมาแตะระดับเดียวกันพอดี

เท่ากับว่าการคาดการณ์ของทั้งสองฝ่ายในตอนนั้น ได้รับการพิสูจน์จากตลาดอีกครั้งหนึ่ง

นักข่าวหันกลับไปมองกู้ชวน

"บอสกู้ครับ ทำไมตอนนั้นถึงไม่ขายล่ะครับ"

กู้ชวนตอบสั้น ๆ อย่างเรียบง่าย

"คิดว่ายังเร็วไปครับ"

"แล้วตอนนี้ล่ะครับ"

"ก็ยังเร็วไปอยู่ดีครับ"

บอสซ่งที่อยู่ข้าง ๆ ยิ้มพลางส่ายหัว

"ประโยคนี้ของบอสกู้ ผมจำได้ขึ้นใจเลยครับ"

บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความคึกคักและราบรื่นเป็นอย่างยิ่ง

สำนักข่าวสายการเงินตัดคลิปช่วงนี้เป็นวิดีโอสั้นปล่อยลงออนไลน์ในวันนั้นทันที

พาดหัวข่าวก็ดึงดูดสายตาเป็นพิเศษ

[ลงทุน 10 ล้าน มีคนแย่งซื้อ 22 ล้าน กู้ชวนลั่น: ยังเร็วไป]

คลิปดังกล่าวแพร่กระจายไปทั่วแวดวงเศรษฐกิจและการเงินอย่างรวดเร็ว

ชาวเน็ตจำนวนมากถึงเพิ่งเริ่มย้อนกลับไปไล่ดูโปรเจกต์ต่าง ๆ ในช่วงหลังของกู้ชวน

ซีกวง

ป้านสิ่ง

เย่าสือ

ล้วนแต่โตขึ้นทั้งนั้น

ในช่องคอมเมนต์เริ่มมีคนทำตารางสรุปออกมา

"ซีกวงตอนแรกสุด 5 ล้าน"

"ป้านสิ่ง 6 ล้าน"

"เย่าสือ 10 ล้าน"

"พี่แกไปลงทุนทำธุรกิจนี่ไม่เคยพลาดเหยียบกับระเบิดเลยเหรอวะ?"

มีคนรีบเข้ามาตอบทันที:

"อย่าเพิ่งเจิมดิ"

"การลงทุนมันมีความเสี่ยงอยู่แล้ว"

"แต่โปรเจกต์ที่เปิดเผยออกมาตอนนี้ ผลตอบแทนเป็นบวกหมดจริง ๆ นั่นแหละ"

มีอีกคอมเมนต์หนึ่งดันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

"ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่ว่าจริง ๆ แล้วชวนสิงมีเงินอยู่เท่าไหร่หรอกเหรอ?"

มีคนเข้ามาตอบต่อด้านล่าง

"เออจริง"

"ทุนจดทะเบียนสิบล้าน"

"แต่แค่ดีลเย่าสือดีลเดียวก็ปาเข้าไปสิบล้านแล้ว"

"เรื่องแบบนี้แกยังเชื่อลงอีกเหรอ"

"ทั้งซีกวงทั้งป้านสิ่งต่างก็กำลังถูกดึงเข้าไปอยู่ในเครือชวนสิง"

"ไหนจะเงินสำรองสำหรับลงทุนรอบต่อ ๆ ไปอีก"

"เงินทุนที่แท้จริงของชวนสิงไม่มีทางมีแค่ตัวเลขจดทะเบียนแค่นั้นแน่"

ไม่นานหลังจากนั้น

ผู้ประกอบการคนหนึ่งที่เคยเข้าร่วมงานโรดโชว์ของชวนสิงก็เห็นบทสนทนานี้ในวีแชตโมเมนต์

เขาบังเอิญกำลังเตรียมระดมทุนรอบใหม่อยู่พอดี

โดยตั้งเป้าไว้ที่ 40 ล้าน

ก่อนหน้านี้เคยติดต่อพูดคุยกับทางชวนสิงมาแล้วรอบหนึ่ง

เขานึกถึงออฟฟิศที่เหมาทั้งชั้น ทีมงานที่พร้อมสรรพ ศักยภาพการลงทุนระดับสิบล้าน รวมถึงการจัดสรรเงินทุนสำหรับรอบถัดไปของชวนสิง

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่า การที่คนนอกมองแค่ทุนจดทะเบียนมันช่างไร้สาระสิ้นดี

บ่ายวันรุ่งขึ้น

ผู้ประกอบการรายนี้เดินทางมาที่ชวนสิงอีกครั้ง

เมื่อคุยเรื่องโครงการเสร็จเรียบร้อย

เขานั่งจิบน้ำอยู่ในห้องประชุม ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาลอย ๆ

"บอสกู้ครับ"

"พอจะสะดวกให้ผมถามเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับโครงการสักข้อได้ไหมครับ?"

"ถามมาได้เลยครับ"

"ตอนนี้ชวนสิงมีขนาดสินทรัพย์ภายใต้การบริหารอยู่เท่าไหร่เหรอครับ?"

กู้ชวนเงยหน้าขึ้นมอง

"ตอนนี้หลัก ๆ ยังเป็นเงินทุนส่วนตัวอยู่ครับ"

อีกฝ่ายพยักหน้ารับ

"เรื่องนั้นผมทราบครับ"

"ผมแค่อยากรู้เฉย ๆ น่ะครับ"

เขายิ้ม

"AUM ของพวกคุณยังไงก็น่าจะเกินสามร้อยล้านใช่ไหมครับ"

กู้ชวนชะงักมือที่ถือแก้วน้ำไปครึ่งวินาที

"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ"

ผู้ประกอบการคนนั้นแสดงออกชัดเจนว่าไม่เชื่อ

"บอสกู้ครับ แค่ดีลเดียวคุณก็ลงได้ถึงสิบล้านแล้ว"

"แถมยังต้องกันเงินไว้สำหรับรอบถัดไปของแต่ละโครงการอีก"

"ในมือคุณก็ไม่ได้มีแค่เย่าสือโครงการเดียวสักหน่อย"

"ไหนจะทีมงานกับเงินสดสำรองของบริษัทอีก"

"สามร้อยล้านนี่ผมยังว่าประเมินต่ำไปด้วยซ้ำนะครับ"

เขาพูดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

และเป็นการประเมินที่ออกมาจากใจจริงแบบนั้น

วินาทีต่อมา

เสียงแจ้งเตือนที่ไม่ได้ยินมานานก็ดังขึ้นในหัวของกู้ชวน

[ตรวจพบการรับรู้ที่มีผล]

[กำลังสร้างเป้าหมายการรับรู้...]

[ชวนสิง อินเวสต์เมนต์ มีขนาดสินทรัพย์ภายใต้การบริหารจริงเกิน 300 ล้านหยวน]

[การรับรู้ที่มีผล: 1/3]

กู้ชวนเงียบไปสองวินาที

ก่อนจะยกน้ำขึ้นจิบหนึ่งอึก

ผู้ประกอบการฝั่งตรงข้ามยังคงยิ้มบางๆ

"บอสกู้ครับ"

"คุณชอบพูดตัวเลขให้ดูน้อยเข้าไว้ตลอดเลยนะครับ"

กู้ชวนสบตาอีกฝ่ายนิ่ง

ผ่านไปพักใหญ่ถึงค่อยตอบกลับไปประโยคหนึ่ง

"พวกคุณสบายใจก็พอแล้วครับ"