ตอนที่ 75 ชำระจริงสิบล้าน หลอกได้แค่คนนอกวงการ

วิดีโอของเหล่าเหยียนมีความยาวถึงยี่สิบหกนาทีเต็ม

แค่ประโยคแรกที่เปิดมาก็ดึงดูดความสนใจได้ทันที

"วันนี้เราจะไม่คุยกันว่ากู้ชวนมีเงินเท่าไหร่"

"แต่เราจะคุยกันเรื่องบริษัทของเขา"

"ชวนสิง อินเวสต์เมนต์"

ภาพตัดไปยังข้อมูลการจดทะเบียนพาณิชย์

ทุนจดทะเบียน

ทุนชำระจริง

ข้อมูลผู้ถือหุ้น

ที่ตั้งสำนักงาน

ทั้งหมดล้วนตรวจสอบได้แบบสาธารณะ

"ชาวเน็ตหลายคนพอเห็นตรงนี้ ก็คงได้ข้อสรุปขึ้นมาข้อหนึ่ง"

"ชวนสิงมีเงินแค่สิบล้านงั้นเหรอ"

เหล่าเหยียนยิ้มให้กล้อง

"ถ้าในแวดวงการลงทุนนอกตลาด ข้อสรุปแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการเห็นร้านอาหารมีทุนจดทะเบียนห้าแสน แล้วไปเหมาเอาว่าในครัวมีวัตถุดิบอยู่แค่ห้าแสนนั่นแหละ"

จากนั้น

ตารางโครงการก็ปรากฏขึ้นบนจอ

ซีกวง

ป้านสิ่ง

เย่าสือ

ทั้งสามชื่อเรียงตามลำดับ

เงินลงทุนเริ่มต้นของเย่าสือ:

10 ล้านหยวน

ป้านสิ่ง:

6 ล้านหยวน

ซีกวง:

5 ล้านหยวน

ลำพังแค่เงินลงทุนเริ่มต้นที่เปิดเผยต่อสาธารณะก็เกินยี่สิบล้านหยวนเข้าไปแล้ว

ยังไม่นับรวมค่าจ้างทีมงานในปัจจุบัน ค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานของสำนักงาน และเงินสำรองสำหรับร่วมลงทุนในรอบถัดไป

"เพราะงั้นตัวเลขสิบล้านนี้จึงเป็นแค่ทุนชำระแล้วเริ่มต้นในแง่ของทะเบียนพาณิชย์เท่านั้น"

"มันเทียบไม่ได้เลยกับเม็ดเงินลงทุนที่ชวนสิงสามารถนำมาจัดสรรใช้งานได้จริง"

ช่องคอมเมนต์เริ่มมีข้อความรัวเข้ามาไม่หยุด

"นี่ไม่ใช่เรื่องที่ใครๆ ก็รู้อยู่แล้วเหรอ?"

"มีคนเชื่อจริงดิว่าชวนสิงมีแค่สิบล้าน?"

"ฉันแค่อยากรู้ว่าสรุปแล้วมีเท่าไหร่กันแน่"

เหล่าเหยียนรีบเข้าประเด็นสำคัญทันที

เขาไม่ได้กวาดเอาทรัพย์สินส่วนตัวทั้งหมดของกู้ชวนมารวมเข้ากับชวนสิงอย่างมักง่าย

ในทางกลับกัน เขายังเน้นย้ำเป็นพิเศษว่า

ต้องแยกทรัพย์สินส่วนตัวออกจากทรัพย์สินของบริษัท

อาคารพาณิชย์ในย่านมหาวิทยาลัย

อวิ๋นติ่งอีเฮ่า

อวิ๋นเยวี่ยหลี่

ทั้งหมดนี้ไม่อาจนับรวมเป็นสินทรัพย์ภายใต้การบริหารของชวนสิงได้โดยตรง

สิ่งที่ควรพิจารณาจริง ๆ คือการสะสมสินทรัพย์ทางการเงินที่ผ่านมาของกู้ชวน สินทรัพย์ที่ค่อย ๆ ทยอยอัดฉีดเข้ามาในนิติบุคคลสำหรับลงทุน และศักยภาพในการลงทุนที่ชวนสิงแสดงให้เห็นในปัจจุบัน

จากนั้นเขาก็ยกตัวอย่างเย่าสือ

"ลงก้อนเดียว 10 ล้าน"

"สำหรับสถาบันลงทุนที่มีเงินทุนแค่ 30 ล้านจริง ๆ มันหมายความว่ายังไง?"

"มันหมายความว่าแค่ต้นทุนเริ่มต้นของโครงการเดียวก็ปาเข้าไปหนึ่งในสามแล้ว"

"ถ้ารวมรอบถัดไปด้วย ความเสี่ยงที่กระจุกตัวอยู่ระดับนี้ถือว่าสูงเกินจริงไปมาก"

"แต่ชวนสิงกลับกล้าลงเงินแบบนี้ แถมหลังจากลงให้เย่าสือแล้วยังเดินหน้าดูโครงการระดับยี่สิบถึงสามสิบล้านต่อ แสดงว่าสายป่านทางการเงินที่แท้จริงของพวกเขาน่าจะหนากว่านั้นอย่างเห็นได้ชัด"

จากนั้น

เหล่าเหยียนก็ประเมินตัวเลขออกมาสามกรณี

แบบอนุรักษนิยม:

150 ล้าน - 200 ล้าน

แบบเป็นกลาง:

300 ล้าน - 500 ล้าน

แบบมองโลกในแง่ดี:

500 ล้านขึ้นไป

เขาไม่ได้เล่นลิ้นหรือดึงเชิง

แต่พูดออกมาตรง ๆ :

"ส่วนตัวผมเอนเอียงไปทางค่ากลางๆ มากกว่า"

"สามถึงห้าร้อยล้าน"

"ตัวเลขระดับนี้ดูสอดคล้องกับขนาดทีมของชวนสิงในปัจจุบัน วงเงินในการเซ็นเช็คลงทุน เงินสำรองสำหรับรอบถัดไป รวมถึงทรัพย์สินส่วนตัวของกู้ชวนที่มีการเปิดเผยออกมาแล้วมากกว่า"

ถึงตรงนี้

ในวิดีโอยังตัดภาพช่วงงานประชุมสุดยอดสตาร์ตอัปคนรุ่นใหม่เข้ามาแทรก

กู้ชวนกำลังนั่งอยู่บนเวที

มีคนด้านข้างเอ่ยถามว่า:

"ถ้าโครงการหนึ่งดีมาก คุณจะทุ่มหนักไหมครับ?"

กู้ชวนตอบว่า:

"ต้องดูก่อนครับว่ารับผลขาดทุนได้เท่าไหร่"

เหล่าเหยียนกดหยุดภาพไว้

"ประโยคนี้สำคัญมาก"

"จากการลงทุนหลายครั้งของชวนสิง มีจุดเด่นข้อหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจนมาก"

"เงินทุนหมุนเวียนของบริษัทไม่ได้ตึงมือเลยสักนิด"

"เมื่อไม่กี่วันก่อน เหิงเช่ออวิ๋นเคอยอมหั่นราคาลงมาต่ำมาก แต่ชวนสิงก็ยังปฏิเสธไป เพียงเพราะกังวลเรื่องความเสี่ยงที่พึ่งพาฐานลูกค้ากลุ่มเดียวมากเกินไป"

"ถ้าเป็นสถาบันการเงินที่เงินตึงมือจริง ๆ พอเจอโครงการที่เติบโตแล้วยอมลดราคาลงมาฮวบฮาบแบบนั้น ปกติคงยากที่จะปฏิเสธลง"

ช่องคอมเมนต์คราวนี้คึกคักกันจนถึงขีดสุด

"เปิดมาก็สตาร์ตที่สามร้อยล้านเลยเหรอ?"

"ฉันเดาว่าห้าร้อยล้าน"

"กู้ชวน: ผมไม่ได้มีเยอะขนาดนั้นจริง ๆ ครับ"

"เมนต์บนอย่าพูดเลย ฉันนึกภาพประโยคต่อไปของเขาออกเลยเนี่ย"

"บทเรียนที่ผ่านมาสอนให้รู้ว่า เวลากู้ชวนบอกว่า 'ไม่มี' ทางที่ดีควรรอดูไปก่อน"

"ภาพมีม 'รถไม่ใช่ของผมจริง ๆ ครับ.jpg'"

ในเวลานี้ กู้ชวนกำลังนั่งอยู่ที่บ้าน

วิดีโอยังคงเล่นต่อไป

สีหน้าของเขาเริ่มซับซ้อนขึ้นทุกที

เสิ่นหนานจือยังอุตส่าห์ส่งข้อความมาหาโดยเฉพาะ

[เสิ่นหนานจือ: ดูยัง?]

[กู้ชวน: กำลังดูอยู่]

[เสิ่นหนานจือ: ตั้งสามถึงห้าร้อยล้านเลยนะนั่น]

[เสิ่นหนานจือ: บอสกู้ซ่อนคมไว้ลึกจริง ๆ]

กู้ชวน:

[ผมเองยังเกือบจะเชื่อตามแล้วเนี่ย]

เสิ่นหนานจือ:

[555555]

พอถึงช่วงท้ายของวิดีโอ

เหล่าเหยียนย้ำอีกครั้ง

"ทั้งหมดนี้เป็นการประเมินตามหลักการของวงการนะครับ"

"ถึงชวนสิงจะไม่ได้เปิดเผยตัวเลข AUM ที่แท้จริง"

"แต่ในมุมมองส่วนตัวของผม ชัดเจนมากว่า"

"แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่มูลค่าทรัพย์สินภายใต้การบริหารจริงของบริษัทนี้จะต่ำกว่าสามร้อยล้านหยวนครับ"

สิ้นเสียงของเขา

เสียงแจ้งเตือนไร้อารมณ์ของระบบก็ดังขึ้นในหัวของกู้ชวนแทบจะพร้อมกัน

[ตรวจพบการรับรู้ที่มีผล]

[เป้าหมายการรับรู้: ชวนสิง อินเวสต์เมนต์ มีขนาดการบริหารจัดการจริงมากกว่า 300 ล้านหยวน]

[การรับรู้ที่มีผล: 2/3]

กู้ชวนเอนหลังพิงพนักโซฟา

จ้องมองเพดานนิ่งไปสองวินาที

กะไว้แล้วเชียว

มาอีหรอบนี้อีกจนได้

กลิ่นอายเดิม ๆ ที่คุ้นเคย

ติดแหง็กอยู่ที่ 2/3

จุดที่ชวนให้อึดอัดใจที่สุดตลอดกาล

โทรศัพท์สั่นขึ้นมาอีกครั้ง

คราวนี้เป็นเฉิงเซียว

[เฉิงเซียว: บอสครับ ดูคลิปนั้นของเหล่าเหยียนหรือยังครับ?]

[กู้ชวน: ดูแล้ว]

[เฉิงเซียว: เขาบอกว่าตั้งสามถึงห้าร้อยล้านเลยนะครับ]

[กู้ชวน: ผมอ่านหนังสือออก]

เฉิงเซียวส่งอีโมจิหัวเราะทั้งน้ำตากลับมา

[เฉิงเซียว: ประเด็นคือคลิปของเขาไวรัลมากครับ]

[เฉิงเซียว: วันนี้มีเจ้าของโปรเจกต์หลายเจ้ารัวแชตมาถามว่า สรุปแล้วเราสามารถเซ็นเช็คลงทุนได้ก้อนใหญ่แค่ไหน]

กู้ชวน:

[ตอบไปตามปกติ]

[อย่าไปบ้าจี้ตามตัวเลขที่ชาวเน็ตปั่นกัน]

เฉิงเซียว:

[เข้าใจแล้วครับ]

ไม่กี่นาทีต่อมา

เหอชิงก็ส่งข้อความเข้ามาในกลุ่มบริษัทเช่นกัน

[เหอชิง: ขอเตือนด้วยความหวังดีนะคะ มูลค่าประเมินบนอินเทอร์เน็ตไม่ได้เท่ากับยอดเงินคงเหลือในบัญชีบริษัทนะ]

หลินเซี่ย:

[หลินเซี่ย: พี่เหอชอบเปิดโปรแกรมบัญชีดับฝันตอนที่ทุกคนกำลังแฮปปี้ที่สุดตลอดเลย]

เหอชิง:

[เหอชิง: หน้าที่อยู่แล้วค่ะ]

สมาชิกในกลุ่มต่างพากันส่งสติกเกอร์รัว ๆ

กู้ชวนกำลังจะกดล็อกหน้าจอมือถือ

จู่ ๆ ก็มีสายจากเบอร์แปลกโทรเข้ามา

ปลายสายเป็นสื่อสายการเงินแห่งหนึ่งในเจียงไห่

"สวัสดีค่ะคุณกู้"

"ทางเราอยากเรียนเชิญคุณมาให้สัมภาษณ์สั้น ๆ ในนามองค์กรสักหน่อยค่ะ"

"หัวข้อหลักคือเรื่องการเติบโตในช่วงนี้ของชวนสิงค่ะ"

กู้ชวนถาม:

"เมื่อไหร่ครับ?"

"ช่วงบ่ายวันพรุ่งนี้ได้ทุกเวลาเลยค่ะ"

"ส่งคำถามมาก่อนได้ไหมครับ?"

"ได้ค่ะ"

สิบนาทีต่อมา

ร่างหัวข้อการสัมภาษณ์ก็ถูกส่งเข้ามาทางอีเมล

กู้ชวนกดเปิดดู

คำถามแรกเด่นหราอยู่บนสุด

[ปัจจุบันภายนอกคาดเดากันเป็นวงกว้างว่า ขนาดสินทรัพย์ภายใต้การบริหารจริงของชวนสิง อินเวสต์เมนต์ สูงเกินกว่า 300 ล้านหยวน ตัวเลขนี้เป็นความจริงหรือไม่?]

กู้ชวนจ้องคำถามนั้นนิ่งไปสองสามวินาที

แถบความคืบหน้าในหัวยังคงค้างอยู่ที่เดิมไม่ขยับ:

[2/3]

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความหาเฉิงเซียว

[กู้ชวน: พรุ่งนี้บ่ายมีสัมภาษณ์]

เฉิงเซียว:

[ต้องเตรียมข้อมูลตัวเลขไว้ไหมครับ?]

กู้ชวน:

[ไม่ต้อง]

[คำถามแรกเขาถามว่าชวนสิงมีถึงสามร้อยล้านจริงหรือเปล่า]

ฝั่งตรงข้ามเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนเฉิงเซียวจะส่งข้อความกลับมา

[แล้วบอสจะตอบยังไงครับ?]

กู้ชวนเอนหลังพิงโซฟา พิมพ์ตอบกลับไปอย่างสบาย ๆ

[พูดความจริง]