ตอนที่ 78 หุ่นยนต์ที่วิ่งในคลังสินค้า ดูดีกว่าสไลด์ PPT

สำนักงานของอวิ๋นโจว โรโบติกส์ ตั้งอยู่ในเขตไฮเทคเจียงไห่

แต่ทีมงานของชวนสิงไม่ได้มุ่งหน้าไปที่ตัวบริษัทก่อน

เพราะตามการนัดหมายของผู้ดูแลโปรเจกต์ การพบกันครั้งแรกถูกจัดขึ้นที่คลังสินค้าของลูกค้าโดยตรง

บ่ายสองโมงตรง

กู้ชวน เฉิงเซียว และหลินเซี่ยก็เดินทางมาถึง

คลังสินค้าแห่งนี้กว้างขวางใหญ่โตเป็นอย่างยิ่ง

ชั้นวางสินค้าตั้งเรียงรายทอดยาวไปเป็นแถว

ทั้งรถโฟล์กลิฟต์ สายพานลำเลียง พนักงานคัดแยกสินค้า และหุ่นยนต์ขนย้ายกำลังทำงานไปพร้อมกัน

หุ่นยนต์สีขาวอมเทาหลายสิบตัวเคลื่อนตัวไปตามพื้นอย่างรวดเร็ว

พอเจอคนก็จะชะลอความเร็วลง

หากเส้นทางข้างหน้าติดขัดก็จะคำนวณเส้นทางใหม่ทันที

และเมื่องานเสร็จสิ้นก็จะกลับไปยังจุดเตรียมพร้อมโดยอัตโนมัติ

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในคลังสินค้า หลินเซี่ยก็กวาดตามองอย่างตั้งใจ

"เห็นของจริงแล้วชัดเจนกว่าในคลิปเยอะเลยค่ะ"

เฉิงเซียวพยักหน้าเห็นด้วย

"อย่างน้อยระบบก็วิ่งอยู่จริง"

เส้าเฉิน ผู้ก่อตั้งอวิ๋นโจวเดินตรงเข้ามาหา

เขาอายุสามสิบเอ็ดปี

สวมแว่นตากรอบดำ

รูปร่างค่อนข้างผอมบาง

พูดจารัวเร็วเป็นพิเศษ

"บอสกู้"

"ยินดีต้อนรับครับ"

ทั้งสองฝ่ายยื่นมือไปจับทักทายกัน

ไม่มีการมานั่งเปิดสไลด์พรีเซนต์ PPT แต่อย่างใด

เส้าเฉินพาพวกเขาตรงไปยังทางเดินสังเกตการณ์ข้างพื้นที่ปฏิบัติการทันที

"ตอนนี้ตรงนี้มีอวิ๋นโจว M3 อยู่หกสิบแปดตัวครับ"

"หน้าที่หลักคือรับผิดชอบขนย้ายจากโซนจัดเก็บไปยังโซนคัดแยกครับ"

ประโยคแรกของกู้ชวน

"ตัวละเท่าไหร่ครับ"

เส้าเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง

"ขึ้นอยู่กับสเปกครับ อยู่ที่หนึ่งแสนแปดหมื่นถึงสองแสนสองหมื่นหยวน"

"แล้วค่าบำรุงรักษาล่ะครับ"

"สามปีแรกการซ่อมบำรุงขั้นพื้นฐานจะรวมอยู่ในสัญญาแล้วครับ"

"หลังจากนั้นค่าบำรุงรักษารายปีจะอยู่ที่ราวๆ ร้อยละห้าของราคาอุปกรณ์ครับ"

"แทนแรงคนได้กี่คนครับ"

คราวนี้เป็นผู้รับผิดชอบฝ่ายปฏิบัติการคลังสินค้าของฝั่งลูกค้าที่เป็นคนตอบ

"ถ้าจะให้เทียบคนต่อคนตรงๆ คงยากครับ"

"เมื่อก่อนช่วงพีค โซนนี้ต้องใช้คนงานยกของยี่สิบกว่าคน"

"แต่ตอนนี้ยืนพื้นอยู่แค่เจ็ดถึงเก้าคนแล้วครับ"

"ส่วนคนที่เหลือก็ย้ายไปช่วยคัดแยกกับคอยจัดการปัญหาขัดข้องแทน"

กู้ชวนถามต่อ

"ลงทุนอุปกรณ์ไป กี่เดือนถึงจะคืนทุนครับ"

ผู้รับผิดชอบฝั่งลูกค้าเห็นได้ชัดว่าคิดตัวเลขนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว

"ถ้าคิดรวมทั้งเรื่องค่าจ้าง ประสิทธิภาพงาน แล้วก็การจ้างแรงงานชั่วคราวช่วงไฮซีซั่นของฝั่งเราแล้ว"

"ประมาณสิบห้าเดือนครับ"

"ถ้าออร์เดอร์ยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ก็น่าจะเร็วกว่านั้นอีกครับ"

กู้ชวนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง

ตัวเลขนี้ดึงดูดใจไม่น้อยเลยทีเดียว

สำหรับลูกค้าระดับองค์กรแล้ว

ต่อให้เทคโนโลยีจะฟังดูล้ำแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องวกกลับมาดูเรื่องความคุ้มค่าอยู่ดี

หุ่นยนต์ตัวละสองแสนหยวน

แค่ปีกว่า ๆ ก็ประหยัดต้นทุนจนคืนทุนได้แล้ว

ส่วนหลังจากนั้นก็ใช้งานต่อได้เรื่อย ๆ

ตรรกะการจัดซื้อแบบนี้จึงเข้าใจตามได้ง่ายมาก

เส้าเฉินเองก็รู้ดีว่ากู้ชวนกำลังให้ความสนใจเรื่องอะไรอยู่

"ตอนนี้ระยะเวลาคืนทุนเฉลี่ยที่ลูกค้าเราประเมินไว้อยู่ที่สิบสี่ถึงสิบแปดเดือนครับ"

"ยิ่งคลังสินค้ายุ่งเท่าไหร่ ก็ยิ่งคืนทุนไวเท่านั้น"

เฉิงเซียวเอ่ยถามขึ้นบ้าง

"แล้วถ้าเป็นคลังสินค้าที่ไม่ค่อยมีงานล่ะครับ"

"แบบนั้นก็ไม่เหมาะเหมือนกันครับ"

เส้าเฉินตอบตรงไปตรงมา

"ลูกค้าที่ยอดสั่งซื้อน้อยและมีความถี่ในการขนย้ายต่ำ ใช้แรงงานคนจะคุ้มกว่าครับ"

หลินเซี่ยเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง

อย่างน้อยคำพูดนี้ก็ฟังดูจริงใจไม่น้อย

คนทำบริษัทหุ่นยนต์ที่ยอมรับตรงๆ ว่าลูกค้าบางกลุ่มไม่เหมาะที่จะซื้อหุ่นยนต์ ฟังดูน่าเชื่อถือกว่าพวกที่เปิดปากก็คุยโวว่า "ในอนาคตคลังสินค้าทั้งหมดจะไร้คนควบคุมโดยสิ้นเชิง" ตั้งเยอะ

ทุกคนเดินลึกเข้าไปข้างในต่อ

หุ่นยนต์ตัวหนึ่งหยุดลงตรงหัวเลี้ยวพอดี

ด้านหน้ามีคนงานเข็นรถเดินผ่านไป

พอคนเดินพ้นไปแล้ว

หุ่นยนต์จึงเริ่มเคลื่อนตัวต่อไปอีกครั้ง

กู้ชวนเอ่ยถาม

"เคยเกิดอุบัติเหตุชนคนไหมครับ"

"ช่วงทดสอบเคยมีเฉี่ยวชนเบา ๆ ครับ"

เส้าเฉินตอบ "แต่พอเริ่มใช้งานจริงในเชิงพาณิชย์ ก็ยังไม่เคยเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงจนมีคนบาดเจ็บเลยครับ"

"แล้วอัตราเครื่องหยุดทำงานล่ะครับ"

"ตอนนี้เฉลี่ยแล้ว แต่ละเครื่องมีปัญหาขัดข้องจนต้องหยุดทำงานไม่ถึงสองชั่วโมงต่อเดือนครับ"

"ถ้าพังใครซ่อมครับ"

"เป็นทีมงานหน้างานกับทีมบริการหลังการขายประจำพื้นที่ของเราเองครับ"

"ทีมบริการหลังการขายมีกี่คนครับ"

เส้าเฉินรายงานตัวเลขต่อไป

คำถามตลอดทางล้วนเจาะลึกในรายละเอียดทั้งสิ้น

ข้าง ๆ ยังมีสถาบันการลงทุนอีกสองแห่งที่มาร่วมดูโปรเจกต์ด้วย

หนึ่งในผู้จัดการกองทุนที่ก่อนหน้านี้เอาแต่ถามเรื่องอัลกอริทึมการมองเห็น โครงสร้างการจัดคิว และความแม่นยำในการระบุตำแหน่งมาตลอด

พอได้ยินกู้ชวนยิงคำถามรัวๆ ติดต่อกันกว่าสิบนาทีว่า

ราคาเท่าไหร่

ช่วยประหยัดคนได้เท่าไหร่

คืนทุนในกี่เดือน

ถ้าพังแล้วทำยังไง

สุดท้ายอีกฝ่ายก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเขาอยู่หลายรอบ

เมื่อการเยี่ยมชมสิ้นสุดลง

ทุกคนก็ย้ายเข้ามานั่งในห้องประชุมของคลังสินค้า

ผู้ดูแลฝ่ายปฏิบัติการของฝั่งลูกค้าเข้ามาร่วมพูดคุยด้วยครึ่งชั่วโมง

เฉิงเซียวถามตรงๆ

"พวกคุณมีแผนจะสั่งซื้อเพิ่มอีกไหมครับ"

"ซื้อครับ"

"เท่าไหร่ครับ"

"แผนภายในตอนนี้กะว่าจะเพิ่มอีกประมาณร้อยตัวครับ"

เส้าเฉินเผยรอยยิ้มออกมาอย่างเห็นได้ชัด

นี่คือคำตอบที่เขาอยากให้นักลงทุนได้ยินมากที่สุด

ตัวแทนฝั่งลูกค้าพูดต่อว่า

"แต่รายละเอียดคงต้องรองบประมาณอนุมัติก่อนครับ"

"ผลการใช้งานของชุดปัจจุบันถือว่าเป็นไปตามเป้าครับ"

"ส่วนอีกสองคลังสินค้าก็กำลังประเมินอยู่เหมือนกัน"

กู้ชวนถาม

"ทำไมถึงจะสั่งเพิ่มครับ"

"ข้อแรกคือช่วงพีคหาคนยากขึ้นเรื่อย ๆ ครับ"

"อีกข้อคือเรื่องความเสถียรครับ"

ผู้รับผิดชอบฝ่ายปฏิบัติการกล่าว "ประสิทธิภาพของแรงงานคนอาจมีขึ้นมีลง แต่สำหรับหุ่นยนต์ ขอแค่ระบบทำงานปกติ จังหวะการทำงานจะนิ่งและสม่ำเสมอมากครับ"

"แน่นอนว่ามันก็ยังมีปัญหาอยู่เหมือนกัน"

"อย่างเช่นอะไรบ้างครับ"

"ความสามารถในการรับมือกับความผิดปกติเฉพาะหน้ายังไม่ดีพอครับ"

"อย่างเช่นของตกหล่น ทางเดินถูกกีดขวางชั่วคราว หรือคำสั่งในระบบเกิดข้อผิดพลาด สุดท้ายก็ยังต้องพึ่งพาคนอยู่ดี"

"พวกเราก็เลยไม่ได้คิดจะทำคลังสินค้าไร้คนขับครับ"

เส้าเฉินพยักหน้ารับ

"จุดยืนทางการตลาดในขั้นนี้ของเราคือเข้ามาแทนที่งานขนย้ายซ้ำซากครับ"

"ส่วนงานที่ซับซ้อนก็ปล่อยให้คนทำต่อไป"

คำตอบนี้ยิ่งทำให้กู้ชวนพอใจมากขึ้นกว่าเดิม

วางตำแหน่งชัดเจน

ผลิตภัณฑ์นำมาใช้ในเชิงพาณิชย์ได้จริงแล้ว

ลูกค้ายินดีสั่งซื้อซ้ำ

คำนวณ ROI ได้อย่างชัดเจน

เงื่อนไขพวกนี้มีน้ำหนักมากกว่าคำขายฝันอย่าง "อุตสาหกรรมในอนาคตมีมูลค่าสิบล้านล้าน" ตั้งเยอะ

ห้าโมงเย็น

การลงพื้นที่ตรวจสอบรอบแรกสิ้นสุดลง

เหล่านักลงทุนพากันเดินออกมาข้างนอก

รองประธานกองทุนอุตสาหกรรมคนที่เอาแต่ซักเรื่องอัลกอริทึมเมื่อครู่เดินเข้ามาหาเฉิงเซียวด้วยตัวเอง

"คุณกู้ของพวกคุณเคยดูพวกหุ่นยนต์มาก่อนเหรอ"

เฉิงเซียวยิ้ม

"ดูอย่างเป็นทางการครั้งแรกครับ"

"ครั้งแรกจริงๆ น่ะเหรอ"

"ครับ"

อีกฝ่ายมองตามแผ่นหลังของกู้ชวนที่เดินนำอยู่ข้างหน้า

"ยิงคำถามได้เจนจัดมากเลยนะ"

เฉิงเซียวไม่ได้อวยเจ้านาย

"เขาติดนิสัยดูบัญชีธุรกิจก่อนน่ะครับ"

"ส่วนเรื่องเทคโนโลยีค่อยหาคนที่เชี่ยวชาญมาดูอีกที"

ชายคนนั้นพยักหน้ารับ

"วิธีคิดแบบนี้ไม่มีปัญหาเลย ถูกทางแล้วล่ะ"

บริเวณลานจอดรถ

เส้าเฉินรีบวิ่งตามออกมา

"บอสกู้ครับ"

"ความประทับใจแรกในวันนี้เป็นยังไงบ้างครับ"

"น่าสนใจครับ"

กู้ชวนเอ่ยปาก "ขั้นต่อไปผมขอดูยอดคำสั่งซื้อ อัตรากำไรขั้นต้น ซัพพลายเชน แล้วก็เรื่องการส่งมอบงานด้วยครับ"

เส้าเฉินลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด

"ทางเรายินดีเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดให้ดูแน่นอนครับ"

"แล้วตั้งเป้าระดมทุนไว้เท่าไหร่ครับ"

"วางแผนไว้ที่ 45 ถึง 50 ล้านครับ"

"แล้วกองทุนเดิมที่มีอยู่สนใจลงเพิ่มไหมครับ"

"มีสนใจอยู่สองเจ้าครับ"

เส้าเฉินกล่าว "แต่พวกเราอยากได้ผู้นำการลงทุนสักเจ้าหนึ่งมากกว่า"

กู้ชวนยิ้มบางๆ

"ตัวเลขนี้ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะครับ"

"เพราะแบบนี้ถึงได้อยากร่วมงานกับทางชวนสิงไงครับ"

"ตอนนี้ข้างนอกเขาลือกันให้แซ่ดว่าในมือบอสกู้มีเงินทุนหนามาก"

พอได้ยินแบบนี้เข้า

กู้ชวนก็ขี้เกียจจะอธิบายต่อแล้ว

บนรถขากลับ

หลินเซี่ยนั่งอยู่เบาะหลัง สีหน้ายังคงตื่นเต้นไม่หาย

"โปรเจกต์นี้ฉันชอบมากเลยค่ะ"

เฉิงเซียวหันไปมองเธอ

"เพราะหุ่นยนต์มันเท่เหรอ"

"ก็มีส่วนนิดนึงค่ะ"

"ถ้าเป็นเหตุผลในการลงทุน แนะนำว่าอย่าเขียนแบบนี้นะ"

หลินเซี่ยยิ้ม "ฉันรู้ค่ะ"

"หลักๆ คือมันมีลูกค้าจริงๆ ต่างหาก"

"แถมระยะเวลาคืนทุนก็เห็นภาพชัดเจนมากด้วย"

กู้ชวนนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ

"ตรวจสอบต่อไป"

"เน้นดูว่าคำสั่งซื้อที่ลูกค้าจะเพิ่มให้เป็นแค่สัญญาปากเปล่าหรือเปล่า"

"แล้วก็กำไรขั้นต้นต่อหน่วยด้วย"

"ถ้าขืนยิ่งขายเยอะแล้วยิ่งขาดทุนหนัก คงได้ตลกพิลึก"

หลินเซี่ยรีบจดบันทึกทันที

วันต่อมา

ข้อมูลทางการเงินและคำสั่งซื้อฉบับสมบูรณ์ของอวิ๋นโจวก็ถูกส่งเข้ามายังห้องข้อมูลของชวนสิง

พอข้อมูลชุดแรกออกมา

ข่าวดีคือ

คำสั่งซื้อพวกนั้นเป็นของจริง

แต่ข่าวร้ายก็ตามมาติด ๆ

ตอนนี้เงินสดในบัญชีของบริษัทเริ่มตึงมือแล้ว

ขณะที่ช่วงครึ่งปีหลัง

เมื่อรวมยอดคำสั่งซื้อที่แน่นอนกับที่มีโอกาสได้สูงเข้าด้วยกัน ปริมาณกลับสูงกว่าปีก่อนของพวกเขามาก

เฉิงเซียวยื่นรายงานประมาณการกระแสเงินสดไปตรงหน้ากู้ชวน

"บอสกู้ครับ"

"บริษัทนี้ดูคุ้นตาอยู่นะครับ"

กู้ชวนกวาดสายตามองปราดเดียว

"เย่าสือ 2.0 เหรอ"

"ดุเดือดยิ่งกว่าเย่าสืออีกครับ"

"ยิ่งมีคำสั่งซื้อเยอะ"

เฉิงเซียวชี้ไปยังตารางจัดซื้อของซัพพลายเชน

"เงินที่ต้องสำรองจ่ายล่วงหน้าก็ยิ่งเยอะตาม"

พอกู้ชวนดูจบก็ยิ้มออกมา

"ธุรกิจดีมาก"

"แต่เจ้าของดันจนกรอบ"