ตอนที่ 79 ระดมทุนห้าสิบล้าน ชวนสิงจะกลืนไหวไหม

ปัญหากระแสเงินสดของอวิ๋นโจวนั้นตรงไปตรงมายิ่งกว่าเย่าสือเสียอีก

อย่างน้อยเย่าสือก็ยังพอควบคุมสต็อกสินค้าได้

สต็อกของให้น้อยลงสักหน่อย

ขยายช่องทางจำหน่ายให้น้อยลงสักนิด

แต่อวิ๋นโจวกลับมีค่าใช้จ่ายมากมายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้เลย

พอมีคำสั่งซื้อจากลูกค้าเข้ามาอย่างเป็นทางการ

บริษัทก็ต้องจัดซื้อชิ้นส่วนหลักทันที

มอเตอร์

ตัวขับเคลื่อน

เซนเซอร์

แบตเตอรี่

คอนโทรลเลอร์

ชิ้นส่วนโครงสร้าง

ก่อนจะนำมาประกอบ ทดสอบ และส่งมอบ

ซัพพลายเออร์บางเจ้าขอเก็บเงินมัดจำล่วงหน้า

บางเจ้าให้เครดิตเทอมได้แค่สามสิบวัน

แต่การเก็บเงินจากลูกค้ากลับแบ่งเป็นงวดตาม:

เงินมัดจำล่วงหน้า

ส่งมอบสินค้า

ตรวจรับงาน

ประกันผลงาน

มันจึงเกิดช่องว่างเรื่องเวลาขึ้นมาโดยปริยาย

ภายในห้องประชุมชวนสิง

เหอชิงฉายแบบจำลองคำสั่งซื้อขึ้นบนจอใหญ่

"ถ้าเราจะส่งมอบสินค้าตามแผนสำหรับออเดอร์ทั้งหมดที่เซ็นสัญญาไปแล้วในตอนนี้"

"ความต้องการเงินทุนในการจัดซื้อและการผลิตของอวิ๋นโจวจะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วในอีกหกเดือนข้างหน้าค่ะ"

"นี่ยังไม่นับรวมลูกค้ารายใหม่เลยนะคะ"

เฉิงเซียวเอ่ยถามขึ้นมา

"เงินสดในบัญชีมีอยู่เท่าไหร่"

"ไม่ถึงยี่สิบล้านค่ะ"

"แล้วลูกหนี้การค้าล่ะ"

"มีค่ะ แต่ยังไม่ถึงกำหนดตรวจรับมอบงาน"

กู้ชวนหันไปมองเส้าเฉิน

"เงินระดมทุน 45 ล้านของคุณ ส่วนใหญ่จะเอาไปโปะตรงเรื่องการส่งมอบเหรอครับ"

"ใช่ครับ"

เส้าเฉินพยักหน้ารับ

"ในนั้นสามสิบกว่าล้านใช้ไปกับซัพพลายเชนและกำลังการผลิตครับ"

"ส่วนที่เหลือเอาไปเสริมเรื่องบริการหลังการขายกับการวิจัยพัฒนา"

"แล้วงบการตลาดล่ะครับ"

"น้อยมากครับ"

"ตอนนี้พวกเราพึ่งพาฝ่ายขายในสายอุตสาหกรรมเป็นหลักครับ"

แผนการใช้เงินแบบนี้ ถือว่ามีสุขภาพทางการเงินดีกว่าสตาร์ตอัปหลายเจ้ามาก

อย่างน้อยก็ไม่ได้เอาเงินหลายสิบล้านไปทุ่มซื้อทราฟฟิกเพื่อปั่นยอดผู้ใช้ให้ดูโตหลอกตา

กู้ชวนเปิดดูเอกสารต่อ

ปัจจุบันอัตรากำไรขั้นต้นต่อเครื่องของอวิ๋นโจวอยู่ในเกณฑ์ที่สมเหตุสมผล

หากขยายขนาดการผลิตได้

ต้นทุนการจัดซื้อก็ยังมีช่องให้กดลงได้อีก

และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือยอดสั่งซื้อจริง

ทีมงานของชวนสิงตรวจสอบความถูกต้องทีละรายการเรียบร้อยแล้ว

ยอดสั่งซื้อเพิ่มเติมจากลูกค้ารายใหญ่ที่สุดอยู่ระหว่างขั้นตอนการอนุมัติงบภายใน

ลูกค้าอีกหลายรายเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการไปแล้ว

และยังมีอีกหลายรายที่อยู่ในช่วงทดสอบนำร่องเพื่อตรวจรับมอบ

ความต้องการที่แท้จริงก่อตัวขึ้นแล้ว

ปัญหาก็เห็นได้ชัดเจนเช่นกัน

บริษัทต้องการเงินทุนเพื่อเปลี่ยนความต้องการเหล่านั้นให้กลายเป็นรายได้

การประชุมคณะกรรมการการลงทุนเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

นี่เป็นการหารือโครงการที่มีมูลค่าสูงที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้งชวนสิงมา

เฉิงเซียวเป็นฝ่ายเปิดประเด็นก่อน

"ผมสนับสนุน"

"การผลักดันผลิตภัณฑ์ในเชิงพาณิชย์ผ่านด่านแรกมาได้แล้ว"

"ระยะเวลาคืนทุนของลูกค้าชัดเจนมาก"

"ยอดสั่งซื้อเพิ่มก็เป็นของจริง"

หลินเซี่ยช่วยสนับสนุนอีกเสียง

"ฟีดแบ็กเชิงบวกส่วนใหญ่จากการสัมภาษณ์ลูกค้าคือช่วยลดคนและระบบทำงานได้เสถียรค่ะ"

"ส่วนฟีดแบ็กเชิงลบจะกระจุกอยู่ที่การจัดการข้อผิดพลาด การตอบสนองของบริการหลังการขาย แล้วก็การใช้งานในสภาวะสุดขั้ว"

"ซึ่งล้วนเป็นปัญหาที่แก้ได้ด้วยการอัปเกรดผลิตภัณฑ์ทั้งนั้นค่ะ"

เหอชิงรับหน้าที่สาดน้ำเย็นเบรกความตื่นเต้น

"แต่ฮาร์ดแวร์นี่จมเงินสดหนักมากนะคะ"

"ต่อไปถ้าออเดอร์ทะลักเข้ามาเร็วเกินไป บริษัทก็อาจต้องเปิดระดมทุนรอบต่อไปอีกค่ะ"

เจี่ยงเหยียนช่วยเสริมขึ้นว่า

"สิทธิบัตรหลักไม่มีปัญหาใหญ่อะไรค่ะ"

"แต่สัญญาของซัพพลายเออร์หลักสองสามเจ้านั้น ต้องเพิ่มข้อกำหนดเรื่องเสถียรภาพระยะยาวเข้าไปด้วย"

พอทุกคนพูดจบ

เฉิงเซียวก็หันไปมองกู้ชวน

"ตอนนี้เหลือปัญหาแค่อย่างเดียว"

"เราจะลงเงินเท่าไหร่"

การระดมทุนรอบนี้ของอวิ๋นโจวตั้งเป้าไว้ที่ 45 ล้าน

เส้าเฉินอยากให้ชวนสิงเป็นผู้นำการลงทุน

จากการประเมินมูลค่าในเบื้องต้น

เงินลงทุนต่อรอบต้องมีอย่างน้อยยี่สิบถึงสามสิบล้าน ถึงจะสมฐานะลีดอินเวสเตอร์

หากเป็นชวนสิงเมื่อก่อน ตัวเลขขนาดนี้ถือว่าหนักหนาเอาการ

แม้คนภายนอกจะพากันคาดเดาไปทั่วว่าบริษัทมีเงินถึงสามร้อยล้าน

แต่สถานะทางการเงินที่แท้จริงก็ยังต้องใช้จ่ายอย่างรอบคอบอยู่ดี

"20 ล้าน"

เฉิงเซียวเสนอขึ้นมาก่อน

"ได้ทั้งคุมตำแหน่งหลัก แถมยังเหลือพื้นที่ไว้สำหรับรอบต่อๆ ไปด้วย"

เหอชิงพยักหน้า

"ยอดเงินขนาดนี้ถือว่าค่อนข้างปลอดภัยค่ะ"

หลินเซี่ยเอ่ยถามขึ้นมา

"แล้วถ้า 30 ล่ะคะ"

ห้องประชุมเงียบกริบไปชั่วขณะ

ตัวเลข 30 ล้านเริ่มเข้าสู่โซนการทุ่มหนักอย่างเห็นได้ชัด

ยิ่งเป็นโปรเจกต์ที่ดีเท่าไร

ก็ยิ่งเย้ายวนให้คนอยากลงเงินเพิ่มขึ้นมากเท่านั้น

และนี่ก็คือช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดในการลงทุน

กู้ชวนกวาดตามองแผนการจัดสรรเงินสด

"ลองคำนวณตามโมเดล 30 ล้านดูก่อนครับ"

เหอชิงเปิดตารางคำนวณใหม่ขึ้นมาทันที

สินทรัพย์สภาพคล่องในปัจจุบันของบริษัท

โปรเจกต์เดิมที่มีอยู่

เม็ดเงินลงทุนที่คาดการณ์ไว้ในอีกครึ่งปีข้างหน้า

เงินสดหมุนเวียนสำหรับดำเนินงาน

ใส่เข้าไปทั้งหมด

เมื่อคำนวณเสร็จเรียบร้อย

ยอด 30 ล้านสามารถลงได้

แต่จะต้องควบคุมจังหวะก้าวของโปรเจกต์ใหม่อื่นๆ ให้รัดกุมยิ่งขึ้น

เฉิงเซียวเงยหน้าขึ้น

"นายเอนเอียงไปทางสามสิบล้านเหรอ"

"โปรเจกต์นี้น่ามองเผื่อไปอีกขั้นครับ"

กู้ชวนเอ่ย "คุยเรื่องราคาก่อนครับ"

วันรุ่งขึ้น

การเจรจาระดมทุนอย่างเป็นทางการของอวิ๋นโจวก็เริ่มต้นขึ้น

นอกจากชวนสิงแล้ว ยังมีกองทุนอุตสาหกรรมอีกสองแห่งเข้าร่วมด้วย

มูลค่าก่อนระดมทุนที่เส้าเฉินเสนอออกมาคือ

300 ล้านหยวน

ระดมทุน 50 ล้าน

กู้ชวนรู้สึกทันทีว่าตัวเลขนี้สูงเกินไป

"รายได้ปีที่แล้วเท่าไรครับ"

"หกสิบกว่าล้านครับ"

"ปีนี้คาดการณ์ไว้เท่าไร"

"เกือบสองร้อยล้านครับ"

"ตัวเลขคาดการณ์พักไว้ก่อนครับ"

กู้ชวนเอ่ยถาม "ถ้าคิดเฉพาะออเดอร์ที่ยืนยันแน่นอนแล้ว จะได้เท่าไร"

ฝ่ายการเงินของอวิ๋นโจวจึงรายงานตัวเลขออกมา

ซึ่งแม้นับรวมทั้งยอดที่เซ็นสัญญาแล้วกับออเดอร์ที่มีความแน่นอนสูง

ก็ยังไม่อาจรองรับมูลค่าประเมินก่อนระดมทุนที่สามร้อยล้านได้อยู่ดี

ฝั่งตัวแทนจากกองทุนอุตสาหกรรมเองก็มองว่าราคานี้สูงเกินไป

การเจรจาต่อรองจึงดำเนินต่อไปและกดราคาลงมาเรื่อยๆ

จนกระทั่งมาถึงช่วงตัวเลข:

มูลค่าก่อนระดมทุนประมาณ 250 ล้าน

วงเงินระดมทุน 45 ล้าน

ทั้งสองฝ่ายต่างยังคงคุมเชิงยื้อกันอยู่

ในช่วงพักเบรกดื่มน้ำชา

พาร์ตเนอร์จากกองทุนสายการผลิตแห่งหนึ่งถือแก้วกาแฟเดินเข้ามาหา

"คุณกู้ครับ"

"พวกคุณกะจะลงสักเท่าไรเหรอครับ"

"กำลังคำนวณอยู่ครับ"

"ยี่สิบล้านเหรอครับ"

"อาจจะมากกว่านั้นครับ"

อีกฝ่ายเลิกคิ้วขึ้น

"ถึงสามสิบล้านเลยเหรอครับ"

กู้ชวนเพียงยิ้มบางๆ

ไม่ได้ตอบอะไร

แต่อีกฝ่ายกลับเริ่มคิดคำนวณไปเองแล้ว

ชวนสิงเพิ่งจะลงเงินไปสิบล้านกับเย่าสือ

ตอนนี้ยังพิจารณาเรื่องเป็นลีดนักลงทุนระดับสามสิบล้านอย่างจริงจัง

แถมยังต้องกันเงินไว้สำหรับรอบถัดๆ ไปอีก

สภาพคล่องทางการเงินขององค์กรระดับนี้ไม่มีทางน้อยแน่นอน

"ข้างนอกลือกันว่าชวนสิงมีเงินอยู่ราวๆ สามร้อยล้าน"

ชายคนนั้นส่ายหน้า

"ตอนนี้ผมรู้สึกว่านั่นยังประเมินต่ำไปด้วยซ้ำครับ"

กู้ชวนมองเขา

"ทำไมพวกคุณถึงชอบมาช่วยผมคิดเรื่องเงินกันจังครับ"

อีกฝ่ายหัวเราะร่า

"โรคประจำอาชีพน่ะครับ"

"เวลาจะดูว่ากองทุนไหนเขียนเช็คได้ใบใหญ่แค่ไหน อย่างน้อยก็ต้องลองเดาหน้าตักกันดูบ้าง"

คำพูดนี้ยังไม่ถือเป็นการรับรู้ที่ชัดเจนตามเงื่อนไขของระบบ

อีกฝ่ายเพียงแค่เชื่อว่า:

ชวนสิงมีเงินเยอะมาก

ส่วนจะเกินสามร้อยล้านจริงหรือไม่ ยังไม่ถึงขั้นปักใจเชื่อขนาดนั้น

ระบบจึงยังคงเงียบสนิท

สี่โมงเย็น

การเจรจาเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

ชวนสิงยื่นข้อเสนออย่างเป็นทางการ

ลงทุน 30 ล้านหยวน

ในฐานะนักลงทุนหลักของรอบนี้

ส่วนอีก 15 ล้านหยวนเปิดให้นักลงทุนรายอื่นเข้ามาร่วมลงขัน

โดยมูลค่าประเมินยังต้องรอการยืนยันขั้นสุดท้าย

ทันทีที่เส้าเฉินเห็นตัวเลขจำนวนเงิน เขาก็ยืดตัวตรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"ชวนสิงจะลงสามสิบล้านจริงๆ เหรอครับ"

"ถ้าตกลงราคากันได้ก็ลงครับ"

กู้ชวนเอ่ย

"นี่ถือเป็นเงินลงทุนต่อโปรเจกต์ก้อนใหญ่ที่สุดของพวกคุณในตอนนี้เลยใช่ไหมครับ"

"ใช่ครับ"

"งั้นผมยิ่งต้องคุยจริงจังแล้วล่ะครับ"

เส้าเฉินยิ้ม

การเจรจาหลังจากนั้นยิ่งทวีความดุเดือดขึ้นไปอีก

เพราะเมื่อมีเงินก้อนโตมากองอยู่ตรงหน้าจริงๆ

ทุกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ต่างก็มีมูลค่าหลายล้านหยวนขึ้นมาทันที

เวลาสองทุ่มของวันนั้น

ในที่สุดทั้งสองฝ่ายก็บรรลุกรอบข้อตกลงเบื้องต้นร่วมกัน

ชวนสิงลงเงิน 30 ล้าน

ยอดระดมทุนรวมทั้งหมด 45 ล้าน

ชวนสิงตั้งเป้าถือหุ้นไว้ราว 13%

ส่วนมูลค่าประเมินกิจการและรายละเอียดในสัญญาจะปรับแก้อีกครั้งในขั้นตอนสุดท้าย

เส้าเฉินเก็บเอกสาร

ก่อนกลับ เขายืนกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณต้อนรับของชวนสิง

แม้บริษัทนี้จะยังมีพนักงานไม่มากนัก

แต่ฝ่ายการลงทุน ฝ่ายกฎหมาย ฝ่ายการเงิน และทีมนักวิเคราะห์กลับมีพร้อมสรรพ

เพิ่งจะปิดดีลลงทุนสิบล้านกับเย่าสือไปหมาดๆ

ตอนนี้ก็เตรียมลงเงินอีก 30 ล้านเพื่อเป็นผู้นำในการลงทุนรอบนี้ของอวิ๋นโจว

จู่ๆ เขาก็หันกลับมา

"คุณกู้ครับ"

"ผมมีเรื่องหนึ่งที่คาใจมาตลอด"

"ถามมาได้เลยครับ"

"เงินทุนรอบแรกของชวนสิงมีอยู่เท่าไหร่กันแน่ครับ"

กู้ชวนยิ้ม

"ยังจะถามเรื่องนี้อีกเหรอครับ"

"ก็ผมอยากรู้จริง ๆ นี่ครับ"

เส้าเฉินเอ่ย "ทุนจดทะเบียนชำระแล้วสิบล้านของพวกคุณนั่น ต้องเป็นแค่เงินก้อนประเดิมช่วงแรกแน่ ๆ"

"เย่าสือลงไปสิบล้าน"

"ฝั่งพวกเราเตรียมไว้อีกสามสิบล้าน"

"หลังจากนี้ยังต้องตามไปลงในรอบต่อ ๆ ไปอีก"

"คุณเองก็ต้องกันเงินสำรองเอาไว้บ้างใช่ไหมล่ะครับ"

กู้ชวนมองเขา

"ตอนนี้บริษัทยังใช้เงินทุนของตัวเองเป็นหลักครับ"

"เรื่องนี้ผมทราบดีครับ"

เส้าเฉินพยักหน้าอย่างจริงจัง

"เพราะแบบนี้แหละ ผมถึงยิ่งคำนวณง่ายขึ้น"

"การจะควักเงินสามสิบล้านออกมาเป็นลีดลงทุนให้พวกเรา แล้วยังดูโปรเจกต์อื่นต่อไปได้อีก"

"เงินทุนที่แท้จริงของชวนสิงยังไงก็ต้องเกินสามร้อยล้านขึ้นไปแน่นอน"

ครั้งนี้

น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

มันไม่ใช่แค่การประเมินส่งเดช

แต่เป็นการวิเคราะห์ที่ตกผลึกมาจากการคำนวณสัดส่วนเงินทุนของสถาบันการลงทุนอย่างจริงจัง ในฐานะผู้ก่อตั้งที่กำลังระดมทุน

กู้ชวนยังไม่ทันได้อ้าปากพูด

แถบความคืบหน้าที่นิ่งสนิทอยู่ในหัวมาหลายวันพลันสว่างวาบขึ้น

[ตรวจพบการรับรู้ที่ตรงตามเงื่อนไข]

[การรับรู้ที่ตรงตามเงื่อนไข: 3/3]

แววตาของกู้ชวนชะงักไปเล็กน้อย

ในที่สุด

เสียงโหวตที่สาม

ก็มาถึงจนได้