ตอนที่ 80
ตอนที่ 80 สามร้อยล้าน งั้นก็สามร้อยล้าน
minibunny · 9,689 ตัวอักษร
บริเวณหน้าแผนกต้อนรับของชวนสิง
เซ่าเฉินยังคงรอคำตอบจากกู้ชวน
แต่กู้ชวนกลับนิ่งเงียบไปสองวินาที
ในหัว เสียงสังเคราะห์อันคุ้นเคยดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
[ยืนยันการรับรู้ของเป้าหมาย]
[ขนาดสินทรัพย์ภายใต้การบริหารจริงของชวนสิง อินเวสต์เมนต์ เกินกว่า 300 ล้านหยวน]
[การรับรู้มีผลสมบูรณ์]
[กลายเป็นความจริง]
แทบจะในวินาทีเดียวกับที่เสียงแจ้งเตือนสิ้นสุดลง
ความรับรู้ของกู้ชวนเกี่ยวกับโครงสร้างสินทรัพย์ปัจจุบันของชวนสิงพลันผุดขยายขึ้นมาพร้อมกัน
มันไม่ใช่การยัดเยียดความรู้
แต่เหมือนชิ้นส่วนความจริงที่เคยขาดหายไป ได้รับการต่อเติมจนสมบูรณ์ในทันใด
ในนามของบริษัทมีสินทรัพย์ทางการเงินที่ถูกต้องตามกฎหมายอยู่เป็นจำนวนมหาศาล
ส่วนหนึ่งมาจากผลกำไรที่ต่อยอดจากประวัติการลงทุนตลอดหลายปีของกู้ชวน
อีกส่วนมาจากการลงขันของเหล่าหุ้นส่วนและการทยอยโอนสินทรัพย์นับตั้งแต่ก่อตั้งชวนสิง
เงินสด
กองทุนรวมตลาดเงิน
สินทรัพย์ตราสารหนี้สภาพคล่องสูง
การลงทุนในหลักทรัพย์ระยะยาว
สัดส่วนการถือหุ้นในสตาร์ตอัปที่มีอยู่เดิม
ทั้งหมดมีบันทึกไว้อย่างครบถ้วนชัดเจน
ไร้ร่องรอยการโอนเงินก้อนโตที่ไม่ทราบที่มา
ไม่มีบัญชีปริศนาที่โผล่ขึ้นมาลอยๆ
ทั้งขั้นตอนเอกสาร บันทึกภาษี สเตตเมนต์ธนาคาร และหลักฐานสินทรัพย์ทุกอย่างล้วนสอดรับเชื่อมโยงกันได้อย่างไร้รอยต่อ
สินทรัพย์สุทธิภายใต้การบริหารล่าสุด:
326 ล้านหยวน
พอกู้ชวนเห็นตัวเลขนี้ ในหัวก็ผุดความคิดขึ้นมาแค่อย่างเดียว
คนพวกนี้ช่างกล้าประเมินกันจริง ๆ
ตอนแรกมีคนบอกว่าสามร้อยล้าน
ต่อมาบล็อกเกอร์สายการเงินบอกว่าสามถึงห้าร้อยล้าน
เขาถึงขนาดยอมไปออกรายการสัมภาษณ์เพื่อแก้ข่าวด้วยตัวเอง
ผลปรากฏว่ายิ่งพูดยิ่งไม่มีใครเชื่อ
คราวนี้ดีเลย
กลายเป็นสามร้อยล้านจริง ๆ ซะงั้น
แถมยังเกินมาอีกตั้งยี่สิบหกล้านด้วย
เซ่าเฉินเห็นเขานิ่งเงียบไม่พูดไม่จาอยู่นาน
"บอสชวนครับ?"
กู้ชวนได้สติกลับมา
"หืม?"
"เมื่อกี้ผมถามเรื่องขนาดเงินทุนน่ะครับ"
"ไว้ค่อยเปิดเผยทีหลังครับ"
ในที่สุดกู้ชวนก็ตอบกลับไปแค่ประโยคเดียว
นาทีนี้ถ้ายังขืนพูดว่า "ไม่มีสามร้อยล้าน" อีกล่ะก็
คงไม่ต่างอะไรกับการลืมตาพูดปดหน้าตาย
เซ่าเฉินยิ้มออกมา
"เข้าใจแล้วครับ"
กู้ชวน: "..."
เข้าใจอะไรของนายอีกล่ะเนี่ย
วันนี้ดูเหมือนคนทั้งโลกจะเข้าใจอะไรเก่งเป็นพิเศษจริง ๆ
หลังจากเซ่าเฉินกลับไปแล้ว
กู้ชวนก็เดินตรงกลับเข้าห้องทำงาน
ปิดประตูลง
แล้วเปิดระบบบริหารเงินทุนภายในของชวนสิง
หน้าจอรีเฟรชหนึ่งครั้ง
สินทรัพย์รวม:
326,184,700 หยวน
ในจำนวนนี้
เป็นเงินสดหมุนเวียนและสินทรัพย์บริหารสภาพคล่องเกินกว่าหนึ่งร้อยล้านหยวน
มีหลักทรัพย์และการลงทุนความเสี่ยงต่ำกินสัดส่วนไปอีกก้อนหนึ่ง
ส่วนโครงการอย่างซีกวง ป้านสิ่ง และเย่าสือ ถูกลงบันทึกตามหลักความรอบคอบระมัดระวังของบริษัท
โครงสร้างสินทรัพย์ถือว่าสมเหตุสมผลกว่าที่กู้ชวนคิดไว้เสียอีก
ไม่ได้ปล่อยให้เงินสดสามร้อยล้านนอนนิ่งกินดอกเบี้ยในบัญชีธนาคารไปเปล่า ๆ
และไม่ได้เททั้งหมดลงไปในโครงการที่มีความเสี่ยงสูงจนหมดหน้าตัก
เหอชิงอยู่ข้างนอกพอดี
ไม่กี่นาทีต่อมาเธอก็เคาะประตู
"บอสชวนคะ"
"เข้ามาครับ"
เธอถือตารางจัดสรรเงินทุนของอวิ๋นโจวเดินเข้ามา
"ถ้าการลงทุน 30 ล้านได้ข้อสรุปแล้ว ฉันทำแผนจัดสรรเงินทุนใหม่มาให้ค่ะ"
กู้ชวนเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง
"คุณมองภาพรวมสินทรัพย์ของบริษัทตอนนี้ยังไงบ้าง?"
เหอชิงชะงักไปเล็กน้อย
"คุณหมายถึงด้านไหนเหรอคะ?"
"ขนาดเงินทุน"
"ปัจจุบันสินทรัพย์สุทธิภายใต้การบริหารอยู่ที่สามร้อยยี่สิบหกล้านกว่าหยวนค่ะ"
เธอตอบออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ
"เงินสดสำรองมีเพียงพอค่ะ"
"งบ 30 ล้านสำหรับอวิ๋นโจวจัดสรรได้แน่นอน"
"แต่ถ้าคิดเป็นยอดลงทุนต่อโครงการเดียวยังถือว่าค่อนข้างสูงไปหน่อย"
"โครงการใหม่ๆ หลังจากนี้ฉันแนะนำว่าควรควบคุมให้เหมาะสมค่ะ"
กู้ชวนพยักหน้ารับ
ความเป็นจริงถูกเติมเต็มจนสมบูรณ์แล้วจริงๆ
ในความทรงจำของเหอชิง
ชวนสิงมีสินทรัพย์ก้อนนี้อยู่แต่แรกแล้ว
ก่อนหน้านี้กู้ชวนทยอยนำกำไรจากการลงทุนและสินทรัพย์หลักทรัพย์อัดฉีดเข้ามาในบริษัทอย่างต่อเนื่อง
ทุกอย่างฟังดูสมเหตุสมผลไร้ที่ติ
มีเพียงกู้ชวนคนเดียวที่จำได้แม่น
ว่าเมื่อวานนี้ ตัวเลขของบริษัทยังห่างไกลจากจำนวนนี้ลิบลับ
"งั้นโครงการอวิ๋นโจวสามสิบล้านก็เดินหน้าต่อตามแผนเดิม"
"ได้ค่ะ"
เหอชิงเตรียมจะเดินออกไป
จู่ ๆ กู้ชวนก็เอ่ยถามขึ้นมาอีก:
"ช่วงนี้เราต้องส่งรายงานข้อมูลสินทรัพย์ให้หน่วยงานภายนอกบ้างไหม?"
"สัปดาห์หน้าสมาคมอุตสาหกรรมการลงทุนเจียงไห่จะอัปเดตข้อมูลองค์กรค่ะ"
"ทางนั้นจะขอเอกสารรับรองสินทรัพย์บางส่วนด้วย"
"จะให้รายงานตามเกณฑ์การตรวจสอบบัญชีเลยไหมคะ?"
"ใช่ครับ"
"รายงานไปตามปกติได้เลย"
เหอชิงพยักหน้ารับ
"รับทราบค่ะ"
วันรุ่งขึ้น
การเจรจาระดมทุนของอวิ๋นโจวยังคงดำเนินต่อไป
พอสถานะทางการเงินของชวนสิงเปลี่ยนไป กู้ชวนกลับยิ่งสุขุมและนิ่งขึ้นกว่าเดิม
แม้เงินในมือจะมีมากขึ้น
แต่กับโครงการนี้ เขาก็ยังคงยึดตามมาตรฐานเดิม
ไม่ได้ฉวยโอกาสโก่งราคาขึ้นมาดื้อ ๆ
และไม่ได้คิดจะอวดเบ่งด้วยการออกปากเหมาเงินลงทุนทั้งหมด 45 ล้านไว้คนเดียว
ในท้ายที่สุด
แผนการที่ชวนสิงจะเป็นผู้นำการลงทุนด้วยเงิน 30 ล้านยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ส่วนที่เหลืออีก 15 ล้านยังคงเปิดรับนักลงทุนรายอื่นต่อไป
ฝั่งจิ่งเฉินเองก็กำลังดำเนินการตรวจสอบวิเคราะห์สถานะกิจการอย่างเป็นอิสระ
ทุกสิ่งทุกอย่างค่อย ๆ คืบหน้าไปทีละขั้นตามลำดับ
เรื่องที่สร้างความฮือฮาจริง ๆ เกิดขึ้นในอีกสามวันให้หลัง
สมาคมอุตสาหกรรมการลงทุนเจียงไห่อัปเดตข้อมูลสถาบันสมาชิกประจำปี
โดยกำหนดให้แต่ละสถาบันต้องส่งข้อมูลพื้นฐานตามเกณฑ์มาตรฐานเดียวกัน
ที่ตั้งสำนักงาน
จำนวนบุคลากรในทีม
ทิศทางการลงทุน
ระดับขนาดสินทรัพย์ภายใต้การบริหาร
และบางสถาบันยังต้องยื่นเอกสารรับรองทางการเงินเพิ่มเติมด้วย
เหอชิงอัปโหลดข้อมูลทุกอย่างตามความเป็นจริง
ชวนสิง อินเวสต์เมนต์
เพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน
สมาชิกในทีมไม่ถึงสิบห้าคน
ทิศทางหลัก:
การลงทุนระยะเริ่มต้นและระยะเติบโตในกลุ่มเทคโนโลยี การบริโภค บริการระดับองค์กร และการผลิตขั้นสูง
สินทรัพย์ภายใต้การบริหาร:
326 ล้านหยวน
เจ้าหน้าที่ของสมาคมเห็นแวบแรกก็นึกว่ากรอกข้อมูลผิด
จึงรีบโทรตรงมาที่ชวนสิงทันที
ฝ่ายธุรการรับสายแล้วโอนต่อให้เหอชิง
"คุณเหอครับ"
"ทางคุณกรอกตัวเลขมาสามร้อยยี่สิบกว่าล้าน ถูกต้องไหมครับ"
"ถูกต้องค่ะ"
"ยืนยันว่าเป็นสินทรัพย์ภายใต้การบริหารของชวนสิง อินเวสต์เมนต์แน่นะครับ"
"ถูกต้องค่ะ"
"รวมถึงทรัพย์สินส่วนตัวที่คุณกู้ใช้ในชีวิตประจำวันด้วยหรือเปล่าครับ"
"ไม่รวมค่ะ"
น้ำเสียงของเหอชิงฟังดูเป็นมืออาชีพมาก
"ที่พักอาศัยส่วนตัวและทรัพย์สินที่ไม่ได้ใช้เพื่อการลงทุนไม่ได้นับรวมในเกณฑ์นี้ค่ะ"
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง
"เข้าใจแล้วครับ"
เอกสารได้รับการอนุมัติ
ในช่วงบ่ายวันนั้น
ข้อมูลการแบ่งกลุ่มกิจกรรมภายในสมาคมได้รับการอัปเดตขึ้นพร้อมกัน
สถาบันการลงทุนหลายแห่งในเจียงไห่ต่างได้รับการแจ้งเตือนล่าสุด
หนึ่งในนั้นคืองานพบปะแลกเปลี่ยนของบรรดาสถาบันหน้าใหม่
เดิมทีชวนสิงถูกจัดให้อยู่ใน "กลุ่มสถาบันหน้าใหม่ขนาดเล็ก"
แต่หลังการอัปเดต
กลับถูกย้ายไปอยู่ใน:
[กลุ่มสถาบันที่มีเงินทุนของตนเองและสินทรัพย์ภายใต้การบริหาร 300 - 1,000 ล้านหยวน]
หลัวฉี่หมิงเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้
เขาแคปภาพหน้าจอส่งเข้าไปในกลุ่มปิดคราวก่อนทันที
[เจียงเยวี่ย แคปปิตอล หลัวฉี่หมิง: ?]
เพียงชั่วพริบตา
ก็มีคนตามเข้ามาต่อทันที
[ชวนสิงมีถึงสามร้อยล้านจริงเหรอเนี่ย]
[ไม่กี่วันก่อนกู้ชวนเพิ่งให้สัมภาษณ์ว่าไม่ถึงสามร้อยล้านอยู่เลย]
[เกณฑ์คำนวณสินทรัพย์เพิ่งอัปเดตล่ะมั้ง]
[ตั้งสามร้อยยี่สิบหกล้านกว่าหยวนเลยเนี่ยนะ?]
สวี่หลานเองก็เห็นเหมือนกัน
เธอจ้องภาพแคปหน้าจอนั้นอยู่นานหลายวินาที
ก่อนจะทักแชตส่วนตัวหากู้ชวนทันที
[สวี่หลาน: วันก่อนนายพูดว่าอะไรนะ]
กู้ชวน:
[วันนั้นไม่ถึงสามร้อยล้านจริง ๆ ครับ]
สวี่หลาน:
[แล้วแค่ไม่กี่วันก็พุ่งขึ้นมาหกเจ็ดสิบล้านเนี่ยนะ?]
กู้ชวนมองหน้าจอ
นิ่งเงียบไป
เรื่องนี้ไม่มีทางอธิบายให้ฟังขึ้นได้เลย
สุดท้ายจึงพิมพ์ตอบกลับไปประโยคหนึ่ง
[ช่วงนี้มีการปรับโครงสร้างสินทรัพย์น่ะครับ]
สวี่หลาน:
[...]
[นายมีความสุขก็พอแล้ว]
กู้ชวนมองข้อความนี้
รู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก
ปกติมีแต่เขาที่พูดกับคนอื่น:
พวกคุณสบายใจก็พอแล้ว
คราวนี้ถึงตาคนอื่นเป็นฝ่ายตอกกลับบ้างแล้ว
ฝั่งแวดวงการเงินยิ่งคึกคักหนักเข้าไปใหญ่
แม้การจัดกลุ่มสถาบันของสมาคมจะไม่ใช่ประกาศใหญ่โตระดับประเทศ แต่ "เหล่าเหยียนชวนคุยตลาดแรก" ก็สังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็ว
เขารีบแชร์คลิปวิดีโอก่อนหน้านี้ออกไปทันที
พร้อมข้อความกำกับเพียงประโยคเดียว:
[สามร้อยถึงห้าร้อยล้าน ดูเหมือนผมจะคำนวณไม่หลุดกรอบนะ]
ช่องคอมเมนต์ระเบิดขึ้นมาในพริบตา
"อาจารย์เหยียนขึ้นหิ้งไปแล้ว!"
"กู้ชวนวันที่ให้สัมภาษณ์: ต่ำกว่าสามร้อยล้าน"
"ไม่กี่วันต่อมา: 326 ล้าน"
"สรุปว่านี่ใครตบหน้าใครกันแน่เนี่ย?"
"ตอนนี้ฉันแค่อยากสัมภาษณ์ตัวกู้ชวนเองจริง ๆ"
"ตื่นมาทุกเช้าเขาต้องคอยเช็กยอดเงินตัวเองใหม่ทุกวันเลยหรือเปล่าเนี่ย?"
"มุก 'รถไม่ใช่ของผมจริง ๆ' เวอร์ชัน 2.0 ชัด ๆ"
ถึงขั้นมีคนเอาคลิปสัมภาษณ์กับข้อมูลของสมาคมมาตัดต่อชนกัน
ครึ่งแรก
กู้ชวน:
[ตอนนี้ชวนสิงมีต่ำกว่าสามร้อยล้านหยวนครับ]
ครึ่งหลัง
ซับไตเติล:
[สินทรัพย์ภายใต้การบริหารล่าสุดของสถาบัน: 326 ล้านหยวน]
แถมเพลงประกอบยังกวนประสาทเป็นพิเศษ
คอมเมนต์ใต้คลิปพร้อมใจกันไปในทิศทางเดียว:
"บอสกู้ เชิญคุณพูดต่อเลย"
"พวกเรากำลังฟังอยู่"
ช่วงค่ำ
กู้ชวนกลับมาถึงอวิ๋นติ่งอีเฮ่า
ทันทีที่ก้าวเข้าประตู เขาก็เห็นเสิ่นหนานจือนั่งอยู่บนโซฟา ในมือถือโทรศัพท์ค้างไว้
บนหน้าจอกำลังเล่นคลิปตัดต่อล้อเลียนวนซ้ำไปมา
กู้ชวนยืนอยู่ที่โถงทางเข้า
"คุณเข้ามาได้ยังไง"
"ก็สิทธิ์ผู้มาเยือนระยะยาวที่คุณให้ฉันไว้คราวก่อนไงคะ"
"ฉันมาเอาเอกสาร"
เสิ่นหนานจือแกว่งโทรศัพท์ไปมา
"แล้วก็แวะมาขอสัมภาษณ์หน่อย"
"สัมภาษณ์อะไร"
เธอพยายามกลั้นขำ
"คุณกู้คะ"
"ขอถามหน่อยค่ะ เมื่อสามวันก่อนคุณเพิ่งแถลงต่อสาธารณะไปเองว่า ขนาดการบริหารของชวนสิงยังไม่ถึงสามร้อยล้าน"
"แต่วันนี้ข้อมูลในวงการกลับระบุว่าพุ่งไปถึง 326 ล้านแล้ว"
"สามวันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ"
กู้ชวนที่กำลังเปลี่ยนรองเท้าอยู่ถึงกับชะงัก
"ปรับโครงสร้างสินทรัพย์"
"ขอรายละเอียดกว่านี้อีกนิดได้ไหมคะ"
"ความลับทางธุรกิจ"
"ถ้าอย่างนั้น คนภายนอกจะเข้าใจว่าชวนสิงยังมีสินทรัพย์อีกตั้งเยอะที่รอปรับโครงสร้างอยู่ ได้ไหมคะ"
กู้ชวนเงยหน้าขึ้น
"เดี๋ยวนี้คุณชักจะเหมือนนักข่าวสายการเงินเข้าไปทุกทีแล้วนะ"
ในที่สุดเสิ่นหนานจือก็กลั้นขำไม่อยู่ หัวเราะจนเอนหลังพิงโซฟา
"ฉันว่าแล้วเชียว"
"ทุกทีที่คุณบอกว่า 'ไม่มีจริง ๆ' ลับหลังเป็นต้องมีเรื่องใหญ่ตามมาตลอด"
กู้ชวนเดินเข้าไปกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ของเธอ
"ดูคลิปล้อเลียนให้น้อย ๆ หน่อย"
"เดี๋ยวไอคิวจะลดเอา"
เสิ่นหนานจือเงยหน้าขึ้นมองเขา
"แล้วสามร้อยล้านนั่นเรื่องจริงเหรอคะ"
"ตอนนี้จริงแล้ว"
"อ๋อ"
ปฏิกิริยาเดิมอีกแล้ว
กู้ชวนมองเธอ
"ถ้าเป็นเมื่อสองปีก่อน แล้วได้ยินว่าบริษัทเพื่อนร่วมรุ่นมีมูลค่าตั้งสามร้อยล้าน คุณยังจะนิ่งได้ขนาดนี้อยู่ไหม"
"ก็ตอนนี้เพดานความตื่นเต้นของฉันถูกคุณดึงจนพุ่งสูงปรี๊ดไปแล้วนี่คะ"
เสิ่นหนานจือตอบอย่างมั่นอกมั่นใจ
"ถ้าวันไหนบอสกู้บอกฉันว่ามีทรัพย์สินสามพันล้าน ฉันอาจจะยอมตั้งใจตกใจให้สักรอบ"
กู้ชวน "..."
เธออย่าพูดจาซี้ซั้วจะดีกว่า
ขืนมีคนเชื่อเข้าจริง ๆ สักสามคน
ใครจะไปรู้ว่าระบบจะแผลงฤทธิ์อะไรขึ้นมาอีก
เช้าวันรุ่งขึ้น
ในการประชุมคณะกรรมการการลงทุนของชวนสิง
เหอชิงวางแผนการจัดสรรเงินทุนฉบับล่าสุดลงบนโต๊ะ
สามสิบล้านให้อวิ๋นโจว
ลงทุนได้
การตามลงทุนในรอบถัดไป
ก็มีเงินสำรองไว้พร้อมแล้ว
เฉิงเซียวอ่านจบแล้วก็ยิ้มพลางถามขึ้น
"บอสครับ"
"ตอนนี้ยังรู้สึกว่าสามสิบล้านหนักเกินไปอยู่ไหมครับ"
กู้ชวนเปิดดูเอกสารข้อมูลของอวิ๋นโจว
"หนัก"
"เพียงแต่คราวนี้"
"แบกไหว"
ด้านนอกประตูห้องประชุม
ฝ่ายธุรการเคาะประตูเดินเข้ามาพอดี
"บอสกู้คะ"
"ผู้จัดการสวี่จากจิ่งเฉินมาถึงแล้วค่ะ"
"เธอบอกว่า..."
"เงินอีกสิบห้าล้านที่เหลือของอวิ๋นโจว"
"ทางจิ่งเฉินเตรียมจะร่วมลงทุนตามด้วยค่ะ"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น