ตอนที่ 86 คราวนี้จิ่งเฉินตามชวนสิงมาลงทุนจริง ๆ

สองสัปดาห์หลังการระดมทุนของอวิ๋นโจว โรโบติกส์เสร็จสิ้น เงินลงทุนงวดสุดท้ายจากฝั่งจิ่งเฉินก็โอนเข้าบัญชีเรียบร้อย

15,000,000 หยวน

เมื่อรวมกับ 30,000,000 หยวนที่ชวนสิงโอนเข้ามาก่อนหน้านี้ เงินระดมทุนรอบนี้รวมทั้งสิ้น 45,000,000 หยวนจึงถือว่าส่งมอบครบถ้วนสมบูรณ์

ตอนที่ฝ่ายการเงินของอวิ๋นโจวส่งสลิปโอนเงินเข้ามาในกลุ่มผู้ถือหุ้น เส้าเฉินตอบกลับมาสั้น ๆ เพียงสี่คำ

[เข้าครบหมดแล้วครับ]

จากนั้นไม่ทันไร หัวหน้าฝ่ายซัพพลายเชนก็ส่งแผนการจัดซื้อตามเข้ามาทันที

มอเตอร์

ไดรฟ์

เซนเซอร์

แบตเตอรี่

โมดูลควบคุม

ตัวเลขยาวเป็นพรวนทำเอาหลินเซี่ยถึงกับหนังตากระตุก

[หลินเซี่ย: บอสเส้าคะ เงินก้อนนี้ยังไม่ทันจะอุ่นเลยนะ]

เส้าเฉินตอบกลับมาอย่างไว

[เส้าเฉิน: มีรายการรอจ่อคิวใช้เงินอยู่แล้วครับ]

เฉิงเซียวส่งอีโมจิขำทั้งน้ำตา

[เฉิงเซียว: น่าจะปล่อยให้เงินได้ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมบริษัทก่อนสักนิดนะ]

[เส้าเฉิน: แต่ซัพพลายเออร์ไม่ให้เวลาปรับตัวเลยนี่สิครับ]

ในกลุ่มเต็มไปด้วยข้อความ 555 ทันที

เล่นก็ส่วนเล่น

พอเข้าสู่ขั้นตอนหลังการลงทุนจริง ๆ นี่นับเป็นครั้งแรกที่ชวนสิงและจิ่งเฉินได้นั่งโต๊ะประชุมการดำเนินงานร่วมกันในฐานะผู้ถือหุ้น

เวลาสิบโมงเช้า

ภายในห้องประชุมของอวิ๋นโจว

กู้ชวนกับเฉิงเซียวนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง

สวี่หลานกับหัวหน้าฝ่ายบริหารหลังการลงทุนของจิ่งเฉินนั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง

เส้าเฉินนั่งอยู่ตรงกลาง

ถ้าเป็นเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ภาพตรงหน้านี้คงดูน่าสนใจไม่น้อย

ตอนที่ซีกวงเปิดระดมทุนในตอนนั้น

จิ่งเฉินคือสถาบันการลงทุนชั้นนำที่เจนจัดในวงการ

ส่วนกู้ชวนเป็นเพียงแค่นักลงทุนรายบุคคล

หลังจากวาง Term Sheet ลงบนโต๊ะ สวี่หลานยังเคยเตือนเขาด้วยซ้ำว่า สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในการลงทุนคือการคิดว่าโชคช่วยคือความสามารถของตัวเอง

แต่พอมาถึงคราวของอวิ๋นโจวในตอนนี้

ชวนสิงกลายเป็นผู้นำการลงทุนด้วยเงิน 30,000,000 หยวน

โดยมีจิ่งเฉินร่วมลงทุนตามมาที่ 15,000,000 หยวน

บทบาทผู้นำและผู้ตามได้สลับตำแหน่งกันไปแล้วเรียบร้อย

สวี่หลานพลิกดูรายการคำสั่งซื้อล่าสุด พลางเงยหน้าขึ้นมองกู้ชวน

"บอสกู้"

"พอใจหรือยังคะ"

กู้ชวนรู้สึกแปลกใจ

"พอใจเรื่องอะไรครับ"

"สองวันนี้แวดวงการลงทุนในเจียงไห่กำลังพูดกันให้แซ่ด"

สวี่หลานเอ่ยอย่างเนิบนาบ "ว่าจิ่งเฉินเริ่มลงทุนตามชวนสิงแล้ว"

เฉิงเซียวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ยกยิ้มมุมปากขึ้นมาทันที

กู้ชวนเองก็หัวเราะออกมาเช่นกัน

"เรื่องพาดหัวข่าวนั่นต้องไปถามพวกสื่อสิครับ"

"ผมไม่ได้สั่งให้พวกเขาเขียนแบบนั้นสักหน่อย"

"คุณไม่ได้สั่ง"

"แต่ตามลำดับแล้ว ชวนสิงเป็นฝ่ายนำลงทุนและจิ่งเฉินร่วมลงทุนตามจริง ๆ นี่คะ"

สวี่หลานวางเอกสารลง

"จิ่งเฉินของเราทำธุรกิจลงทุนมาตั้งกี่ปี นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่โดนเพื่อนแซวว่าเริ่มลอกการบ้านเด็กรุ่นใหม่แล้วเหรอ เพียงเพราะร่วมลงขันตามในโปรเจกต์เดียวเนี่ย"

สิ้นเสียงเธอ คนในห้องประชุมก็พากันหัวเราะครืนขึ้นมาทันที

เส้าเฉินเองก็กลั้นขำไม่อยู่เช่นกัน

"บอสสวี่ครับ นี่แสดงว่าโปรเจกต์นี้กระแสมาแรงสุด ๆ ไงครับ"

"ไม่ต้องมาปากหวานเลย"

สวี่หลานปรายตามองเขาค้อน ๆ

"เงินโอนให้เรียบร้อยแล้ว วันนี้ฉันจะเริ่มตรวจดูเรื่องการส่งมอบงานของพวกคุณแล้วนะคะ"

บรรยากาศพลันกลับเข้าสู่โหมดการทำงานอันจริงจังทันที

ปัจจุบัน อวิ๋นโจวมียอดคำสั่งซื้อที่ยืนยันแล้วรวมกับที่มีโอกาสปิดดีลสูง คิดเป็นมูลค่าทั้งสิ้น 78,640,000 หยวน

โดยสัดส่วนส่วนใหญ่เป็นยอดที่เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการเรียบร้อยแล้ว

และยังมีลูกค้าอีกส่วนหนึ่งที่อยู่ระหว่างดำเนินขั้นตอนการจัดซื้อภายในองค์กร

ดูเผิน ๆ เหมือนจะไปได้สวย

แต่มันมีปัญหาอยู่อย่างเดียว

ยอดสั่งซื้อใน PPT ไม่มีทางกลายเป็นรายได้ขึ้นมาเองได้

อุปกรณ์ต้องถูกผลิตออกมา

ขนส่งไปถึงที่

ติดตั้ง

ปรับจูนระบบ

ตรวจรับงาน

และสุดท้ายเงินถึงจะเข้าบัญชี

ต้องผ่านกระบวนการทั้งหมดนี้ให้ครบ ถึงจะนับเป็นธุรกิจจริง ๆ

"กำลังการผลิตในปัจจุบันอยู่ที่เท่าไรครับ"

กู้ชวนถาม

เส้าเฉินตอบว่า "ถ้าประเมินจากกำลังการประกอบและซัพพลายเชนในปัจจุบัน ตอนนี้ส่งมอบได้นิ่ง ๆ เดือนละหนึ่งร้อยห้าสิบถึงหนึ่งร้อยแปดสิบเครื่องครับ"

"แล้วช่วงพีคสุดล่ะครับ"

"สองร้อยเครื่องนิด ๆ ครับ"

"ออเดอร์ใหม่ต้องใช้เท่าไร"

ฝ่ายการเงินสลับหน้าจอ แสดงตารางกำหนดการส่งมอบขึ้นมา

สี่เดือนข้างหน้านับเป็นช่วงที่กดดันที่สุด

มีลูกค้าสองรายต้องการเริ่มใช้งานระบบในเฟสเดียวกัน

หากคำนวณตามกำลังการผลิตในปัจจุบัน ในทางทฤษฎียังถือว่าพอทำได้

ทว่าในความเป็นจริง แทบไม่มีช่องว่างให้ผิดพลาดได้เลย

ขอแค่ซัพพลายเออร์หลักรายใดรายหนึ่งส่งของช้าไปสักสัปดาห์

กำหนดการส่งมอบทั้งหมดก็อาจต้องเลื่อนออกไปทันที

หัวหน้าฝ่ายบริหารหลังการลงทุนของจิ่งเฉินเอ่ยถามขึ้นว่า

"แล้วแผนขยายกำลังการผลิตล่ะครับ"

เส้าเฉินตอบ "เตรียมจะเพิ่มสายการประกอบแบบยืดหยุ่นอีกหนึ่งสายครับ"

"ต้องลงทุนเท่าไร"

"ค่าอุปกรณ์รวมกับปรับปรุงสถานที่ประมาณหกล้านกว่าหยวนครับ"

"นานแค่ไหนถึงจะเริ่มใช้งานได้"

"ราว ๆ สามเดือนครับ"

กู้ชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย

"สามเดือนเหรอครับ"

"เร็วที่สุดแล้วครับ"

เส้าเฉินอธิบาย "ทั้งสั่งซื้ออุปกรณ์ เดินสายไฟ และทดสอบระบบ ล้วนต้องใช้เวลาครับ"

สวี่หลานหันไปมองกู้ชวน

"คิดว่ายังไงคะ"

"คำนวณดูก่อนว่าสายการผลิตที่มีอยู่ตอนนี้ยังเค้นออกมาได้อีกเท่าไร"

กู้ชวนกล่าวว่า "สายการผลิตใหม่ที่จะเพิ่มเข้ามาในอีกสามเดือนช่วยแก้ปัญหาระยะต่อไปได้ก็จริง"

"แต่ออเดอร์ช่วงสี่เดือนนี้ จะไปหวังพึ่งสายการผลิตที่ยังสร้างไม่เสร็จไม่ได้"

เส้าเฉินพยักหน้ารับ

เรื่องนี้เขาก็เข้าใจดี

ในหนึ่งชั่วโมงถัดมา

ทั้งทีมผลิต ฝ่ายจัดซื้อ และฝ่ายบริการหลังการขายต่างถูกเรียกมาร่วมประชุมกันพร้อมหน้า

แผนการขยายกำลังการผลิตถูกนำมาแจกแจงทีละข้อ

เริ่มจากการเพิ่มกะทำงาน

ตามด้วยการปรับปรุงขั้นตอนการประกอบเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ

ดึงซัพพลายเออร์รายที่สองเข้ามาช่วยดูแลชิ้นส่วนมาตรฐานที่ไม่ใช่ชิ้นส่วนหลักบางรายการ

และเปิดรับสมัครทีมบริการหลังการขายไว้ล่วงหน้า

ทีมส่งมอบให้จัดสรรตามพื้นที่ของแต่ละออเดอร์

และข้อที่สำคัญที่สุด

ชิ้นส่วนหลักห้ามเปลี่ยนไปใช้ซัพพลายเออร์ราคาถูกที่ยังไม่ผ่านการตรวจสอบเด็ดขาด เพียงเพื่อต้องการกดต้นทุน

เหอชิงเคยพูดประโยคหนึ่งไว้ตอนที่วางวินัยทางการเงินให้ชวนสิง

ต้นทุนที่ประหยัดได้ ขอแค่สุดท้ายกลายเป็นปัญหาหลังการขาย เงินที่เคยประหยัดได้ก็ต้องคายออกมาเป็นเท่าตัวอยู่ดี

ตอนนี้อวิ๋นโจวเพิ่งเข้าสู่ช่วงเร่งขยายกำลังการผลิต

คุณภาพที่สม่ำเสมอย่อมสำคัญกว่าการรีดอัตรากำไรขั้นต้นเพิ่มอีกสองเปอร์เซ็นต์

การประชุมลากยาวไปจนถึงบ่ายโมงตรง

มื้อกลางวันจึงสั่งเดลิเวอรีมากินกันที่บริษัท

สวี่หลานถือกล่องข้าวมานั่งลงตรงข้ามกู้ชวนแล้วเอ่ยถาม

"ตอนนี้คุณยังตามดูทุกโปรเจกต์ทุกวันอยู่เหรอคะ"

"ตามดูแค่ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญครับ"

"แล้วถ้าต่อไปมีโปรเจกต์เยอะขึ้นล่ะคะ"

"ก็ให้ทีมงานดูแลครับ"

กู้ชวนคีบกับข้าวเข้าปาก

"ถ้าต้องให้ผมตามประกบทุกบริษัททุกวันจริง ๆ มีหวังเหนื่อยตายพอดี"

สวี่หลานหัวเราะ "พูดแบบนี้ค่อยฟังดูเหมือนเจ้านายทั่วไปขึ้นมาหน่อย"

"ก่อนหน้านี้ไม่เหมือนเหรอครับ"

"ก็ตอนคุณลงทุนในซีกวง ทั้งเรื่องผลิตภัณฑ์ เงื่อนไข ลิขสิทธิ์ หรือความปลอดภัยของข้อมูล คุณลงไปลุยเองหมดเลยนี่คะ"

"ตอนนั้นมันไม่มีคนนี่ครับ"

"ตอนนี้ชวนสิงมีคนแล้ว"

กู้ชวนว่า "จ้างพวกเฉิงเซียวเข้ามาก็เพื่อทำงานพวกนี้นี่แหละครับ"

เฉิงเซียวที่เพิ่งนั่งลงข้าง ๆ

พอได้ยินเข้าก็เปรยขึ้นมาลอย ๆ ประโยคหนึ่ง

"ขอบคุณบอสที่ช่วยนิยามคำว่าบุคลากรใหม่ให้นะครับ"

กู้ชวนเหลือบมองอีกฝ่าย

"คิดว่าฉันจะจ่ายเงินเดือนให้ฟรีหรือไง"

"ไม่มีทางอยู่แล้วครับ"

เฉิงเซียวรีบยืดตัวนั่งหลังตรงทันที

ทุกคนบนโต๊ะต่างพากันหัวเราะครืน

พอกินข้าวเสร็จ

หัวหน้าฝ่ายซัพพลายเชนของอวิ๋นโจวก็ส่งข่าวดีมาอีกเรื่อง

ซัพพลายเออร์โมดูลขับเคลื่อนที่คุยกันไว้ก่อนหน้านี้ ยอมปรับเปลี่ยนเงื่อนไขการชำระเงินอย่างเป็นทางการแล้ว

โดยสัดส่วนเงินมัดจำล่วงหน้าของบางออเดอร์ปรับลดลง

ส่วนที่เหลือให้ทยอยจ่ายตามรอบการส่งมอบสินค้า

ช่วยปลดล็อกกระแสเงินสดที่ต้องจมอยู่ได้หลักล้านหยวนในทันที

พอเส้าเฉินอ่านเงื่อนไขจบ สีหน้าท่าทางก็ดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา

"เมื่อก่อนเจ้านี้คุยยากเป็นพิเศษเลยครับ"

สวี่หลานถาม "ทำไมจู่ ๆ ถึงยอมผ่อนปรนล่ะคะ"

"พอระดมทุนสำเร็จ พวกเขาก็ประเมินเครดิตของพวกเราใหม่น่ะครับ"

เส้าเฉินยิ้มพลางว่า "ชื่อของสองผู้ถือหุ้นอย่างชวนสิงกับจิ่งเฉินยังพอมีน้ำหนักอยู่บ้าง"

เฉิงเซียวเหลือบมองกู้ชวนแวบหนึ่ง

"เครดิตของสถาบันเริ่มเห็นผลแล้วสินะ"

กู้ชวนพยักหน้ารับ

คุณค่าที่สถาบันการลงทุนมอบให้โปรเจกต์ ไม่เคยมีแค่ตัวเลขเงินโอนเข้าบัญชีธนาคาร

เพราะสถาบันที่ดีจริง ๆ ยังนำพามาซึ่ง

เครดิตความน่าเชื่อถือทางธุรกิจ

และความน่าเชื่อถือในการดึงดูดคนทำงาน

เครดิตความน่าเชื่อถือในการระดมทุน

ทรัพยากรในอุตสาหกรรม

หรือแม้กระทั่งความมั่นใจของลูกค้าเวลาจะเซ็นสัญญาระยะยาว ว่าบริษัทนี้จะอยู่รอดต่อไปได้หรือไม่

สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่อวิ๋นโจวต้องการมากที่สุดในเวลานี้

พอถึงช่วงบ่าย

ทางอวิ๋นโจวได้ส่งหนังสือแจ้งการปิดรอบระดมทุนอย่างเป็นทางการไปยังซัพพลายเออร์หลักและกลุ่มลูกค้า

ขณะเดียวกัน สื่อสายการเงินก็ลงรายงานข่าวเกาะติดสถานการณ์เพิ่มอีกหนึ่งฉบับ

หัวข้อข่าวไม่ได้มีลูกเล่นหวือหวาอะไร

[ชวนสิงนำการลงทุน 30 ล้านหยวน จิ่งเฉินร่วมลงทุน 15 ล้านหยวน อวิ๋นโจว โรโบติกส์ ปิดดีลระดมทุน 45 ล้านหยวน]

ทว่าในช่องแสดงความคิดเห็นกลับคึกคักกันสุดขีด

"เพิ่งเคยเห็นจิ่งเฉินเป็นฝ่ายตามหลังชวนสิงครั้งแรกเลยนะเนี่ย"

"สปีดในการอัปเวลของกู้ชวนนี่ชักจะเวอร์เกินไปแล้ว"

"ไม่กี่เดือนก่อนจิ่งเฉินเพิ่งลงเงินให้โปรเจกต์เขาอยู่เลย มาตอนนี้กลับกลายเป็นต้องมาลงเงินตามโปรเจกต์เขาซะงั้น"

"นี่สิถึงจะเรียกว่าพลิกสถานะของจริง"

"ขนาดกองทุนชวนสิงปาเข้าไปตั้ง 326 ล้านหยวนแล้ว หมอนั่นกลายเป็นระดับสถาบันเต็มตัวไปแล้วเหอะ"

เวลาหนึ่งทุ่ม

ในกลุ่มชมรมคนรักรถแบล็กสโตน หานตงก็แชร์ข่าวนั้นเข้ามาเช่นกัน

[หานตง: @กู้ชวน บอสกู้ เดี๋ยวนี้ถึงขั้นพาพวก VC รุ่นเก๋าโกยเงินแล้วเหรอครับ]

ฉินเจ๋อตอบกลับแทบจะในทันที

[ฉินเจ๋อ: ผมแนะนำให้พี่หานรีบเอาเงินไปให้บอสกู้ช่วยบริหารตั้งแต่เนิ่น ๆ เลยดีกว่าครับ]

กู้ชวน:

[อย่ามาเสี้ยม]

หานตง:

[ถามคำเดียว]

[คราวหน้าถ้ามีโปรเจกต์ดี ๆ ชาวแบล็กสโตนขอขึ้นรถไปด้วยคนได้ไหม]

กู้ชวน:

[เอา BP มาดูก่อน]

ฉินเจ๋อ:

[ผมมีแค่เล่มทะเบียน GT-R]

[พอจะระดมทุนได้สักเท่าไรครับ]

กู้ชวน:

[แนะนำให้ขายรถ]

ในกลุ่มหัวเราะกันลั่นทันที

กู้ชวนกำลังจะกดปิดหน้าจอมือถือ

ในกลุ่มผู้ถือหุ้นอวิ๋นโจวก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาอีก

เส้าเฉินส่งภาพแคปหน้าจอระบบจัดซื้อของลูกค้าเข้ามา

อุปกรณ์นำร่องรุ่นใหม่จำนวนสี่สิบเครื่องที่ส่งเข้าขั้นตอนอนุมัติงบประมาณไปก่อนหน้านี้

ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการแล้ว

มูลค่าตามสัญญา:

กว่าเจ็ดล้านหยวน

ในตอนนั้นเอง

ลูกค้ารายที่สองก็ส่งเอกสารยืนยันเพิ่มคำสั่งซื้อเข้ามาเช่นกัน

ยอดคำสั่งซื้อใหม่ที่เดิมอยู่ที่ 78.64 ล้านหยวน

พลันพุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง