ตอนที่ 89 ออเดอร์แปดสิบล้าน สื่อคิดบัญชีต่อหน้าชวนสิง

พออวิ๋นโจวถูกกลุ่มทุนอุตสาหกรรมดันมูลค่าประเมินจนเฉียดสี่ร้อยล้าน ความสนใจในแวดวงธุรกิจก็พุ่งสูงขึ้นมาอีกขั้นอย่างเห็นได้ชัด

แต่สิ่งที่ทำให้คนทั่วไปตระหนักถึงมูลค่าของบริษัทนี้ได้อย่างแท้จริง กลับไม่ใช่มูลค่าประเมิน

หากแต่เป็นยอดคำสั่งซื้อ

สิ้นเดือนนี้ สมาคมการผลิตขั้นสูงเจียงไห่ได้จัดงานโอเพนเดย์คลังสินค้าอัจฉริยะขึ้น

สถานที่จัดงานคือนิคมของลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของอวิ๋นโจว

มีองค์กรธุรกิจเข้าร่วมงานกว่าหกสิบแห่ง

ทั้งโลจิสติกส์

ภาคการผลิต

ค้าปลีก

อีคอมเมิร์ซ

ตลอดจนผู้ให้บริการซัพพลายเชนอีกไม่น้อย

ในฐานะผู้จัดหาอุปกรณ์ อวิ๋นโจวจึงสาธิตระบบการทำงานจริงหน้างานอย่างเต็มรูปแบบ

ทั้งชวนสิงและจิ่งเฉินต่างก็ได้รับคำเชิญเช่นกัน

พอกู้ชวนไปถึงหน้างาน ก็มีคนจำเขาได้ตั้งแต่หน้าประตู

"บอสกู้"

"วันนี้มาช่วยโปรโมตโปรเจกต์เหรอครับ"

บอสบริษัทโลจิสติกส์แห่งหนึ่งเอ่ยทักขึ้นก่อน

"แวะมาดูว่าลูกค้าใช้งานจริงแล้วเป็นยังไงบ้างครับ"

"หุ่นยนต์พวกนี้ของอวิ๋นโจวทั้งหมดเลยเหรอครับ"

"ใช่ครับ"

ชายคนนั้นทอดสายตามองเข้าไปในโกดัง

หุ่นยนต์หลายร้อยตัวกำลังทำงานแยกตามโซนต่าง ๆ ไปพร้อมกัน

ภาพตรงหน้านับว่าน่าตื่นตาตื่นใจจริง ๆ

"โกดังบริษัทผมก็อยากเอามาใช้บ้างเหมือนกัน"

"คุณติดต่อเส้าเฉินได้เลยครับ"

กู้ชวนยิ้มพลางบอก "ผมรับผิดชอบแค่เรื่องการลงทุนน่ะครับ"

อีกฝ่ายหัวเราะตาม

"บริษัทที่คุณลงทุนแท้ ๆ"

"ขอส่วนลดจากคุณสักหน่อยไม่ได้เหรอครับ"

"ผมว่าคุยกับฝ่ายขายดีกว่าครับ"

"ขืนให้ผมไปคุย เผลอ ๆ จะโดนบวกราคาเพิ่มเอานะ"

ทั้งสองหัวเราะออกมาพร้อมกัน

งานโอเพนเดย์เริ่มต้นขึ้น

คลังสินค้าของลูกค้าเริ่มสาธิตขั้นตอนการทำงานจริงเป็นอันดับแรก

เมื่อมีคำสั่งซื้อเข้ามา

ระบบก็เริ่มกระจายงานทันที

หุ่นยนต์รับคำสั่ง

ลำเลียงขนย้าย

เข้าสู่ขั้นตอนการคัดแยก

แล่นกลับเข้าแท่นชาร์จ

ทุกขั้นตอนแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนและเข้าใจง่าย

ผู้เข้าชมงานจำนวนมากต่างเป็นเจ้าของกิจการ

พวกเขาไม่ได้สนใจศัพท์แสงทางเทคนิคอะไรมากนัก

คำถามที่ถูกถามบ่อยที่สุดจึงตรงกันอย่างน่าประหลาด

"ราคาเท่าไหร่"

"ลดคนงานได้กี่คน"

"คืนทุนในกี่เดือน"

"พังแล้วใครซ่อม"

กู้ชวนยืนฟังอยู่ข้าง ๆ สักพัก ก็เริ่มรู้สึกคุ้นหูขึ้นมาทันที

ตอนที่เขามาครั้งแรก ก็ถามคำถามพวกนี้เหมือนกัน

ดูท่าแล้ววิธีคิดของพวกเจ้าของธุรกิจคงไม่ต่างกันสักเท่าไร

บนเวทีเริ่มเข้าสู่ช่วงพูดคุยแลกเปลี่ยน

ตัวแทนฝั่งลูกค้าเปิดเผยชุดข้อมูลออกมาตรง ๆ

การทดลองระยะแรก:

หกสิบแปดตัว

ระยะที่สอง:

หนึ่งร้อยยี่สิบตัว

รอบใหม่:

วางแผนจะสั่งเพิ่มในคลังสินค้าอีกหลายแห่ง

ระยะเวลาคืนทุนโดยรวม:

"ประมาณสิบห้าเดือนครับ"

ทั่วทั้งห้องจัดงานพลันเกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที

สิบห้าเดือน

สำหรับธุรกิจคลังสินค้าส่วนใหญ่แล้ว ระยะเวลาเท่านี้ถือว่าดึงดูดใจเป็นอย่างยิ่ง

รองประธานของกลุ่มธุรกิจค้าปลีกแห่งหนึ่งจึงเอ่ยถามขึ้นมาทันควัน

"แล้วถ้าโกดังของพวกเราไม่ได้มีช่วงพีกสูงขนาดของพวกคุณล่ะครับ"

ตัวแทนฝั่งลูกค้าตอบกลับว่า "ถ้าอย่างนั้นก็ต้องคำนวณกันใหม่ครับ"

หัวหน้าฝ่ายขายของอวิ๋นโจวจึงช่วยกล่าวเสริมขึ้นมา

"ทางเราไม่แนะนำให้ลูกค้าทุกรายนำระบบไปใช้ในสเกลเดียวกันทั้งหมดครับ"

"โกดังที่มีความถี่ในการทำงานต่ำ การใช้แรงงานคนอาจจะคุ้มค่ากว่าด้วยซ้ำครับ"

คำพูดประโยคนี้กลับยิ่งทำให้หลายคนในงานรู้สึกเชื่อมั่นมากขึ้นไปอีก

คนขายอุปกรณ์กล้าพูดออกมาว่า:

คุณอาจจะไม่เหมาะที่จะซื้อ

อย่างน้อยก็ไม่เหมือนพวกยัดเยียดขายของ

พอถึงช่วงเสวนากลุ่มย่อยในตอนบ่าย

ผู้ดำเนินรายการเปลี่ยนประเด็นไปคุยเรื่องการระดมทุน

"รอบนี้อวิ๋นโจวระดมทุนสำเร็จไปสี่สิบห้าล้าน"

"ชวนสิง อินเวสต์เมนต์ เป็นผู้นำการลงทุนไปสามสิบล้าน"

"จิ่งเฉิน เวนเจอร์ แคปปิตอล ร่วมลงทุนตามไปสิบห้าล้าน"

"ตอนนี้ในตลาดยังมีเงินทุนอุตสาหกรรมติดต่อเข้ามา โดยอิงจากมูลค่าประเมินเกือบสี่ร้อยล้านอีกด้วย"

ผู้ดำเนินรายการหันไปมองกู้ชวน

"บอสกู้ครับ"

"สะดวกคำนวณตัวเลขให้พวกเราดูสด ๆ ตรงนี้เลยได้ไหมครับ"

คนด้านล่างเวทีเริ่มหัวเราะกันขึ้นมาแล้ว

กู้ชวนยกไมโครโฟนขึ้นมา

"พวกสื่อนี่ชอบช่วยผมคิดเรื่องเงินจริง ๆ เลยนะครับ"

ผู้ดำเนินรายการหัวเราะตามไปด้วย

"ทุกคนชอบดูนี่ครับ"

"งั้นคุณลองคิดดูสิครับ"

"ถ้าคิดตามมูลค่าสี่ร้อยล้าน"

ผู้ดำเนินรายการพูดต่อ "มูลค่าทางบัญชีของหุ้นในส่วนของชวนสิงก็เกือบแตะห้าสิบล้านแล้ว"

"ลงเงินไปสามสิบล้าน"

"แต่ในเวลาสั้น ๆ มูลค่าทางบัญชีกลับเพิ่มขึ้นมาเกือบยี่สิบล้าน"

"ผลตอบแทนที่โตเร็วขนาดนี้ เป็นไปตามที่คุณคาดไว้ไหมครับ"

กู้ชวนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง

"เร็วกว่าที่คาดไว้ครับ"

คำตอบนี้ทำเอาบรรยากาศในห้องเงียบกริบไปชั่วขณะ

เดิมทีทุกคนคิดว่าเขาจะพูดทำนองว่า:

มันเป็นเรื่องปกติ

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนอยู่แล้ว

กู้ชวนพูดต่อว่า "โปรเจกต์ภาคอุตสาหกรรม ตั้งแต่รับออเดอร์ไปจนถึงส่งมอบงานล้วนต้องใช้เวลาครับ"

"รอบนี้ที่มูลค่าประเมินพุ่งขึ้นเร็ว เป็นเพราะมีทั้งเรื่องยอดคำสั่งซื้อและความคาดหวังจากกลุ่มทุนอุตสาหกรรมรวมอยู่ด้วย"

"ส่วนจะคุ้มค่าถึงสี่ร้อยล้านจริงไหม หลังจากนี้คงต้องรอดูรายได้จริงและการส่งมอบงานกันต่อไปครับ"

พิธีกรถามต่อ "แปลว่าคุณไม่ได้คิดว่าตัวเองเลือกลงทุนได้แม่นยำเป็นพิเศษเหรอครับ"

"ถ้า ณ ตอนนี้ ก็ถือว่าค่อนข้างแม่นยำครับ"

กู้ชวนยิ้มบางๆ

"จังหวะที่ควรดีใจ ก็ต้องดีใจสิครับ"

คนฟังด้านล่างเวทีพากันหัวเราะครืนขึ้นมาทันที

คำตอบนี้ฟังดูจริงใจและจับต้องได้จริง ๆ

ไม่มีการเสแสร้งทำตัวเป็นพ่อพระ

ได้เงินแล้วมีความสุข มันก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

เสียงปรบมือในห้องจัดเลี้ยงจึงดังตามมาติด ๆ

สวี่หลานซึ่งนั่งอยู่ด้านข้าง

หยิบไมโครโฟนขึ้นมาถือไว้

"ฉันขอเสริมอีกสักประโยคค่ะ"

พิธีกรกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

"เชิญคุณสวี่เลยครับ"

"รอบนี้จิ่งเฉินร่วมลงทุนตามไปสิบห้าล้านหยวนค่ะ"

"การพิจารณาตัดสินใจของเราตรงกับทางชวนสิงพอดี"

"เท่าที่ดูตอนนี้ เงินก้อนนี้ถือว่าลงไปได้อย่างสบายใจทีเดียวค่ะ"

ผู้ดำเนินรายการยิ้มพลางถาม "ถ้าอย่างนั้น เรื่องที่ข้างนอกลือกันว่าจิ่งเฉินลอกการบ้านชวนสิง คุณสวี่ยอมรับไหมครับ"

แขกในงานต่างพากันส่งเสียงฮือฮาแซวขึ้นมาทันที

สวี่หลานยังคงมีสีหน้านิ่งสงบ

"ไม่ยอมรับค่ะ"

"ทำไมล่ะครับ"

"เพราะคณะกรรมการการลงทุนของเราเป็นคนอนุมัติเองค่ะ"

เธอเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง

"แต่คราวหน้าถ้าชวนสิงมีโปรเจกต์ดี ๆ จะส่งมาให้ฉันดูล่วงหน้าสักฉบับก็ได้นะคะ"

ผู้คนด้านล่างเวทีระเบิดเสียงหัวเราะลั่นขึ้นมาทันที

ผู้ดำเนินรายการรีบคว้าจังหวะนี้ไว้

"นี่ถือว่าเป็นการขอแบ่งโปรเจกต์กันตรง ๆ เลยหรือเปล่าครับ"

สวี่หลานยิ้ม "ถือเป็นความร่วมมือตามปกติในวงการค่ะ"

กู้ชวนที่อยู่ข้าง ๆ จึงช่วยรับมุกทันควัน

"ได้สิครับ"

"คิดค่าบริการไหมคะ"

"ต้องดูเป็นโปรเจกต์ไปครับ"

"บอสเซี่ยเริ่มเก็บค่าผ่านทางแล้วเหรอคะเนี่ย"

ทั้งสองคนหยอดมุกรับส่งกันไปมา บรรยากาศในงานจึงยิ่งคึกคักเป็นพิเศษ

แต่คนในวงการตัวจริงย่อมดูออก

การที่ VC มืออาชีพอย่างจิ่งเฉินยอมแสดงออกต่อหน้าสาธารณชนว่าจะร่วมมือกับชวนสิงต่อไป ลำพังแค่เรื่องนี้ก็ถือเป็นการยอมรับแล้ว

วงการลงทุนนั้นมองกันที่ความเป็นจริงเสมอ

คุณจะยังอายุน้อย

ก็ไม่ใช่ปัญหา

คุณจะมีชื่อเสียงโด่งดัง

แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา

สุดท้ายแล้วก็ต้องวัดกันที่ผลงานโปรเจกต์อยู่ดี

ทั้งยอดสั่งซื้อ ฐานลูกค้า และมูลค่าประเมินของอวิ๋นโจวในตอนนี้ ล้วนมากพอที่จะทำให้ชวนสิงนั่งเก้าอี้ร่วมโต๊ะนี้ได้อย่างเต็มภาคภูมิ

การเสวนาโต๊ะกลมจบลง

นักข่าวสายอุตสาหกรรมต่างพากันมาดักสัมภาษณ์เฉิงเซียวที่หลังเวที

"บอสเฉิงครับ"

"ตอนนี้โปรเจกต์หลักทั้งสี่ตัวที่เปิดเผยของชวนสิง กำลังทำกำไรทั้งหมดเลยใช่ไหมครับ"

เฉิงเซียวยิ้มรับ

"การลงทุนในส่วนของหุ้นจะพูดง่าย ๆ แบบนั้นไม่ได้หรอกครับ"

"แต่ทั้งซีกวง ป้านสิ่ง เย่าสือ และอวิ๋นโจว ตอนนี้การดำเนินงานล้วนเป็นไปในทิศทางที่ดีครับ"

"แล้วถ้าคำนวณตามราคาประเมินรอบล่าสุดทั้งหมดล่ะครับ"

"นั่นก็เป็นแค่ตัวเลขทางบัญชีครับ"

"ตัวเลขที่แน่ชัด ทางบริษัทยังไม่ได้เปิดเผยต่อภายนอกครับ"

นักข่าวไม่ได้ซักไซ้ต่อ

[ชวนสิงคว้าชัยสี่ศึกรวด? เงินลงทุนสามสิบล้านในอวิ๋นโจว ตัวเลขทางบัญชีพุ่งแตะเกือบห้าสิบล้านแล้ว]

ด้านล่างยังแนบแผนภูมิแสดงผลตอบแทนเอาไว้ด้วย

ช่องคอมเมนต์กลับมาคึกคักอีกระลอก

"ห้าล้านหยวนกับซีกวง"

"หกล้านหยวนกับป้านสิ่ง"

"สิบล้านหยวนกับเย่าสือ"

"สามสิบล้านหยวนกับอวิ๋นโจว"

"หมอนี่อัปเลเวลวงเงินลงทุนเร็วเกินไปแล้วมั้ง"

"ชวนสิงกำลังจะติดปีกบินขึ้นฟ้าแล้วใช่ไหมเนี่ย"

"ตอนนี้ฉันสนใจโปรเจกต์ต่อไปมากกว่าอีก"

"แนะนำให้พวกผู้ประกอบการไปต่อแถวกดบัตรคิวรอเถอะ"

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีผู้ประกอบการท้องถิ่นในเจียงไห่โพสต์ลงโมเมนต์ของวีแชต

พร้อมข้อความว่า:

[เมื่อก่อนตอนไปหาชวนสิง คิดแค่ว่าจะได้เงินหรือเปล่า]

[ตอนนี้คิดแค่อย่างเดียว จะทำยังไงให้เข้าตากู้ชวนได้]

ข้อความนี้ถูกแคปหน้าจอส่งต่อกันไปทั่วอย่างรวดเร็ว

ภายในคืนนั้นเอง

โปรเจกต์ใหม่ ๆ ที่ส่งเข้ามาในกล่องอีเมลของชวนสิง อินเวสต์เมนต์ พุ่งสูงขึ้นอีกระลอก

และนี่เป็นครั้งแรกที่มีบริษัทซึ่งทำรายได้ของปีก่อนหน้ามากกว่าสามร้อยล้านหยวนปรากฏตัวขึ้น

วงเงินที่ต้องการระดมทุน:

หกสิบล้านหยวน

เฉิงเซียวอ่านข้อมูลตรงหน้าจนจบ

เขายังไม่ได้ตอบรับนัดในทันที

แต่ส่งข้อมูลไปให้กู้ชวนดูก่อน

[เฉิงเซียว: โปรเจกต์เริ่มใหญ่ขึ้นแล้วครับ]

กู้ชวนตอบกลับ

[คัดกรองตามขั้นตอนไป]

[อย่าเพิ่งตื่นเต้นเพราะเห็นวงเงินระดมทุน]

เฉิงเซียว:

[รับทราบครับ]

ผ่านไปสิบนาที

ก็มีอีกข้อความเด้งขึ้นมา

คราวนี้มาจากหลินเจ๋อ

[หลินเจ๋อ: บอสเซี่ยครับ]

[ครบหกเดือนแล้วนะครับ]

พ่วงท้ายด้วยอิโมจิยิ้มยิงฟัน

อีกข้อความเด้งตามมาติด ๆ

[หลินเจ๋อ: สาขาที่สี่ของป้านสิ่ง]

[คราวนี้เปิดได้แล้วใช่ไหมครับ]

กู้ชวนมองข้อความนั้น

แล้วผุดยิ้มออกมาบาง ๆ

เจ้าหมอนี่จำวันแม่นจริง ๆ

กะจะไม่รอให้เกินไปเลยแม้แต่วันเดียว