ตอนที่ 93 หกล้าน มีมูลค่าสามสิบแปดล้านแล้ว

วันที่เซ็นสัญญาระดมทุนรอบใหม่ของป้านสิ่ง บรรยากาศเป็นไปอย่างเรียบง่าย

กองทุนเพื่อการบริโภคฉี่หยวน

ชวนสิง

หลินเจ๋อกับทีมผู้ก่อตั้ง

ร่วมด้วยฝ่ายกฎหมายและการเงินของบริษัท

ไม่มีการแถลงข่าว

ไม่มีพรมแดง

แม้แต่ป้ายผ้าก็ไม่ได้แขวน

ทว่าสิ่งที่ทำให้หลินเจ๋อตื่นเต้นจริง ๆ คือตารางโครงสร้างผู้ถือหุ้นฉบับล่าสุดบนโต๊ะต่างหาก

เดิมทีชวนสิงถือหุ้นอยู่ 35%

หลังจากมีเงินลงทุนก้อนใหม่เข้ามา แม้สัดส่วนจะเจือจางลงบ้างแต่ก็ยังเหลืออยู่ราว ๆ 32%

เมื่อคำนวณจากมูลค่าประเมินหลังการลงทุน 120 ล้านหยวนของป้านสิ่ง

มูลค่าทางบัญชีที่ประเมินได้คือ

ราว 38.4 ล้านหยวน

จากเงินลงทุนตั้งต้น

6 ล้านหยวน

หลินเจ๋อก้มหน้ามองตัวเลขอยู่นาน

ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นมา

"บอสกู้"

"ตอนนี้มองหน้าผมแล้วรู้สึกเจริญหูเจริญตาเป็นพิเศษเลยใช่ไหมครับ"

กู้ชวนกำลังเซ็นเอกสาร

พอได้ยินก็เงยหน้าขึ้นมอง

"ก็พอได้"

"จากหกล้านกลายเป็นสามสิบแปดล้านกว่าแล้วนะเนี่ย"

หลินเจ๋อเอ่ยเตือนความจำ

"ผมทำเงินให้คุณตั้งสามสิบกว่าล้านเชียวนะ"

"บริษัทยังไม่ได้ขายสักหน่อย"

"จะบอกว่าเป็นแค่ตัวเลขทางบัญชีอีกแล้วเหรอครับ"

"อืม"

หลินเจ๋อถึงกับพูดไม่ออก

"คุณนี่ดับความสุขคนอื่นเก่งจริง ๆ"

หุ้นส่วนของฉี่หยวนที่นั่งข้าง ๆ หัวเราะพลางเอ่ยขึ้น "บอสกู้พูดถูกแล้วครับ"

"แต่มูลค่าทางบัญชีนี้ก็มีน้ำหนักมากพอตัวเลยนะ"

หลินเจ๋อหันขวับไปมองทันที

"บอสซ่ง คุณยังเข้าใจเรื่องคุณค่าทางอารมณ์มากกว่าตั้งเยอะ"

"ก็เพราะพวกเราเพิ่งจะโอนเงินตามราคานี้ไปน่ะสิครับ"

คนทั้งห้องต่างหัวเราะออกมาพร้อมกัน

คำพูดนี้มีน้ำหนักมากจริง ๆ

เพราะช่วงเวลาที่มูลค่าประเมินจะเลื่อนลอยที่สุด ก็คือตอนที่ผู้ประกอบการคิดไปเองแล้วพูดว่า:

บริษัทของผมมีมูลค่าพันล้าน

แต่เมื่อไหร่ที่มีคนยอมควักเงินจ่ายตามราคานั้นจริง ๆ ความน่าเชื่อถือจะต่างกันราวฟ้ากับเหว

ฉี่หยวนใช้เงินจริงดันมูลค่าประเมินของป้านสิ่งขึ้นไปแตะ 120 ล้านหยวน

หุ้นราว 32% ในมือของชวนสิง จึงมีราคาอ้างอิงในตลาดที่ชัดเจนตามไปด้วย

หลังการเซ็นสัญญาเสร็จสิ้นลง

หุ้นส่วนของฉี่หยวนเป็นฝ่ายยื่นมือมาจับกับกู้ชวนก่อน

"บอสกู้"

"โครงการนี้พวกคุณเข้าเร็วมาก"

"แถมยังได้ราคาดีอีกด้วย"

กู้ชวนยิ้มพลางกล่าว "ตอนนั้นสถานการณ์ของบริษัทก็แย่พอสมควรครับ"

"ถึงได้ราคาถูกขนาดนั้นไงครับ"

"นั่นก็จริงครับ"

อีกฝ่ายหันไปมองหลินเจ๋อ

"ผมเคยดูข้อมูลเก่าอยู่เหมือนกัน"

"แปดสาขาแต่ขาดทุนไปตั้งห้าสาขา"

"ถ้าเป็นผมตอนนั้นคงไม่กล้าลงเงินแน่ๆ"

หลินเจ๋อที่นั่งอยู่ข้างๆ เอ่ยขัดขึ้นมาลอยๆ

"ขอแนะนำว่าอย่าพูดต่อหน้าผู้ก่อตั้งเลยครับ"

"มันกระทบกระเทือนจิตใจ"

ทุกคนในห้องต่างพากันส่งเสียงหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง

ข่าวการระดมทุนถูกเผยแพร่ออกไปในวันเดียวกันนั้นเอง

สื่อสายการเงินคิดคำนวณตัวเลขออกมาได้อย่างรวดเร็ว

[ป้านสิ่ง คอฟฟี่ ปิดดีลระดมทุนรอบใหม่ มูลค่าประเมินหลังลงทุนแตะ 120 ล้านหยวน]

[ชวนสิง อินเวสต์เมนต์ ผู้ถือหุ้นรอบแรก ถือหุ้นอยู่ราว 32% คิดเป็นมูลค่าทางบัญชีประมาณ 38.4 ล้านหยวน]

[เงินลงทุนก้อนแรกของชวนสิงมีเพียง 6 ล้านหยวนเท่านั้น]

คำว่า "เพียง" คำนี้ช่างทิ่มแทงใจคนอ่านเสียเหลือเกิน

สำหรับคนทั่วไป

เงิน 6 ล้านหยวนนับเป็นตัวเลขมหาศาล

แต่เมื่อเทียบกับผลตอบแทนจากการลงทุนแล้ว ประโยคพาดหัวข่าวที่บอกว่า "เพียง 6 ล้านหยวน" ก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยให้เกียรติเงินหยวนเอาเสียเลย

ข่าวนี้ถูกแชร์ลงกลุ่มแชตเพื่อนร่วมรุ่นของมหาวิทยาลัยเจียงไห่อย่างรวดเร็ว

ลู่จื่ออั๋งแท็กกู้ชวนทันทีเป็นคนแรก

[ลู่จื่ออั๋ง: @กู้ชวน]

[ลู่จื่ออั๋ง: หกล้านจะกลายเป็นสี่สิบล้านแล้วเหรอวะ]

โจวฮ่าวโผล่ตามมาไวยิ่งกว่าใคร

[โจวฮ่าว: กรุณาอย่าเผยแพร่เนื้อหาชวนสยองขวัญในกลุ่มคนเพิ่งเรียนจบครับ]

[โจวฮ่าว: สภาพจิตใจพวกเรามีขีดจำกัดนะ]

มีคนโผล่ขึ้นมาสมทบ

[กูเรียนจบมาสองเดือนกว่า เพิ่งได้เงินเดือนไปแค่สองรอบ]

[แต่กู้ชวนจาก 6 ล้านพุ่งไป 38 ล้านแล้วเนี่ยนะ]

[กูขอทำเรื่องเรียนจบใหม่อีกรอบได้ไหม]

เพื่อนอีกคนพิมพ์ขึ้นมาว่า:

[ต่อให้มึงเรียนจบใหม่อีกรอบก็ไม่มีระบบ...]

ทว่าข้อความเพิ่งส่งออกไปได้ไม่ทันไร

อีกฝ่ายก็รีบกดยกเลิกข้อความอย่างไว

จากนั้นก็เปลี่ยนเป็น:

[ต่อให้มึงเรียนจบใหม่อีกรอบ ก็ไม่มีดวงแบบบอสกูหรอก]

กู้ชวนไม่ได้ทันสังเกตข้อความที่ถูกยกเลิกไป ได้แต่มองบทสนทนาในกลุ่มที่ชักจะเว่อร์ขึ้นเรื่อย ๆ

สุดท้ายเขาจึงพิมพ์ตอบกลับไปประโยคหนึ่ง

[กู้ชวน: แค่ตัวเลขทางบัญชี]

กลุ่มแชตเงียบกริบไปหนึ่งวินาที

ก่อนที่ข้อความจะไหลทะลักจนแทบลายตา

[เข้าใจตรงกัน]

[มุกคลาสสิก แค่ตัวเลขทางบัญชี]

[ซีรีส์เดียวกับมุก 'รถไม่ใช่ของผมจริง ๆ' สินะ]

[บอสกู้โปรดรักษาความโลว์โปรไฟล์แบบนี้ต่อไปนะครับ]

โจวฮ่าวส่งสติกเกอร์สวนมาทันที

เป็นรูปคนยกมือปิดหูทั้งสองข้าง

พร้อมแนบข้อความมาด้วยว่า

[ไม่ต้องอธิบาย กูเริ่มกลัวแล้ว]

กู้ชวนจ้องหน้าจอโทรศัพท์นิ่งไปสองสามวินาที

แล้วกดออกจากกลุ่มแชตไปเงียบ ๆ

ผ่านไปห้านาที

โจวฮ่าวก็ทักแชตส่วนตัวมา

[โจวฮ่าว: ออกทำไมวะ]

[กู้ชวน: หนวกหู อยากอยู่เงียบ ๆ]

[โจวฮ่าว: 55555555]

ตกค่ำ

เสิ่นหนานจือก็เห็นข่าวเรื่องการระดมทุนเช่นกัน

เธอโทรสายสนทนาหากู้ชวน

"ยินดีด้วยนะ"

"ขอบใจนะ"

"จากหกล้านพุ่งไปสามสิบแปดล้านเลยนะ"

"แค่ตัวเลขทางบัญชีน่ะ"

ปลายสายเงียบไปสองวินาที

ก่อนจะมีเสียงหัวเราะดังแว่วตามมา

"ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องพูดสองคำนี้"

"ก็มันเรื่องจริงนี่"

"โอเคๆ ยอมนายเลย"

เสิ่นหนานจือหัวเราะพลางพูดว่า "ตอนนี้บอสเราเก่งกาจถึงขั้นพอได้เงินปุ๊บ สิ่งแรกที่ทำคือเตือนทุกคนว่าเงินก้อนนี้ยังเอามาใช้จริงไม่ได้แล้วสินะ"

"แล้วจะให้ทำยังไงได้ล่ะ"

"อย่างน้อยก็ดีใจสักหน่อยก็ยังดีนี่นา"

"ก็ดีใจนะ"

กู้ชวนเอ่ย "รู้สึกฟินดีออก"

เสิ่นหนานจือชะงักไปเล็กน้อย

"วันนี้ยอมรับตรงๆ เชียวนะ?"

"กำไรทางบัญชีตั้งสามสิบกว่าล้าน ถ้ายังไม่ฟินอีกล่ะก็"

"ทัศนคติของผมคงบิดเบี้ยวเกินเยียวยาแล้วล่ะ"

เสิ่นหนานจือยิ่งหัวเราะร่า

"มันต้องอย่างนี้สิ"

ทั้งคู่คุยกันต่ออีกสองสามนาที

จู่ๆ เสิ่นหนานจือก็ถามขึ้นมาว่า

"หลังจากนี้ป้านสิ่งจะยังเปิดสาขาเพิ่มอีกไหม"

"เปิดสิ"

"คราวนี้จะเปิดเร็วแค่ไหนล่ะ"

"ค่อยๆ เปิดไปทีละนิด"

"หลินเจ๋อจะทนไหวเหรอ"

"ตอนนี้ทนไหวแล้วล่ะ"

กู้ชวนหัวเราะพลางตอบ "เงินที่เคยขาดทุนไปก้อนนั้นแหละ จะช่วยผมดัดนิสัยเขาเอง"

ปลายสายหัวเราะร่วนกลับมาอีกรอบ

หลังการระดมทุนรอบใหม่ของป้านสิ่งเสร็จสิ้น ในบรรดาสี่โครงการหลักที่เปิดเผยต่อสาธารณะของชวนสิง นี่นับเป็นโครงการที่สองแล้วที่ตัวเลขผลตอบแทนทางบัญชีพุ่งสูงลิ่ว

ซีกวง โครงการแรกสุด 5 ล้าน

ป้านสิ่ง 6 ล้าน

เย่าสือ 10 ล้าน

อวิ๋นโจว 30 ล้าน

บรรดาสื่อต่างพากันทำตารางสรุปผลตอบแทนขึ้นมาเองโดยไม่มีใครต้องร้องขอ

ตกค่ำวันนั้น

เฉิงเซียวส่งภาพสรุปที่บัญชีสื่อการเงินทำไว้เข้ามาในกลุ่มบริษัท

[เฉิงเซียว: บอสครับ สื่อเริ่มช่วยเรานับเงินอีกแล้ว]

หลินเซี่ย:

[รอบนี้คำนวณค่อนข้างแม่นเลยนะคะ]

เหอชิง:

[เกณฑ์การประเมินมูลค่าบางจุดยังไม่รัดกุมพอ]

หลินเซี่ย:

[พี่เหอคะ อย่าเพิ่งทำลายบรรยากาศได้ไหมเนี่ย]

กู้ชวนอ่านไปพลางอมยิ้มไปจนจบ

ขณะกำลังจะวางมือถือลง

เฮ่อจือหย่วนก็โทรเข้ามาพอดี

"บอสชวนครับ"

"พอมีเวลาไหมครับ"

"ว่างครับ"

"รอบซีรีส์บีของซีกวงกำลังจะเริ่มเจรจาแล้วครับ"

กู้ชวนยืดตัวนั่งตรงขึ้นเล็กน้อย

"มูลค่าประเมินล่ะครับ"

เฮ่อจือหย่วนเงียบไปครู่หนึ่ง

"เริ่มต้นที่สามร้อยล้านครับ"

กู้ชวนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

เงิน 5 ล้านก้อนแรกสุดนั่น

ในที่สุดก็พร้อมจะก้าวขึ้นไปสู่อีกระดับแล้ว