ตอนที่ 97 ตอนนี้กู้ชวนมีเงินเท่าไหร่กันแน่

สองทุ่มตรง

วิดีโอถูกเผยแพร่ตรงเวลา

จากช่อง "เจาะธุรกิจเจียงไห่"

ยอดผู้ติดตามมีแค่หกแสนกว่าคน

แต่ในแวดวงการเงินท้องถิ่นกลับมีอิทธิพลไม่น้อย

ภาพหน้าปกคลิปนี้ทำออกมาได้ตรงประเด็นอย่างยิ่ง

มีรูปกู้ชวนยืนอยู่ตรงกลาง

ด้านซ้ายคือชวนสิง อินเวสต์เมนต์

ด้านขวาเรียงรายไปด้วย

ซีกวง เทคโนโลยี

ป้านสิ่ง คอฟฟี่

เย่าสือ อิมเมจจิ้ง

อวิ๋นโจว โรโบติกส์

ด้านบนสุดพาดหัวด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่

[เรียนจบไม่กี่เดือน ทรัพย์สินเฉียด 500 ล้าน?]

หลังจากวิดีโอเผยแพร่ไปได้เพียงสิบห้านาที ช่องคอมเมนต์ก็เริ่มคึกคัก

"ขุดเรื่องกู้ชวนอีกแล้วเหรอ?"

"ช่วงนี้สายการเงินไม่มีคนอื่นให้พูดถึงแล้วหรือไงเนี่ย?"

"ขอเดาตอนจบไว้ก่อนเลย เดี๋ยวบอสกู้ก็ออกมาบอกว่าไม่ได้มีเยอะขนาดนั้น"

"แล้วพอผ่านไปไม่กี่วัน ทรัพย์สินก็อัปเดตพุ่งขึ้นอีก"

"รถไม่ใช่ของผมจริง ๆ ครับ"

ขณะนี้กู้ชวนกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นของอวิ๋นติ่งอีเฮ่า

โจวฮ่าวโผล่มาหาเขาจริง ๆ เสียด้วย

ในมือหิ้วถุงปิ้งย่างใบใหญ่มาถึงสองถุง

ทันทีที่ก้าวพ้นประตู คำแรกที่เอ่ยปากออกมาก็คือ

"ศาลเปิดบัลลังก์พิจารณาคดีแล้ว"

กู้ชวนมองหน้าอีกฝ่าย

"นายช่วยใช้คำให้มันเป็นมงคลหน่อยได้ไหม?"

"งั้นเรียกว่าไลฟ์สดตรวจนับทรัพย์สินดีไหมล่ะ?"

"ฟังดูแย่กว่าเดิมอีก"

โจวฮ่าววางของปิ้งย่างลงบนโต๊ะ

"ช่างหัวชื่อมันเถอะน่า"

"มาดูคลิปกันก่อน"

เดิมทีคืนนี้เสิ่นหนานจือไม่ได้มีธุระอะไรอยู่แล้ว

พอได้ยินว่าสองคนนี้กำลังดูคลิป "เช็กบิลทรัพย์สินกู้ชวน" ก็เลยวิดีโอคอลมาร่วมแจมด้วย

โทรศัพท์ถูกวางตั้งพิงไว้ข้างโต๊ะ

ทั้งสามคนนั่งดูด้วยกัน

ช่วงเปิดคลิป ผู้ดำเนินรายการทำเรื่องที่ฉลาดมากอยู่อย่างหนึ่ง

นั่นคือการจำกัดขอบเขตของข้อมูล

[คลิปนี้ประเมินอย่างรัดกุมโดยอ้างอิงจากข้อมูลการระดมทุนที่เปิดเผยต่อสาธารณะ เอกสารจดทะเบียนพาณิชย์ และราคาตลาดที่ตรวจสอบได้ทั้งหมด]

[ไม่นับรวมเงินสดส่วนตัวที่ไม่สามารถยืนยันได้ บัญชีหลักทรัพย์ที่ไม่ได้เปิดเผย และสินทรัพย์นอกตลาดอื่น ๆ]

กู้ชวนพยักหน้าน้อย ๆ

"แบบนี้ค่อยดูเป็นมืออาชีพหน่อย"

โจวฮ่าวหยิบไม้ปิ้งย่างขึ้นมา

"อย่าเพิ่งรีบชมไป"

"เดี๋ยวพาร์ตหลัง ๆ อาจจะเริ่มเล่นงานนายแล้วก็ได้"

เนื้อหาช่วงแรกของคลิป

ชวนสิง อินเวสต์เมนต์

ก่อนหน้านี้ทางสมาคมฯ เคยยืนยันมูลค่าสินทรัพย์ภายใต้การจัดการไว้ที่

326 ล้านหยวน

พิธีกรไม่ได้ด่วนสรุปว่าเงิน 326 ล้านหยวนนี้เป็น "เงินสดส่วนตัวของกู้ชวน" ในทันที

แต่อธิบายเพิ่มเติมว่า

กู้ชวนถือหุ้นในชวนสิง อินเวสต์เมนต์ ทั้งหมด 100%

สินทรัพย์ภายใต้การจัดการของชวนสิงประกอบด้วยสินทรัพย์ทางการเงิน หุ้นในธุรกิจสตาร์ตอัป และสินทรัพย์สภาพคล่อง

ขณะเดียวกันก็ย่อมมีต้นทุนการดำเนินงานและความผันผวนจากการลงทุนรวมอยู่ด้วย

การประเมินมูลค่าโดยอิงจากสินทรัพย์สุทธิจึงถือว่าสมเหตุสมผลมากกว่า

และเมื่อพิจารณาจากการที่มูลค่าของหลายโครงการพุ่งสูงขึ้นในช่วงนี้ วิดีโอจึงตั้งข้อสันนิษฐานว่า

[สินทรัพย์สุทธิที่แท้จริงของชวนสิงในเวลานี้ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะทะลุตัวเลข 326 ล้านหยวนไปแล้ว]

[หากประเมินแบบรัดกุม น่าจะอยู่ที่ราวๆ 350 ล้านหยวน]

พอโจวฮ่าวดูถึงตรงนี้ก็หันขวับไปมองกู้ชวนทันที

"สามร้อยห้าสิบล้าน"

"ใกล้เคียงไหม?"

กู้ชวนหยิบปีกไก่ย่างขึ้นมาไม้หนึ่ง

"ข้อมูลภายในบริษัท ไม่ขอเปิดเผยครับ"

โจวฮ่าว: "..."

"อยู่ในบ้านตัวเองยังจะมาใช้สำนวนตอบสื่อกับฉันอีกเหรอ?"

"มันชินปากน่ะ"

วิดีโอเล่นต่อไป

ส่วนที่สอง:

สินทรัพย์ส่วนบุคคลที่กู้ชวนยังถือครองหรือควบคุมอยู่โดยตรง

อสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ทำเลทองสิบแห่งในย่านมหาวิทยาลัย

ทางสื่อไม่ได้ใช้ตัวเลขประเมินเดิม 86 ล้านหยวนของทั้งสิบสองแห่งในตอนแรก

เพราะสองแห่งในนั้นถูกขายออกไปก่อนหน้านี้แล้ว

เมื่อคำนวณจากพื้นที่ที่เหลือบวกกับราคาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ในช่วงนี้ จึงประเมินอย่างรัดกุมว่า:

ประมาณ 68 - 72 ล้านหยวน

อวิ๋นเยวี่ยหลี่

หากประเมินจากสินทรัพย์ในการดำเนินงานของร้านอาหารที่อยู่ตัวแล้ว และความสามารถในการทำกำไรในปัจจุบัน มูลค่าก็ยังคงอยู่ที่หลักหลายล้านหยวน

เพนต์เฮาส์ขนาดใหญ่บนชั้นดาดฟ้าของอวิ๋นติ่งอีเฮ่า

อ้างอิงตามราคาตลาดเปิด:

ราว 28 ล้านหยวน

911 Turbo S

สื่อถึงขั้นยอมคิดค่าเสื่อมราคาตามมูลค่าตลาดรถมือสองในปัจจุบันให้โดยเฉพาะ

พออ่านถึงตรงนี้ โจวฮ่าวก็ยืดตัวตรงขึ้นมาทันที

"เดี๋ยวนะ"

"ทำไมรถนายถึงคิดค่าเสื่อมราคาแล้วล่ะ?"

กู้ชวนมองเขา

"รถมือสองจะไม่คิดค่าเสื่อมราคาได้ยังไง?"

"ใจฉันรับไม่ได้ว่ะ"

"คัน 911 ของนายก็ต้องคิดค่าเสื่อมเหมือนกันนั่นแหละ"

"งั้นช่างมันเถอะ"

เสิ่นหนานจือในจอโทรศัพท์ขำจนแทบไม่ไหวแล้ว

ผู้ดำเนินรายการเริ่มคำนวณต่อ

หากนับเฉพาะส่วนที่ตรวจสอบได้จากข้อมูลสาธารณะ:

ส่วนแบ่งผลประโยชน์ในชวนสิง

อสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์

ที่อยู่อาศัย

สินทรัพย์จากการดำเนินธุรกิจร้านอาหาร

ยานพาหนะ

สินทรัพย์สุทธิที่คำนวณจากข้อมูลสาธารณะของกู้ชวนทะยานแตะระดับ:

มากกว่า 450 ล้านหยวนแล้ว

ผู้ดำเนินรายการเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง

ก่อนที่ตัวเลขชุดใหม่จะปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

[เมื่อพิจารณาถึงมูลค่าประเมินโครงการช่วงหลังของชวนสิงที่พุ่งสูงขึ้น ประกอบกับสินทรัพย์ทางการเงินบางส่วนที่ยังไม่ได้เปิดเผยของกู้ชวน กรอบการประเมินที่สมเหตุสมผลคือ: 450 ล้านหยวน - มากกว่า 500 ล้านหยวน]

บรรทัดสุดท้ายระบุว่า

[เฉียด 500 ล้านหยวน ไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย]

ไม้เสียบเนื้อในมือของโจวฮ่าวชะงักค้างอยู่กลางอากาศ

"ไอ้ชวน"

"หือ?"

"นี่มึงเพิ่งเรียนจบมาได้นานแค่ไหนกันวะเนี่ย?"

"มึงก็เจอกูอยู่ทุกวันไม่ใช่เหรอ?"

"กูรู้"

โจวฮ่าวมีสีหน้าซับซ้อน

"ก็เพราะงี้ไงถึงได้รู้สึกว่ามันโคตรหลุดโลก"

เสิ่นหนานจือหัวเราะผ่านหน้าจอ "บอสโจว เดี๋ยวก็ชินไปเองค่ะ"

"เธอชินแล้วเหรอ?"

"ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ"

"ตอนนี้ต่อให้จู่ ๆ กู้ชวนบอกว่าเขามีห้าร้อยล้าน ฉันก็คงตอบ 'อ๋อ' ได้หน้าตาเฉยแล้วล่ะค่ะ"

กู้ชวนมองเธอ

"ภูมิต้านทานของคุณนี่สูงจริง ๆ นะ"

เสิ่นหนานจือพยักหน้ารับ

"ความผิดคุณนั่นแหละค่ะ"

ทว่าคลิปวิดีโอยังไม่จบลงแค่นั้น

ผู้ดำเนินรายการเริ่มไล่เรียงไทม์ไลน์

วันที่เรียนจบ

ปอร์เช่ 911

ตามด้วยสินทรัพย์ทางการเงินอีกกว่ายี่สิบล้าน

อสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ในแถบมหาวิทยาลัย

อวิ๋นเยวี่ยหลี่

ซีกวง

อวิ๋นติ่งอีเฮ่า

ชวนสิง อินเวสต์เมนต์

ป้านสิ่ง

เย่าสือ

อวิ๋นโจว

เส้นไทม์ไลน์ลากยาวจากซ้ายไปขวา

แต่ละช่วงจะมีตัวเลขใหม่ปรากฏขึ้นมาหนึ่งตัว

แม้แต่กู้ชวนเองดูแล้วยังแอบมึนไปชั่วขณะ

โจวฮ่าวยิ่งบ่นอุบออกมาตรงๆ

"เส้นกราฟความมั่งคั่งของมึงเนี่ย"

"เหมือนเปิดสปีดคูณสองเลยว่ะ"

กู้ชวนไม่ได้ต่อคำ

ข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณะเป็นเพียงผลลัพธ์

กว่าสิ่งต่างๆ จะตกมาถึงมือเขาจริงๆ เขาก็ต้องผ่านความเปลี่ยนแปลงในโลกความจริงมาทีละระลอกเช่นกัน

ช่วงท้ายของวิดีโอ

พิธีกรกล่าวสรุปปิดท้าย

"จนถึงตอนนี้"

"กู้ชวนเพิ่งจะมีอายุเพียงยี่สิบสองปีเท่านั้น"

"จากการประเมินตามเกณฑ์สินทรัพย์ที่เปิดเผยต่อสาธารณะ ทรัพย์สินส่วนตัวที่คำนวณได้ของเขาเฉียดแตะห้าร้อยล้านหยวนแล้ว"

"จุดที่น่าจับตามองที่สุดในเวลานี้ จึงเปลี่ยนจากซูเปอร์คาร์และอสังหาริมทรัพย์ ไปเป็นศักยภาพการลงทุนของชวนสิงแทน"

"เพราะสินทรัพย์ถาวรไม่อาจเติบโตอย่างก้าวกระโดดได้ด้วยตัวเอง"

"แต่โครงการลงทุนทำได้"

"หากซีกวง ป้านสิ่ง เย่าสือ และอวิ๋นโจวยังคงเติบโตต่อไป ความมั่งคั่งของกู้ชวนก็จะยิ่งพุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้น"

หน้าจอดับมืดลง

วิดีโอเล่นจนจบแล้ว

ภายในห้องนั่งเล่นเงียบกริบไปชั่วครู่

โจวฮ่าวค่อย ๆ วางไม้ไผ่ลง

"กูจะโพสต์โมเมนต์"

"โพสต์อะไร?"

"ฉลองเป็นที่ระลึกที่กูมีรูมเมตทรัพย์สินแตะห้าร้อยล้านไง"

กู้ชวนถึงกับพูดไม่ออก

"สื่อประเมินกันไปเองทั้งนั้นแหละ"

"ยังไม่ถึงห้าร้อยล้านสักหน่อย"

ตาของโจวฮ่าวเป็นประกายขึ้นมาทันที

"กลิ่นอายที่คุ้นเคยเริ่มมาละ"

เสิ่นหนานจือในสายวิดีโอคอลก็ร่วมผสมโรงด้วย

"บอสบอกว่ายังไม่ถึงห้าร้อยล้านนะคะ"

"ทุกคนจดบันทึกวันที่ไว้เลยค่ะ"

กู้ชวน "..."

บางทีสิ่งที่ชวนปวดหัวที่สุดก็คือการมีเพื่อนที่รู้ทันกันเกินไปนี่แหละ

ในช่องคอมเมนต์เองก็มีปฏิกิริยาไม่ต่างจากพวกเขานัก

"เฉียดห้าร้อยล้านเนี่ยนะ?"

"เพิ่งเรียนจบมาไม่กี่เดือนเองไม่ใช่เหรอวะ?"

"กูทำงานมาสามเดือน เงินเก็บติดลบสองพัน"

"เมนต์บน อย่างน้อยก็ยังมีพื้นที่ให้เติบโตนะพวก"

"ที่น่ากลัวที่สุดคือโปรเจกต์ของเขายังโตไม่หยุดเนี่ยสิ"

"เมื่อก่อนคิดว่ากู้ชวนเป็นแค่เศรษฐีสายเปย์"

"ตอนนี้รู้สึกว่าใช้คำว่าเศรษฐีคงไม่พอแล้วมั้ง"

"เขาเริ่มเหมือนบอสนายทุนเต็มตัวแล้วต่างหาก"

คอมเมนต์นี้กวาดยอดไลก์พุ่งขึ้นมาอยู่อันดับต้น ๆ อย่างรวดเร็ว

ส่วนอีกคอมเมนต์หนึ่งยิ่งพูดได้ตรงจุดกว่าเดิม

"เมื่อก่อนมีเงินเพราะโดนขุดคุ้ย"

"ตอนนี้ชวนสิงหาเงินเองได้แล้ว"

ยอดวิวคลิปของสื่อยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

วันรุ่งขึ้น

ในกลุ่มแชตเพื่อนร่วมรุ่นมหาวิทยาลัยเจียงไห่ก็มีคนแชร์คลิปนี้เข้ามาอีก

คราวนี้ลู่จื่ออั๋งไม่พูดอะไรสักคำ

แต่กดส่งอั่งเปาเข้ามาตรง ๆ

หัวข้อ:

[ร่วมฉลองให้เพื่อนร่วมรุ่นที่มูลค่าทรัพย์สินเฉียดห้าร้อยล้าน]

คนในกลุ่มหลายสิบคนพากันกดแย่งในเสี้ยววินาที

พอกู้ชวนกดเข้าไปก็หมดเกลี้ยงไปเสียแล้ว

เขาพิมพ์ข้อความลงไป

[กู้ชวน: สรุปคือกูไม่ได้เลยสักแดงเดียวเนี่ยนะ?]

ลู่จื่ออั๋ง:

[คนมีทรัพย์สินตั้งห้าร้อยล้านยังจะมาแย่งอั่งเปาสิบหยวนอีกเหรอ?]

กู้ชวน:

[ห้าร้อยล้านนั่นสื่อมันมโนไปเองทั้งนั้น]

ในกลุ่มแชตเงียบกริบไปหนึ่งวินาที

โจวฮ่าวโผล่ขึ้นมาทันควัน

[โจวฮ่าว: ทุกคนโปรดฟังทางนี้]

[ช็อตคลาสสิกมาแล้วว่ะ]

กู้ชวนกดปิดการแจ้งเตือนกลุ่มทันที

เวลาสิบโมงเช้า

บริษัทชวนสิงได้รับจดหมายเชิญอย่างเป็นทางการฉบับหนึ่ง

งานเสวนาแบบปิดประจำปีของสมาพันธ์ทุนเจียงไห่

ระดับของผู้เข้าร่วมงานสูงกว่ากิจกรรมก่อนหน้านี้มาก

รายชื่อแขกที่ได้รับเชิญมีทั้งประธานกรรมการบริษัทจดทะเบียน ผู้ก่อตั้งกองทุนชั้นนำ หัวหน้าฝ่ายทุนอุตสาหกรรม รวมถึงสำนักงานบริหารทรัพย์สินครอบครัวอีกหลายแห่ง

ชวนสิงเองก็ถูกจัดให้อยู่ในแถวที่นั่งขององค์กรหลักเช่นกัน

ข้อมูลแนะนำตัวในบัตรเชิญได้รับการอัปเดตใหม่แล้ว

[ผู้ก่อตั้งชวนสิง อินเวสต์เมนต์: กู้ชวน]

[ขนาดสินทรัพย์ภายใต้การจัดการ: ระดับ 300 ล้านหยวน]

[ผลงานการลงทุนตัวแทน: ซีกวง เทคโนโลยี, ป้านสิ่ง คอฟฟี่, เย่าสือ อิมเมจจิ้ง, อวิ๋นโจว โรโบติกส์]

เฉิงเซียวยื่นบัตรเชิญให้กู้ชวน

"ไปไหมครับ?"

กู้ชวนกวาดตามองรายชื่อแวบหนึ่ง

"ไปสิ"

เฉิงเซียวหัวเราะ "คราวนี้คงไม่มีใครมาคอยถามเรื่อง 911 ของคุณแล้วล่ะครับ"

กู้ชวนเงยหน้าขึ้น

"คุณอย่าเพิ่งรีบปักธงเลยดีกว่า"

สามวันต่อมา

กู้ชวนเดินเข้าไปในห้องประชุมแบบปิด

ป้ายตั้งโต๊ะระบุไว้เพียงสองอย่าง

ชวนสิง อินเวสต์เมนต์

กู้ชวน

ส่วนคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา คือประธานกรรมการของกลุ่มบริษัทผู้ผลิตที่มีรายได้ต่อปีมากกว่าสี่พันล้านหยวน