ตอนที่ 11 เงินเยอะก็ต้องใช้! มุ่งหน้าสู่คลับซูเปอร์คาร์!

หลินเจ๋อยืนอยู่หน้ากระจกบานจรดพื้นในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีท จู่ๆ ท้องก็ส่งเสียงร้องประท้วงขึ้นมา

วันนี้เขาวุ่นวายมาทั้งวัน ช่วงบ่ายก็ต้องไปดักรออยู่หน้าสถานพักฟื้น น้ำสักอึกยังไม่ได้ตกถึงท้องเลย

เขาเดินไปที่โทรศัพท์บ้านอัจฉริยะในห้องนั่งเล่น แล้วกดปุ่มเรียกบัตเลอร์

"คุณหลิน มีอะไรให้รับใช้ไหมครับ" เสียงของบัตเลอร์ดังออกมาจากลำโพง

"หาอะไรให้กินหน่อย เอาอาหารทะเล ขอปริมาณเยอะๆ เลยนะ"

"ได้ครับคุณหลิน เชฟระดับมิชลินสามดาวกำลังสแตนด์บายอยู่ในครัว เมนูแนะนำวันนี้คือกุ้งมังกรสีน้ำเงินฝรั่งเศสกับเป๋าฮื้อดำออสเตรเลีย ใช้เวลาประมาณยี่สิบนาทีครับ"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา บนโต๊ะยาวสไตล์ยุโรปในห้องอาหารก็เต็มไปด้วยสารพัดจานอาหาร

กลิ่นหอมฟุ้งตลบอบอวลชวนน้ำลายสอ

หลินเจ๋อเลื่อนเก้าอี้นั่งลง แล้วใช้มือบิดหักก้ามกุ้งมังกรขนาดยาวครึ่งแขนขึ้นมากินทันที

เนื้อกุ้งแน่นนุ่มคลุกเคล้ากับซอสสูตรพิเศษ พอกัดลงไปคำเดียว ความฟินก็ทะลักล้นเต็มปาก

ระหว่างกิน เขาก็เรียกเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดูในหัว

ตอนนี้ในคลังป้ายชีวิตว่างเปล่า ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่เลย

สิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือป้ายชีวิตติดตัวแบบพาสซีฟอย่าง [นิ่งสงบยามวิกฤต] ที่ผูกติดกับตัวเขา

ของสิ่งนี้ใช้ดีจริง ๆ ถ้าวันนี้ไม่มีพาสซีฟนี้ ตอนที่เผชิญหน้ากับเสิ่นฉางซานพร้อมเงินหนึ่งพันล้านนั่น เขาคงคุมสติไม่อยู่แน่

การหาเงินเป็นเพียงทางผ่าน แต่การได้ป้ายชีวิตเพิ่มขึ้นต่างหากคือเป้าหมายสูงสุด

ในเมื่อมีเงินสดหนึ่งพันล้านอยู่ในมือ เรื่องเงินจึงไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

ความยากในการตามหาป้ายชีวิตหายากลดลงไปมหาศาล

แค่ถูกใจป้ายดี ๆ บนตัวใคร ก็เอาเงินฟาดใส่ตรง ๆ ได้เลย

หนึ่งล้านไม่ได้ผล ก็สิบล้าน ถ้าสิบล้านยังไม่ได้ ก็ร้อยล้าน

มนุษย์ยอมตายเพื่อทรัพย์ นกยอมตายเพื่ออาหาร

ขนาดเฉินอวี่ยังยอมขายอายุขัยสิบปีเพื่อเงินห้าหมื่น ขอแค่ทุ่มเงินให้มากพอ พรสวรรค์ ทักษะ หรือแม้กระทั่งอายุขัยของคนส่วนใหญ่บนโลกใบนี้ ต่างก็พร้อมนำมาวางบนโต๊ะซื้อขายได้ทั้งนั้น

แต่จะไปหาคนพวกนี้จากที่ไหนล่ะ?

จะไปยืนดักรอเหรอ? ประสิทธิภาพต่ำเกินไป

แถมเขาคงไม่อาจไปเดินเตร็ดเตร่ตามท้องถนนได้ทุกวัน เพื่อคอยจ้องมองตัวหนังสือบนหัวคนเดินผ่านไปมาหรอก

เขาจำเป็นต้องก้าวเข้าสู่แวดวงระดับสูง หรือไม่ก็เข้าถึงกลุ่มคนที่กว้างขวางกว่าเดิม

เรื่องนี้จำเป็นต้องสร้างภาพลักษณ์ที่เหมาะสม เริ่มตั้งแต่พาหนะเดินทางขั้นพื้นฐานที่สุด

รถยนต์สักคัน

ทางที่ดีควรเป็นรถสปอร์ตที่ช่วยให้เขาเข้าออกคลับหรูหรืองานเลี้ยงชั้นยอดได้อย่างไร้อุปสรรค

ผู้ชายพอมีเงินแล้ว ใครบ้างจะไม่อยากได้ซูเปอร์คาร์มาขับเล่นสักคัน

เมื่อก่อนแค่หลินเจ๋อเผลอกดดูคลิปรีวิวรถหรู เขายังรู้สึกว่าเปลืองเน็ตเลย

แต่ตอนนี้ เขามีสิทธิ์เต็มที่ที่จะซื้อคันไหนก็ได้ตามใจชอบ

เขาหยิบกระดาษเช็ดปากมาเช็ดคราบซอสที่มือ แล้วกดปุ่มเรียกบัตเลอร์อีกครั้ง

"ที่ไหนในเจียงเฉิงมีรถสปอร์ตครบที่สุด เอาแบบที่มีรถพร้อมส่งมอบเยอะที่สุดน่ะ"

บัตเลอร์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

"คุณหลินครับ โชว์รูมของซิงไห่ซูเปอร์คาร์คลับในเขตตะวันออกของเจียงเฉิงคือศูนย์รวมรถหรูระดับท็อปที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเรา พวกเขาไม่เพียงเป็นตัวแทนจำหน่ายแบรนด์ซูเปอร์คาร์ชั้นนำหลายแบรนด์ แต่ยังมีรถพร้อมส่งมอบสำหรับรุ่นหายากระดับโลกอีกด้วยครับ"

"จัดรถให้คันหนึ่ง พาผมไปที่นั่น"

"จะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ ด้านล่างมีรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม คอยให้บริการการเดินทางของคุณโดยเฉพาะครับ"

เมื่อกินอิ่มหนำสำราญแล้ว

หลินเจ๋อก็นั่งลิฟต์ตรงไปยังลานจอดรถใต้ดิน

รถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม สีดำขลับจอดรออยู่หน้าลิฟต์เรียบร้อยแล้ว

คนขับรถสวมเสื้อเชิ้ตขาวและถุงมือสีขาวรีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาเปิดประตูเบาะหลังให้

"คุณหลิน สวัสดีตอนค่ำครับ"

หลินเจ๋อก้าวขึ้นไปนั่งที่เบาะหลัง

ภายในรถกว้างขวางสะดวกสบาย เพดานดาวส่องแสงนวลตา

ตัวรถเคลื่อนออกจากโรงแรมจวินเยว่อย่างนุ่มนวล มุ่งหน้าสู่เขตตะวันออก

ระหว่างทาง หลินเจ๋อมองดูทิวทัศน์ท้องถนนที่เลื่อนผ่านไปนอกหน้าต่าง

เวลานี้เมื่อวาน เขายังต้องเบียดเสียดอยู่บนรถไฟใต้ดินช่วงชั่วโมงเร่งด่วนตอนเย็น พลางกังวลเรื่องค่าเช่าห้องเดือนหน้าอยู่เลย

แต่วันนี้ เขากลับได้นั่งอยู่บนเบาะหลังของรถหรูราคาเกือบสิบล้านคันนี้ เตรียมตัวไปซื้อรถสปอร์ตที่เป็นของตัวเอง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

โรลส์-รอยซ์แล่นมาจอดเทียบหน้าประตูใหญ่ของโชว์รูมซิงไห่ซูเปอร์คาร์คลับ

สถาปัตยกรรมของที่นี่ดูล้ำยุคสไตล์ไซไฟ ผนังกระจกใสบานใหญ่เผยให้เห็นเหล่าอสูรร้ายแห่งจักรกลทรงเพรียวลมจอดเรียงรายอยู่ด้านใน

ทั้งสีแดง สีเหลือง และสีเทาเงิน ต่างส่องประกายอวดกลิ่นอายแห่งความมั่งคั่งภายใต้แสงสปอตไลต์

หลินเจ๋อเปิดประตูลงจากรถ คนขับรถรีบเดินตามมาประกบข้างแล้วยื่นนามบัตรให้

"คุณหลิน ผมจะรอคุณอยู่ที่ช่องจอดรถวีไอพีด้านนอกนี้นะครับ เลือกเสร็จแล้วเรียกผมได้ตลอดเวลาเลยครับ"

หลินเจ๋อพยักหน้ารับ เก็บนามบัตรใส่กระเป๋า แล้วสาวเท้าเดินผ่านประตูกระจกหมุนเข้าไป

พื้นที่ภายในโชว์รูมกว้างใหญ่จนน่าตกใจ ขนาดแทบจะเท่ากับสนามฟุตบอลหนึ่งสนาม

พอกวาดสายตามองไป ล้วนมีแต่แบรนด์ระดับท็อปทั้งสิ้น

เฟอร์รารี่ ลัมโบร์กีนี แมคลาเรน ปอร์เช่

คนที่มาดูรถมีไม่มากนัก เพราะเกณฑ์กำลังจ่ายของสถานที่แบบนี้ตั้งตระหง่านเป็นกำแพงสูง

หนุ่มสาวแต่งตัวนำสมัยสองสามคู่กำลังยืนล้อมถ่ายรูปอยู่ข้างรถลัมโบร์กีนีสีเหลืองสด

หลินเจ๋อเดินเข้าไปใกล้รถคันนั้น

ตรงหน้าพลันปรากฏป้ายชีวิตของคนที่เดินผ่านไปมาสองสามคนลอยขึ้นมา

[สตรีมเมอร์เน็ตไอดอล] [ไฮโซแชร์กรุ๊ป] [เสพติดฮวาเป้ยขั้นรุนแรง]

มีแต่ป้ายกำกับเชิงลบที่ไร้สาระทั้งสิ้น

หลินเจ๋อดึงสายตากลับมา จดจ่อสมาธิทั้งหมดไปที่รถเบื้องหน้า

ปอร์เช่ 911 สีเทาเงินคันหนึ่งจอดอยู่ริมแท่นจัดแสดง ตัวถังทรงลู่ลมเปี่ยมไปด้วยความงดงาม

ระหว่างที่หลินเจ๋อกำลังเดินวนดูรถอยู่นั้น เซลส์สาวในชุดสูททำงานคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ขาเรียวยาวคู่นั้นสวมถุงน่องสีดำ กระโปรงรัดสะโพกตึงเปรี๊ยะ ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งรูปตัว S ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

รองเท้าส้นสูงกระทบลงบนพื้นหินอ่อน ส่งเสียงดังกังวานใส

หลินเจ๋อปรายตามองเธอแวบหนึ่ง

[โจวลี่]

[พนักงานขายระดับสูง]

[นับถอยหลังความวิตกเรื่องยอดขาย: 3 วัน]

[สายตาดูถูกคน]

โจวลี่หยุดยืนห่างจากด้านหลังของหลินเจ๋อสองเมตร พลางกวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า

เสื้อเชิ้ตลายสก็อต กางเกงยีนส์ซีดเก่าผ่านการซักมานับครั้งไม่ถ้วน กับรองเท้าผ้าใบโนเนมไม่รู้ยี่ห้อ

เสื้อผ้าทั้งตัวรวมกันยังไม่เกินสองร้อยหยวน

คนที่มาโชว์รูมระดับนี้ ถ้าไม่ใช่พวกทายาทเศรษฐี ก็เป็นเน็ตไอดอลเจ้าของธุรกิจ อย่างแย่ที่สุดก็ต้องเป็นชนชั้นกลางที่แต่งตัวภูมิฐานดูดี

คนที่แต่งตัวแบบหลินเจ๋อ คงหนีไม่พ้นพวกนักศึกษาจนๆ ที่เตร็ดเตร่มาจากแถวไหนสักแห่งเพื่อเปิดหูเปิดตา หรือไม่ก็พวกหนุ่มถังแตกที่แค่อยากมาถ่ายรูปสักสองสามรูปเอาไปโพสต์อวดลงโมเมนต์

"คุณคะ" โจวลี่เอ่ยปาก น้ำเสียงแฝงความขอไปทีตามหน้าที่ "รถคันนี้เป็นรถโชว์ ถ้าแค่ดูเฉยๆ รบกวนยืนอยู่นอกเส้นปลอดภัยด้วยค่ะ สีรถแพงมาก ถ้าเกิดเป็นรอยขึ้นมาจะยุ่งยากเอานะคะ"

หลินเจ๋อหยุดฝีเท้าแล้วหันไปมองเธอ

"ผมมาดูรถ เข้าใกล้ไม่ได้เหรอครับ"

โจวลี่ประสานมือไว้ด้านหน้า

"รถที่นี่ราคาเริ่มต้นอยู่ที่สามล้านขึ้นไปค่ะ ปกติการดูแลรักษาเคลือบเงาจะมีคนรับผิดชอบโดยเฉพาะ คุณดูได้นะคะ แต่กรุณาอย่าเอามือไปแตะต้องค่ะ"

หลินเจ๋อคร้านจะถือสากับคนประเภทนี้

คนที่มีป้ายชีวิต [สายตาดูถูกคน] แบบนี้ ในแวดวงสินค้าหรูและซูเปอร์คาร์มีเกลื่อนกลาดจนคว้าตรงไหนก็เจอ

"รถพร้อมส่งมอบที่นี่ คันไหนแพงที่สุด"

โจวลี่ขมวดคิ้ว ยิ่งปักใจเชื่อว่าหมอนี่เป็นพวกขี้แพ้ถังแตกของแท้

โผล่มาก็ไม่ถามเรื่องสมรรถนะหรือออปชัน แต่ถามหาคันที่แพงที่สุดทันที

เห็นได้ชัดว่าแค่อยากมาเปิดหูเปิดตา จะได้เอาไปคุยโม้กับคนอื่น

"ใจกลางโชว์รูมฝั่งโน้นมีดาวเด่นประจำร้านอยู่สองคันค่ะ" โจวลี่ชี้ไปทิศทางหนึ่งอย่างขอไปที "เฟอร์รารี่ SF90 กับลัมโบร์กีนี Aventador แต่ตรงนั้นเป็นโซนวีไอพี ต้องตรวจเช็กสเตทเมนต์ทางการเงินก่อนถึงจะเข้าไปดูใกล้ๆ ได้ค่ะ"

"ต้องตรวจยอดเงินเท่าไร"

"เกณฑ์คือยอดเงินคงเหลือในบัญชีออมทรัพย์ต้องมีสิบล้านขึ้นไปค่ะ" โจวลี่กระตุกมุมปาก เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อว่าคนแต่งตัวแบบหลินเจ๋อจะควักเงินสิบล้านออกมาได้