ตอนที่ 21 สองล้าน ซื้อขาดชีวิตนักมวยของนาย!

หลินเจ๋อยืนพิงเสาปูนอยู่แถวหลังสุด มองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจน

นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน แต่มันคือการตัดสินใจฉับพลันในเสี้ยววินาทีวิกฤตของ [ปฏิกิริยาตอบสนองเหนือมนุษย์] ผสานเข้ากับทักษะการออกแรงที่หยั่งลึกถึงกระดูกของ [เชี่ยวชาญมวยปาจี๋]

ชั้นยอดจริง ๆ

พรสวรรค์ระดับนี้หากอยู่กับคนธรรมดา ก็คงทำได้แค่เอาชีวิตเข้าแลกเพื่อเงินไม่กี่หมื่นในห้องใต้ดินทั้งมืดมิดและเหม็นเน่าแบบนี้

แต่ถ้ามาอยู่กับเขา ผสานกับเงินสดหลายพันล้านในบัตร มันจะช่วยให้เขามีพลังปกป้องตัวเองมากพอในการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ทุกครั้งในอนาคต

ประตูกรงเหล็กเปิดออก

เจ้ามือบ่อนใต้ดินเดินหน้าบึ้งเข้าไป แล้วโยนเงินสดสามปึกที่รัดด้วยหนังยางใส่แผงอกเปื้อนเลือดของอู๋เฟิง

"ถือว่าแกดวงแข็งที่รอดมาได้ ทำโต๊ะพี่เหลยพังหมด เงินสามหมื่น หยิบแล้วรีบไสหัวไปซะ"

อู๋เฟิงกัดฟันยันตัวลุกขึ้นนั่ง ไม่สนใจแม้แต่จะเช็ดเลือดบนหน้าผากที่ไหลเข้าตาไม่หยุด เขากำเงินสามหมื่นนั้นไว้แน่น

หลินเจ๋อจับจ้องป้ายชีวิตที่เต้นระริกอยู่เหนือหัวของเขา

[ความสิ้นหวังทวีความรุนแรง] [ยังขาดค่าผ่าตัดอีกสี่แสนเจ็ดหมื่น]

ปลาติดเบ็ดเรียบร้อยแล้ว

หลินเจ๋อไม่ได้ทำตัวให้เป็นที่สนใจ เขาหันหลังเดินย้อนขึ้นบันไดแคบๆ กลับมายังพื้นดินด้านบน

อากาศภายนอกริมถนนฉางเล่อช่วยให้รู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมาบ้าง

หลินเจ๋อยืนพิงประตูลัมโบร์กินีคันใหญ่สีดำด้าน จุดบุหรี่สูบอย่างสบายอารมณ์

ผ่านไปสิบกว่านาที อู๋เฟิงก็เดินกะเผลกออกมาจากประตูม้วน

เขาเปลี่ยนมาใส่เสื้อแขนสั้นที่ซักจนซีดเหลือง ใบหน้าเขียวช้ำเป็นจ้ำ ตาขวาบวมเป่งจนหรี่แคบแทบเป็นเส้นเดียว

เขาเดินเชื่องช้า พลางก้มหน้าก้มตาล้วงเงินสามหมื่นนั้นออกจากกระเป๋ามานับซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ยิ่งนับ ฝีเท้าของเขาก็ยิ่งหนักอึ้งลงเรื่อยๆ

เงินสามหมื่น ลำพังแค่ค่ารักษาพยุงอาการน้องสาวในห้องไอซียูครึ่งเดือนยังไม่พอด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงค่าผ่าตัดปลูกถ่ายไตที่แพงลิบลิ่ว

ส่วนต่างอีกห้าแสนเปรียบดั่งขุนเขาใหญ่ที่กดทับจนชายหนุ่มกระดูกเหล็กคนนี้แทบหายใจไม่ออก

"เงินแค่นั้น ไม่พออุดรอยรั่วตั้งห้าแสนหรอก"

หลินเจ๋อพ่นควันบุหรี่เป็นวง เสียงของเขาดังฟังชัดเป็นพิเศษริมถนนอันเงียบสงบ

อู๋เฟิงชะงักฝีเท้าลงทันที

เขาหันขวับมาจ้องหลินเจ๋อที่ยืนพิงรถหรูอยู่ ราวกับหมาป่าเดียวดายที่ถูกเหยียบหาง ร่างกายตั้งท่าระวังภัยตามสัญชาตญาณ

"แกเป็นใคร" น้ำเสียงของอู๋เฟิงแหบพร่าและเจือไปด้วยกลิ่นคาวเลือด "พี่เหลยส่งแกมาดักฉันเหรอ"

หลินเจ๋อดีดก้นบุหรี่ลงท่อระบายน้ำข้างๆ แล้วส่งเสียงหัวเราะเยาะในลำคอ

"ถ้าผมเป็นพวกเดียวกับไอ้พวกปล่อยเงินกู้นอกระบบข้างใน ป่านนี้นายคงนอนแก้ผ้าหมดตัวอยู่ในซอยไปนานแล้ว"

หลินเจ๋อยืดตัวตรง มองดูใบหน้าที่ยับเยินจนแทบดูไม่ได้ของอู๋เฟิง

"นายต้องการเงินห้าแสนด่วนเพื่อพาน้องสาวไปผ่าตัดปลูกถ่ายไต แต่ยอมเสี่ยงชีวิตแลกมาได้แค่สามหมื่น ตามกฎของเวทีมวยเถื่อนใต้ดิน นักมวยที่พลิกล็อกทำลายราคาแบบนาย นัดหน้าจะต้องถูกจัดให้เจอกับพวกเดนตายที่โด๊ปยาแน่นอน นายไม่มีทางมีชีวิตรอดเกินแมตช์ที่สามหรอก"

รูม่านตาของอู๋เฟิงหดเกร็งฉับพลัน กล้ามเนื้อทั่วร่างตึงเขม็ง

นี่คือความกลัวที่ลึกที่สุดในใจของเขา และเป็นความจริงที่เขาไร้กำลังจะเปลี่ยนแปลงมันได้

ทำไมอีกฝ่ายถึงรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเขาอย่างทะลุปรุโปร่งขนาดนี้

"แกต้องการอะไร" อู๋เฟิงไม่ได้ลดความระมัดระวังลงเลยแม้แต่น้อย

"ซื้อชีวิตของนาย" หลินเจ๋อบอกจุดประสงค์

อู๋เฟิงไม่พูดอะไรต่อ

หลินเจ๋อไม่รีบร้อน น้ำเสียงราบเรียบ แต่กลับแทงใจดำของอู๋เฟิงเข้าอย่างจัง

"ผมให้นายสองล้าน ห้าแสนเอาไปจ่ายค่าผ่าตัดของน้องสาว ส่วนอีกหนึ่งล้านห้าแสนที่เหลือ ก็มากพอให้พวกนายสองพี่น้องออกจากเจียงเฉิงไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุข มีกินมีใช้อย่างสบายใจ"

สองล้าน

เมื่อตัวเลขนี้ฟาดลงมา ลมหายใจของอู๋เฟิงก็ปั่นป่วนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เขายอมเอาชีวิตเข้าแลก หลั่งเลือดแทบตายยังหามาได้แค่ไม่กี่หมื่น

แต่ตอนนี้กลับมีคนโยนเงินสองล้านมาให้เฉยๆ โดยไม่แม้แต่จะกะพริบตา

แต่เขายังไม่ถึงกับขาดสติ

"ของฟรีไม่มีในโลก" อู๋เฟิงกำหมัดแน่นจนไม่รู้สึกถึงบาดแผลที่ฉีกขาด "แกอยากให้ฉันขายชีวิตให้แกเหรอ คิดจะให้เป็นมือสังหารงั้นสิ"

"ฆ่าคนมันผิดกฎหมาย ผมไม่ยุ่งเรื่องพรรค์นั้นหรอก" หลินเจ๋อส่ายหน้า

"แล้วแกต้องการอะไรกันแน่!" อู๋เฟิงเริ่มร้อนรน ตวาดถามเสียงดัง

หลินเจ๋อมองดูป้ายชีวิตชั้นยอดที่เปล่งแสงสีฟ้าวิบวับอยู่เหนือหัวของอู๋เฟิง

"ผมต้องการให้คุณละทิ้งทักษะการชกมวยทั้งหมดที่มีตอนนี้ นับตั้งแต่วินาทีที่รับเงินก้อนนี้ไป คุณจะไม่ใช่นักมวยอีกต่อไป ความทรงจำเกี่ยวกับกระบวนท่ามวยปาจี๋ทั้งหมดในหัวของคุณ รวมถึงปฏิกิริยาตอบสนองที่คุณภาคภูมิใจ ขายมันทั้งหมดให้ผม"

อู๋เฟิงถึงกับอึ้งไป

ข้อเรียกร้องนี้มันไร้สาระสิ้นดี

ซื้อความทรงจำ? ซื้อปฏิกิริยาตอบสนองเนี่ยนะ?

สัญชาตญาณบอกเขาว่าคนตรงหน้านี้คงเป็นพวกทายาทเศรษฐีสมองเพี้ยน

"แค่นี้เองเหรอ" อู๋เฟิงถามย้ำอย่างไม่อยากเชื่อ "ขอแค่ฉันรับปากว่าจะไม่ชกมวยอีก สองล้านนี้ก็เป็นของฉันแล้วเหรอ"

"ใช่"

หลินเจ๋อหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดหน้าจอโอนเงิน

"บอกเลขบัญชีมา เงินเข้าบัญชีเมื่อไหร่ สัญญาก็ถือว่ามีผลทันที"

เพื่อช่วยชีวิตน้องสาว แม้แต่ชีวิตเขายังยอมแลกได้ นับประสาอะไรกับข้อเรียกร้องปากเปล่าที่ดูเลื่อนลอยแบบนี้

อู๋เฟิงกัดฟันแน่น แล้วบอกเลขบัญชีธนาคารกงซางออกไปทันที

ปลายนิ้วของหลินเจ๋อแตะหน้าจออย่างรวดเร็ว

ห้าวินาทีต่อมา

มือถือแอนดรอยด์เครื่องเก่าในกระเป๋ากางเกงของอู๋เฟิงสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างแรง

เขารีบควักโทรศัพท์ออกมาอย่างลนลาน แล้วกดเปิดข้อความใหม่ทันที

[บัตรออมทรัพย์หมายเลขลงท้าย 5721 ของท่าน มียอดเงินโอนเข้าต่างธนาคารจำนวน 2,000,000.00 หยวน]

เลขศูนย์ที่เรียงเป็นพรืดต่อท้ายจำนวนเงินนั้น พังทลายปราการทางใจด่านสุดท้ายของอู๋เฟิงลงจนหมดสิ้น

มือของเขาคลายออก เงินสดเปื้อนเลือดสามหมื่นหยวนที่เคยกำแน่นร่วงกราวลงสู่พื้น

มีเงินก้อนนี้แล้ว น้องสาวก็ไม่ต้องตายแล้ว!

[ตรวจพบเป้าหมายมีความต้องการทำธุรกรรมอย่างแรงกล้า]

[การทำสัญญาด้วยความสมัครใจเสร็จสมบูรณ์]

[ได้รับป้ายชีวิตของเป้าหมาย: เชี่ยวชาญมวยปาจี๋, ปฏิกิริยาตอบสนองเหนือมนุษย์]

[หักยอดเงินสดคงเหลือ: 2,000,000.00 หยวน]

วินาทีที่สัญญาเสร็จสมบูรณ์ แสงสีฟ้าเจิดจ้าสองสายที่คนทั่วไปมองไม่เห็นพลันลอยออกมาจากกลางกระหม่อมของอู๋เฟิง แล้วพุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วของหลินเจ๋ออย่างรวดเร็ว

อู๋เฟิงสะดุ้งเฮือกพลางสั่นสะท้านไปทั้งตัว จู่ๆ ในหัวของเขาก็พลันว่างเปล่าไปชั่วขณะ

เขาพยายามกำหมัดยกการ์ดขึ้นตามสัญชาตญาณ แต่กลับพบว่ากล้ามเนื้อแขนไม่ยอมฟังคำสั่งเอาเสียเลย

ทั้งสัญชาตญาณการต่อสู้และทักษะการออกแรงของกล้ามเนื้อที่เคี่ยวกรำผ่านความตายมาอย่างยาวนาน บัดนี้อันตรธานหายไปจนหมดสิ้น

ตอนนี้เขากลายเป็นแค่คนธรรมดาที่รูปร่างกำยำกว่าคนทั่วไปนิดหน่อยไปแล้วจริง ๆ

แต่เขาไม่นึกเสียใจเลยสักนิด

อู๋เฟิงถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วโค้งคำนับให้หลินเจ๋ออย่างนอบน้อมจริงจัง

หลินเจ๋อไม่ได้สนใจเขา สมาธิทั้งหมดในตอนนี้จดจ่ออยู่กับการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตนเอง

ข้อมูลมหาศาลอันซับซ้อนสองสายระเบิดขึ้นในหัว

ทักษะการออกแรงขั้นสุดยอด ความทรงจำของกล้ามเนื้ออันสมบูรณ์แบบ และจังหวะการหายใจอันเป็นเอกลักษณ์

หลินเจ๋อสัมผัสได้ชัดเจนว่ากระดูกและกล้ามเนื้อของตนราวกับถูกจัดระเบียบใหม่ทั้งหมด

ไม่ใช่แค่กล้ามเนื้อปูดโปนเทอะทะภายนอก แต่เป็นพังผืดและเส้นเอ็นทุกส่วนที่อัดแน่นไปด้วยพลังทำลายล้างอันบ้าคลั่ง

[หลอมรวมป้ายชีวิตเสร็จสิ้น]

นี่คือความรู้สึกมั่นคงปลอดภัยที่ป้ายชีวิตสายต่อสู้ระดับยอดเยี่ยมมอบให้

เงินสองล้านนี้จ่ายไปคุ้มค่าจริงๆ

อู๋เฟิงก้มลงเก็บเงินสามหมื่นหยวนบนพื้น เตรียมตัวจะไปโรงพยาบาล

ชายฉกรรจ์สี่คนถือท่อนเหล็กตันวิ่งกรูออกมาจากประตูม้วนห้องใต้ดินเมื่อครู่

หัวโจกเป็นชายหัวโล้น มีรอยสักรูปแมงป่องที่คอ ในมือกำลังควงท่อนเหล็กกล้าไปมา