ตอนที่ 25 ระบบเลื่อนขั้น! ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่ระดับพระเจ้า!

"เอาขยะพวกนี้ออกไปจัดการข้างนอก ทำตามกฎในวงการของพวกนาย" หลินเจ๋อปรายตามองริชาร์ด

"เข้าใจแล้วครับท่าน ชาตินี้พวกมันอย่าหวังว่าจะได้หากินในวงการนี้อีกเลย" ริชาร์ดค้อมตัวลง ท่าทางนอบน้อมยิ่งกว่าเมื่อวาน

หลินเจ๋อหันกลับมา กวาดสายตามองผู้คนที่เหลืออยู่อีกนับร้อย

"คนที่อยู่ต่อ ทุกคนจะได้เงินเดือนพื้นฐานเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวจากเงื่อนไขเดิมของตระกูลเสิ่น" หลินเจ๋อยื่นข้อเสนอชิ้นโตทันที "ผมต้องการแค่ความภักดี ตั้งใจทำงานกับผม เงินมีให้พวกนายใช้ไม่หมดแน่ แต่ถ้าผมจับได้ว่ายังมีใครมือเท้าไม่สะอาดอีกล่ะก็..."

หลินเจ๋อไม่ได้พูดต่อ แต่กองเลือดที่ไหลทะลักออกมาจากข้อมือของอังเดรบนพื้นกระเบื้อง คือคำเตือนที่ดีที่สุด

ใช้ทั้งไม้นวมไม้แข็งพร้อมกัน เห็นผลชะงัดทันตา

เสียงขานรับดังกระหึ่มขึ้นพร้อมเพรียงกันจากทุกแถว

"ครับ! ท่าน!"

เสิ่นเนี่ยนเวยที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ด้านข้าง ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ

ทีแรกเธอยังกังวลว่าหลินเจ๋อที่ยังหนุ่มแน่นขนาดนี้ จะคุมพวกคนเก่าคนแก่จอมเย่อหยิ่งในคฤหาสน์ไม่อยู่

ถึงตอนนี้ถึงได้รู้ว่า เธอคิดมากไปเอง

หลินเจ๋อแค่ชี้ตัวคนออกมาส่งๆ สองคน ไม่เพียงกวาดล้างหนอนบ่อนไส้จนเกลี้ยง แต่ยังสยบทีมรักษาความปลอดภัยทั้งทีมจนราบคาบ

ชั้นเชิงแบบนี้ ดูจะเหี้ยมเกรียมกว่าเสิ่นฉางซานสมัยหนุ่มๆ เสียอีก

พอจัดการเรื่องจิปาถะเหล่านี้เรียบร้อย หลินเจ๋อก็โบกมือให้คนกลุ่มนี้แยกย้าย ก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าห้องโถงของวิลลา

เสิ่นเนี่ยนเวยเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว จึงเอ่ยขอตัวอย่างรู้กาลเทศะ

"คุณหลินคะ เรื่องในคฤหาสน์จัดการเรียบร้อยแล้ว ทางบริษัทยังมีงานอีกกองพะเนินต้องไปสะสาง ฉันไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของคุณแล้วค่ะ" เสิ่นเนี่ยนเวยลดเสียงลง "แบล็กการ์ดใบนั้นคุณพกติดตัวไว้นะคะ หากมีความต้องการอะไร สั่งฉันได้ตลอดเวลาค่ะ"

"ไปเถอะ" หลินเจ๋อพยักหน้ารับ

เขามองส่งรถของเสิ่นเนี่ยนเวยแล่นลับพ้นประตูคฤหาสน์ไป

หลินเจ๋อนั่งอยู่ตามลำพังในห้องนอนใหญ่ที่กว้างขวางเกินจำเป็น พลางเรียกหน้าต่างระบบในหัวขึ้นมา

[โฮสต์: หลินเจ๋อ]

[ยอดเงินสดคงเหลือปัจจุบัน: 3,990 ล้าน]

[คลังป้ายชีวิตที่ใช้ได้: ไม่มี]

[ป้ายชีวิตที่ผูกมัดแล้ว: นิ่งสงบยามวิกฤต (ติดตัว), เชี่ยวชาญมวยปาจี๋, ปฏิกิริยาตอบสนองเหนือมนุษย์]

เมื่อเห็นคำว่า "ไม่มี" ปรากฏเด่นหรา หลินเจ๋อก็เคาะนิ้วบนที่วางแขนโซฟาเบาๆ

เงินสดเกือบสี่พันล้านนอนนิ่งอยู่ในบัตรธนาคาร ตัวเลขนี้ฟังดูน่าตกใจไม่น้อย

แต่ในแวดวงระดับบนสุดอย่างแท้จริงของเจียงเฉิง เงินไม่ได้แก้ปัญหาได้ทุกเรื่อง

เหตุผลที่เสิ่นฉางซานและฉินเจิ้นหัวยอมก้มหัวสวามิภักดิ์ ถึงขนาดยอมค้อมตัวมอบทรัพย์สินมหาศาลให้อย่างนอบน้อม ไม่ใช่เพราะหลินเจ๋อรวยแค่ไหน หากแต่เป็นเพราะในมือเขากุมอายุขัยที่สามารถเปลี่ยนชะตาชีวิตคนได้ต่างหาก

นี่คือสินค้าผูกขาดที่มีมูลค่าสูงสุดอย่างแท้จริง

หากของขาดสต็อก ในสายตามหาเศรษฐีระดับแสนล้านพวกนั้น เขาก็จะสูญเสียอำนาจสะกดข่มอันเป็นหัวใจสำคัญไป

ต้องรีบหาของมาตุนไว้ให้เร็วที่สุด

ขณะที่หลินเจ๋อกำลังจะปิดหน้าต่างระบบ เสียงอิเล็กทรอนิกส์ใสกังวานก็พลันดังขึ้นในหัว

[ตรวจพบยอดธุรกรรมสะสมของโฮสต์ทะลุสามพันล้านแล้ว]

[ระบบซื้อขายป้ายชีวิตกำลังเลื่อนขั้น...]

หลินเจ๋อนั่งตัวตรงขึ้นมาทันที

วงแสงบนหน้าต่างระบบหมุนวนอย่างรวดเร็ว แผงหน้าต่างกึ่งโปร่งใสที่เดิมทีเรียบง่ายเริ่มขยายตัวออก พร้อมมีฟังก์ชันใหม่เอี่ยมเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน

[ระบบเลื่อนขั้นเสร็จสิ้น]

[ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: มอบป้ายชีวิต (แบบบังคับ)]

[คำอธิบายฟังก์ชัน: โฮสต์สามารถนำป้ายชีวิตใดก็ได้ในคลัง (รวมถึงประเภทคำสาปด้านลบ) บังคับยัดเข้าสู่ร่างของเป้าหมายที่เป็นศัตรูได้ ค่าใช้จ่ายขึ้นอยู่กับการต่อต้านของเป้าหมายและระดับของป้ายชีวิต ขั้นต่ำครั้งละหนึ่งแสนหยวน]

หลินเจ๋อจ้องมองข้อความแถวนี้ นิ้วเคาะลงบนที่วางแขนโซฟา

นี่มันอาวุธสังหารชั้นยอดที่ฆ่าคนได้โดยเลือดไม่ตกยางไม่ออกชัดๆ

แค่ซื้อป้ายชีวิตด้านลบขยะๆ อย่าง [มะเร็งปอดระยะสุดท้าย] [อัมพาตครึ่งซีก] [เคราะห์ร้ายรุมเร้า] มาเก็บไว้ในคลัง พอไม่สบอารมณ์ใครก็ฟาดใส่หน้ามันได้ทันที

จ่ายแค่หนึ่งแสนก็ส่งคนลงนรกได้ทันตาเห็น แถมยังตรวจสอบหาสาเหตุไม่ได้เลยสักนิด

นี่ต่างหากคือพลังข่มขวัญอันทรงพลังที่สุดในการยืนหยัดบนโลกเบื้องหลัง

[ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: เรดาร์ตรวจจับป้ายชีวิต]

[คำอธิบายฟังก์ชัน: โฮสต์สามารถตั้งเงื่อนไขการค้นหาเพื่อสแกนเป็นวงกว้างได้ ปัจจุบันครอบคลุมรัศมีสิบกิโลเมตร]

[ข้อควรระวัง: ขณะเปิดใช้งานฟังก์ชันนี้ จะหักเงินในโลกจริงวินาทีละหนึ่งหมื่น]

พอเห็นคำอธิบายข้อที่สอง หลินเจ๋อก็เลิกคิ้วขึ้น

วินาทีละหนึ่งหมื่น หนึ่งนาทีก็ปาเข้าไปหกแสนแล้ว

สำหรับคนธรรมดาทั่วไป แค่เปิดเรดาร์นี้ไม่กี่วินาทีก็คงหมดเนื้อหมดตัวแล้ว

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเงินฝากสามพันเก้าร้อยล้าน การผลาญเงินระดับนี้ยังห่างไกลจากคำว่าสะเทือนขนหน้าแข้งนัก

สิ่งสำคัญที่สุดคือ เรดาร์นี้ช่วยแก้ปัญหาใหญ่ที่สุดของเขาในตอนนี้ได้อย่างหมดจด นั่นคือการหาแหล่งสินค้า

ก่อนหน้านี้ที่หาของจากอู๋เฟิงได้ ก็เป็นแค่เรื่องฟลุกล้วน ๆ

พอมีเรดาร์ ไม่ว่าอยากได้ชะตาชีวิตแบบไหนหรือพรสวรรค์อะไร ก็ล็อกเป้าดึงมาได้โดยตรง ประหยัดเวลาไปงมหาเองได้มหาศาล

ถึงอย่างนั้น หลินเจ๋อก็ยังไม่รีบร้อนกดเปิดใช้งานเรดาร์

เขาต้องจัดลำดับความสำคัญของสินค้าที่ต้องการนำเข้าให้ชัดเจนเสียก่อน

สิ่งที่ต้องมาก่อนเป็นอันดับแรก ยังคงเป็นอายุขัย

การที่เสิ่นฉางซานกับฉินเจิ้นหัว สองผู้ทรงอิทธิพลระดับแสนล้านแห่งเจียงเฉิง ยอมค้อมหัวทำตัวว่าง่ายแถมยังยกคฤหาสน์อวิ๋นติ่งมูลค่าพันล้านให้ในชั่วข้ามคืน ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะอายุขัย

หากวันไหนมีเศรษฐีเฒ่าที่ท่อนล่างก้าวเข้าเตาเผาไปแล้วครึ่งตัวมาคุกเข่าอ้อนวอนขอต่อชีวิต แล้วเขาควักอายุขัยออกมาให้ไม่ได้แม้แต่วันเดียว ภาพลักษณ์ "ผู้วิเศษ" ที่เพิ่งสร้างขึ้นมาคงพังทลายลงทันที

คนในแวดวงทุนนิยมล้วนเป็นพวกเขี้ยวลากดินกินคนไม่คายกระดูก พอพบว่าคุณของขาดสต็อก ไร้ประโยชน์เมื่อไหร่ พวกมันก็พร้อมพลิกหน้ากลับมาฉีกคุณกินทั้งเป็นได้ทันที

สินค้าหลักอย่างอายุขัยจึงขาดมือไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว

มีของในคลัง เขาถึงจะล่ามโซ่พวกผู้ทรงอิทธิพลระดับหัวแถวของเจียงเฉิงหรือทั่วประเทศ ให้เชื่องอยู่ในกำมือได้

ลำดับความสำคัญอันดับสองคือพรสวรรค์หายาก

[ปฏิกิริยาตอบสนองเหนือมนุษย์] กับ [เชี่ยวชาญมวยปาจี๋] ที่คัดลอกมาจากอู๋เฟิงเมื่อคืน ทำให้เขาลุยเดี่ยวจัดการนักเลงรับจ้างเดนตายสี่คนในตรอกถนนฉางเล่อได้อย่างง่ายดาย

เมื่อได้ลิ้มรสความหอมหวานของพลังที่พุ่งทะยาน หลินเจ๋อมีหรือจะพอใจอยู่แค่ป้ายชีวิตสายต่อสู้ระยะประชิดไม่กี่อัน

วังวนในแวดวงธุรกิจนั้นลึกจนหยั่งไม่ถึง ลำพังแค่เอาเงินฟาดอย่างเดียวยังหยาบเกินไป เขาต้องการยอดคนที่มีความสามารถด้านการบริหารจัดการเงินทุนขั้นเด็ดขาด

ถ้ามี [อัจฉริยะปีศาจการเงิน] สักอัน เขาอาจใช้เงินสี่พันล้านนี้เป็นคานงัดทะยานสู่ระดับแสนล้านได้เลย

แล้วยังมี [อัจฉริยะเขียนโปรแกรม] [เพอร์เฟกต์พิตช์] [พละกำลังแต่กำเนิด]

พรสวรรค์ระดับสุดยอดเหล่านี้ ไม่ว่าจะเก็บไว้ใช้เอง ขายต่อราคาสูงลิ่วให้ยักษ์ใหญ่ในวงการที่ต้องการทะลวงคอขวดเพื่อแลกกับทรัพยากร หรือเอามาใช้สร้างขุมกำลังของตัวเอง ล้วนเป็นชิปเดิมพันที่ประเมินค่าไม่ได้ทั้งสิ้น

ลำดับความสำคัญอันดับสาม ก็คือป้ายชีวิตด้านลบที่ปกติใครเห็นก็ต้องถอยหนี

หลินเจ๋อมองดูฟังก์ชัน [มอบป้ายชีวิต] ที่เพิ่งปลดล็อก

นี่มันคลังแสงนิวเคลียร์ที่สร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะชัด ๆ

จ่ายเงินแค่ครั้งละหนึ่งแสน ก็ยัดเคราะห์ร้ายในคลังใส่ร่างคนอื่นได้ตามใจชอบ

คราวหน้าถ้ามีเศษสวะไม่เจียมตัวอย่างฉินไห่กับโจวเฉินกล้ามาแยกเขี้ยวใส่เขาอีก หรือมีกลุ่มทุนไหนคิดเล่นตุกติกแอบแทงข้างหลัง ก็แค่ฟาด [กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน] ใส่หัวมันไปตรง ๆ

การโจมตีลดมิติอย่างไร้ร่องรอยแบบนี้ ต่อให้นิติเวชที่เก่งที่สุดในโลกมาชำแหละศพออกเป็นแปดท่อน ก็ทำได้เพียงสรุปว่าเป็นอาการป่วยกะทันหัน ไม่มีทางสาวความผิดมาถึงตัวเขาได้เลยแม้แต่น้อย

ทีเดียวดับ ไร้ร่องรอยราวกับภูตผี

พอจัดระเบียบทั้งสามเส้นทางนี้จนชัดเจน หลินเจ๋อก็วางใจได้อย่างแท้จริง