ตอนที่ 61 ทำแอปพลิเคชันลับสุดยอด มีชื่อว่า ไม่ธรรมดา!

บ่ายสองโมง

ภายในห้องประชุม สำนักงานใหญ่ฉางเซิ่งเรียลเอสเตท

ฉู่ฉางเฟิงจรดปากกาเซ็นชื่อลงในข้อตกลงชำระหนี้ของธนาคารพาณิชย์เจียงเฉิง พร้อมประทับตราบริษัท

ผู้อำนวยการหวังเฉียงตรวจทานหลักฐานการโอนเงินสองพันล้านจากบัญชีต่างประเทศอีกรอบ เมื่อยืนยันว่าถูกต้องเรียบร้อยแล้วจึงเก็บเข้ากระเป๋าเอกสาร

"ประธานฉู่ ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ ในเมื่อชำระคืนเงินกู้เรียบร้อยแล้ว พวกเราคงไม่รบกวนต่อ" หวังเฉียงลุกขึ้นยืน นำทีมฝ่ายกฎหมายเดินออกจากห้องประชุม

ฉู่ฉางเฟิงมองส่งพวกเขาจากไป ก่อนจะพ่นลมหายใจหนักหน่วงออกมาเฮือกใหญ่

ในที่สุดก็สลัดเครื่องรางทวงชีวิตนี้พ้นตัวเสียที

แม้ราคาหุ้นของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทจะดิ่งลงจนติดฟลอร์ทันทีที่เปิดตลาดวันนี้ แต่ตราบใดที่กระแสเงินสดยังไม่ขาดมือ เขาก็ยังมีโอกาสได้หายใจหายคอ

ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็สั่นครืดขึ้นมา

ฉู่ฉางเฟิงเหลือบมองหน้าจอ เป็นสายจากพ่อบ้านที่คฤหาสน์

เขากดรับสาย

"นายท่านครับ! รีบกลับมาดูเร็วเข้าครับ! ที่บ้านเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"

เสียงของเหล่าเฉินสั่นเครือ เสียงรอบข้างดังเซ็งแซ่โกลาหล ทั้งเสียงตะโกนผ่านโทรโข่งและเสียงก่นด่าระงมไปหมด

คิ้วของฉู่ฉางเฟิงขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น

"ลนลานอะไรกัน! พูดจาให้รู้เรื่องหน่อย ที่บ้านเกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

"ข้างนอกมีคนมาเป็นร้อยเลยครับ! ปิดล้อมหน้าคฤหาสน์ไว้หมดแล้ว!" เหล่าเฉินตะโกนลั่นจากปลายสาย "พวกหัวโจกเป็นชายฉกรรจ์สำเนียงต่างถิ่น บอกว่ามาทวงหนี้ที่คุณชายติดไว้สามร้อยล้านครับ! ส่วนที่เหลือเป็นนักข่าวกับเน็ตไอดอลถือมือถือไลฟ์สดกันเต็มไปหมด! แถมยังเอาสีแดงมาสาดใส่ประตูรั้วด้วยครับ!"

ในหัวของฉู่ฉางเฟิงส่งเสียงวิ้งขึ้นมาทันที

สามร้อยล้าน? คนของซ่างจวีที่มาเก๊างั้นเหรอ?

ทำไมถึงมาเร็วขนาดนี้!

แถมยังลากพวกสื่อกับเน็ตไอดอลมาเยอะขนาดนี้อีก นี่มันจงใจเอาตระกูลฉู่ไปย่างสดบนกองไฟชัดๆ!

ฉู่ฉางเฟิงรีบกดวางสาย แล้วเปิดแอปคลิปสั้นในโทรศัพท์มือถือทันที

อันดับหนึ่งในหัวข้อค้นหายอดนิยมประจำเมืองมีตัวอักษรสีแดงคำว่า "ด่วน" แปะเด่นหรา

#คุณชายตระกูลฉู่ติดหนี้พนันสามร้อยล้านโดนปิดประตูทวงหนี้#

มือของเขาสั่นระริกขณะกดเข้าไปในห้องไลฟ์สดที่มียอดความนิยมสูงสุด

ในภาพ ประตูเหล็กดัดสลักลวดลายมูลค่าหลายล้านของตระกูลฉู่ ถูกสาดด้วยสีน้ำมันสีแดงสดจนเปรอะเปื้อนบาดตา

ชายฉกรรจ์เปลือยท่อนบนลายสักเต็มแขนหลายคน กำลังถือโทรโข่งตะโกนลั่นเข้าไปในคฤหาสน์อย่างบ้าคลั่ง

"ฉู่เส้าเจี๋ย! ไอ้เต่าหัวหด! ติดหนี้พี่จวีของพวกกูสามร้อยล้านเมื่อไหร่จะจ่าย!"

"มึงมีปัญญากู้เงิน ก็อย่ามามุดหัวเงียบอยู่ข้างใน! กูรู้ว่ามึงอยู่ในบ้าน!"

"ถ้ายังไม่คืนเงิน วันนี้กูจะรื้อคฤหาสน์มึงทิ้งซะ!"

บริเวณรอบนอกประตูรั้ว เนืองแน่นไปด้วยเหล่าสตรีมเมอร์ที่ถือไม้เซลฟี่กันละลานตา

"ทุกคนครับ ดูกันให้ชัดๆ นะครับ! นี่คือบ้านของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเจียงเฉิง ฉู่ฉางเฟิง! ตอนนี้โดนบุกมาปิดประตูทวงหนี้แล้วครับ!"

"รัวจรวดกันเข้ามาเลยครับ! เดี๋ยวผมจะปีนกำแพงเข้าไปไลฟ์ให้ทุกคนดูเดี๋ยวนี้!"

ข้อความคอมเมนต์วิ่งรัวอย่างบ้าคลั่ง ล้วนเป็นชาวเน็ตที่เข้ามามุงดูความพินาศของตระกูลฉู่

ฉู่ฉางเฟิงโกรธจนตัวสั่น แทบจะบีบโทรศัพท์มือถือแหลกคามือ

เขาเพิ่งยอมเสี่ยงล่วงเกินธนาคารทั้งสามแห่งเพื่อระดมเงินสองพันล้านมาพยุงบริษัทเอาไว้ได้ แต่ตอนนี้ที่บ้านกลับถูกบุกถล่มซ้ำอีก

เจ้าหนี้พวกนี้เลือกเปิดฉากเล่นงานได้ถูกจังหวะเวลา แถมยังลากคนทั้งโลกออนไลน์มามุงดู นี่มันกะจะทำลายชื่อเสียงให้ตระกูลฉู่พังพินาศย่อยยับชัดๆ

ถ้าขืนปล่อยให้คนพวกนี้อาละวาดอยู่ข้างนอกต่อไป ชื่อเสียงของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทคงป่นปี้ไม่มีชิ้นดี

พอตลาดเปิดพรุ่งนี้ หุ้นจะต้องร่วงติดฟลอร์ต่อเนื่องอีกวัน พวกซัพพลายเออร์และพันธมิตรที่เพิ่งปลอบประโลมไปก็คงตีตัวออกห่างอีกรอบแน่

เขาต้องรีบสะสางเงินสามร้อยล้านนี้ให้จบโดยด่วน

แต่เงินสดในมือถูกถมลงไปในหลุมดำสองพันล้านของบริษัทจนหมดเกลี้ยงแล้ว จะไปควานหาเงินสดสามร้อยล้านมาจากไหนได้อีก?

ถ้าเป็นตั๋วสัญญาใช้เงินพาณิชย์ละก็ อยากได้เท่าไรก็มีให้ทั้งนั้น แต่ปัญหาก็คือซ่างจวีไม่ยอมรับน่ะสิ!

ฉู่ฉางเฟิงกดโทรหาฉู่เส้าเจี๋ย

ทันทีที่อีกฝ่ายรับสาย เสียงสะอื้นไห้ของฉู่เส้าเจี๋ยก็ดังแว่วเข้ามา

"พ่อ! ช่วยด้วย! คนของซ่างจวีกำลังพังประตูเข้ามาแล้ว! พวกมันบอกว่าถ้าจับตัวผมได้ จะสับผมเป็นชิ้นๆ เอาไปโยนให้หมากิน! พ่อรีบส่งบอดี้การ์ดมาช่วยผมเร็วเข้าครับ!"

ฉู่ฉางเฟิงด่ากราด "ไอ้เดรัจฉาน! ยังมีหน้ามาร้องขออีก! แกมุดหัวอยู่ข้างในนั่นแหละ ห้ามโผล่ออกไปไหนเด็ดขาด!"

วางสายเสร็จ ฉู่ฉางเฟิงก็โทรหาสำนักงานตำรวจเทศบาลนครทันที เรียกร้องให้ส่งคนไปควบคุมความสงบที่คฤหาสน์

แต่คำตอบของเจ้าหน้าที่รับสายกลับทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ

กำลังตำรวจถูกส่งไปแล้ว ทว่าคนที่มารวมตัวกันในที่เกิดเหตุมีมากเกินไป ซ้ำส่วนใหญ่ยังเป็นเน็ตไอดอลกับไทยมุง เจ้าหน้าที่จึงทำได้เพียงพยายามไกล่เกลี่ย ไม่อาจใช้มาตรการบังคับสลายตัวได้

ฉู่ฉางเฟิงทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดเรี่ยวแรง รู้สึกว่าแม้แต่จะหายใจก็ยังติดขัด

……

คฤหาสน์อวิ๋นติ่ง ห้องหนังสือชั้นสอง

โจวเหย่ฉายภาพไลฟ์สดจากมุมกล้องที่ดีที่สุดหลายมุมขึ้นบนผนัง

ในภาพ ลูกกระจ๊อกของซ่างจวีกำลังถือค้อนเหล็กขนาดใหญ่ กระหน่ำทุบแม่กุญแจรหัสผ่านตรงประตูใหญ่ตระกูลฉู่อย่างต่อเนื่องจนสะเก็ดไฟแตกกระจาย

"บอสครับ คนพวกนี้เป็นงานไม่เบาเลย ก่อเรื่องได้มืออาชีพสุดๆ" โจวเหย่ดูอย่างออกรส "พวกเน็ตไอดอลที่เสิ่นเนี่ยนเวยหามาก็โหดไม่ใช่เล่น ถึงขั้นใช้โดรนไลฟ์สดสภาพอนาถของตระกูลฉู่แบบ 360 องศาไม่มีมุมอับเลย"

หลินเจ๋อเอนหลังพิงโซฟา มองดูละครลิงบนหน้าจอเพียงครู่เดียว ก่อนจะเบือนสายตากลับมา

เขากดรีโมต ภาพฉายบนผนังพลันดับวูบ เสียงเอะอะโวยวายหน้าประตูใหญ่ตระกูลฉู่เงียบสนิทลงทันที

"บอสครับ ไม่สนใจตระกูลฉู่แล้วเหรอครับ?" โจวเหย่ถาม

"ตอนนี้พวกนั้นเอาตัวแทบไม่รอด ปล่อยให้วุ่นวายไปสักสองสามวันก่อน" หลินเจ๋อโยนรีโมตลงบนโต๊ะน้ำชา "มีงานใหม่จะให้แกทำ"

โจวเหย่กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

"บอสสั่งมาได้เลยครับ"

หลินเจ๋อเอนหลังพิงพนักโซฟา

"ฉันอยากให้แกทำแอปมือถือขึ้นมาตัวหนึ่ง" หลินเจ๋อกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

โจวเหย่ชะงักไปเล็กน้อย

"แค่แอปตัวเดียวเหรอครับ?" โจวเหย่เกาหัว "งานแบบนี้ไปจ้างพวกนักศึกษาทำยังได้เลยนะ"

อาผีที่อยู่ข้างๆ เตะเก้าอี้หมุนของโจวเหย่ไปทีหนึ่ง

"เจ้านายให้แกทำ ก็ต้องมีข้อกำหนดพิเศษอยู่แล้ว อย่าขัดจังหวะ" อาผีเอ่ยเตือน

โจวเหย่รีบหุบปากทันที

หลินเจ๋อยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว "ข้อแรก ตัวแอปไม่จำเป็นต้องมีฟังก์ชันหวือหวาอะไรทั้งนั้น แค่มีหน้าต่างยืนยันตัวตนหนึ่งหน้า ช่องทางสื่อสารภายในหนึ่งช่อง แล้วก็โถงประกาศภารกิจอีกหนึ่ง หน้าตาโปรแกรมยิ่งเรียบง่ายเท่าไหร่ยิ่งดี"

มือทั้งสองข้างของโจวเหย่ค้างอยู่เหนือคีย์บอร์ด พลางพยักหน้ารับไปด้วยขณะฟัง

"ข้อสอง โครงสร้างระบบเบื้องล่างต้องตัดขาดอย่างสมบูรณ์ ห้ามวิ่งผ่านโปรโตคอลเครือข่ายสาธารณะทั่วไป" หลินเจ๋อบอกข้อกำหนดต่อ "ฉันต้องการให้แกกระจายเซิร์ฟเวอร์ไว้ทั่วโลก แล้วซ้อนพร็อกซีเข้ารหัสไว้หลายๆ ชั้น"

โจวเหย่ยิ้มกว้างออกมาทันที

"บอสครับ งานนี้เข้าทางผมเลย" โจวเหย่ถูมือไปมา "ผมจะครอบด้วยโปรโตคอลดัดแปลงของ Onion Router ให้ แล้วดึงซอมบี้พีซีชั้นยอดจากสิบกว่าประเทศทั่วโลกมาทำหน้าที่เป็นตัวส่งต่อแบบไดนามิก รับรองว่าไม่มีใครแกะรอยได้แน่นอน"

หลินเจ๋อพอใจมาก

"ชื่อซอฟต์แวร์ให้ใช้ชื่อว่า 'ไม่ธรรมดา'" หลินเจ๋อกล่าวเสริม "คลับคนไม่ธรรมดา"

โจวเหย่ลงมือทันที

เสียงรัวแป้นพิมพ์ดังขึ้นในห้องหนังสืออีกครั้ง

อาผียืนมองอยู่ข้างๆ เห็นแถวโค้ดเลื่อนพรวดพราดราวน้ำตกบนหน้าจอของโจวเหย่โดยไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย

ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง โจวเหย่ก็กดปุ่มเอนเทอร์ครั้งสุดท้าย

"เรียบร้อยครับ!" โจวเหย่หันหน้าจอคอมพิวเตอร์มา "บอส เชิญดูได้เลยครับ"

บนหน้าจอกำลังแสดงผลโปรแกรมจำลองหน้าจอมือถือ

พื้นหลังเป็นสีดำสนิท ตรงกลางมีตัวอักษรปั๊มทองคำว่า "ไม่ธรรมดา" ไร้ลวดลายประดับรกรุงรัง เผยให้เห็นถึงความหรูหราแบบมินิมอล

"สิทธิ์เข้าถึงระบบหลังบ้านมีแค่ผมคนเดียวครับ" โจวเหย่ชี้ไปที่หน้าจอพลางอธิบาย "ไม่มีช่องทางให้ลงทะเบียนทั่วไป หากต้องการใช้งานซอฟต์แวร์นี้ จะต้องสร้างรหัสเชิญเฉพาะขึ้นมาจากหลังบ้านเท่านั้น แถมรหัสเชิญยังผูกกับข้อมูลชีวมิติของผู้ใช้อีกด้วย ทั้งม่านตา ลายนิ้วมือ และเสียง ยืนยันสามอย่างในหนึ่งเดียว ต่อให้คนอื่นได้มือถือไปก็เปิดไม่ได้ครับ"

หลินเจ๋อพยักหน้า นี่คือผลลัพธ์ที่เขาต้องการพอดี

"ตอนนี้ส่งคำเชิญออกไปสองฉบับ" หลินเจ๋อเอ่ยชื่อคนทั้งสองออกมา "เสิ่นฉางซาน ฉินเจิ้นหัว"