ตอนที่ 68 ภารกิจนี้แจกโชคชัดๆ! สองตระกูลฉินเสิ่นเปิดฉากล้อมสังหารสุดดุดัน!

"บอสครับ ภารกิจประกาศออกไปแล้ว ต้องมีหน้าม้ามาช่วยบิวต์บรรยากาศหน่อยถึงจะดูสมจริง" โจวเหย่นั่งอยู่บนเก้าอี้หมุนพลางถูมือไปมา

หลินเจ๋อนั่งอยู่บนโซฟา ไม่ได้ตอบอะไร

เมื่อได้รับความยินยอมโดยปริยาย โจวเหย่ก็รัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์ทันที

ในช่องทางการสื่อสารของคลับคนไม่ธรรมดาที่เพิ่งถูกล้างหน้าจอไปเมื่อครู่ รูปโปรไฟล์หลายรูปพลันสว่างขึ้นมาอีกครั้ง

[ควีนโพแดง]：กวาดล้างบริษัทเล็กๆ ประจำท้องถิ่นเนี่ยนะ? แถมยังต้องจับเป็นพากลับมาอีก? ท่านกำลังแจกโชคอยู่เหรอ?

[คนเก็บกวาด]：งานระดับนี้ ผมแค่ส่งทีมภาคสนามไปทีมเดียว ใช้เวลาครึ่งวันก็บดกระดูกโปรยเถ้าพวกมันได้ทั้งตระกูลแล้ว

[คนเลี้ยงแกะ]：รางวัลอายุขัยหนึ่งปี ชวนให้อิจฉาตาร้อนจริงๆ เสียดายที่เขตประเทศเซี่ยไม่ใช่ถิ่นของผม ข้ามเขตไปลงมือมันจะผิดกฎเอา

[ช่างตีเหล็ก]：เห็นได้ชัดว่านี่เป็นบททดสอบแรกเข้าสำหรับเด็กใหม่สองคนในเขตประเทศเซี่ย ทุกคนอย่าไปแย่งเนื้อชิ้นนี้เลย ถ้าเรื่องแค่นี้ยังจัดการไม่ได้ เด็กใหม่สองคนนั้นก็สมควรถูกคัดออกไปได้แล้ว

พอข้อความเหล่านี้ปรากฏขึ้น เสิ่นฉางซานถึงกับหยุดหายใจไปหลายวินาที

"เนี่ยนเวย แกเห็นหรือยัง!" เสิ่นฉางซานยื่นมือถือไปตรงหน้าหลานสาว

เสิ่นเนี่ยนเวยกวาดสายตามองตัวอักษรเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว หัวใจพลันกระตุกวูบไปครึ่งจังหวะ

บรรดาผู้มีอิทธิพลตัวเป้งที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังกลุ่มนี้ ทุกตัวอักษรล้วนแฝงไปด้วยความมั่นใจอันล้นเหลือ

ตระกูลฉู่ที่มีมูลค่าตลาดหลายหมื่นล้าน ในสายตาคนพวกนั้นกลับไม่ต่างอะไรกับแอ่งน้ำขังเล็กๆ ด้วยซ้ำ

"สมาชิกต่างประเทศพวกนี้ไม่เห็นภารกิจนี้อยู่ในสายตาเลยสักนิดค่ะ" เสิ่นเนี่ยนเวยกดเสียงต่ำ

"นี่ไม่ใช่เรื่องมองข้ามหรือไม่มองข้าม!" เสิ่นฉางซานตบโต๊ะหินดังฉาด "แต่ท่านกำลังประทานวาสนาให้พวกเราต่างหาก!"

เสิ่นฉางซานเดินวนไปวนมาในศาลาด้วยฝีเท้าที่เร่งร้อน

"ช่างตีเหล็กพูดถูก นี่คือบททดสอบแรกเข้าของพวกเรา แต่ก็เป็นสิทธิประโยชน์สำหรับมือใหม่ด้วย! ท่านจำกัดขอบเขตภารกิจไว้ที่เจียงเฉิง ก็ชัดเจนแล้วว่าต้องการให้โอกาสพวกเรา อายุขัยตั้งหนึ่งปีเชียวนะ ถ้าคว้าไว้ไม่ได้ ฉัน เสิ่นฉางซาน ก็เอาหัวโขกเต้าหู้ตายไปซะดีกว่า!"

เสิ่นเนี่ยนเวยเข้าใจเรื่องทั้งหมดอย่างทะลุปรุโปร่งทันที

จริงด้วย

ถ้าคุณท่านหลินคิดจะกำจัดตระกูลฉู่ให้สิ้นซากจริงๆ แค่สั่งคนที่ชื่อคนเก็บกวาดให้ส่งทหารรับจ้างมาสักทีมก็จบเรื่องแล้ว

หรือถ้าเขาจะลงมือเอง จัดการตระกูลฉู่เหมือนที่ทำกับว่านหาวกรุ๊ป ก็คงไม่มีใครสังเกตเห็นอยู่ดี

แต่เขากลับเลือกนำมาประกาศในโถงภารกิจ

"คุณปู่คะ หนูเข้าใจแล้วค่ะ ในการทดสอบครั้งนี้ คู่แข่งเพียงหนึ่งเดียวของพวกเราก็คือตระกูลฉิน" เสิ่นเนี่ยนเวยจับจุดได้อย่างรวดเร็ว

"ถูกต้อง! โควตารางวัลนี้มีแค่ที่เดียว!" เสิ่นฉางซานชะงักฝีเท้า "รีบแจ้งฝ่ายการเงิน เงินทุนทั้งหมดในบัญชีที่พอจะโยกย้ายได้ เอาออกมาให้หมด!"

เสิ่นเนี่ยนเวยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาทันที

"หนูจะรีบสั่งการพวกนักเทรดเดี๋ยวนี้ พรุ่งนี้พอตลาดหุ้นเปิด จะชอร์ตเซลฉางเซิ่งเรียลเอสเตทโดยไม่สนต้นทุนค่ะ"

"แค่ทุบกระดานหุ้นยังไม่พอ" เสิ่นฉางซานเสริม "ส่งคนไปป่วนสำนักงานขายของตระกูลฉู่ด้วย ทำให้เรื่องมันบานปลายเข้าไว้ ฉันจะทำให้ตระกูลฉู่ไม่มีแม้แต่โอกาสจะหายใจหายคอ"

ในเวลาเดียวกัน

ห้องโถงใหญ่คฤหาสน์เก่าตระกูลฉิน

ฉินเจิ้นหัวมองบันทึกการสนทนาบนหน้าจอ พลางหัวเราะลั่นจนสำลักไอออกมาอย่างรุนแรง

ฉินเทียนหมิงรีบปรี่เข้าไปช่วยลูบหลังให้

"พ่อครับ เพลาๆ หน่อยครับ"

"ฉันไม่เป็นไร!" ฉินเจิ้นหัวปัดมือลูกชายออก "เทียนหมิง แกดูให้ดี นี่แหละคือวิสัยทัศน์ของท่าน!"

ฉินเทียนหมิงชะโงกหน้าเข้าไปดู พลันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

"พวกสัตว์ประหลาดนั่นคงมองว่าภารกิจง่ายเกินไปจนไม่คิดจะลดตัวลงมาแย่งกับพวกเรา นี่มันกระดานแจกโชคที่ท่านตั้งใจจัดไว้ให้พวกเราโดยเฉพาะ!" ฉินเจิ้นหัวลุกขึ้นยืน เดินไปมาในห้องโถงใหญ่ ทั้งร่างดูกระปรี้กระเปร่าราวกับหนุ่มขึ้นนับสิบปี

อายุขัยหนึ่งปี

ขอแค่ล้มตระกูลฉู่แล้วจับตัวฉู่เส้าเจี๋ยมาได้ ก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกตั้งหนึ่งปี

ก่อนหน้านี้เขาต้องยอมควักเงินตั้งสามพันล้านเต็มๆ ถึงจะซื้อชีวิตมาได้หนึ่งปี

ตอนนี้แค่กระดิกนิ้วจัดการตระกูลฉู่ที่ร่อแร่ใกล้พัง ก็ได้อายุขัยเพิ่มมาอีกหนึ่งปีเปล่าๆ เรื่องดีขนาดนี้ ต่อให้จุดตะเกียงหาก็ไม่มีทางเจอ

"เทียนหมิง ไอ้เฒ่าตระกูลเสิ่นนั่นต้องเห็นแล้วแน่นอน ฝั่งนั้นต้องลงมือแบบกะเอาตายแน่" ฉินเจิ้นหัวมีสีหน้าเปล่งปลั่ง "พวกเราจะแพ้ตระกูลเสิ่นไม่ได้เด็ดขาด รางวัลภารกิจนี้ต้องตกเป็นของตระกูลฉินเท่านั้น"

"ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้ครับ" ฉินเทียนหมิงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันที "ผมจะให้คนในโลกใต้ดินไปจับตาดูนอกวิลล่าตระกูลฉู่เดี๋ยวนี้เลย ขอแค่ตระกูลฉู่ล้มละลายเข้าสู่กระบวนการชำระบัญชีจนหมดคนคุ้มกะลาหัว ผมจะให้คนไปจับตัวฉู่เส้าเจี๋ยมาส่งมอบภารกิจทันที"

"แค่จับตาดูจะมีประโยชน์อะไรวะ!" ฉินเจิ้นหัวพูดแทรกขึ้นมา "วันนี้ไอ้จิ้งจอกเฒ่าฉู่ฉางเฟิงเพิ่งไปกู้เงินสองพันล้านมาต่อชีวิตไม่ใช่เรอะ? ไปสืบมา! สืบดูว่าธนาคารไหนปล่อยกู้"

"สืบเจอแล้วทำยังไงต่อครับ?"

"เอาเครดิตของตระกูลฉินเราไปกดดันผู้จัดการธนาคารพวกนั้น บีบให้พวกเขาเรียกคืนเงินกู้ก่อนกำหนด! ใครกล้าต่อชีวิตให้ตระกูลฉู่ ก็ถือเป็นศัตรูกับตระกูลฉินเรา!" ฉินเจิ้นหัวตบฝ่ามือลงบนโต๊ะสี่เหลี่ยม

"ทำแบบนี้จะทำให้ผิดใจกับพวกผู้จัดการจนมองหน้าไม่ติดเอานะครับ" ฉินเทียนหมิงกังวลอยู่บ้าง

"ผิดใจก็ช่างหัวมัน! ถ้าตระกูลฉินเกาะภูเขาลูกใหญ่อย่างคุณท่านไว้ได้ ยังต้องไปสนผู้จัดการสาขาไม่กี่คนนั่นอีกเรอะ! ผู้จัดการใหญ่สำนักงานใหญ่มาเองค่อยว่าไปอย่าง!" ฉินเจิ้นหัวถลึงตาโต "ฉันให้เวลานายมากสุดยี่สิบสี่ชั่วโมง ขุดรากถอนโคนตระกูลฉู่ให้เกลี้ยง ถ้าปล่อยให้ตระกูลเสิ่นชิงตัดหน้าไปได้ ตำแหน่งประธานบริหารนี้แกก็ไม่ต้องเป็นมันแล้ว!"

ห้องหนังสือบนชั้นสองของคฤหาสน์อวิ๋นติ่ง

หลินเจ๋อนั่งเอนหลังพิงโซฟา ยกน้ำขึ้นจิบหนึ่งอึก

โจวเหย่สลับหน้าจอไปมาอย่างต่อเนื่อง แสดงเส้นทางการโยกย้ายเงินทุนของบรรดาบริษัทยักษ์ใหญ่ภายใต้ตระกูลเสิ่นและตระกูลฉิน

"บอส สองตระกูลนี้บ้าไปแล้ว กระแสเงินหมุนเวียนก้อนโตจนน่ากลัว ทั้งหมดกำลังถูกโอนเข้าบัญชีหลักทรัพย์ในตลาดหุ้น แล้วพวกซัพพลายเออร์ที่ร่วมมือกับตระกูลฉู่ ก็ถูกสองตระกูลนี้ออกคำสั่งเด็ดขาดใส่ทั้งหมด" โจวเหย่ชี้ไปที่ข้อมูลบนหน้าจอ "ตอนนี้ตระกูลฉู่ตกอยู่ในวงล้อมจากทุกทิศทุกทางจริงๆ ครับ"

หลินเจ๋อวางแก้วน้ำลง

นี่แหละคือข้อดีของการก่อตั้งคลับ

เขาไม่จำเป็นต้องออกโรงไปจัดการฉู่ฉางเฟิงเองด้วยซ้ำ แค่โยนเหยื่อล่อออกไปชิ้นเดียว ก็มีคนนับไม่ถ้วนแย่งกันไปรุมฉีกตระกูลฉู่เป็นชิ้นๆ

......

เวลาเก้าโมงครึ่งช่วงเช้า

ห้องทำงานชั้นบนสุดของฉางเซิ่งเรียลเอสเตท

ฉู่ฉางเฟิงใช้สองมือยันโต๊ะทำงาน จ้องมองกระดานหุ้นบนผนังตาเขม็ง

เปิดตลาดได้เพียงสามสิบวินาที แท่งเทียนสีเขียวขาลงของฉางเซิ่งเรียลเอสเตทก็ดิ่งกระแทกฟลอร์ทันที

ปริมาณคำสั่งขายที่เทกองติดฟลอร์พุ่งทะยานจากหนึ่งล้านล็อตเป็นแปดล้านล็อตในพริบตา

มูลค่าตลาดหลายหมื่นล้านระเหยหายไปหนึ่งในสิบในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที

ประตูห้องทำงานถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง

รองประธานไม่ได้เคาะประตูด้วยซ้ำ เขาวิ่งซวนเซเข้ามาและสะดุดพรมล้มลงเพราะความรีบร้อน

"ประธานฉู่! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" รองประธานตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา ในมือกำปึกเอกสารแน่น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "โครงการอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังก่อสร้างทั้งแปดแห่งของเราในเจียงเฉิง หยุดก่อสร้างทั้งหมดแล้วครับ!"

ฉู่ฉางเฟิงเงยหน้าขึ้นขวับ

"ใครสั่งให้พวกมันหยุด!" เส้นเลือดบนหน้าผากของฉู่ฉางเฟิงปูดโปน เขาคว้าคอเสื้อรองประธานหมับ "เมื่อวานเพิ่งเคลียร์กับฝั่งผู้ค้าวัสดุเรียบร้อยไม่ใช่เหรอ!"

"ไม่ใช่ผู้ค้าวัสดุครับ" รองประธานกลืนน้ำลาย เสียงสั่นระริก "แต่ทราย หิน และปูนซีเมนต์ถูกระงับส่งครับ ศูนย์โลจิสติกส์ที่ใหญ่ที่สุดสามแห่งในเจียงเฉิงออกประกาศพร้อมกันเมื่อเช้านี้ว่าจะตรวจซ่อมบำรุงรถ เส้นทางขนส่งเฉพาะกิจทั้งหมดของฉางเซิ่งเลยหยุดชะงักหมดเลยครับ! รถบรรทุกขนวัสดุก่อสร้างพวกนั้นจอดสนิทอยู่ในศูนย์โลจิสติกส์ แม้แต่ประตูใหญ่ยังออกไปไม่ได้เลยครับ!"