ตอนที่ 75 ก่อเรื่องพอหรือยัง คำเดียวของหลินเจ๋อชี้ขาดฟ้าดิน!

เสิ่นฉางซานลุกขึ้นจากเก้าอี้ไท่ซือ ก้าวมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉินเทียนหมิง

"ถ้าทางการคิดจะสืบ ต่อให้ไม่มีหลักฐานเป็นชิ้นเป็นอัน ก็พลิกตระกูลฉินของแกจนฟ้าคว่ำแผ่นดินหงายได้! แกพาคนไปตึกฉางเซิ่ง รปภ. ข้างล่างจะไม่เห็นเชียวรึ กล้องวงจรปิดแถวนั้นไม่ได้บันทึกไว้หรือไง คิดว่าตัวเองกลบรอยได้สะอาดหมดจดนักเรอะ" เสิ่นฉางซานเคาะไม้เท้าลงกับพื้น "ถ้าทางการขุดตามสายตระกูลฉินไป เกิดลามไปถึง 'คลับคนไม่ธรรมดา' ลามไปถึงท่านเข้า..."

เสิ่นฉางซานจงใจชะงักไปครู่หนึ่ง

เส้นเลือดปูดโปนบนหลังมือของฉินเทียนหมิงเต้นตุบๆ เหงื่อเย็นเฉียบพลันผุดซึมเต็มแผ่นหลัง

ในหัวของเขาพลันนึกถึงข้อความนิรนามที่ได้รับตอนอยู่ที่ตึกฉางเซิ่งขึ้นมาทันที

คนส่งไม่เพียงล่วงรู้ความเคลื่อนไหวของเขาอย่างทะลุปรุโปร่ง แต่ยังเตือนเป็นพิเศษด้วยว่า "อย่าทิ้งหางไว้"

หรือว่าตอนนั้นท่านก็ไม่พอใจเขาแล้ว ถึงได้ส่งคนมาเตือน?

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง การที่เขาพาฉู่เส้าเจี๋ยไปส่งภารกิจโต้งๆ ตอนนี้ จะไม่เท่ากับเอาหัวไปชนปากกระบอกปืนหรอกหรือ

"ชักศึกเข้าบ้าน ลากท่านมาเดือดร้อนด้วย ความผิดนี้ ฉินเจิ้นหัวรับไหวไหม! ตระกูลฉินของแกรับไหวไหม!" เสียงของเสิ่นฉางซานดังกังวานดุจระฆังยักษ์ ก้องสะท้อนจนห้องโถงหลักส่งเสียงหึ่งๆ

สองขาของฉินเทียนหมิงแข็งทื่อ ขาที่นั่งไขว่ห้างอยู่พลันลดลงมาวางราบกับพื้น

ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ไม่ได้พูดเกินจริงแม้แต่น้อย

สิ่งที่ท่านต้องการคือผลลัพธ์ที่สะอาดหมดจด ไม่ใช่ปัญหาคาราคาซังที่ตามมาเป็นพรวน

"ถ้าอย่างนั้นตามความเห็นของผู้เฒ่าเสิ่น ภารกิจนี้พวกเราก็ไม่ต้องส่งกันแล้วสิครับ" ฉินเทียนหมิงข่มโทสะไว้ กัดฟันถาม

"ภารกิจต้องส่งแน่นอนอยู่แล้ว" เสิ่นฉางซานกลับไปนั่งบนเก้าอี้ไท่ซืออีกครั้ง "แต่จะให้ตระกูลฉินของแกออกหน้าส่งไม่ได้"

เสิ่นเนี่ยนเวยเอ่ยรับช่วงต่อ "เรื่องความพินาศของตระกูลฉู่ ตระกูลฉินของคุณแบกรับความเสี่ยงไปแล้ว ตอนนี้ถ้าจะไปส่งคน เป้าหมายจะสะดุดตาเกินไป ภารกิจนี้ให้ตระกูลเสิ่นของพวกเราออกหน้าส่งจะดีกว่า คนพวกเราเป็นคนจับ ประวัติสะอาดสะอ้าน ไม่ได้ทำให้ใครแตกตื่นค่ะ"

ฉินเทียนหมิงลุกพรวดขึ้นมาทันที "กลายเป็นว่าตระกูลฉินผมลงแรงแบกรับความเสี่ยง แต่ตระกูลเสิ่นของคุณกลับมาชุบมือเปิบเอาอายุขัยหนึ่งปีไปฟรีๆ งั้นสิ! ในโลกนี้มีเรื่องดีๆ แบบนี้ที่ไหนกัน!"

"ใครบอกว่าให้แกทำฟรี" เสิ่นฉางซานยกถ้วยชาขึ้น "แกโทรศัพท์ไปหาพ่อแก อธิบายสถานการณ์ตอนนี้ให้ชัดเจน บอกว่าตระกูลเสิ่นช่วยรับความเสี่ยงนี้แทนตระกูลฉิน ในสมุดบันทึกผลงาน มีชื่อตระกูลฉินอยู่อย่างโดดเด่นแน่นอน พอไปถึงท่าน ใครลงแรงไปบ้าง ในใจท่านกระจ่างแจ้งดั่งคันฉ่อง ไม่มีทางเอาเปรียบพวกแกเด็ดขาด"

บอดี้การ์ดตระกูลฉินหลายสิบคนยังคงรอคำสั่งของเขา ขอเพียงเขาพยักหน้า คนเหล่านี้ก็พร้อมจะพุ่งเข้าไปแย่งตัวทันที

ถ้าต้องปะทะกันจริงๆ ฉินเทียนหมิงมั่นใจว่าจะแย่งตัวคนมาได้

แต่เขาไม่กล้า

คำพูดของเสิ่นฉางซานเมื่อครู่ ทุกถ้อยคำล้วนตอกลงบนจุดตายของเขา

ฉู่ฉางเฟิงตายกะทันหันเกินไป ต่อให้เก็บกวาดได้สะอาดแค่ไหน อย่างไรก็เป็นคดีฆาตกรรมที่มีคนตายอยู่ดี

พรุ่งนี้ตำรวจต้องเข้ามาสอบสวนเป็นวงกว้างแน่นอน ยิ่งฉางเซิ่งเรียลเอสเตทเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับหมื่นล้าน เรื่องนี้ไม่มีทางปิดมิดแน่

ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ หากสายตาของทางการตามรอยตระกูลฉินไปจนถึงคฤหาสน์อวิ๋นติ่งเข้า...

แค่คิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา ฉินเทียนหมิงก็รู้สึกเหงื่อเย็นผุดพรายไหลรินลงตามแนวกระดูกสันหลัง

หากทำให้ท่านโกรธขึ้นมา อย่าว่าแต่รางวัลเลย แม้แต่อายุขัยหนึ่งปีที่พ่อของเขาเพิ่งต่อมาได้ ไม่แน่ว่าพรุ่งนี้อาจถูกรีเซ็ตกลับเป็นศูนย์

"ผู้เฒ่าเสิ่น ช่างคิดคำนวณเก่งกาจจริงนะครับ" ฉินเทียนหมิงคลายหมัดที่กำแน่นจนเหงื่อชุ่มฝ่ามือออก "ตระกูลฉินของผมทุ่มเทแรงกายแรงใจต้อนฉู่ฉางเฟิงจนมุม สุดท้ายกลับกลายเป็นบันไดปูทางให้ตระกูลเสิ่นของคุณอย่างนั้นหรือ"

เสิ่นฉางซานวางถ้วยชาลง

"เทียนหมิง จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูก พวกเราต่างทำงานให้ท่านเหมือนกัน เป้าหมายสุดท้ายมีเพียงอย่างเดียว คือจัดการเรื่องราวให้ออกมาเรียบร้อยงดงาม" เสิ่นฉางซานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ปัญหาของแกตอนนี้ยังสะสางไม่สะอาด คนนี้ฉันพาไปส่งเอง ดีต่อแก ดีต่อฉัน และดีต่อท่าน"

เสิ่นเนี่ยนเวยก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว

"ประธานฉิน ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาแก่งแย่งกันนะคะ คุณรีบกลับไปจัดการเรื่องวุ่นวายที่ทิ้งไว้ให้เรียบร้อยดีกว่า ถึงบอดี้การ์ดคนนั้นจะไปมอบตัวแล้ว แต่ใครจะรับประกันได้ว่าพอเข้าไปข้างในแล้วเขาจะไม่พูดจาส่งเดช คุณต้องปิดปากคนให้สนิทนะคะ" เสิ่นเนี่ยนเวยเอ่ยเตือน

ฉินเทียนหมิงปรายตามองเสิ่นเนี่ยนเวยแวบหนึ่ง

เขารู้ดีว่าหากยังยื้อคาราคาซังต่อไปก็ไร้ประโยชน์

"ก็ได้" ฉินเทียนหมิงชี้ไปที่ฉู่เส้าเจี๋ยบนพื้น "คน ตระกูลเสิ่นพวกคุณพาไปได้ แต่ผมขอพูดดักคอไว้ตรงนี้ก่อนเลยนะ ถ้าท่านถามถึงเรื่องการล่มสลายของตระกูลฉู่ พวกคุณต้องรายงานไปตามความจริง ถ้ากล้าฮุบผลงานของตระกูลฉินผมล่ะก็ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ผมก็จะไม่ยอมให้ตระกูลเสิ่นของพวกคุณอยู่อย่างสงบสุขแน่!"

เสิ่นฉางซานหัวเราะเบา ๆ สองที

"ตระกูลเสิ่นไม่ได้ละโมบอยากได้ผลงานแค่นี้หรอก อันไหนเป็นของใคร มันก็เป็นของคนนั้น"

คฤหาสน์อวิ๋นติ่ง ห้องหนังสือชั้นสอง

โจวเหย่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ กำลังฟังเสียงที่ดักฟังมา

เสียงนั้นส่งตรงมาจากโทรศัพท์มือถือของเสิ่นเนี่ยนเวยที่วางอยู่บนโต๊ะน้ำชา

ด้วยความสามารถของโจวเหย่ ไม่ว่าโทรศัพท์เครื่องไหนก็เปลี่ยนเป็นเครื่องซอมบี้ให้เขาใช้ดักฟังเสียงรอบข้างได้ทั้งนั้น

"บอสครับ สองคนนี้เถียงกันตั้งนาน ในที่สุดก็ตกลงกันได้สักที" โจวเหย่ยิ้ม "ผมนึกว่าพวกเขาจะเปิดศึกซัดกันกลางลานบ้านตระกูลเสิ่นจริง ๆ ซะแล้ว"

"ตีกันไม่ลงหรอก" หลินเจ๋อเอนหลังพิงโซฟา "พวกเขากลัวสิ่งที่ไม่รู้มากกว่าโลภอยากแย่งผลงานตั้งเยอะ ไม่มีทางกล้าบุ่มบ่ามเด็ดขาด"

"แต่เกี่ยงกันไปมาแบบนี้ดูก็น่ารำคาญเหมือนกันนะครับ" โจวเหย่หมุนเก้าอี้หันกลับมา "จะให้ผมใช้ AI ของบัญชีต่างประเทศพวกนั้นเตือนพวกเขาในช่องสนทนาสักหน่อยไหมครับ?"

หลินเจ๋อไม่ได้ตอบ สายตามองดูฉู่เส้าเจี๋ยที่ยังคงดิ้นรนอยู่บนหน้าจอ

เป้าหมายลุล่วงแล้ว ฉางเซิ่งเรียลเอสเตทล่มสลาย ฉู่ฉางเฟิงกระโดดตึก ฉู่เส้าเจี๋ยถูกจับเป็น

หลังจากนี้ก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาดูตระกูลฉินกับตระกูลเสิ่นเล่นสงครามประสาทชิงดีชิงเด่นกันอีก

"ไม่ต้องใช้ AI ฉันออกคำสั่งเองโดยตรง" หลินเจ๋อหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แตะเปิดระบบหลังบ้านของผู้ดูแลคลับคนไม่ธรรมดา ปลายนิ้วรัวลงบนแป้นพิมพ์เสมือนจริงอย่างรวดเร็ว

ห้องโถงใหญ่ตระกูลเสิ่น

ฉินเทียนหมิงเตรียมจะหันหลังพากลุ่มคนจากไป เพื่อกลับไปสะสางปัญหาที่ค้างคาอยู่ที่ตึกฉางเซิ่งก่อน

ทันใดนั้น

ติ๊ง

เสียงใสก้องกังวานดังขึ้นหนึ่งครั้ง

มันดังมาจากโทรศัพท์มือถือของเสิ่นฉางซาน

นั่นเป็นเสียงแจ้งเตือนที่ตั้งค่าขึ้นมาเป็นพิเศษ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงนี้ หมายความว่ามีข้อความระดับสิทธิ์สูงสุดจากคลับคนไม่ธรรมดาส่งลงมา

เสิ่นฉางซานรีบคว้าโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะน้ำชาขึ้นมาทันที

เสิ่นเนี่ยนเวยกับฉินเทียนหมิงไม่มีแอปพลิเคชันคลับในโทรศัพท์มือถือจึงไม่ได้รับข้อความ ทั้งคู่รีบขยับเข้าไปใกล้ คนทั้งสามมองหน้าจอพร้อมกัน

บนหน้าต่างแอปพลิเคชันสีแดงเลือด มีแถบข้อความปักหมุดสีทองเข้มเด้งขึ้นมา

[อาละวาดพอหรือยัง]

มีเพียงสี่ตัวอักษร ไม่มีเครื่องหมายวรรคตอนใด ๆ

ฉินเทียนหมิงมองตัวอักษรสี่ตัวนี้แล้วรู้สึกหนังศีรษะชาดิก แข้งขาอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ ต้องรีบคว้าที่วางแขนของเก้าอี้ข้างตัวไว้

เสิ่นฉางซานมือสั่นสะท้าน แทบทำโทรศัพท์ร่วงลงพื้น

ทันใดนั้น หน้าจอก็มีอีกข้อความเด้งขึ้นมา

[เสิ่นฉางซาน ส่งคนให้ฉินเทียนหมิง]

[ฉินเจิ้นหัว พาคนไปสถานที่ลับ]

ข้อความจบลงเพียงเท่านี้ ไม่มีอะไรตามมาอีก แต่มันกลับกำหนดทิศทางของเหตุการณ์ครั้งนี้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้ว

ภารกิจครั้งนี้ ตระกูลฉินเป็นฝ่ายทำสำเร็จ!