ตอนที่ 85
ตอนที่ 85 ดีดนิ้วประทานปาฏิหาริย์! คุณหนูตระกูลเสิ่นยอมสยบศิโรราบ!
minibunny · 6,406 ตัวอักษร
หลินเจ๋อกวาดตามองเอกสารในกระเป๋าโดยไม่ได้เปิดดู
ยามที่ตระกูลฉู่ล่มสลาย ทั้งตระกูลเสิ่นและตระกูลฉินต่างก็โถมเข้ามารุมทึ้งซากศพ
ตระกูลเสิ่นฉลาดหลักแหลมยิ่งนัก เฉือนเนื้อชิ้นที่มันที่สุดส่งมาตรงหน้าเขาอย่างหมดจดงดงาม เพื่อใช้แลกกับ [เปี่ยมล้นพลังงาน]
"ใจป้ำไม่เบานี่" หลินเจ๋อเอ่ยปาก
"เทียบกับสิ่งที่คุณผู้ชายมอบให้แล้ว ของพวกนี้ก็เป็นเพียงของนอกกายเท่านั้นค่ะ" เสิ่นเนี่ยนเวยแสดงท่าทีนอบน้อมอย่างยิ่ง
เงินพันห้าร้อยล้านนี้นับเป็นกระแสเงินสดก้อนโตของตระกูลเสิ่น แต่เสิ่นฉางซานได้ลั่นวาจาไว้แล้วว่าจะต้องตอบสนองความต้องการของคุณผู้ชายโดยไม่เสียดายสิ่งใด
หลินเจ๋อเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา
"เสิ่นเนี่ยนเวย"
"ผู้น้อยอยู่นี่ค่ะ"
หลินเจ๋อยกมือขวาขึ้น ดีดนิ้วชี้เบา ๆ
ประกายแสงสีขาวริบหรี่จนแทบมองไม่เห็นพุ่งออกจากปลายนิ้ว ก่อนจมหายเข้าไปกลางหว่างคิ้วของเสิ่นเนี่ยนเวยในพริบตา
"ไมเกรนของเธอ ต่อไปนี้จะไม่กำเริบอีกแล้ว" หลินเจ๋อชักมือกลับ
เสิ่นเนี่ยนเวยรู้สึกราวกับมีเสียงดัง "บึ้ม" ก้องขึ้นมาในหัว
ราวกับหลังจากทนอุดอู้อยู่ในห้องซาวน่าอันอบอ้าวมานานหลายชั่วโมง จู่ ๆ ก็ได้กระโจนลงสู่ธารน้ำพุบนเขาอันเย็นฉ่ำ
อาการปวดไมเกรนราวกับเข็มทิ่มแทงที่คอยทรมานเธอมาแรมปี พลันมลายหายไปจนหมดสิ้นในวินาทีนี้!
ไม่เพียงแค่นั้น เธอยังรู้สึกเหมือนทุกเซลล์ทั่วทั้งร่างกำลังโห่ร้องยินดี
มันต่างจากความตื่นตัวจอมปลอมที่อาศัยคาเฟอีนประคองไว้มานาน เพราะเวลานี้ทั่วทั้งร่างตั้งแต่ภายในสู่ภายนอกเอ่อล้นไปด้วยเรี่ยวแรงที่ใช้ไม่มีวันหมด
สมองปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความหงุดหงิดกระวนกระวายที่มักเกิดขึ้นยามต้องจัดการธุรกิจมหาศาลของตระกูลเสิ่น ล้วนถูกพลังอันเปี่ยมล้นนี้สะกดข่มไว้จนสิ้น
เธอถึงกับรู้สึกว่า ต่อให้ต้องทำงานติดต่อกันสามวันสามคืนในตอนนี้ ก็คงไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย
เสิ่นเนี่ยนเวยเบิกตากว้าง มองดูมือทั้งสองข้างของตัวเอง แล้วยกขึ้นลูบหน้าผากอีกครั้ง
นี่คือปาฏิหาริย์!
ปาฏิหาริย์ที่แท้จริง!
เรื่องที่ฟังโจวเหย่เล่าหรือฟังคุณปู่บรรยายเมื่อวาน ยังเทียบไม่ได้เลยกับความตื่นตะลึงใจยามได้สัมผัสด้วยตัวเอง
ตุบ
เสิ่นเนี่ยนเวยทรุดตัวลงคุกเข่าหน้าโต๊ะไม้เนื้อแข็งอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย
คุณหนูตระกูลเสิ่นผู้สูงส่งและเป็นที่หมายปองของเหล่าชนชั้นสูงทั่วทั้งเจียงเฉิง ยามนี้ในแววตากลับมีเพียงความเลื่อมใสศรัทธาอันบ้าคลั่ง
"เนี่ยนเวยขอบคุณคุณผู้ชายที่ประทานให้ค่ะ!" เสิ่นเนี่ยนเวยเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางโขกศีรษะลงบนพรม
หลินเจ๋อนั่งอยู่บนเก้าอี้ ก้มมองเธอลงมาจากมุมสูง
อำนาจและเงินตราบนโลกใบนี้ใช้การได้ดีเสมอ
แต่ความสามารถในการบงการการเกิดแก่เจ็บตายของผู้อื่น ทั้งยังมอบสถานะพรสวรรค์เช่นนี้ได้ต่างหาก คือไพ่ตายขั้นสูงสุดที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์อย่างแท้จริง
เงินพันห้าร้อยล้าน แลกกับร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรงเช่นนี้
การค้านี้ คุ้มค่ายิ่งกว่าคุ้ม
"ลุกขึ้นเถอะ" หลินเจ๋อเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
เสิ่นเนี่ยนเวยลุกขึ้นยืน แววตาอันคลั่งไคล้ไม่อาจซ่อนเร้นไว้ได้แม้แต่น้อย
"คุณผู้ชายคะ ขั้นตอนการส่งมอบทรัพย์สินชุดนี้ ฉันจะจัดคนมาประสานงานกับคุณโจวโดยเฉพาะค่ะ" เสิ่นเนี่ยนเวยปรับเข้าสู่โหมดการทำงานทันที
"วางไว้นั่นแหละ เดี๋ยวให้อาผีจัดการเอง" หลินเจ๋อชี้ไปทางกระเป๋ารหัส
เสิ่นเนี่ยนเวยพยักหน้ารับคำ
หลังจากอาผีไปส่งเสิ่นเนี่ยนเวยเรียบร้อย ก็กลับมายังห้องหนังสือบนชั้นสอง
กระเป๋ารหัสสีเงินยังคงวางอยู่บนโต๊ะไม้เนื้อแข็ง
"บอสครับ ไปส่งเรียบร้อยแล้วครับ" อาผียืนอยู่หน้าโต๊ะ
"เอากระเป๋าไปให้โจวเหย่" หลินเจ๋อชี้ไปที่โต๊ะ "บอกให้เขาฟอกที่ดินกับหุ้นพวกนี้เข้าบัญชีออฟชอร์ต่างประเทศพวกนั้นให้หมด จัดการให้เร็ว อย่าให้เหลือร่องรอย"
อาผีหยิบกระเป๋าแล้วเดินลงบันไดไป
ในห้องหนังสือเหลือเพียงหลินเจ๋อคนเดียว เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แล้วเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา
คลับคนไม่ธรรมดาในตอนนี้ มีตระกูลฉินกับตระกูลเสิ่นก้าวเข้ามาอยู่บนกระดานขั้นต้น คอยจัดการเรื่องราวในที่แจ้งแทนเขาแล้ว
เงินทุนมีพร้อม เครือข่ายข่าวกรองก็แผ่ขยายออกไปด้วยการสนับสนุนของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของโจวเหย่ แต่ความสามารถของตัวเองยังต้องเสริมให้แกร่งขึ้นอีก
[เชี่ยวชาญมวยปาจี๋] กับ [ปฏิกิริยาตอบสนองเหนือมนุษย์] ใช้รับมือคนธรรมดาได้เหลือเฟือ แต่ถ้าต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือที่แท้จริง หรือกระสุนลอบยิงจากมุมมืด มันก็ยังไม่พอ
ชีวิตมีแค่ชีวิตเดียว
"ระบบ" หลินเจ๋อสั่งการในใจ "เปิดใช้งานเรดาร์ตรวจจับป้ายชีวิต"
[ยืนยันคำสั่ง]
[เรดาร์ตรวจจับป้ายชีวิตพร้อมทำงาน รัศมีการสแกนสูงสุดในปัจจุบัน: สิบกิโลเมตร]
[ขอให้โฮสต์ระบุแท็กค้นหา]
หลินเจ๋อนิ่งคิดเล็กน้อย
"กำหนดแท็ก: ประเภทป้องกัน, ประเภทการรับรู้, ร่างกายพิเศษ ระดับคุณภาพขั้นต่ำ: สีม่วง"
[ล็อกเงื่อนไขการค้นหาเรียบร้อย]
[เปิดใช้งานเรดาร์ เริ่มคิดค่าบริการ หักเงินจริงวินาทีละหนึ่งหมื่น]
ยอดเงินคงเหลือตรงมุมขวาบนของหน้าต่างระบบเริ่มลดฮวบลงอย่างบ้าคลั่ง
หนึ่งหมื่น
สองหมื่น
สามหมื่น
อัตราผลาญเงินระดับนี้ ถ้าเป็นคนธรรมดาคงหัวใจวายไปแล้ว
แค่สิบวินาที เงินก็ระเหยไปหนึ่งแสน เร็วยิ่งกว่าเผากระดาษเสียอีก
หลินเจ๋อไม่แม้แต่จะกะพริบตา
บนจอประสาทตา แผนที่โฮโลแกรมของเมืองเจียงเฉิงที่มีคฤหาสน์อวิ๋นติ่งเป็นจุดศูนย์กลางคลี่กางออกอย่างรวดเร็ว
ระลอกคลื่นสีฟ้าอ่อนแผ่ขยายออกไปด้านนอกด้วยความเร็วสูง
ท่ามกลางประชากรสองล้านคนในใจกลางเมืองเจียงเฉิง ข้อมูลมหาศาลกำลังถูกระบบหลังบ้านคัดกรองอย่างบ้าคลั่ง
สิบวินาทีผ่านไป
ยี่สิบวินาทีผ่านไป
บนแผนที่ยังคงว่างเปล่า
อัตราการปรากฏของป้ายชีวิตพิเศษคุณภาพสูงนั้นต่ำเกินไปจริง ๆ
คนธรรมดาส่วนใหญ่ตลอดทั้งชีวิต บนตัวก็มีแค่ป้ายชีวิตธรรมดาสีขาวหรือสีเทาเท่านั้น
วินาทีที่สามสิบห้า
[ติ๊ง! ตรวจพบเป้าหมายที่ตรงตามเงื่อนไข]
จุดแสงสามจุดบนแผนที่สว่างวาบขึ้นมาทันที
สีม่วงสองจุด สีทองหนึ่งจุด!
"หยุดการสแกน" หลินเจ๋อสั่งทันที
[ปิดระบบเรดาร์เรียบร้อย การสแกนครั้งนี้ใช้เวลาทั้งหมดสามสิบหกวินาที หักเงินจริงสามแสนหกหมื่น]
หลินเจ๋อกวาดตามองจุดแสงทั้งสามบนแผนที่ แล้วกดเปิดดูรายละเอียดทีละจุด
จุดแสงสีม่วงจุดแรกอยู่ที่โรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งในเขตตะวันออกของเจียงเฉิง
[ผนังกระเพาะเหล็กกล้า (ม่วง): มีระบบย่อยอาหารที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ มีภูมิคุ้มกันต่อสารพิษทั่วไปส่วนใหญ่ และถึงขั้นย่อยสารอนินทรีย์บางชนิดได้]
หลินเจ๋อส่ายหน้า ของพรรค์นี้ถ้าเอาไปแข่งกินจุก็นับว่าไร้เทียมทานอยู่หรอก แต่ไม่มีประโยชน์อะไรกับเขานัก
จุดแสงสีม่วงจุดที่สองอยู่ใกล้กับสนามกีฬาเจียงเฉิง
[การมองเห็นการเคลื่อนไหว (ม่วง): เลนส์แก้วตาต่างจากคนทั่วไป สามารถจับวิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุความเร็วสูงได้อย่างแม่นยำยิ่งยวด]
อันนี้ไม่เลว ถ้าผสานเข้ากับปฏิกิริยาตอบสนองเหนือมนุษย์ จะช่วยเพิ่มโอกาสรอดและลดความผิดพลาดในการต่อสู้ระยะประชิดได้อย่างมหาศาล
แต่สุดท้าย สายตาของหลินเจ๋อก็ไปหยุดอยู่ที่จุดแสงสีทองทางใต้สุดของแผนที่
นี่เป็นครั้งแรกที่เรดาร์ของระบบสแกนเจอป้ายชีวิตระดับสีทอง!
จุดแสงที่กำลังกะพริบแสดงตำแหน่งอยู่แถบชานเมือง
[สัญชาตญาณยมทูต (ทอง): สัมผัสที่หกขั้นสุดยอดที่ผ่านการเคี่ยวกรำจากการเฉียดตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า สามวินาทีก่อนที่อันตรายถึงชีวิตจะมาถึง จะแจ้งเตือนวิกฤตได้อย่างแม่นยำสมบูรณ์แบบ]
หลินเจ๋อนั่งตัวตรงขึ้นมาทันที
แจ้งเตือนล่วงหน้าถึงสามวินาที!
นี่มันป้ายชีวิตระดับเทพสำหรับเอาชีวิตรอดชัด ๆ
ขอแค่รู้ล่วงหน้าสามวินาที ต่อให้ถูกสไนเปอร์ลอบสังหาร เขาก็ยังมีเวลาเหลือเฟือที่จะหลบให้พ้น
ไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าไร ป้ายชีวิตนี้เขาต้องเอามาให้ได้
หลินเจ๋อขยายแผนที่ดูพิกัดที่แน่ชัดของจุดแสงสีทอง
เขตใต้ของเจียงเฉิง สถานกักกันแห่งที่หนึ่งประจำสำนักงานตำรวจเมือง
สถานที่แห่งนี้ทำเอาหลินเจ๋อนึกประหลาดใจอยู่บ้าง
คนที่ครอบครองป้ายชีวิตเอาชีวิตรอดระดับท็อปแบบนี้ ต้องเป็นตัวอันตรายที่ผ่านภูเขาซากศพทะเลเลือดมาอย่างโชกโชนแน่ๆ แล้วทำไมถึงถูกขังอยู่ในสถานกักกันได้ล่ะ?
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น