บทที่ 64 ปิดฉากสมรภูมิฟิวเจอร์ส

การเทรดฟิวเจอร์สน้ำมันดิบดำเนินมาถึงวันที่ห้า

บ่ายสองโมงตรง

เฉินฉี่กดปุ่มปิดสถานะ

ไม่มีความลังเล ไม่เสียเวลามองซ้ำอีกแม้แต่วินาทีเดียว ถึงเป้าแล้วก็เผ่นทันที

[ยืนยันการทำรายการ: ปิดสถานะสัญญาทั้งหมดของ SC2401]

เขากดรีเฟรชหน้ารายละเอียดบัญชี

ตัวเลขหยุดนิ่งสนิทอยู่ตรงนั้น

ไม่จำเป็นต้องเสียเวลานับเลขศูนย์ เขาชินชากับตัวเลขระดับเกินเจ็ดหลักไปแล้ว ในสมองตัดแบ่งวรรคตอนให้อัตโนมัติ... หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน สิบล้าน

สินทรัพย์รวม: 31,470,000

สามสิบเอ็ดล้านสี่แสนกว่าหยวน

เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง

ไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะถอนหายใจยาวหรือสั้น สุดท้ายเลยพ่นออกมาแบบกลางๆ

เขาหยิบแก้วน้ำต้มสุกที่วางทิ้งไว้จนเย็นชืดบนโต๊ะขึ้นมาจิบคำหนึ่ง ขอบแก้วเย็นเฉียบจนแสบมือ ย่างเข้าหน้าหนาวแล้ว น้ำเลยเย็นตัวลงเร็ว

นี่คือศึกใหญ่ครั้งสุดท้ายในบัญชีส่วนตัวของเขา

จากห้าหมื่นหยวนทะยานสู่สามสิบเอ็ดล้านหยวน ใช้เวลาเพียงแค่ห้าเดือน

เขาเปิดตารางเอ็กเซลที่เริ่มบันทึกมาตั้งแต่มีเงินติดกระเป๋าห้าหมื่นหยวน แล้วกรอกตัวเลขของวันนี้ลงไป

เคอร์เซอร์หยุดนิ่งอยู่ที่บรรทัดสุดท้าย

เขาจ้องมองมันอยู่นานหลายวินาที

จากนั้นก็พิมพ์ตัวอักษรสี่ตัวลงในช่องหมายเหตุข้างๆ: ปิดฉากฟิวเจอร์ส

กดบันทึก แล้วปิดโปรแกรมลง

โทรศัพท์มือถือสั่นครืดขึ้นมา

จ้าวเป่ย

"เหล่าเฉิน!!! ฉันเขียนเสร็จแล้วโว้ย!!!!!!"

เครื่องหมายตกใจหกตัว สถิติสูงสุดใหม่ในประวัติศาสตร์ของจ้าวเป่ย

"เขียนอะไรเสร็จ?"

"ร่างแรกของเอกสารกำกับดูแลการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ไง! หกสิบเจ็ดหน้า! ตัวหนังสือครบทุกตัวไม่มีขาดตกบกพร่อง! ฉันเพิ่งเคาะเครื่องหมายมหัพภาคตัวสุดท้ายเสร็จเนี่ย! นิ้วเกร็งจนแข็งไปหมดแล้ว!"

"ส่งให้ทนายโจวแล้วเหรอ?"

"ส่งไปแล้ว! เธอบอกว่าสุดสัปดาห์นี้จะส่งฟีดแบ็กกลับมา! เหล่าเฉิน นายรู้ไหมว่าตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยตั้งใจทำเอกสารอะไรขนาดนี้มาก่อนเลย! ขนาดวิทยานิพนธ์ตอนจบมหา'ลัยฉันยังลอกเขามาทั้งดุ้นเลยนะ!"

"เรื่องนี้ไม่ต้องรายงานก็ได้มั้ง"

"ก็คนมันตื่นเต้นจนเก็บไม่อยู่นี่หว่า!"

จ้าวเป่ยหอบหายใจหนักๆ ผ่านสายโทรศัพท์ ชัดเจนเลยว่าคงจะดีดตัวกระโดดลงมาจากถังสีแล้วเดินวนไปวนมาตั้งหลายรอบแน่ๆ

"จริงด้วย! ต้นพลูด่าง! ใบที่สิบเอ็ด! วันนี้เพิ่งงอกออกมาเลย! วันเดียวกับที่ฉันปั่นเอกสารเสร็จเป๊ะ! นายว่าบังเอิญไหมล่ะ?!"

"บังเอิญมาก"

"ฉันถ่ายรูปมันไว้แล้ว กะว่าจะเอาไปโพสต์ลงโมเมนต์ในวีแชต คิดแคปชันไว้เสร็จสรรพแล้วด้วย... 'มาสคอตประจำฉี่ถังเทคโนโลยีเติบโตเคียงคู่ไปพร้อมกับซีเอฟโออย่างไม่หยุดยั้ง'"

"นายอย่าเอาต้นพลูด่างของบริษัทไปผูกติดกับโมเมนต์วีแชตส่วนตัวของนายจะได้ไหม"

"สายไปแล้วว่ะ โพสต์ไปเรียบร้อย ผ่านไปสามนาที มีคนมากดไลก์สองคน คนหนึ่งคือแม่ฉัน"

"แล้วอีกคนล่ะ?"

"ฉันกดเอง"

เฉินฉี่ส่ายหน้าเบาๆ แล้วกดวางสายไป

ค่ำวันอาทิตย์

บนโต๊ะกินข้าว

กับข้าวสามอย่าง ซุปหนึ่งอย่าง มีซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน บรอกโคลีผัดกระเทียม เต้าหู้ผัดกุ้งสด และซุปฟักเขียวต้มซี่โครงหมู

เนี่ยนเนี่ยนแทะซี่โครงหมูไปสองชิ้น ปากก็เริ่มเลอะมอมแมมไปหมดแล้ว

เฉินฉี่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดแอปพลิเคชันของโบรกเกอร์

หงายหน้าจอขึ้น แล้วเลื่อนส่งไปตรงหน้าหลินหว่านถัง

ตรวจสอบบัญชีวันอาทิตย์... กฎเหล็กประจำตัวเธอ

หลินหว่านถังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแวบหนึ่ง

31,470,000

ตะเกียบในมือเธอชะงักไปไม่ถึงวินาที ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงแล้วคีบกับข้าวต่อ

"พอได้หรือยังคะ?"

"พออะไรเหรอ?"

"พอที่จะเลิกเอาบัญชีส่วนตัวไปเสี่ยงอันตรายได้หรือยัง"

เฉินฉี่คีบบรอกโคลีขึ้นมาหนึ่งชิ้น

"ครั้งสุดท้ายแล้วครับ หลังจากนี้เส้นทางการเงินจะวิ่งผ่านกองทุนไพรเวตอิควิตี้ ดำเนินการตามระเบียบ ผ่านช่องทางที่ถูกต้องตามกฎหมายทั้งหมด"

หลินหว่านถังจิบน้ำซุปไปคำหนึ่ง

"เอกสารการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์เสร็จแล้วเหรอคะ? ฉบับที่จ้าวเป่ยทำน่ะ"

"เสร็จแล้วครับ หกสิบเจ็ดหน้า ตอนนี้ทนายโจวกำลังตรวจอยู่"

"เอามาให้ฉันช่วยดูหน่อยสิ"

"คุณไม่ได้เรียนจบนิติศาสตร์มานี่นา"

"คราวที่แล้วคุณก็พูดแบบนี้ สุดท้ายไม่ใช่ฉันเหรอที่ช่วยจับผิดคำว่า 'รอการพิจารณา' ในวงเล็บนั่นออกมาได้น่ะ"

เฉินฉี่เงียบกริบ เถียงไม่ออกไปต่อไม่ถูก

เนี่ยนเนี่ยนที่กำลังแทะซี่โครงหมูอยู่ฝั่งตรงข้ามจู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมา

"หม่ามี้ พวกปะป๊ากำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอคะ?"

"เรื่องของผู้ใหญ่จ้ะ"

"เรื่องของผู้ใหญ่น่าเบื่อจังเลย พวกปะป๊าคุยเรื่องที่มันสนุกๆ หน่อยไม่ได้เหรอคะ?"

"หนูเช็ดปากตัวเองให้สะอาดก่อนเถอะ ซีอิ๊วเลอะไปถึงหูหมดแล้วเนี่ย"

เนี่ยนเนี่ยนเอามือจับหูตัวเอง ปลายนิ้วเปื้อนคราบซอสสีน้ำตาลติดมาด้วย

"นี่ไม่ใช่ซีอิ๊วนะคะ! นี่คือ... เครื่องประดับต่างหากล่ะ!"

เฉินฉี่แทบจะพ่นน้ำซุปพรวดออกมา

หลังมื้ออาหาร เขาเข้าไปนั่งอยู่ในห้องหนังสือครู่หนึ่ง

รายการงานในสมุดบันทึกถูกอัปเดตใหม่:

ปิดฉากฟิวเจอร์ส ✓

ร่างแรกของเอกสารกำกับดูแลการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ ✓

ก่อนสิ้นปียังเหลืออีกสองเรื่อง

ซื้อของขวัญปีใหม่ แล้วก็เดินทางกลับบ้านเกิด

เขาปิดสมุดบันทึก

เดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น หลินหว่านถังกำลังนั่งจดรายการของขวัญปีใหม่อยู่บนโซฟา

"นมสดสองลัง กระเช้าถั่วรวมมิตรหนึ่งชุด ซื้อบุหรี่ไปฝากพ่อฉันสักแถว ชุดตัวต่อเลโก้ที่เนี่ยนเนี่ยนอยากได้..."

ปากกาในมือเธอตวัดเขียนลงบนกระดาษเอสี่อย่างรวดเร็ว ลายมือเป็นระเบียบเรียบร้อยราวกับใบสั่งยา

เฉินฉี่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เธอ

"ซื้ออะไรให้คุณพ่อดี?"

"พ่อคุณหรือพ่อฉันคะ?"

"พ่อคุณสิ"

ปลายปากกาของหลินหว่านถังชะงักไปนิดหนึ่ง

"แล้วแต่คุณตัดสินใจเลยค่ะ"

"ซื้อเสื้อกันหนาวขนเป็ดสักตัวดีไหม? ตัวที่ท่านใส่อยู่ตอนนี้ใส่มาตั้งสี่ห้าปีแล้วมั้ง"

หลินหว่านถังหันมาสบตาเขาแวบหนึ่ง

สายตาคู่นั้นมองมาเพียงชั่วครู่ สั้นจนไม่ถึงครึ่งวินาทีด้วยซ้ำ แต่เฉินฉี่กลับอ่านความหมายออก... มีทั้งความประหลาดใจ ความพึงพอใจ และความรู้สึกบางอย่างที่นอกเหนือจากนั้นเจือปนอยู่

"คุณเลือกแล้วกันค่ะ อย่าซื้อแพงเกินไปนะ พ่อฉันไม่ชอบใส่ของแพงหรอก"

"เข้าใจแล้วครับ"

นอกหน้าต่าง ม่านหมอกเริ่มแผ่ปกคลุมทั่วลำน้ำ แสงไฟสัญญาณเดินเรือพร่ากระจายท่ามกลางม่านหมอก สีแดงและเขียวกลืนผสานเข้าด้วยกัน

เทศกาลปีใหม่ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว