บทที่ 79 ห้องแล็บ

รูปแบบการทำงานของซูหมิงเจ๋อไม่ต่างอะไรกับเครื่องจักรซีเอ็นซี

มาถึงหกโมงเช้า กลับตอนห้าทุ่ม กินข้าวกล่องวันละสองมื้อ โดยมีเฉินอวี่คอยออกไปซื้อให้

ซูหมิงเจ๋อไม่ใช่คนเลือกกิน

แต่เขามีนิสัยการกินอยู่อย่างหนึ่ง คือกับข้าวกับข้าวสวยต้องแยกกันอย่างเด็ดขาด กินกับข้าวจนหมดก่อนถึงจะเริ่มกินข้าว และไม่เคยตักคลุกรวมกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว

พอถึงวันที่สาม เฉินอวี่ก็อดใจไม่ไหวจนต้องเอ่ยถาม "อาจารย์ซู ทำไมคุณถึงไม่กินรวมกันล่ะครับ"

"ต้องควบคุมตัวแปร"

เฉินอวี่ฟังไม่เข้าใจ แต่รู้สึกว่าคำพูดนี้โคตรเท่

การทดลองเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่สอง

ซูหมิงเจ๋อแจกแจงขั้นตอนการทำงานอย่างละเอียดยิบ การสังเคราะห์วัสดุขั้วบวกแบ่งออกเป็นห้าขั้นตอน ได้แก่ การชั่งตวง การผสม การบดผสมด้วยลูกบด การเผาแคลไซน์ และการปรับสภาพขั้นสุดท้าย ทุกขั้นตอนเขาจะสาธิตให้ดูด้วยตัวเองก่อนหนึ่งรอบ จากนั้นจึงให้เฉินอวี่ลงมือทำตาม

ความแม่นยำในการชั่งตวงถูกกำหนดไว้ละเอียดถึงระดับ 0.01 กรัม

"0.01 ไม่ใช่ 0.1" ซูหมิงเจ๋อยืนกอดอกอยู่ข้างเครื่องชั่ง "เธอคลาดเคลื่อนไป 0.05 กรัม ทำใหม่"

ปลายนิ้วที่ถือช้อนตักสารของเฉินอวี่สั่นระริกเล็กน้อย เขาใช้คีมคีบผงสารส่วนเกินออก เทกลับลงขวดสารเคมี แล้วเริ่มชั่งใหม่อีกครั้ง

0.01 กรัม

"เกินไป 0.003 เอาใหม่"

รอบที่สาม

0.01 กรัม แม่นยำไร้ที่ติ

ซูหมิงเจ๋อไม่ได้เอ่ยชม พูดเพียงสั้นๆ คำเดียว "ขั้นตอนต่อไป"

เวลาในการบดผสมด้วยลูกบดถูกควบคุมอย่างแม่นยำระดับนาที ซูหมิงเจ๋อตั้งเวลาบนเครื่องจับเวลาไว้ 480 นาที

อุณหภูมิในการเผาแคลไซน์ยิ่งหฤโหดเข้าไปใหญ่ เส้นกราฟอุณหภูมิมีจุดเปลี่ยนถึงเจ็ดจุด ทั้งอุณหภูมิ ระยะเวลาคงที่ และอัตราการเพิ่มอุณหภูมิของแต่ละจุดเปลี่ยน เขาเขียนด้วยลายมือตัวเองลงบนไวท์บอร์ดจนแน่นขนัดด้วยตัวหนังสือเล็กจิ๋ว เฉินอวี่ยืนจดอยู่หน้าไวท์บอร์ดนานถึงครึ่งชั่วโมง

"จดเสร็จหรือยัง"

"เสร็จแล้วครับ"

"ท่อง"

"...ตอนนี้เลยเหรอครับ"

"ไม่ท่องให้จำขึ้นใจแล้วจะทำงานยังไง เผาไปพลางยืนมองกระดานไปพลางหรือไง"

เฉินอวี่กัดฟันพยายามเค้นความจำออกมาทีละวรรค พอท่องถึงจุดเปลี่ยนที่สี่ก็เริ่มติดขัด ซูหมิงเจ๋อยืนรออยู่ข้างๆ ไม่ได้เอ่ยเร่งและไม่คิดจะช่วย ได้แต่ยืนนิ่งรออยู่อย่างนั้น

ผ่านไปราวๆ ยี่สิบวินาที เฉินอวี่จึงนึกขึ้นมาได้

แล้วท่องต่อจนจบครบถ้วน

ซูหมิงเจ๋อก็ยังไม่เอ่ยชมอยู่ดี เขาหันหลังเดินไปที่โต๊ะปฏิบัติการอีกตัวหนึ่ง แล้วเริ่มลงมือเตรียมอิเล็กโทรไลต์

แต่เฉินฉี่สังเกตเห็นจุดหนึ่ง

นับตั้งแต่วันที่สี่เป็นต้นมา ซูหมิงเจ๋อปล่อยให้เฉินอวี่ลงมือทำขั้นตอนการชั่งตวงและบดผสมด้วยลูกบดตามลำพัง ไม่ได้มายืนจ้องคุมอยู่ข้างๆ อีกต่อไป

เลิกยืนคุมแจแล้ว

แค่นี้ก็ถือเป็นการยอมรับในตัวแล้ว

จ้าวเป่ยรับผิดชอบฝ่ายสนับสนุนและโลจิสติกส์

จัดซื้อสารเคมีต้องวิ่งเทียบราคากับซัพพลายเออร์ถึงสามเจ้า ติดต่อประสานงานบริษัทจัดหาก๊าซเพื่อเปลี่ยนถังก๊าซอาร์กอนความบริสุทธิ์สูง ไหนจะจัดการบิลค่าน้ำค่าไฟค่าก๊าซของห้องแล็บ ข้างเตียงสนามบนชั้นสามยังมีกาต้มน้ำร้อนวางไว้อีกตัว เพราะซูหมิงเจ๋อต้องดื่มน้ำตอนดึก

"เหล่าเฉิน สรุปฉันเป็นซีเอฟโอหรือพี่เลี้ยงเด็กกันแน่เนี่ย" จ้าวเป่ยนั่งยองๆ อยู่หน้าโต๊ะพับ ข้างหน้าเขามีใบเสนอราคาของซัพพลายเออร์กางแผ่อยู่สี่แผ่น

"เป็นทั้งคู่นั่นแหละ"

"ขอขึ้นเงินเดือนได้ไหมวะ"

"รอให้ต้นพลูด่างของนายแตกใบถึงยี่สิบใบก่อนค่อยว่ากัน"

"นี่แกกำลังเอาเสาหลักค้ำจุนจิตวิญญาณของฉันมาขู่กันชัดๆ"

ข้อมูลของสัปดาห์แรกออกมาแล้ว

ไม่ใช่ผลลัพธ์สุดท้าย แต่เป็นข้อมูลระหว่างทาง เซลล์แบตเตอรี่แบบกระดุมทั้งสองกลุ่มผ่านการทดสอบชาร์จและคายประจุไปกลุ่มละ 30 รอบ

ซูหมิงเจ๋อพิมพ์ข้อมูลออกมาเป็นเอกสารสองแผ่น แล้วนำมาติดเทียบกันไว้บนไวท์บอร์ด

ฝั่งซ้ายคือข้อมูลตามแนวทางเดิมเมื่อสามปีก่อนของเขา หลังผ่านไป 30 รอบ อัตราการคงความจุอยู่ที่ 89%

ฝั่งขวาคือข้อมูลตามทิศทางของเฉินฉี่ หลังผ่านไป 30 รอบ อัตราการคงความจุอยู่ที่

ซูหมิงเจ๋อยืนจ้องตัวเลขนั้นนิ่งนานถึงสามนาทีเต็ม

93%

สูงกว่าแนวทางเดิมของเขาถึงสี่เปอร์เซ็นต์

ต่างกันถึงสี่เปอร์เซ็นต์ตั้งแต่สามสิบรอบแรก หากเทียบตามอัตราการเสื่อมถอยของเส้นกราฟไปจนครบหนึ่งร้อยรอบ ช่องว่างจะยิ่งทิ้งห่างมากกว่านี้

เขาแกะแผ่นกระดาษพิมพ์ออกจากไวท์บอร์ด ยกขึ้นส่องกับแสงไฟเพื่อดูแนวโน้มของเส้นกราฟ

ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ

เฉินอวี่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ซูหมิงเจ๋อพับกระดาษอย่างเรียบร้อย แล้วสอดเก็บไว้ในสมุดบันทึก

"ทดสอบอีกชุด"

สั้นกระชับเพียงสี่คำ

เฉินฉี่ยืนอยู่หน้าประตูโถงชั้นหนึ่ง โทรศัพท์มือถือพลันสั่นขึ้นมา

เป็นข้อความจากจ้าวเป่ย "เหล่าเฉิน ข้อมูลเป็นไงบ้างวะ"

เขาตอบกลับไปสั้นๆ "มาถูกทางแล้ว"

จ้าวเป่ยรัวเครื่องหมายตกใจส่งกลับมาถึงสิบสองตัวในเสี้ยววินาที

ตกค่ำ เฉินฉี่ส่งข้อความวีแชตหาหลินหว่านถัง

"ข้อมูลสัปดาห์แรกออกมาแล้วนะ"

"เป็นยังไงบ้างคะ"

"93% สูงกว่ากลุ่มควบคุม 4 จุด"

ปลายทางเงียบไปสองสามวินาที

"หมายความว่ายังไง พูดภาษาคนสิคะ"

เฉินฉี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง

"ก็คือ... ทางที่ผมเลือกมันดีกว่าทางที่เขาเคยลองมาตลอดสามปี ข้อมูลมันพิสูจน์แล้ว"

เงียบไปอีกสองวินาที

"งั้นก็ดีแล้วค่ะ ในตู้เย็นมีเนื้อหมูรมควันเค็มที่แม่คุณส่งมา เอาไปอุ่นกินด้วยนะ"

เฉินฉี่มองข้อความนี้

ในตู้เย็นมีเนื้อรมควัน

แปลเป็นภาษาคนก็คือ ฉันภูมิใจในตัวคุณนะ แค่ไม่อยากพูดออกมาตรงๆ

ก่อนที่ผลการทดสอบหนึ่งร้อยรอบจะออกมา อย่าเพิ่งมีใครด่วนดีใจไปก่อนจะดีกว่า