ตอนที่ 91
บทที่ 91 หยั่งเชิง
minibunny · 4,937 ตัวอักษร
โจวมิ่งหย่วนนัดเจอที่ร้านอาหารพื้นบ้านแห่งหนึ่ง
ไม่ใช่ร้านหรูหราโอ่อ่า แต่อยู่ลึกเข้าไปในซอย หน้าร้านดูธรรมดาไม่สะดุดตา ผลักประตูเข้าไปเป็นโถงเล็กๆ ขนาดสี่สิบตารางเมตร มีโต๊ะตั้งอยู่แค่สามตัว บนผนังแขวนภาพวาดทิวทัศน์ฝีมือใครก็ไม่รู้ไว้สองภาพ แม้กรอบรูปจะเอียงกะเท่เร่ก็ไม่มีใครคิดจะจัดให้ตรง
แต่อาหารราคาไม่ถูกเลย
โจวมิ่งหย่วนนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ชายวัยสี่สิบสามปีใบหน้าเรียวยาว สวมแว่นตาไร้กรอบและเสื้อสเวตเตอร์แคชเมียร์สีเทาเข้ม คอเสื้อพับเรียบร้อยเป็นระเบียบ ข้างมือมีกาน้ำชาทิกวนอิมวางอยู่ น้ำชาถูกเติมไปแล้วถึงสองรอบ
ตอนที่เฉินฉี่ผลักประตูเดินเข้ามา โจวมิ่งหย่วนก็ลุกขึ้นยืน
"คุณเฉิน ได้ยินชื่อเสียงมานานครับ"
ทั้งสองจับมือทักทายแล้วนั่งลง
"ประวัติในเว็บบอร์ดของคุณ ผมดูหมดแล้วครับ" โจวมิ่งหย่วนเปิดฉากเข้าประเด็นทันที พลางรินชาแล้วเลื่อนถ้วยส่งให้ "สามสัปดาห์ สิบห้าตัว แม่นยำถึงทศนิยมตำแหน่งที่สอง พูดตามตรง ผมทำงานบริหารสินทรัพย์มาตั้งยี่สิบปี ยังไม่เคยเห็นกราฟแบบนี้มาก่อนเลย"
เฉินฉี่ยกถ้วยชาขึ้นเป่าเบาๆ กลิ่นหอมของทิกวนอิมลอยอวลมาพร้อมไอร้อนระอุ
"ที่คุณนัดผมออกมา ก็เพื่อมาหยั่งเชิงสินะครับ"
โจวมิ่งหย่วนยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มของคนเจ้าเล่ห์ที่ต่อให้ถูกเปิดโปงก็ไม่มีทีท่ากระดากอายสักนิด
"หยั่งเชิงก็แค่ส่วนหนึ่งครับ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ ผมอยากรู้ว่าก้าวต่อไปคุณวางแผนจะเดินยังไง"
"ทำไพรเวทฟันด์ครับ ฉี่หมิงแคปิตอล เพิ่งจดทะเบียนเสร็จ"
"ยื่นขออนุมัติจัดตั้งไปแล้วเหรอครับ"
"จะยื่นสัปดาห์หน้าครับ"
"ทุนจดทะเบียนชำระแล้วเท่าไหร่ครับ"
"สิบล้านครับ"
โจวมิ่งหย่วนกวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่ใช่เพื่อดูการแต่งตัว แต่กำลังพิจารณาว่าราศีของคนตรงหน้า เข้ากับตัวเลขที่พูดออกมาหรือไม่
"เริ่มต้นด้วยสิบล้าน ไม่ถือว่าเยอะ แต่ผลงานในเว็บบอร์ดของคุณคือนามบัตรที่ดีที่สุดแล้วครับ" เขายกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง "ผมขอพูดตรงๆ เลยแล้วกัน ถ้าฉี่หมิงแคปิตอลเริ่มระดมทุนเมื่อไหร่ ผมยินดีเป็น LP คนแรกให้คุณ ในนามส่วนตัวนะ ไม่เกี่ยวกับกองทุนของผม เงินส่วนตัวล้วนๆ"
ปลายนิ้วของเฉินฉี่ชะงักไปเล็กน้อยบนผิวถ้วย
LP หรือผู้ร่วมทุนจำกัดความรับผิดชอบ ก็คือคนที่ควักเงินออกมาแล้วให้ผู้จัดการกองทุนช่วยหาเงินให้เขานั่นเอง
"ลงเท่าไหร่ครับ"
"สามสิบล้านครับ"
สามสิบล้าน
ตัวเลขนี้หลุดออกมาจากปากของโจวมิ่งหย่วนด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต่างอะไรกับตอนพูดว่า "สามพัน" เลยสักนิด
เฉินฉี่ไม่ได้ตอบรับทันที เขายกชาขึ้นจิบ แล้ววางถ้วยลง
"คุณโจว สามสิบล้านไม่ใช่เงินน้อยๆ คุณเอาอะไรมาเชื่อใจผมครับ"
"ผมไม่ได้เชื่อคุณ ผมเชื่อข้อมูลครับ" โจวมิ่งหย่วนดันแว่นไร้กรอบขึ้น "ประวัติบนเว็บบอร์ดของคุณเป็นข้อมูลสาธารณะ ใครๆ ก็ไปตรวจสอบดูได้ ความแม่นยำระดับนั้นไม่มีทางอธิบายได้ด้วยคำว่าโชคช่วยหรอกครับ ส่วนคุณจะใช้วิธีการอะไร ผมไม่ถาม ผู้จัดการกองทุนเก่งๆ ทุกคนต่างก็มีกลยุทธ์หัวใจหลักของตัวเองทั้งนั้น ถามไปก็ไม่มีใครบอกอยู่ดี"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง
"แต่ผมมีเงื่อนไขอยู่อย่างหนึ่ง"
"ว่ามาได้เลยครับ"
"รายงานมูลค่าทรัพย์สินสุทธิรายไตรมาส ส่งให้ผมไตรมาสละหนึ่งฉบับ ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยรายละเอียดหุ้นที่ถือ ขอแค่มีกราฟมูลค่าทรัพย์สินสุทธิกับอัตราการขาดทุนสูงสุดก็พอ"
เฉินฉี่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง "ได้ครับ"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ครับ" โจวมิ่งหย่วนยกถ้วยชาขึ้นชนกับเขา ถ้วยกระเบื้องกระทบกันส่งเสียงกริ๊งเบาๆ
"รอคุณยื่นเรื่องผ่านเรียบร้อยเมื่อไหร่ ผมจะเซ็นสัญญาให้ทันที"
หลังมื้ออาหาร ทั้งสองก็แยกย้ายกันตรงปากซอย
โจวมิ่งหย่วนเดินไปที่ทางแยกแล้วโบกแท็กซี่ ก่อนจะก้มตัวเข้าไปในรถ เขาก็หันกลับมามองเฉินฉี่อีกครั้ง
"คุณเฉิน ผมขอพูดอะไรเกินเลยสักคำนะครับ"
"เชิญพูดได้เลยครับ"
"บริษัทผลิตจริงของคุณ ฉี่ถังเทคโนโลยี ผมไปสืบดูมาแล้วเหมือนกัน ทางด้านแบตเตอรี่โซเดียมไอออน มีซูหมิงเจ๋อมาเป็นซีทีโอ ถ้าพวกคุณสองคนทำแล็บนี้ออกมาสำเร็จจริง มันจะมีมูลค่ามากกว่ากองทุนของคุณถึงร้อยเท่าเลยล่ะ"
เขาก้าวขึ้นรถไป แล้วประตูก็ปิดลง
เฉินฉี่ยืนอยู่ตรงปากซอย สองมือล้วงอยู่ในกระเป๋าเสื้อ
LP เงินทุนสามสิบล้าน บริษัทยังไม่ทันเปิดตัวก็มีคนมารอถึงที่แล้ว
โทรศัพท์สั่นขึ้นมา จ้าวเป่ยโทรเข้า
"เหล่าเฉิน! เครื่องเคลือบสารมาถึงแล้ว! อาจารย์ซูลงมาตรวจรับด้วยตัวเองเลย! รอบนี้ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว! เขาเขียนกระดาษโน้ตแปะไว้ข้างเครื่องเคลือบสารด้วย 'สายการผลิตระดับไพลอตแพลนต์ QTNa01 หมายเลข 001' แน่ะ"
"งั้นเขาก็คงอารมณ์ดีสินะ"
"อารมณ์ดีเหรอ? สีหน้าเขายังนิ่งเหมือนเดิมเป๊ะ ไม่ต่างจากปกติเลยสักนิด! แค่พูดเพิ่มมาสองคำถ้วน! 'ใช้ได้'! สำหรับอาจารย์ซู คำว่า 'ใช้ได้' นี่มีความหมายเท่ากับคนธรรมดากระโดดตีลังกาสามตลบแล้วนะเว้ย!"
"อุปกรณ์มาครบหมดแล้วใช่ไหม"
"ครบหมดแล้ว หม้อกวนสาร เครื่องเคลือบสาร อุปกรณ์รีดอัด เครื่องตัดแบ่ง ขาดแค่ระบบฉีดสารละลายตัวเดียว จะมาถึงวันพุธหน้า"
"ดี มะรืนนี้อาจารย์ซูจะเดินเครื่องเตาแรก แกคอยดูแลสนับสนุนอยู่เบื้องหลังให้ดี"
เมื่อวางสายไป
พอกลับถึงบ้าน เนี่ยนเนี่ยนกำลังนั่งวาดรูปอยู่บนเตียงเจ้าหญิง
วันนี้มีผลงานใหม่ออกมาอีกภาพ ชื่อว่า "สองบริษัทของคุณพ่อ"
ในภาพมีบ้านหลังใหญ่วาดอยู่ข้างบ้านหลังเล็ก ภายในบ้านหลังใหญ่มีรูปวงกลมกับสี่เหลี่ยมเต็มไปหมด นั่นคงเป็นพวกเครื่องจักร ส่วนในบ้านหลังเล็กมีวัตถุทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าตั้งอยู่ชิ้นหนึ่ง น่าจะเป็นคอมพิวเตอร์ และข้างคอมพิวเตอร์ก็มีต้นไม้สีเขียวต้นเล็กๆ วาดอยู่หนึ่งต้น
"นี่คืออะไรเหรอครับ" เฉินฉี่ชี้ไปที่ต้นไม้สีเขียวต้นนั้น
"หญ้าของอาจ้าวค่ะ!"
"พลูด่างลูก"
"ใช่ค่ะ พลูด่าง แต่หนูว่ามันก็คือต้นหญ้าอยู่ดีนั่นแหละ"
เฉินฉี่หลุดขำออกมา
เขาถ่ายรูปภาพวาดใบนั้นเก็บไว้ในอัลบั้มโทรศัพท์
ไม่ได้โพสต์ลงโมเมนต์
ของบางอย่างไม่จำเป็นต้องเอาไปอวดใคร แค่ตัวเองได้เห็นก็เพียงพอแล้ว
ดึกสงัด ในห้องทำงาน
หน้าต่างระบบสว่างวาบขึ้นมา
[นับถอยหลังภารกิจช่วงที่สาม: 28 วัน สิ่งที่ต้องทำให้สำเร็จ: ห้องทดลองเปิดดำเนินงานอย่างเป็นทางการครั้งแรก + การทดสอบตัวอย่างเซลล์แบตเตอรี่แบบกระดุม (การทดสอบรอบประจุ ≥ 100 รอบ) แนะนำให้เร่งความเร็ว]
ไม่ต้องรีบ
มะรืนนี้ซูหมิงเจ๋อก็จะเริ่มเดินเครื่องแล้ว
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น