ตอนที่ 94
บทที่ 94 สวี่ตงเซิง
minibunny · 7,940 ตัวอักษร
ในจังหวะที่จ้าวเป่ยมองลงมาจากหน้าต่างชั้นสอง สวี่ตงเซิงกำลังเดินเข้ามาพอดี
จังหวะก้าวไม่ช้าไม่เร็ว ทว่ามั่นคงและแม่นยำประหนึ่งเครื่องเคาะจังหวะ
เขาตัดผมทรงสกินเฮด สวมแจ็กเก็ตสีดำ สองมือว่างเปล่าไม่ได้ถืออะไรติดมาสักชิ้น
ไม่มีทั้งแฟ้มเรซูเม ไม่มีทั้งกระเป๋าเป้ แม้แต่โทรศัพท์มือถือก็ยังไม่คิดจะหยิบขึ้นมาดู
เขาเดินตรงเข้ามาแบบนั้น สายตามองไปข้างหน้า มีเพียงบางจังหวะที่กวาดมองแนวกำแพงรั้วโรงงานทั้งสองฟากถนน คล้ายกำลังประเมินอะไรบางอย่าง
จ้าวเป่ยกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก ก่อนจะรีบซอยเท้าวิ่งกวดลงบันไดไป
"เหล่าเฉิน สวี่ตงเซิงคนนั้นมาถึงแล้วเว้ย"
"ให้เขาเข้ามาสิ"
สวี่ตงเซิงเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูโถงชั้นหนึ่ง ไม่ได้ผลักประตูพรวดพราดเข้ามาทันที
เขายืนตัวตรงอยู่ด้านนอก ปล่อยแขนทั้งสองข้างทิ้งดิ่งแนบลำตัวตามธรรมชาติ
"สวี่ตงเซิง มาสัมภาษณ์งานครับ"
น้ำเสียงไม่ได้ดังนัก แต่ทุกลำคำกลับเปล่งออกมาจากส่วนลึกในลำคอ หนักแน่นประหนึ่งเนื้อเหล็ก
เฉินฉี่เดินไปเปิดประตู "เข้ามานั่งข้างในก่อนสิครับ"
พลันที่สวี่ตงเซิงก้าวพ้นประตูเข้ามา สายตาก็กวาดมองไปทั่วทั้งห้องโถง
กินเวลาไปไม่ถึงสามวินาที
เฉินฉี่สังเกตเห็นลำดับการมองของเขา เริ่มจากตำแหน่งทางออกอย่างประตูใหญ่และทางหนีไฟด้านหลัง จากนั้นมองไปที่หน้าต่างว่าบานไหนเปิดได้ บานไหนเป็นบานปิดตาย สุดท้ายจึงกวาดสายตาสำรวจตำแหน่งเคาน์เตอร์ควบคุมและเครื่องจักรอุปกรณ์เพื่อดูสิ่งกีดขวางกับจุดอับสายตา
สัญชาตญาณจากสายอาชีพชัดๆ
ทั้งคู่นั่งลงบนเก้าอี้พับ หันหน้าเข้าหากัน
สวี่ตงเซิงนั่งตัวตรงเปรี๊ยะ แผ่นหลังเหยียดตึงราวกับมีเหล็กดาม สองมือคว่ำลงบนหัวเข่า มือของเขาใหญ่มาก ข้อนิ้วหนา ตรงง่ามมือระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้มีรอยแผลเป็นเก่าแก่ปรากฏอยู่รอยหนึ่ง
เฉินฉี่เหลือบมองรอยแผลนั้นแวบหนึ่ง ไม่ได้เอ่ยปากถามว่าได้มาจากไหน
"ก่อนหน้านี้เคยทำงานรักษาความปลอดภัยที่ไหนมาบ้างครับ"
"บริษัทรักษาความปลอดภัยแห่งหนึ่งครับ ประจำตามสถานประกอบการ โครงการสุดท้ายที่ทำคือนิคมเทคโนโลยีแห่งหนึ่งครับ"
"ทำไมถึงลาออกล่ะครับ"
"บริษัทเจ๊งครับ"
สั้นกระชับแค่สี่พยางค์ ไร้ข้อแก้ตัว และไม่มีคำตัดพ้อใดๆ ทั้งสิ้น
"คุณคิดว่าสิ่งสำคัญที่สุดของการรักษาความปลอดภัยคืออะไรครับ"
สวี่ตงเซิงหยุดคิดไม่ถึงสองวินาที
"การไม่ปล่อยให้คนที่ไม่ควรเข้ามา ก้าวข้ามเข้ามาได้ครับ"
เฉินฉี่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้
จ้าวเป่ยที่ยืนมองดูอยู่เชิงบันไดค่อยๆ ย่องมาด้านหลังเฉินฉี่ แล้วกระซิบกระซาบเสียงเบาหวิว "คนคนนี้พูดประหยัดคำยิ่งกว่าอาจารย์ซูอีกนะเนี่ย"
สายตาของสวี่ตงเซิงตวัดมามองจ้าวเป่ยแวบหนึ่ง
เพียงสายตาแวบเดียวนั้นก็ทำเอาจ้าวเป่ยถึงกับผงะถอยหลังไปครึ่งก้าว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ ราวกับสัตว์ตัวเล็กๆ ที่เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตบนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร
เฉินฉี่เอ่ยถามต่อ "ทางฝั่งผมทำธุรกิจเกี่ยวกับพลังงานใหม่ แบตเตอรี่โซเดียมไอออน ในห้องปฏิบัติการกับสายการผลิตระดับไพลอตแพลนต์มีข้อมูลเทคโนโลยีที่เป็นความลับระดับหัวใจหลักอยู่ คุณสามารถทำอะไรได้บ้างครับ"
"อัปเกรดระบบควบคุมการเข้าออก ปรับปรุงจุดติดตั้งกล้องวงจรปิด จัดการคนเข้าออก เดินตรวจตรา วางแผนรับมือเหตุฉุกเฉินครับ"
ประโยคกระชับตรงประเด็น รวบยอดโครงสร้างของระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดไว้ได้อย่างสมบูรณ์
"คุณได้ดูระบบควบคุมการเข้าออกปัจจุบันของพวกเราแล้วหรือยังครับ"
"ดูตอนเดินเข้ามาแล้วครับ ระบบแตะบัตรจุดเดียว ไม่มีการสแกนใบหน้า ไม่มีการยืนยันตัวตนสองชั้น บานพับประตูด้านหลังหลวม กล้องวงจรปิดมีจุดบอดสองจุด สลักหน้าต่างฝั่งทิศตะวันตกของชั้นหนึ่งชำรุดครับ"
ตั้งแต่ก้าวพ้นประตูมาจนถึงเก้าอี้ตัวนี้ ใช้เวลาไม่ถึงสามสิบวินาทีด้วยซ้ำ
แต่เขากลับกวาดตรวจพบช่องโหว่ด้านความปลอดภัยของโรงงานแห่งนี้ได้จนหมดสิ้น
เฉินฉี่จ้องมองหน้าเขา
"เริ่มงานได้เมื่อไหร่ครับ"
"วันนี้ครับ"
จ้าวเป่ยที่ยืนอยู่ด้านหลังอ้าปากค้าง
"วันนี้เลยเหรอ นายไม่ต้องกลับไปเก็บข้าวของก่อนหรือไง"
สวี่ตงเซิงปรายตามองเขาแวบหนึ่ง
"ไม่ต้องครับ"
จ้าวเป่ยหวนนึกถึงสภาพตัวเองตอนย้ายมาวันแรก ถุงสายรุ้งใบยักษ์หนึ่งใบ พลูด่างหนึ่งกระถาง แก้วมัคหนึ่งใบ
แต่หมอนี่ แม้แต่ถุงสายรุ้งสักใบก็ยังไม่จำเป็นต้องมีด้วยซ้ำ
"แล้ว...คุณจะพักที่ไหนครับ" เฉินฉี่ถามขึ้น
"ถ้ามีหอพักก็พักหอพักครับ ถ้าไม่มีก็นอนในรถได้"
"ชั้นสามมีห้องว่างอยู่ห้องหนึ่ง มีเตียงสนามกับตู้เหล็กเก็บของอยู่นะครับ"
"พอแล้วครับ"
สวี่ตงเซิงเริ่มงานในวันนั้นทันที
สิ่งแรกที่เขาลงมือทำ ไม่ใช่การออกไปเดินตรวจตรา
เขาหยิบไขควงออกมาอันหนึ่ง แล้วจัดการซ่อมหน้าต่างฝั่งทิศตะวันตกของชั้นหนึ่งที่สลักชำรุดจนกลับมาใช้งานได้ดีดังเดิม
จากนั้นก็ไปตรวจดูบานพับของประตูด้านหลัง แล้วขันน็อตจนแน่นหนา
ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่หน้าตู้ควบคุมระบบเข้าออกประตู นั่งยองๆ ก้มดูอยู่ราวห้านาที
แล้วลุกขึ้นยืน
"ระบบชุดนี้ต้องเปลี่ยนใหม่ครับ เดี๋ยวผมจะทำรายการอุปกรณ์ที่ต้องใช้ให้"
ช่วงบ่ายวันนั้นเขาส่งแผนปรับปรุงระบบรักษาความปลอดภัยฉบับเขียนมือมาหนึ่งชุด ความยาวสองหน้ากระดาษ ลายมือไม่ได้สวยนัก แต่การจัดระเบียบความคิดชัดเจนอย่างยิ่ง ทั้งการอัปเกรดระบบควบคุมการเข้าออก เสริมกล้องวงจรปิดเพื่อปิดจุดบอด เส้นทางเดินตรวจตรา ระเบียบการลงทะเบียนผู้มาติดต่อ ไปจนถึงแผนรองรับการอพยพฉุกเฉิน
จ้าวเป่ยรับมาเปิดดู
"ลายมือหมอนี่เหมือนคำพูดตัวเองเป๊ะเลย อะไรที่ไม่จำเป็นไม่มีโผล่มาสักขีด"
เขาเห็นงบประมาณที่หน้าสุดท้ายของแผนงาน
38,700 หยวน
จ้าวเป่ยเหลือบมองเฉินฉี่แวบหนึ่ง
เฉินฉี่พยักหน้า
จ้าวเป่ยจึงเซ็นอนุมัติ
ซูหมิงเจ๋อเดินลงมาจากชั้นสองก็เจอกับสวี่ตงเซิงพอดี
ทั้งสองคนสบตากันครู่หนึ่ง
ซูหมิงเจ๋อดันแว่นตาขึ้น
สวี่ตงเซิงยืนตัวตรงทำความเคารพ
"สวัสดีครับอาจารย์ซู"
"เธอมาใหม่เหรอ"
"ฝ่ายรักษาความปลอดภัยครับ สวี่ตงเซิง"
ซูหมิงเจ๋อมองแผงควบคุมระบบเข้าออกประตูที่เพิ่งติดตั้งใหม่ตรงทางเข้า แล้วก็มองหน้าสวี่ตงเซิงอีกครั้ง
"อืม"
พูดจบก็เดินขึ้นชั้นบนไป
จ้าวเป่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ อดรำพึงขึ้นมาไม่ได้ "สองคนนี้มารวมตัวกัน ช่วยบริษัทประหยัดคำพูดไร้สาระไปได้ถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เลยนะเนี่ย"
คืนวันนั้น
เฉินฉี่ได้รับข้อความจากทนายโจวขณะอยู่ในห้องหนังสือ
"เอกสารยื่นจดทะเบียนผ่านการพิจารณารอบสุดท้ายแล้วค่ะ ทางสมาคมกำลังดำเนินการตามขั้นตอนสุดท้าย ถ้าทุกอย่างราบรื่น จะทราบผลภายในสี่ถึงหกสัปดาห์ค่ะ"
เขามองข้อความนี้
การจดทะเบียนผู้จัดการกองทุนไพรเวทอิควิตี้
เริ่มตั้งแต่ตอนที่จ้าวเป่ยยอมทนกล้ำกลืนเอกสารระเบียบข้อบังคับหกสิบเจ็ดหน้านั่น ทนายโจวช่วยแก้ไปสิบเอ็ดรอบ วันที่เขาเปิดเผยตัวตนในเว็บบอร์ด ตอนที่ถูกร้องเรียน จนถึงตอนที่ตัดสินใจหงายไพ่เปิดหน้าชน
เดินอ้อมมาไกลเป็นวงใหญ่
ใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว
หน้าต่างระบบกะพริบวาบขึ้นมาในหัว ส่องแสงสีฟ้าไอซ์บลู
[อัปเดตความคืบหน้าภารกิจขั้นที่ 3:]
[1. สรรหาผู้รับผิดชอบเทคโนโลยีหลักเสร็จสิ้น ✓ (ซูหมิงเจ๋อ)]
[2. ห้องปฏิบัติการเปิดดำเนินการอย่างเป็นทางการครั้งแรก ✓ (ไพลอตแพลนต์เตาแรกเสร็จสมบูรณ์)]
[3. ตรวจสอบยืนยันตัวอย่างเซลล์แบตเตอรี่แบบกระดุม (วนรอบ ≥100 ไซเคิล): อยู่ระหว่างดำเนินการ ทีมงานของซูหมิงเจ๋อกำลังนำวัตถุดิบจากสายการผลิตระดับไพลอตแพลนต์มาเตรียมเซลล์แบตเตอรี่แบบกระดุม คาดว่าจะทราบผลภายในสองสัปดาห์]
[แจ้งเตือนพร้อมกัน: การจดทะเบียนผู้จัดการกองทุนคาดว่าจะทราบผลในอีก 4 สัปดาห์ ทางด้านหวังปั๋วเหิงยังไม่มีความเคลื่อนไหวใหม่ การเข้ามาของสวี่ตงเซิงช่วยยกระดับความปลอดภัยในพื้นที่โรงงานให้อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ ควรรีบรับสมัครคนเพิ่มโดยเร็ว มีแค่คนเดียวยังไม่พอ]
[หมายเหตุเพิ่มเติม: ต้นพลูด่างของโฮสต์... ขอแก้ไข เป็นพลูด่างของจ้าวเป่ย ใบที่สิบเก้ากำลังผลิยอด จากการคำนวณสถิติย้อนหลัง อัตราการเติบโตของใบพลูด่างดังกล่าวแปรผันตรงกับความเร็วในการพัฒนาของฉี่ถังเทคโนโลยี ความมีนัยสำคัญทางสถิติ: ไม่มีนัยสำคัญ แต่ตัวจ้าวเป่ยเองกลับปักใจเชื่อเรื่องนี้อย่างยิ่ง]
เฉินฉี่มองข้อความช่วงท้ายนั้น
"เดี๋ยวนี้หันมาเก็บสถิติเรื่องต้นพลูด่างตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"
[นี่เป็นโมดูลเก็บข้อมูลสภาพแวดล้อมที่แถมมากับเลเวล 3 ระบบนี้ให้ความสำคัญกับทุกตัวแปรในสภาพแวดล้อมการทำงานของโฮสต์ รวมถึงพืชด้วย]
"แน่ใจนะว่าไม่ได้กำลังเหน็บแนมจ้าวเป่ยอยู่"
[ระบบนี้ไม่เคยเหน็บแนมใคร รายงานเฉพาะข้อเท็จจริงเท่านั้น ข้อเท็จจริงก็คือ การเติบโตของต้นพลูด่างไม่ได้เกี่ยวข้องกับการพัฒนาของบริษัทจริงๆ แต่จ้าวเป่ยต้องการที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ เช่นเดียวกับที่โฮสต์ต้องดื่มน้ำต้มสุกแช่เย็นทุกวัน หรือภรรยาของโฮสต์ต้องปอกแอปเปิลเพื่อปรับอารมณ์ ทุกคนต่างก็มีสมอคอยยึดเหนี่ยวจิตใจของตัวเองกันทั้งนั้น]
เฉินฉี่ปิดหน้าต่างระบบลง
เขาเดินออกจากห้องหนังสือผ่านห้องนั่งเล่น
บนโต๊ะน้ำชามีจานแอปเปิลวางอยู่หนึ่งจาน มีทั้งหมดสี่ชิ้น
ข้างๆ มีกระดาษโพสต์อิทแผ่นหนึ่งวางทับไว้ เป็นลายมือของหลินหว่านถัง
"อย่านอนดึกเกินไปนะ พรุ่งนี้คุณไปส่งเนี่ยนเนี่ยน ฝากระติกน้ำหลวมนิดหน่อย คุณช่วยหมุนให้แน่นด้วยล่ะ"
เขาหยิบแอปเปิลขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วกัดไปคำหนึ่ง
หวาน... หวานอร่อยเหมือนเช่นทุกวัน
เขาเดินไปที่หน้าประตูห้องของเนี่ยนเนี่ยน ผ้าม่านโปร่งบนเตียงเจ้าหญิงพลิ้วไหวแผ่วเบาตามแรงลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศ เนี่ยนเนี่ยนนอนกอดตุ๊กตาเพนกวินขดตัวเป็นก้อนกลม ที่มุมปากยังมีคราบซีอิ๊วจากมื้อเย็นติดอยู่
"คุณพ่อขา..." เธอละเมอพึมพำออกมาประโยคหนึ่ง "โรงงานของคุณพ่อ... ตรงหน้าประตูมี... คุณอาหน้าดุมากคนหนึ่งด้วยค่ะ..."
สวี่ตงเซิงคงทำให้เธอจำฝังใจไม่น้อยเลยทีเดียว
เฉินฉี่ช่วยดึงผ้าห่มที่เธอเตะร่นลงมาขึ้นไปคลุมตัวให้ตามเดิม
แล้วปิดประตูห้องลงเบาๆ
เขาเดินกลับไปที่ห้องหนังสือ
แล้วจรดปากกาเขียนข้อความสี่บรรทัดลงบนหน้าใหม่ของสมุดบันทึก:
ฉี่หมิงแคปิตอล อยู่ระหว่างการจดทะเบียน
ไพลอตแพลนต์เตาแรก สำเร็จ
สวี่ตงเซิง เริ่มงาน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น