บทที่ 95 สี่สิบล้าน

"เหล่าเฉิน! ผ่านแล้ว! เรื่องยื่นจดทะเบียนกับสมาคมกองทุนผ่านแล้วเว้ย! บริษัท ฉี่หมิง แคปิตอล แมเนจเมนท์ จำกัด ผู้จัดการกองทุนรวมตราสารทุนไพรเวทอิควิตี้! เลขทะเบียนขึ้นต้นด้วยตัว P ตัวนั้นแหละ! ฉันแคปหน้าจอไว้แล้ว แกเปิดดูวีแชตเร็ว!"

เฉินฉี่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ในห้องหนังสือ บนหน้าจอโทรศัพท์มีภาพแคปหน้าจอที่จ้าวเป่ยส่งมาเด้งขึ้นมา

สมาคมกองทุนรวมเพื่อการลงทุนแห่งประเทศจีน ระบบเปิดเผยข้อมูลการยื่นจดทะเบียน

ชื่อผู้จัดการกองทุน: บริษัท ฉี่หมิง แคปิตอล แมเนจเมนท์ จำกัด

วันที่ก่อตั้ง วันที่จดทะเบียน ผู้แทนโดยชอบด้วยกฎหมาย: เฉินฉี่

จากต้นหอมนิรนามในเว็บบอร์ด สู่ผู้จัดการกองทุนส่วนบุคคลที่ถือใบอนุญาตไว้ในมือ ช่องว่างระหว่างสองจุดนี้คือจดหมายร้องเรียนหนึ่งฉบับ กับการยอมหงายไพ่ลงมาเล่นเองอีกหนึ่งครั้ง

"ติดต่อทางฝั่งโจวมิ่งหย่วนหรือยัง?"

"ติดต่อแล้ว! เขาบอกว่าวันนี้จัดการให้เลย! สามสิบล้าน! เซ็นสัญญา! โอนเงิน!"

"อย่าตะโกนสิ ไปโวยวายในห้องแล็บแบบนั้น เดี๋ยวศาสตราจารย์ซูก็เอาใบพัดกวนมาฟาดแกหรอก"

เสียงของจ้าวเป่ยเบาลงไปสองระดับ แต่ยังปิดความตื่นเต้นไว้ไม่มิด

"เหล่าเฉิน พลูด่างของฉันผลิใบที่ยี่สิบแทงยอดออกมาวันนี้พอดี วันเดียวกับที่ผลจดทะเบียนผ่านเลย แกคิดว่าไงล่ะ"

"เลิกพูดเถอะ ก็แค่เรื่องบังเอิญ"

"แกก็บอกว่าบังเอิญตลอด! แต่มันจะบังเอิญขนาดนี้ได้ทุกครั้งเลยเรอะ!"

พูดจบเขาก็วางสายไป

เฉินฉี่เปิดโทรศัพท์มือถือ แล้วส่งข้อความไปหาโจวมิ่งหย่วนว่า "การจดทะเบียนผ่านแล้วครับ"

อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงสามสิบวินาทีด้วยซ้ำ

"ผมทราบแล้ว สัญญาจะเซ็นวันนี้ พรุ่งนี้เงินเข้าบัญชีครับ"

คนที่คร่ำหวอดในสายบริหารสินทรัพย์มายี่สิบปี นิ้วไวยิ่งกว่านักลงทุนรายย่อยเสียอีก ความต่างเพียงอย่างเดียวคือ รายย่อยมือไวตอน "แย่งซื้อหุ้นชนเพดาน" ส่วนเขามือไวตอน "แย่งชิงสินทรัพย์ชั้นยอด"

บ่ายสี่โมงของวันถัดมา

เสียงข้อความแจ้งเตือนจากบัญชีนิติบุคคลของฉี่หมิงแคปิตอลก็ดังขึ้น

ติ๊ง

ยอดเงินเข้า: 30,000,000.00 หยวน

รวมกับเงินทุนส่วนตัวอีกสิบล้าน ขนาดการบริหารจัดการสินทรัพย์ของฉี่หมิงแคปิตอลอยู่ที่: สี่สิบล้าน

จ้าวเป่ยมองตัวเลขนั้น มือที่กำแก้วมัคแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว เขาทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายดูแลลูกค้าในบริษัทหลักทรัพย์มาตั้งห้าปี เม็ดเงินลูกค้าที่ผ่านมือรวมกันยังไม่ถึงสี่สิบล้านด้วยซ้ำ ทว่าตอนนี้เขากลับได้บริหารเงินถึงสี่สิบล้าน แม้จะไม่ใช่เงินของตัวเอง แต่ความรู้สึกมันต่างกันลิบลับ

"เหล่าเฉิน สี่สิบล้านแล้วนะ ฉันควรใส่สูทหน่อยดีไหมวะ?"

"แกใส่อะไรก็เปลี่ยนราศีไม่ได้หรอก"

"ราศีอะไร?"

"ราศีคนจน"

จ้าวเป่ยถึงกับสำลักคำพูด อ้าปากค้างพะงาบๆ อยู่สองที ก่อนจะเปลี่ยนความแค้นเป็นพลัง เดินไปรดน้ำต้นพลูด่างริมหน้าต่าง

ใบที่ยี่สิบคลี่บานเต็มที่ สีเขียวอ่อนทอประกายจางๆ ยามต้องแสงแดดที่สาดส่องผ่านบานกระจก

"เพื่อนเอ๋ย สี่สิบล้านแล้วเว้ย" เขาพูดกับต้นพลูด่าง

พลูด่างไม่ได้ตอบอะไร แต่จ้าวเป่ยรู้สึกไปเองว่ามันแอบไหวเอนรับคำทีหนึ่ง

ข่าวเรื่องการจดทะเบียนผ่านสะพัดไปทั่ววงการอย่างรวดเร็ว

วงการการเงินนั้นแคบ ยิ่งเป็นวงการกองทุนส่วนบุคคลยิ่งแคบลงไปอีก ผู้จัดการกองทุนรายใดที่เพิ่งคว้าใบอนุญาตมาได้ ย่อมถูกขุดคุ้ยประวัติจนปรุ ว่านิติบุคคลเป็นใคร มีภูมิหลังอย่างไร ผลงานในอดีตเป็นแบบไหน และรู้จักมักจี่กับใครบ้าง

ประวัติการโพสต์บนเว็บบอร์ดของ "ต้นหอมริมทาง" เปิดหราเป็นสาธารณะ สามสัปดาห์ หุ้นสิบห้าตัว แม่นยำระดับทศนิยมสองตำแหน่ง ผลงานครั้งนี้ทรงพลังยิ่งกว่าสไลด์นำเสนอขายกองทุนใดๆ เสียอีก

สัปดาห์แรก มีผู้ร่วมลงทุนติดต่อเข้ามาเองถึงสองราย

รายแรกเป็นเถ้าแก่ระดับกลางในธุรกิจค้าถ่านหิน เขาสวมเสื้อขนเป็ดที่ดูไม่ออกว่ายี่ห้ออะไร ขับรถแลนด์ครุยเซอร์สีดำเข้ามา ก้าวพ้นประตูมาได้ก็พูดคำแรกว่า "คุณเฉิน ผมดูบันทึกในเว็บบอร์ดของคุณแล้ว ผมจะลงเงินสิบล้าน ถ้าขาดทุนถือว่าผมรับจบเอง"

เฉินฉี่มองประเมินเขาอยู่สองที "ทำไมถึงเชื่อใจผมล่ะครับ?"

"ผมทำธุรกิจถ่านหินมาตั้งยี่สิบปี คนเก่งกาจระดับเทพเจอมาไม่น้อย แต่คนที่เก่งถึงขั้นทำนายแม่นเป๊ะระดับทศนิยมสองตำแหน่งติดต่อกันได้ถึงสิบห้าวันน่ะ คุณเป็นคนแรก"

รายที่สองเป็นเจ้าของธุรกิจเอกชนที่เดินทางมาจากซูโจว ทำกิจการผลิตชิ้นส่วนความแม่นยำสูง ลงเงินไปยี่สิบล้าน ตอนเซ็นสัญญามีแต่รอยยิ้มตลอดเวลา มีเงื่อนไขเพียงข้อเดียว "รายงานประจำไตรมาสยังไงผมก็ต้องขอดูนะครับ"

จ้าวเป่ยคอยบันทึกข้อมูลของผู้ร่วมลงทุนอยู่ข้างๆ เขาเริ่มเรียนรู้ที่จะปั้นยิ้มแบบมืออาชีพในฐานะซีเอฟโอระหว่างขั้นตอนการเซ็นสัญญา ถึงแม้รอยยิ้มนั้นจะดูเหมือนคนท้องผูกก็ตาม

สัปดาห์ที่สอง มีเข้ามาอีกหนึ่งราย โจวมิ่งหย่วนเป็นคนแนะนำมา เป็นเถ้าแก่เนี้ยทำธุรกิจเครื่องมือแพทย์ ลงเงินถึงสามสิบล้าน

ตอนมาเธอใส่รองเท้าผ้าใบมาด้วย จ้าวเป่ยรู้สึกว่านี่เป็นลางที่ดี คนที่ใส่รองเท้าผ้าใบมักเป็นพวกที่เน้นการลงมือทำจริง

ผ่านไปสามสัปดาห์

ขนาดการบริหารจัดการสินทรัพย์ของฉี่หมิงแคปิตอล: หนึ่งร้อยสามล้าน

จากสี่สิบล้านพุ่งทะยานสู่หนึ่งร้อยล้านในเวลาแค่สามสัปดาห์

หลังจากอัปเดตรายชื่อผู้ร่วมลงทุนเสร็จ จ้าวเป่ยก็เอาแต่นั่งอึ้งอยู่หน้าโปรแกรมเอ็กเซลไปครู่ใหญ่

"เหล่าเฉิน แตะหนึ่งร้อยล้านแล้วนะเว้ย"

"อืม"

"เกิดมาฉันไม่เคยบริหารเงินเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต"

"จ้าวเป่ย ต่อไปมันจะมีมากกว่านี้อีก อย่าเพิ่งมาลนลานตอนนี้"

"ฉันไม่ได้ลนสักหน่อย" เขายกแก้วมัคขึ้นจิบน้ำ แต่มือกลับสั่นระริก

เฉินฉี่ไม่ได้เอ่ยปากแฉเขา

ขนาดการบริหารสินทรัพย์หนึ่งร้อยล้านนับเป็นอะไรได้ในวงการกองทุนส่วนบุคคลในประเทศ? เป็นแค่เศษฝุ่นเท่านั้น กองทุนแถวหน้าต่างบริหารกันหลักหลายหมื่นล้านไปจนถึงแสนล้าน แต่ฉี่หมิงแคปิตอลเพิ่งก่อตั้งได้เพียงเดือนเดียว จากศูนย์ทะยานสู่หนึ่งร้อยล้าน ความเร็วระดับนี้เร็วกว่าค่าเฉลี่ยของอุตสาหกรรมถึงสิบเท่าตัวแล้ว

เหตุผลมีเพียงข้อเดียวเท่านั้น

ชื่อของ "ต้นหอมริมทาง" มีมูลค่ามหาศาลถึงเพียงนี้ และในอนาคตก็จะยิ่งทวีมูลค่าขึ้นไปอีก

สิ่งที่เรียกว่าชื่อเสียง ยามสั่งสมต้องค่อยๆ เก็บเกี่ยวทีละเล็กละน้อย แต่ยามนำมาใช้ เพียงครั้งเดียวก็แปรเป็นมูลค่ามหาศาลได้ทันตา

ทางฝั่งสายการผลิตระดับไพลอตแพลนต์เองก็ไม่ได้หยุดนิ่งเช่นกัน

แบตเตอรี่เซลล์กระดุมที่ซูหมิงเจ๋อผลิตขึ้นจากวัสดุเตาแรกของไพลอตแพลนต์กำลังรันการทดสอบวงรอบประจุอยู่ ขณะนี้ดำเนินมาถึงรอบที่เจ็ดสิบแล้ว ข้อมูลนิ่งสนิทราวกับเส้นตรง

เฉินอวี่คอยเฝ้าหน้าจอเวิร์กสเตชันเคมีไฟฟ้าทุกวัน เส้นโค้งการอัดและคายประจุถูกวาดวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาเฝ้าดูต่อเนื่องมาสิบเอ็ดวันติด เสื้อเชิ้ตสีขาวเปลี่ยนไปสามตัว ทุกตัวล้วนเปรอะเปื้อนคราบของอิเล็กโทรไลต์

ซูหมิงเจ๋อมักจะเดินออกมาจากโรงปฏิบัติงานไพลอตแพลนต์เพื่อชำเลืองดูข้อมูลเป็นระยะ พอตรวจดูเสร็จก็เอ่ยเพียงคำเดียว "อืม" จากนั้นก็เดินกลับเข้าไปปรับตั้งค่าการเคลือบผิวต่อ

ข้อมูลจากการทดสอบเจ็ดสิบรอบ อัตราการคงความจุอยู่ที่ 94.3%

ลดลงจากระดับห้องทดลองที่ทำได้ 96.7% เล็กน้อย ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติ ความสม่ำเสมอของเนื้อวัสดุในระดับไพลอตแพลนต์ไม่อาจเทียบกับการจัดการอย่างประณีตในปริมาณน้อยระดับห้องทดลองได้อยู่แล้ว แต่ตัวเลขที่สูงเกิน 94% ก็นับเป็นข้อมูลที่บดขยี้คู่แข่งได้อย่างราบคาบ

สวี่ตงเซิงออกเดินตรวจตราวันละสามรอบ ทั้งเช้า กลางวัน และเย็น ระบบควบคุมการเข้าออกได้รับการอัปเกรดเสร็จเรียบร้อย ทั้งยังติดกล้องวงจรปิดเสริมในจุดอับสายตาอีกสี่จุด

เวลาออกตรวจเขาจะไม่พกโทรศัพท์มือถือ ไม่ใส่หูฟัง สองตากวาดมองซ้ายขวาราวกับเครื่องสแกน

จ้าวเป่ยบอกว่าท่าเดินของเขาเหมือนคนเหล็กเทอร์มิเนเตอร์ไม่มีผิด

สวี่ตงเซิงบังเอิญได้ยินคำวิจารณ์นี้เข้าพอดี จึงตวัดสายตามองจ้าวเป่ยแวบหนึ่ง

จ้าวเป่ยถึงกับหดคอถอยกริบในทันที

ตกค่ำ

เฉินฉี่กลับถึงบ้าน เนี่ยนเนี่ยนกำลังนั่งวาดรูปอยู่ในห้องนั่งเล่น วันนี้เธอวาดบ้านหลังหนึ่งที่มีรถยนต์จอดอยู่ข้างๆ เต็มไปหมด

"คุณพ่อดูสิคะ! คนพวกนี้มาหาคุณพ่อกันทั้งนั้นเลย! พวกเขาจะเอาเงินมาให้คุณพ่อค่ะ!"

"ลูกรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาจะเอาเงินมาให้พ่อ?"

"อาจ้าวบอกค่ะ! อาจ้าวบอกว่าช่วงนี้มีคนมาเข้าแถวรอส่งเงินให้คุณพ่อเยอะแยะเลยค่ะ!"

เฉินฉี่แอบจดบัญชีแค้นจ้าวเป่ยไว้ในใจอีกหนึ่งกระทง เซนเซอร์กลั่นกรองคำพูดต่อหน้าเด็กห้าขวบของหมอนี่เท่ากับศูนย์จริงๆ

หลินหว่านถังยกชามน้ำแกงออกมาจากครัว มันคือน้ำแกงซี่โครงหมูต้มรากบัว

"ทางฝั่งฉี่หมิงเป็นยังไงบ้างแล้วคะ?"

"แตะหนึ่งร้อยล้านแล้วครับ"

เธอวางชามน้ำแกงลงบนโต๊ะ ใช้ช้อนคนวนในชามรอบหนึ่ง

"ขนาดการบริหารตั้งหนึ่งร้อยล้าน คุณคิดค่าธรรมเนียมการบริหารยังไงเหรอคะ?"

"ตามธรรมเนียมของวงการ ค่าธรรมเนียมการบริหารจะอยู่ที่ 1% ถึง 2% ส่วนแบ่งผลการดำเนินงานอยู่ที่ 20% ถึง 25% แต่ที่เราเซ็นกันไว้ ค่าธรรมเนียมการบริหารอยู่ที่ 5% ส่วนแบ่งผลการดำเนินงานอยู่ที่ 35% ครับ"

"หนึ่งร้อยล้านคูณด้วย 5% เท่ากับรายได้จากค่าธรรมเนียมการบริหารปีละห้าล้าน ยังไม่รวมส่วนแบ่งผลการดำเนินงานอีกนะเนี่ย" เธอตักน้ำแกงขึ้นจิบคำหนึ่ง

หน้าต่างระบบในห้วงความคิดสว่างวาบขึ้นมา

[ตรวจพบว่าขนาดการบริหารจัดการสินทรัพย์ของฉี่หมิงแคปิตอลทะลุ 100 ล้านหยวน ขอแนะนำให้โฮสต์เร่งจัดตั้งระบบการส่งคำสั่งซื้อขายและระบบบริหารความเสี่ยงที่สมบูรณ์โดยเร็ว เมื่อขนาดการบริหารขยายตัวขึ้น ต้นทุนผลกระทบต่อตลาดของการส่งคำสั่งซื้อขายต่อหนึ่งรายการจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ]

"ที่คุณพูดมามันก็ถูก" เฉินฉี่ตอบกลับไปในใจประโยคหนึ่ง

"อะไรนะคะ?" หลินหว่านถังมองหน้าเขา

"ไม่มีอะไรหรอกครับ ดื่มน้ำแกงกันเถอะ"