บทที่ 96 เทรดเดอร์ตัวตึง

คนที่จ้าวเป่ยพามาชื่อฉู่เจี๋ย

อายุยี่สิบเจ็ดปี จบการศึกษาจากคณะการเงินของมหาวิทยาลัยชื่อดัง

ชายหนุ่มนั่งตัวตรงแหน็วอยู่ในห้องประชุมของฉี่หมิงแคปิตอล เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเข้มเนื้อผ้าชั้นดี ไม่ได้ผูกเนกไท พับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก บนข้อมือเกลี้ยงเกลาไร้นาฬิกา

ตอนที่เฉินฉี่ผลักประตูเข้าไป ฉู่เจี๋ยไม่แม้แต่จะลุกขึ้นยืน แค่เหลือบตาขึ้นมองเขาแวบเดียว

แววตาคู่นั้นเย็นชาอย่างยิ่ง แฝงการจับผิดและประเมินอย่างเปิดเผย

"คุณเฉิน" ฉู่เจี๋ยเอ่ยทัก น้ำเสียงราบเรียบไร้ระลอกคลื่น

เฉินฉี่เลื่อนเก้าอี้นั่งลง แล้วโยนเรซูเม่ในมือลงบนโต๊ะ

"จ้าวเป่ยบอกว่าเซนส์การดูหน้ากระดานของคุณเฉียบคมมาก เคยเป็นถึงหัวหน้าทีมเทรดเดอร์ของไพรเวทอิควิตี้ขนาดใหญ่ ทำไมถึงลาออกล่ะ?"

มุมปากของฉู่เจี๋ยกระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเยาะที่เต็มไปด้วยความดูแคลน

"ในเรซูเม่ก็เขียนไว้แล้วนี่ครับ แนวคิดไม่ตรงกัน"

"ขอละเอียดกว่านี้"

ฉู่เจี๋ยสบตาเฉินฉี่

"เจ้านายเก่าจะให้ผมเอาเงินลูกค้าไปรับของต่อจากพอร์ตลับของตัวเอง ผมไม่ทำ เขาก็เลยไล่ผมออก แถมยังปล่อยข่าวในวงการว่าผมไม่เชื่อฟังผู้บริหาร ไร้สปิริตการทำงานเป็นทีม"

เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ยกแขนขึ้นกอดอก

"ตอนนี้ในวงการไม่มีใครกล้าจ้างผม ตอนที่จ้าวเป่ยไปหา ทีแรกผมไม่อยากมาด้วยซ้ำ ไพรเวทฟันด์บ้านๆ เพิ่งจดทะเบียน ทุนจดทะเบียนชำระแล้วแค่สิบล้านหยวน"

เขาชะงักไปนิด สายตากวาดมองแจ็กเกตลำลองสีเทาแสนธรรมดาของเฉินฉี่

"คุณเฉิน ผมรู้ว่าคุณดังมากในเว็บบอร์ด ฉายา 'ต้นหอมริมทาง' ทำนายถูกติดต่อกันตั้งหลายสัปดาห์" น้ำเสียงของฉู่เจี๋ยเปี่ยมด้วยความหยิ่งทรนง "แต่ในสายตาผม รายย่อยก็คือรายย่อย ฟลุกเดาทิศทางถูกไม่กี่ครั้ง ไม่ได้แปลว่าคุณจะคุมพอร์ตไซส์หลายสิบล้านได้ วิธีเล่นของสถาบันกับรายย่อยมันคนละเรื่องกันเลย ค่าสลิปเพจ ต้นทุนผลกระทบต่อตลาด การควบคุมสัดส่วนสถานะ เรื่องพวกนี้ไม่มีทางเรียนรู้ได้จากการโพสต์เว็บบอร์ดหรอกครับ"

จ้าวเป่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ ฟังจนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก

เขาส่งสายตาขยิบตาให้ฉู่เจี๋ยรัวๆ เป็นเชิงบอกว่าน้องชาย เพลาๆ มือหน่อย นี่เจ้านายนะเว้ย

ฉู่เจี๋ยแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น

ที่เขายอมมาที่นี่ก็เพราะความอัดอั้นตันใจที่สุมแน่นอก ทั้งความคับแค้นจากการถูกแบนในวงการ ทั้งความดูถูกที่มีต่อบริษัทห้องแถวกระจอกๆ ทั้งหมดล้วนฉายชัดอยู่บนใบหน้า

เฉินฉี่ไม่ได้โกรธ

เขามองฉู่เจี๋ย คนแบบนี้เขาเคยเจอมาเยอะ มีฝีมือ มีเส้นแบ่งจริยธรรม จึงไม่แปลกที่จะพยศ

สมัยอยู่ติ่งหยวน เขาก็เคยโดนหลิวฮั่นเหวินหาเรื่องกลั่นแกล้งบีบคั้นสารพัด เพราะไม่ยอมเซ็นชื่อในบทวิเคราะห์ปลอมเหมือนกัน

คนที่กล้าปฏิเสธพอร์ตลับโกงเงินลูกค้า ย่อมมีศีลธรรมพื้นฐานที่ไว้ใจได้

ส่วนเรื่องความพยศน่ะเหรอ

ความถือดีพวกนี้น่ะ ทุบให้แหลกได้เสมอ

เฉินฉี่ลุกขึ้นยืน

"ตามผมมา"

เขาไม่สนใจท่าทีของฉู่เจี๋ย เดินนำออกจากห้องประชุมตรงไปยังห้องเทรดดิ้งรูมที่อยู่ข้างๆ ทันที

ภายในห้องเทรดดิ้งรูมติดตั้งหน้าจอมอนิเตอร์ไว้หกเครื่อง ทั้งหมดล้วนเป็นสเปกตัวท็อประดับไฮเอนด์

ฉู่เจี๋ยขมวดคิ้วเดินตามเข้ามา

เฉินฉี่ชี้ไปที่หน้าจอมอนิเตอร์ตัวกลาง ซึ่งกำลังแสดงกราฟไทม์เฟรมย่อยระหว่างวันของสัญญาซื้อขายหลักในตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ล่วงหน้าแห่งหนึ่งในประเทศ

"ตอนนี้สิบโมงสิบนาที" เฉินฉี่มองหน้าจอ "ไหนคุณบอกว่าผมเอาแต่เดามั่วไม่ใช่เหรอ? งั้นตอนนี้เรามาดูหน้ากระดานกัน"

ฉู่เจี๋ยแค่นหัวเราะเยาะ "ดูอะไรครับ? ดูคุณเดามั่วต่อเหรอ?"

"ดูกราฟเส้นนี้"

เฉินฉี่เรียกดูการคาดการณ์กราฟรายวันจากระบบเลเวล 3 ขึ้นมาในหัว

วันนี้เขามีโควตาใช้งานห้าครั้ง และได้ใช้ไปแล้วหนึ่งครั้ง

แสงข้อมูลสีฟ้าไอซ์บลูสว่างวาบขึ้นในสมอง เผยให้เห็นเส้นทางความผันผวนที่แม่นยำระดับวินาที

"สิบโมงสิบห้านาที" เฉินฉี่จ้องหน้าจอ น้ำเสียงเรียบนิ่งดั่งผืนน้ำ "จะมีคำสั่งเทขายเปิดชอร์ตล็อตใหญ่มากกว่าสองพันสัญญาถล่มลงมา ราคาจากสามพันสี่ร้อยห้าสิบในตอนนี้ จะดิ่งวูบลงไปแตะแถวสามพันสี่ร้อยยี่สิบทันที"

ฉู่เจี๋ยชะงักไปครู่หนึ่ง

เขาเหลือบมองนาฬิกา... สิบโมงสิบสองนาที

"คุณล้อเล่นอะไรเนี่ย?" ฉู่เจี๋ยชี้ไปที่หน้ากระดาน "แรงซื้อตอนนี้แข็งแกร่งมาก แนวรับอยู่ที่สามพันสี่ร้อยสี่สิบห้า จะทุบลงไปสามพันสี่ร้อยยี่สิบได้ยังไง?"

"รออีกสามนาที"

ห้องเทรดพลันเงียบสงัดลงทันตา

จ้าวเป่ยยืนเกร็งอยู่ตรงหน้าประตู แทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

สิบโมงสิบสี่นาที หน้ากระดานยังนิ่งสนิท มิหนำซ้ำยังดีดขึ้นไปอีกหนึ่งช่องราคา แตะระดับสามพันสี่ร้อยห้าสิบเอ็ด

ฉู่เจี๋ยกอดอก "คุณเฉิน สัญชาตญาณของคุณดูท่าจะไม่ค่อยแม่นเท่าไหร่นะครับ"

สิบโมงสิบห้านาที

ตัวเลขบนหน้าจอกระตุกค้างไปเสี้ยววินาที

จากนั้น

แท่งเทียนสีเขียวขนาดยักษ์ก็ทิ้งดิ่งลงมาราวกับอุกกาบาตร่วงจากฟ้า

ปริมาณคำสั่งขาย: 2,500 สัญญา

ราคาดิ่งเหวในพริบตา สามพันสี่ร้อยสี่สิบห้า สามพันสี่ร้อยสามสิบแปด สามพันสี่ร้อยยี่สิบห้า

ในที่สุดก็หยุดนิ่งอยู่ที่สามพันสี่ร้อยยี่สิบเอ็ด

ต่างจากตัวเลขสามพันสี่ร้อยยี่สิบที่เฉินฉี่บอกไว้เพียงแค่หยวนเดียว

แขนที่กอดอกอยู่ของฉู่เจี๋ยร่วงลงข้างตัวทันที

เขายื่นหน้าเข้าไปประชิดหน้าจอ ตาจ้องเขม็งไปยังหลุมลึกที่กราฟไทม์เฟรมย่อยเพิ่งทุบลงไปแทบไม่กะพริบ

"แค่บังเอิญ" เขากัดฟันพูด "เงินทุนก้อนใหญ่ล้างพอร์ตเขย่าเอาของ บังเอิญคุณเดาเวลาถูกพอดี"

"สิบโมงยี่สิบสองนาที" เฉินฉี่ไม่สนใจเขา พูดต่อไปหน้าตาเฉย "จะมีเงินทุนฝั่งเปิดสถานะซื้อไหลเข้ามาช้อนแรงรีบาวด์ ราคาจะดีดกลับขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ทะลุจุดเริ่มต้นที่เพิ่งทุบลงมาเมื่อกี้ แล้วขึ้นไปแตะสามพันสี่ร้อยหกสิบห้า"

คราวนี้ฉู่เจี๋ยเงียบเสียงลงสนิท

เขาจ้องตัวเลขเวลาตรงมุมขวาล่างของหน้าจอตาค้าง

สิบโมงยี่สิบนาที หน้ากระดานยังคงวิ่งไซด์เวย์อยู่แถวสามพันสี่ร้อยยี่สิบ

สิบโมงยี่สิบเอ็ดนาที

สิบโมงยี่สิบสองนาที

คำสั่งซื้อทะลักเข้ามาเป็นระลอก ไม่ใช่แค่ไม้เดียว แต่เป็นคลื่นแรงซื้อที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

ราคาพุ่งทะยานขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ราวกับลูกบอลที่ถูกกดจมน้ำแล้วปล่อยมือ

สามพันสี่ร้อยสามสิบ สามพันสี่ร้อยสี่สิบห้า สามพันสี่ร้อยห้าสิบห้า

สิบโมงยี่สิบสี่นาที ราคาพุ่งทะลวงไปถึงสามพันสี่ร้อยหกสิบหก

ยังคงต่างไปแค่หยวนเดียว

ลมหายใจของฉู่เจี๋ยเริ่มหนักหน่วงและถี่กระชั้น

เขาหันขวับกลับมามองเฉินฉี่ แววตาดูแคลนเมื่อครู่แหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี ถูกแทนที่ด้วยสีหน้าเหมือนคนเห็นผีหลอกกลางวันแสกๆ

"สิบโมงสามสิบนาที" เฉินฉี่ลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งลง เอนหลังพิงพนักสบายอารมณ์ "รอบรีบาวด์จบลง ฝั่งซื้อเทขายทำกำไร ราคาจะโดนทุบกลับลงไปที่สามพันสี่ร้อยสิบใหม่อีกรอบ เกิดเป็นแพทเทิร์นดับเบิลท็อปรอบวัน"

ฉู่เจี๋ยไม่เอ่ยปากโต้เถียงเลยแม้แต่คำเดียว

เขายืนแข็งทื่อเป็นท่อนไม้อยู่หน้าจอ

เวลาค่อยๆ เคลื่อนผ่านไปทีละวินาที

สิบโมงสามสิบนาที

การเคลื่อนไหวของราคาเป็นไปตามที่เฉินฉี่พูดไว้ทุกกระเบียดนิ้ว ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย มันโดนทุบรูดลงไปถึงสามพันสี่ร้อยสิบเอ็ด

ห้องเทรดดิ้งรูมตกอยู่ในความเงียบกริบราวกับป่าช้า

มีเพียงเสียงพัดลมเคสคอมพิวเตอร์ที่ยังคงดังหึ่งๆ

จ้าวเป่ยตรงหน้าประตูกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก แม้เขาจะเคยเห็นการเทรดระดับเทพของเฉินฉี่มาแล้ว แต่พอดูทีไรก็ยังขนลุกซู่ไปทั้งตัวอยู่ดี

ฉู่เจี๋ยค่อยๆ หันตัวกลับมา

เขามองเฉินฉี่ที่นั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ เจ้านายที่สวมแจ็กเกตสีเทา ดูเผินๆ แทบไม่ต่างจากคนธรรมดาตามท้องถนนคนนั้น

ทั้งประสบการณ์จากสถาบันการเงิน เซนส์หน้ากระดาน หรือการวิเคราะห์ทางเทคนิคที่เขาแสนภาคภูมิใจ ตลอดสามสิบนาทีนี้กลับถูกกดลงไปเหยียบขยี้กับพื้นจนแหลกเป็นผุยผง

อีกฝ่ายไม่ได้กำลังคาดการณ์ตลาด... แต่นี่มันกำลังอ่านบทละครอยู่ชัดๆ

ฉู่เจี๋ยสูดหายใจเข้าลึก

แผ่นหลังของเขาไม่หลงเหลือความเหยียดตรงถือดีเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว

เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเฉินฉี่

ค้อมศีรษะลงเล็กน้อย

"คุณเฉิน" ความเย่อหยิ่งในน้ำเสียงมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความเคารพยำเกรง "ผมจะเริ่มงานได้เมื่อไหร่ครับ?"

"ตอนนี้เลย" เฉินฉี่ลุกขึ้นพลางตบไหล่เขาเบาๆ "เงินเดือนพื้นฐานสองหมื่น สิ้นปีมีโบนัสตามผลงาน คำสั่งของผม คุณไม่ต้องทำความเข้าใจ มีหน้าที่แค่ปฏิบัติตาม ทำได้ไหม?"

"ทำได้ครับ" ฉู่เจี๋ยตอบรับทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

"ไปหาจ้าวเป่ยแล้วเซ็นสัญญาซะ"

เฉินฉี่ก้าวเท้าเดินออกจากห้องเทรดดิ้งรูม

จ้าวเป่ยเดินตามหลังมาพลางยกนิ้วโป้งให้

"เหล่าเฉิน นายนี่มันเชือดคนแถมขยี้หัวใจซ้ำชัดๆ เมื่อกี้ไอ้หมอนั่นมองนายอย่างกับเห็นเง็กเซียนฮ่องเต้แน่ะ"

"พวกตัวตึงถ้าไม่เอาค้อนเหล็กทุบให้เข็ด วันหน้าจะสร้างปัญหาให้นาย" เฉินฉี่เดินมาถึงห้องทำงานของตัวเอง "บัญชีกองทุนเปิดใช้งานเรียบร้อยหรือยัง?"

"เรียบร้อยแล้ว เงินทุนเข้าประจำที่ครบทั้งหมด"

"ดี"

เฉินฉี่ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

อาวุธพร้อม กระสุนพร้อม เทรดเดอร์ก็พร้อมแล้ว

ถึงเวลาลงไปกวาดเนื้อชิ้นโตในบ่อใหญ่เสียที