บทที่ 98 กระสุนนัดแรก

ห้องเทรดดิ้งรูมของฉี่หมิงแคปิตอล

จอมอนิเตอร์จอโค้งขนาดสามสิบสี่นิ้วหกเครื่องจัดวางเรียงเป็นสองแถว โดยมีฉู่เจี๋ยนั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ตัวกลาง

วันนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว พับแขนเสื้อขึ้นมาถึงท่อนแขน ข้างมือมีอเมริกาโน่เย็นวางอยู่แก้วหนึ่ง

เงินทุนสี่สิบล้านนอนนิ่งอยู่ในบัญชีนิติบุคคล เป็นเงินสามสิบล้านของโจวมิ่งหย่วน และเงินสิบล้านของเฉินฉี่

นี่คือวันทำการซื้อขายวันแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งกองทุนฉี่หมิงหมายเลขหนึ่ง

เฉินฉี่ผลักประตูเดินเข้ามา

ลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งลงข้างๆ ฉู่เจี๋ย

"คุณเฉิน" ฉู่เจี๋ยเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงฉะฉาน หลังจากคราวก่อนโดนการคาดการณ์อันแม่นยำดั่งจับวางของเฉินฉี่บดขยี้จนจมดิน เขาก็เก็บความหยิ่งทะนงทิ้งไปจนหมดสิ้น แต่สัญชาตญาณของเทรดเดอร์มืออาชีพยังคงอยู่ครบถ้วน

"วันนี้จะลุยยังไงดีครับ?" ฉู่เจี๋ยถาม "ต้องเริ่มเปิดสถานะสะสมของสร้างฐานก่อนไหมครับ เลือกลงทุนในหุ้นบลูชิพขนาดใหญ่หรือกลุ่มหุ้นปันผลสูง เพื่อสร้างเบาะรองนิรภัยให้มูลค่าสินทรัพย์สุทธิก่อน นี่เป็นกลยุทธ์มาตรฐานของพวกกองทุนไพรเวทอิควิตี้ครับ"

เฉินฉี่ไม่ได้ตอบรับประเด็นนั้น

เขามองตรงไปที่หน้าจอ

ภายในสมอง แผงควบคุมระบบพลันสว่างวาบ ตัวอักษรสีฟ้าไอซ์บลูปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

[การคาดการณ์ระดับกราฟรายเดือน เลเวล 3 ใช้งานครั้งที่ 1]

[สินทรัพย์เป้าหมาย: สัญญาซื้อขายหลักถ่านหินโค้ก JM2405]

[ทิศทาง: เปิดสถานะซื้อ]

[กรอบเวลา: เปิดสถานะสะสมของวันนี้ ปิดสถานะในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า]

[คาดการณ์การปรับตัวขึ้นสะสม: +35%]

[เหตุการณ์กระตุ้น: เกิดอุบัติเหตุด้านความปลอดภัยร้ายแรงอย่างกะทันหันในพื้นที่แหล่งผลิตหลักแห่งหนึ่ง เหมืองถ่านหินทั่วทั้งมณฑลเผชิญกับคำสั่งหยุดดำเนินการผลิตเพื่อปรับปรุงแก้ไข ส่งผลให้อุปทานหดตัวลงอย่างฉับพลัน]

สายตาของเฉินฉี่ละออกจากแผงควบคุมระบบ เลื่อนกลับมายังหน้าจอคอมพิวเตอร์ในโลกความจริง

"เปิดสัญญากลุ่มหลักของถ่านหินโค้กขึ้นมา"

ฉู่เจี๋ยเคาะแป้นพิมพ์สองสามที กราฟไทม์เฟรมย่อยของ JM2405 ก็เด้งขึ้นมาทันที

ราคาเสนอซื้อขาย: 1,680 หยวนต่อตัน

สภาพหน้ากระดานเงียบเหงาตายสนิท ปริมาณการซื้อขายเบาบางอย่างยิ่ง เส้นกราฟเส้นหนึ่งนอนนิ่งสนิทอยู่ตรงนั้น ไม่ต่างอะไรจากคลื่นหัวใจของคนตาย

"ถ่านหินโค้กเหรอครับ?" ฉู่เจี๋ยขมวดคิ้วเล็กน้อย "สินค้าโภคภัณฑ์ตัวนี้แกว่งตัวในกรอบแคบๆ มาตลอดสามเดือน ปัจจัยพื้นฐานไม่มีข่าวดีอะไรเลย ดีมานด์จากโรงงานเหล็กปลายน้ำก็ซบเซา จะเล่นตัวนี้จริงเหรอครับ?"

"เล่น" เฉินฉี่ตอบ

"จะเปิดสถานะสะสมไว้เท่าไหร่ครับ?"

"โยกเงินมาสิบล้านหยวน ซื้อด้วยราคาตลาด เปิดสถานะซื้อฝั่งขาขึ้นทั้งหมด"

ห้องเทรดเงียบกริบลงทันควัน

มือของฉู่เจี๋ยที่กำลังจะเคาะแป้นพิมพ์ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ

เขาหันขวับกลับมามองหน้าเฉินฉี่

"สิบล้านเหรอครับ? เงินวางประกัน?"

"ใช่"

"คุณเฉิน" ฉู่เจี๋ยสูดหายใจเข้าลึก พยายามคุมน้ำเสียงให้ฟังดูเป็นมืออาชีพและสุขุมที่สุด "กองทุนของเรามีขนาดรวมแค่สี่สิบล้าน คุณกำลังเอาเงินหนึ่งในสี่ไปวางเป็นเงินประกันฟิวเจอร์สในสินค้าตัวเดียว ถ้านับตามเลเวอเรจสิบเท่า นี่เท่ากับเราคุมมูลค่าสินค้าถึงหนึ่งร้อยล้านหยวนเลยนะครับ ขอแค่ถ่านหินโค้กร่วงลงไปแค่สี่เปอร์เซ็นต์ เงินสิบล้านก้อนนี้ของเราก็หายไปครึ่งหนึ่งแล้ว มูลค่าสินทรัพย์สุทธิรวมของกองทุนจะลดฮวบเดียวเกินสิบเปอร์เซ็นต์ทันที ซึ่งมันจะแตะเส้นแจ้งเตือนความเสี่ยงของทางฝั่งคุณโจวมิ่งหย่วนนะครับ"

เขาชักมือออกจากแป้นพิมพ์

"นี่ไม่ได้เรียกว่าการลงทุนแล้วครับ นี่มันเรียกว่าการเล่นการพนัน"

เฉินฉี่มองเขา

"คุณคิดว่าผมกำลังเล่นการพนันเหรอ?"

"ถ้ามองจากมุมของการบริหารความเสี่ยง ใช่ครับ" ฉู่เจี๋ยไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย "ผมเป็นเทรดเดอร์ มีหน้าที่ต้องเตือนคุณถึงความเสี่ยงของการส่งคำสั่งแบบนี้ หากผิดทิศทางขึ้นมา แม้แต่โอกาสจะเติมเงินเพื่อเปิดสถานะเพิ่ม เราก็ไม่มีเลยนะครับ"

เฉินฉี่ไม่ได้รู้สึกโกรธ

เขาต้องการคนแบบฉู่เจี๋ยนี่แหละ รู้จักบริหารความเสี่ยงและกล้าพูดความจริง เพราะถ้าจะจ้างหุ่นยนต์ที่วันๆ เอาแต่กดปุ่ม Enter มาสักตัว สุ่มลากใครมาจากร้านเน็ตก็ทำได้แล้ว

แต่สิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้ คือการปฏิบัติตามคำสั่งอย่างไร้เงื่อนไข

"ฉู่เจี๋ย" น้ำเสียงของเฉินฉี่ราบเรียบเป็นอย่างยิ่ง "ผมเคยบอกไปแล้ว คำสั่งของผม คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจ มีหน้าที่แค่ทำตาม คุณลืมไปแล้วเหรอ?"

ฉู่เจี๋ยขบกรามแน่น

"ไม่ลืมครับ"

"ถ้างั้นก็เคาะแป้นพิมพ์"

ฉู่เจี๋ยจ้องหน้าจอเขม็ง

ปลายนิ้วแตะลงบนแป้นพิมพ์อีกครั้ง ในฐานะมืออาชีพที่มีจรรยาบรรณ เมื่อเจ้านายออกคำสั่งเด็ดขาดมาแล้ว เขาก็มีแต่ต้องทำตามเท่านั้น

"เปิดสถานะซื้อ JM2405 เงินทุนสิบล้านหยวน"

ปากพึมพำไปพลาง นิ้วก็รัวป้อนข้อมูลไปพลาง

ก่อนจะเคาะปุ่ม Enter ลงไปอย่างหนักแน่น

ติ๊ด

[ส่งคำสั่งเรียบร้อยแล้ว]

[ยืนยันการจับคู่คำสั่ง: เปิดสถานะซื้อ JM2405 ราคาเฉลี่ยที่จับคู่ได้ 1,681 หยวนต่อตัน]

คำสั่งเปิดสถานะเสร็จสมบูรณ์

ฉู่เจี๋ยทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ ยกแก้วอเมริกาโน่เย็นขึ้นกระดกอึกใหญ่จนน้ำแข็งในแก้วกระทบกันเสียงดังกึกกัก

"คุณเฉิน เปิดสถานะเสร็จแล้วครับ" เขามองหน้ากระดาน "ถ้าช่วงบ่ายวันนี้ราคาร่วงหลุด 1,650 ผมจะบังคับให้คุณปิดสถานะทันทีนะครับ"

"มันไม่หลุดหรอก" เฉินฉี่ลุกขึ้นยืน

เขาเดินไปรินน้ำอุ่นจากตู้กดน้ำมาแก้วหนึ่ง

"เฝ้าหน้ากระดานให้ดี ผมจะไปดูเอกสารกำกับดูแลที่ห้องข้างๆ สักหน่อย"

เขาเดินออกจากห้องเทรดดิ้งรูมไป บานประตูปิดลงตามหลัง

ฉู่เจี๋ยนั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ทั้งหกเครื่องตามลำพัง จ้องมองตัวเลข 1,681 นั้นตาไม่กะพริบ

กระทั่งตลาดปิดทำการตอนบ่ายสามโมง ราคาถ่านหินโค้กไม่ได้ร่วงลงมา และก็ไม่ได้ขยับขึ้นเท่าไหร่ ปิดตลาดไปที่ 1,682

ได้กำไรส่วนต่างมานิดหน่อย พอแค่จ่ายค่าธรรมเนียม

ฉู่เจี๋ยลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยวันนี้พอร์ตก็ยังไม่แตก

วันรุ่งขึ้น

เก้าโมงเช้า

ฉู่เจี๋ยนั่งประจำโต๊ะทำงานตรงเวลาเป๊ะ ในมือถือแก้วกาแฟที่เพิ่งซื้อมา

เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ ล็อกอินเข้าสู่ระบบ

ตามความเคยชิน เขากวาดสายตามองหน้าต่างข่าวสารบนเทอร์มินัลก่อนเป็นอันดับแรก

ป๊อปอัปแจ้งเตือนข่าวด่วนตรงมุมขวาล่างของหน้าจอกะพริบวาบขึ้นมาทันที ตัวอักษรสีแดงเด่นหรา

[ข่าวด่วน: เกิดอุบัติเหตุน้ำทะลักเข้าท่วมเหมืองถ่านหินขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในมณฑล XX อย่างรุนแรงเมื่อช่วงเช้ามืด สำนักงานกำกับดูแลความปลอดภัยระดับมณฑลออกหนังสือเวียนฉุกเฉิน สั่งให้เหมืองถ่านหินทุกแห่งทั่วทั้งมณฑลระงับการผลิตตั้งแต่วันนี้ เพื่อดำเนินการตรวจสอบความปลอดภัยครั้งใหญ่]

แก้วกาแฟในมือของฉู่เจี๋ยเอียงวูบทันที

กาแฟสองสามหยดกระเด็นหกลงบนโต๊ะ แต่เขาไม่มีแก่ใจจะเช็ด

เขาตวัดสายตาขึ้นมองจอมอนิเตอร์ตัวกลางอย่างรวดเร็ว

เก้าโมงตรง ตลาดฟิวเจอร์สเปิดทำการซื้อขาย

JM2405

ไม่มีราคาเปิดตลาด

เพราะไม่มีการจับคู่ซื้อขายเกิดขึ้นเลยแม้แต่รายการเดียว

ฝั่งเสนอขายบนหน้ากระดานเกลี้ยงเกลาไร้ร่องรอย แต่ตรงตำแหน่งเสนอซื้อช่องแรก มีคำสั่งซื้อมหาศาลกองพะเนินอยู่ถึงสามแสนสัญญา

ตัวเลขสีแดงพาดขวางอยู่ด้านบนสุดของหน้าจอ

ชนเพดานซื้อขายสูงสุด

พุ่งชนเพดานราคาสูงสุดและล็อกตายทันที

ราคาเสนอซื้อขาย: 1,815 หยวนต่อตัน

ลมหายใจของฉู่เจี๋ยหยุดชะงักลงทันที

เขาจ้องมองคำว่า "ชนเพดานซื้อขายสูงสุด" สีแดงตัวนั้น สมองพลันขาวโพลนไปหมด

เงินประกันสิบล้านหยวน ควบคุมมูลค่าสินค้าหนึ่งร้อยล้านหยวน

เพดานราคาสูงสุดรอบวันคือแปดเปอร์เซ็นต์

นั่นหมายความว่า ในเสี้ยววินาทีที่ตลาดเปิดทำการนี้

ในบัญชีมีกำไรทางบัญชีเพิ่มขึ้นมาแปดล้านหยวนทันที

แปดล้านหยวน

มูลค่าสินทรัพย์สุทธิของกองทุนพุ่งทะยานขึ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์ในชั่วพริบตา

ประตูห้องเทรดดิ้งรูมถูกผลักเปิดออก

เฉินฉี่เดินเข้ามาพร้อมกระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิในมือ

เขาเดินมายืนด้านหลังของฉู่เจี๋ย ปรายตามองหน้าจอแวบหนึ่ง

"ล็อกชนเพดานแล้วเหรอ?"

"ละ...ล็อกชนเพดานสนิทแล้วครับ" เสียงของฉู่เจี๋ยสั่นพร่าแผ่วเบาอย่างเลื่อนลอย เขาหันกลับมามองเฉินฉี่

แววตาคู่นั้น ราวกับกำลังมองดูมนุษย์ต่างดาว

"คุณเฉิน คุณ...คุณรู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเหรอครับว่าจะเกิดเรื่อง?"

"ผมไม่รู้หรอก" เฉินฉี่จิบน้ำอุ่นไปอึกหนึ่ง "ผมแค่อ่านตามตรรกะของหน้ากระดานเท่านั้น"

"เป็นไปไม่ได้!" ฉู่เจี๋ยผุดลุกขึ้นยืนจนเก้าอี้ไถลครูดไปข้างหลังครึ่งเมตร "อุบัติเหตุกะทันหันระดับนี้ แม้แต่สำนักงานกำกับดูแลความปลอดภัยยังเพิ่งได้รับรายงานเมื่อตอนเช้ามืด คุณจะไปรู้ล่วงหน้าแล้วเปิดสถานะซื้อเต็มพอร์ตก่อนหนึ่งวันได้ยังไงกัน?"

เฉินฉี่มองเขา

"ฉู่เจี๋ย การเป็นเทรดเดอร์ สิ่งต้องห้ามที่สุดคือการถามหาเหตุผลว่า 'ทำไม' ในเมื่อตลาดให้คำตอบมาแล้ว คุณก็แค่เก็บเงินเข้ากระเป๋าไปก็พอ ถามมากความไป มันจะทำให้ชักดาบช้าลงเปล่าๆ"

ฉู่เจี๋ยอ้าปากค้าง

เขาพยายามงัดเอาความรู้เศรษฐศาสตร์มหภาค โมเดลเชิงปริมาณ และการวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐานทั้งหมดที่ร่ำเรียนมาเพื่อใช้อธิบายเรื่องราวตรงหน้า

แต่มันกลับอธิบายไม่ได้เลยสักนิด

ทฤษฎีทั้งหมดพังทลายลงราบคาบ

ในที่สุดเขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงสามารถทำนายตัวเลขในเว็บบอร์ดได้แม่นยำลึกไปถึงทศนิยมสองตำแหน่งติดต่อกันตั้งสามสัปดาห์

นี่ไม่ใช่เรื่องของเทคนิคอีกต่อไป แต่มันคือการบดขยี้จากมิติที่เหนือกว่าชัดๆ

"ผมยอมสยบให้แล้วครับ" ฉู่เจี๋ยก้มศีรษะลง ยอมรับนับถือจากก้นบึ้งของหัวใจอย่างแท้จริง

"ยอมแล้วก็นั่งลง" เฉินฉี่ตบไหล่เขาเบาๆ "นี่แค่วันแรกเอง ถือสถานะให้นิ่งๆ ไว้ อีกสองสัปดาห์ค่อยปิดสถานะ"

เฉินฉี่ก้าวเดินออกจากห้องเทรดดิ้งรูมไป

ฉู่เจี๋ยนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม ดึงทิชชู่มาเช็ดคราบกาแฟที่หกเลอะอยู่บนโต๊ะจนสะอาด

เขามองดูกำไรทางบัญชีแปดล้านหยวนบนหน้าจอนั้น

มือไม่สั่นอีกต่อไปแล้ว

เขารู้ซึ้งแล้วว่า ตนเองได้ก้าวขึ้นมาอยู่บนเรือแบบไหน