บทที่ 76 จระเข้หัวเหล็ก

"ลุงพี่หลี่ ท่านมาตุ๋นพวกข้ารุ่นน้องอีกแล้ว อยากหาคนทดลองวิชาคนสัตว์รวมหนึ่งของท่านนั่นล่ะสิ" โจวฉู่ฟังแล้ว กลับตอบอย่างจำนน

"คนสัตว์รวมหนึ่ง?" หวังอวี่ฟังคำนี้แล้ว ฉงนอยู่บ้าง

"นี่คือวิชาลับชนิดหนึ่งที่ลุงพี่หลี่ค้นคว้า สามารถให้นักบำเพ็ญเซียนยืมพลังเวทของสัตว์วิญญาณมาใช้ชั่วคราว แต่ยังค้นคว้าไม่สำเร็จ มีศิษย์พี่น้องไม่น้อยในกระบวนการทดลองวิชาลับนี้ ล้วนถูกพลังเวทย้อนรอยจนบาดเจ็บสาหัส ปรมาจารย์เฒ่าสั่งห้ามไม่ให้ลุงพี่หลี่หาคนทดลองวิชาลับนี้อีกแล้ว" โจวฉู่ยิ้มร่าอธิบาย

"ฮึ หากไม่ใช่คำสั่งปรมาจารย์เฒ่า วิชาคืนต้นของข้าผู้นี้คงทดลองสำเร็จไปนานแล้ว น่าเสียดายจริง ๆ ขาดอีกแค่ก้าวเดียว" เฒ่าชราฮึดฮัดหนึ่งเสียง ดูจะหมดหนทางอยู่บ้าง

"ลุงพี่หลี่ถึงกับคิดค้นวิชาลับเองได้ ศิษย์ก็เลื่อมใสที่สุด" หวังอวี่กลับอดเคารพยำเกรงขึ้นมาไม่ได้

"เหะ ๆ เจ้าหนูนี่ยังพูดเป็นอยู่ ข้าจำได้ว่าเจ้าเป็นผู้ตื่นรู้สายเลือดกายเนื้อใช่ไหม ตื่นรู้สายเลือดอะไรกัน มีรากวิญญาณอะไร ฝึกวิชาเคล็ดอะไรเป็นหลัก ตอนเลือกสัตว์อ่อน ข้าเฒ่าจะชี้แนะให้สักหน่อย" ลุงพี่หลี่ "เหะ ๆ" หนึ่งเสียง หันมามองหวังอวี่หนึ่งแวบ ดูจะมองเขาเข้าตาขึ้นมา

"ขอบคุณท่านลุง ศิษย์ตื่นรู้สายเลือดจระเข้กลืนเหล็ก เป็นรากวิญญาณน้ำไฟทองลม เดิมฝึกวิชาวารีหยิน แต่ระยะหลังเปลี่ยนมาฝึกวิชาวิญญาณเพลิง" หวังอวี่ฟังแล้วดีใจ กล่าวขอบคุณเป็นชุด

อีกฝ่ายเชี่ยวชาญวิชาบงการสัตว์ขนาดนี้ หากได้รับการชี้แนะด้วยตัวเอง ย่อมทำให้เขาเลี่ยงทางอ้อมได้มากเป็นธรรมดา

"จระเข้กลืนเหล็ก เป็นปีศาจขั้นต่ำพวกสัตว์เลื้อยคลานใช่ไหม เจ้าหากอยากใช้พลังความสัมพันธ์ใกล้ชิดของสายเลือดให้เต็มที่ เลือกสัตว์อ่อนประเภทนี้ดีที่สุด วิชาวิญญาณเพลิงเป็นวิชาเคล็ดธาตุไฟบริสุทธิ์ หากคำนึงถึงการประสานกับสัตว์วิญญาณในอนาคต เลือกสัตว์วิญญาณธาตุไฟหรือธาตุลมก็ไม่เลว"

"สัตว์วิญญาณธาตุไฟไม่ต้องพูดถึง สัตว์วิญญาณธาตุลมประสานกับวิชาเคล็ดธาตุไฟ มักมีอานุภาพยิ่งใหญ่น่าตกใจ"

"หากข้าจำไม่ผิด ในสัตว์อ่อนชุดใหม่ที่เพิ่งเข้ามา พวกจระเข้ดูเหมือนจะมีแค่ไข่จระเข้หัวเหล็กไม่กี่ฟอง ส่วนสัตว์อ่อนธาตุไฟมีลูกหมาป่าหางเพลิงและลูกเหยี่ยวขนเพลิงหลายตัว สัตว์อ่อนธาตุลมหายากมาก ในหอตอนนี้ไม่มีสักตัวเดียว" ลุงพี่หลี่ครุ่นคิดพลางพาสองคนเดินมาถึงประตูใหญ่สีครามบานหนึ่ง

ซ้ายขวาประตูใหญ่ แต่ละข้างหมอบรูปสลักนายทหารเกราะดำสูงราวจั้งหนึ่งองค์ ทั่วตัวจารลวดลายสีเงินถี่ยิบหนาแน่น ในมือแต่ละองค์กำขวานยักษ์สีเงินด้ามหนึ่ง

สามคนเพิ่งเข้าใกล้ รูปสลักนายทหารสองตน ถึงกับหันกบาลกลางเสียงกลไกชุดหนึ่ง มองเขม็งสามคน

เฒ่าชราแค่ยกมือเดียว ในมือถือบางอย่างโบกหนึ่งที รูปสลักนายทหารสองตนก็คืนกบาลสู่ปกติ

จากนั้นเฒ่าชราสะบัดแขนเสื้อ ยันต์อักษรขาวหลายแผ่นพุ่งออกมา แวบหายมุดเข้าประตูใหญ่

ประตูใหญ่สีครามค่อย ๆ เปิดออก

เฒ่าชราถึงค่อยพาสองคนเดินเข้าไป

หลังประตูใหญ่ ปรากฏกรงเหล็กยาวสองแถวอย่างชัดเจน แต่กรงเหล็กแต่ละกรงถูกโล่แสงขาวขุ่นกั้นแยกเอกเทศ มองทอดยาวมีร่วมร้อยกรง แต่กลับเงียบกริบ ไร้เสียงแม้แต่น้อย

เฒ่าชราพาสองคนเดินอย่างรวดเร็วมาที่หน้ากรงหนึ่ง ปากท่องคาถา แล้วใช้ของในมือจิ้มอีกครั้ง

คราวนี้ หวังอวี่ก็มองชัด ในมือเฒ่าชราคือธงจิ๋วยาวราวสองนิ้วสีขาวอย่างชัดเจน

โล่แสงขาวของกรงสลายหายไปในพริบตา เผยสัตว์อ่อนสองตัวในกรง

หมาป่าน้อยสีครามสองตัวสูงแค่ฉือเศษ ๆ แต่ดันลากหางสีแดงฉานราวคบเพลิง

"หมาป่าหางเพลิง สัตว์หมาป่าธาตุไฟ วงจรเติบโตราวสามสิบปี โตเต็มวัยเป็นสัตว์วิญญาณเข้าขั้นช่วงปลาย แต่มีศักยภาพถึงขั้นสองช่วงต้น ช่ำชองการต่อสู้ระยะประชิดและวิชางูเพลิงพร้อมกัน ไม่เลือกกินมาก นับเป็นสัตว์วิญญาณที่เลี้ยงง่ายที่สุดประเภทหนึ่ง ศิษย์สายนอกไม่น้อยจะเลือกสัตว์วิญญาณตัวนี้เลี้ยง"

ลุงพี่หลี่ชี้ไปยังหมาป่าน้อยสีครามในกรง แนะนำ

หวังอวี่เห็นดังนั้น เข้าไปประชิดพินิจเจ้าตัวเล็กขนปุย ๆ สองตัวอย่างละเอียด

แต่สัตว์เล็กสองตัวนี้ ดูจะอิ่มหนำเรียบร้อย หมอบนอนกรนในกรง ไม่สนใจคนสามคนด้านนอกเลยแม้แต่น้อย

หวังอวี่พยักหน้า ลุงพี่หลี่ก็พาสองคนเดินต่อไปอีกระยะ มาถึงหน้ากรงที่ใหญ่ขึ้นอีกกรง จีบเคล็ดนิ้วอีกครั้ง โบกธงในมือหนึ่งที

โล่แสงขาวหายไป ในกรงมีนกน้อยสีแดงฉานขนาดเท่ากำปั้นสองตัว กำลังจิกกันราวลูกไก่ตัวผู้ ดูเหมือนอารมณ์ร้อนสุดขีด

"เหยี่ยวขนเพลิง วิหควิญญาณธาตุไฟ วงจรเติบโตหกสิบปี โตเต็มวัยเป็นเข้าขั้นช่วงปลาย แต่มีศักยภาพถึงขั้นสองช่วงกลาง ช่ำชองวิชาห่าฝนเพลิงและการบิน ยังมีความสามารถต่อสู้ระยะประชิดในระดับหนึ่ง ชอบกินเนื้อปีศาจ ถึงจะมีคุณค่าการเลี้ยงมาก แต่วงจรการเลี้ยงนานเกินไป ค่าเลี้ยงมหาศาล"

"เจ้าหากอยากได้ตัวเล็กตัวนี้เป็นสัตว์วิญญาณ ก็ต้องคิดให้ดีสามตลบ คนทั่วไปเลี้ยงไม่ไหวกัน มีก็แค่ตระกูลพึ่งพิงของสำนัก ที่จะแลกซื้อลูกวิหคนี้ ใช้กำลังทั้งตระกูลทุ่มเลี้ยงดู" ลุงพี่หลี่กล่าวเตือน

หวังอวี่เข้าไปประชิดอีกครั้ง สังเกตเจ้าตัวเล็กสองตัวอย่างละเอียดหลายตา บนหน้าอดเผยแววรักใคร่ไม่ได้

วิหควิญญาณที่บินได้ ใครจะไม่ชอบ!

ต่อให้เจอคู่ต่อสู้ที่สู้ไม่ได้ ก็ยังอาศัยวิหควิญญาณบินหนีรักษาชีวิตได้

ลุงพี่หลี่ให้หวังอวี่ดูครู่หนึ่ง ก็พาสองคนมาถึงหน้ากรงอีกกรง ใช้ธงจิ๋วเปิดโล่แสงขาวพันธนาการอีกครั้ง

หวังอวี่คราวนี้พินิจมองอย่างตั้งใจ ก็ชะงักเล็กน้อย

ในกรงนี้ถึงกับขุดบ่อน้ำเล็กบ่อหนึ่ง ปูทรายดินและหินแตกบางส่วน กลางบ่อน้ำยังวางผลึกหินเปี่ยมประกายสีครามขนาดเท่ากำปั้นเม็ดหนึ่ง

ข้างผลึกหิน วางไข่ยักษ์ที่มีลายดำสามฟอง กับสัตว์เล็กคล้ายตุ๊กแกตัวหนึ่งยาวราวครึ่งฉือ และเปลือกไข่เปล่าที่แตกแยกออก

สัตว์เล็กคล้ายตุ๊กแกตัวนี้ กำลังแทะเปลือกไข่ที่แตกออกอย่างเอร็ดอร่อย

"อ้าว ถึงกับมีไข่สัตว์ฟองหนึ่งฟักออกก่อนกำหนด" ลุงพี่หลี่มองสภาพในกรงชัด อด "อ้าว" เบา ๆ หนึ่งเสียงไม่ได้ เต็มหน้าด้วยความคาดไม่ถึง

"ท่านลุง ตัวพวกนี้ก็คือจระเข้หัวเหล็กใช่ไหม ไข่สัตว์ฟองหนึ่งฟักออกเร็วหน่อย ไม่มีอะไรน่าแปลกใจหรอก" โจวฉู่เห็นดังนั้น กลับไม่เห็นเป็นอะไรอยู่บ้าง

"ฮึ เจ้ารู้อะไร จระเข้หัวเหล็กตัวนี้วงจรการฟักยาวถึงปีครึ่ง ข้าประเมินว่าอย่างน้อยอีกร่วมครึ่งปีถึงจะฟักครบกระบวนการ"

"ตอนนี้ฟักออกก่อนกำหนดฟองหนึ่ง บอกได้แค่เรื่องเดียว สัตว์อ่อนจระเข้หัวเหล็กตัวนี้อาจกลายพันธุ์ในกระบวนการฟัก จึงเจาะเปลือกออกมาก่อนกำหนดได้" เฒ่าชราฮึดฮัดหนึ่งเสียง ตอบ

"กลายพันธุ์"

หวังอวี่กับโจวฉู่ได้ยินแล้ว ตกใจทั้งคู่

บนหน้าบุรุษเสื้อเหลืองตามด้วยเผยแววตื่นเต้นยินดีออกมา มองสัตว์อ่อนในกรงเหล็ก สายตาวาบไหวเล็กน้อย

"พวกเจ้าอย่าคิดว่าสัตว์วิญญาณกลายพันธุ์เป็นเรื่องดีอะไรนัก สัตว์วิญญาณกลายพันธุ์ก็แทนว่าพรสวรรค์ความสามารถที่เคยมั่นคง กระทั่งเส้นทางการเลี้ยงดูจะคลาดเคลื่อน ทิศทางการกลายพันธุ์ก็มีทั้งดีและร้าย อีกทั้งความน่าจะเป็นด้านร้าย อาจสูงกว่าอยู่บ้างด้วย"

"ยกตัวอย่าง จระเข้หัวเหล็กตัวนี้วงจรเติบโตสี่สิบปี โตเต็มวัยมีฝีมือฝึกปราณช่วงปลาย มีศักยภาพขั้นสองช่วงกลาง หนังหยาบหนา โดยเฉพาะกบาลแข็งแกร่งสุดขีด ช่ำชองการต่อสู้ระยะประชิด ยังมีความสามารถควบคุมน้ำในระดับหนึ่ง"

"แต่หลังกลายพันธุ์ ทั้งหมดนี้ไม่แน่นอนแล้ว"

"หลังกลายพันธุ์ จระเข้หัวเหล็กตัวนี้วงจรเติบโตอาจยาวขึ้น ต้องใช้ห้าหกสิบปี หรือฝีมือหลังโตเต็มวัยลดลง เหลือแค่ฝึกปราณช่วงกลาง หรือศักยภาพก็ไม่ถึงขั้นสองช่วงกลางแล้ว ยังไม่ต้องพูดถึงการเปลี่ยนแปลงพรสวรรค์ความสามารถอื่น"

"แน่นอนหากกลายพันธุ์ในทิศทางที่ดี ผลย่อมตรงข้าม ตรงนี้เจ้าก็ต้องเสี่ยงดวงตัวเองสักหน่อย" เฒ่าชรามองออกว่าสองคนใจหวั่นไหว ก็ราดน้ำเย็นใส่ก่อน

—