ตอนที่ 68 โอกาสชนะรอบนี้สูงมาก

"พี่เฉิน พวกเรากำลังจะไปไหนกันเหรอครับ"

"ไปยืมเครื่องดนตรีจากทีมงานรายการ"

หลี่เจียถงนับเป็นโดราเอถงของพวกเด็กฝึก คำขอที่เด็กฝึกเสนอมา เธอจะส่งต่อให้ทีมงานรายการแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ จากนั้นก็พยายามจัดการให้ได้ตามนั้น โดยเฉพาะเฮ่อยวี่เฉิน เธอพาเขาตรงไปยังห้องเครื่องดนตรีทันที เคยบอกไว้แต่แรกแล้วว่า "ดาวรุ่งแห่งคีรีดารา" ทุนหนาสายเปย์ มีแค่อย่างที่คุณคิดไม่ถึง ไม่มีอย่างที่คุณหาไม่เจอ

แถมอุปกรณ์ทุกอย่างยังเป็นระดับแถวหน้าทั้งสิ้น

หลังจากเลือกเบสกับกีตาร์ไฟฟ้ามาสองตัว ส่วนกลองชุดที่เป็นของชิ้นยักษ์นี้ คงต้องรบกวนให้ทีมงานช่วยย้ายที่ทางให้หน่อย

"นายไปตีให้ฉันดูสักท่อนสิ"

"อ๋อ ได้ครับ"

ฝีมือการตีกลองชุดของหลี่เจ๋อเป็นทักษะที่ฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก ความสามารถพิเศษอย่างแรกที่เขาเรียนตอนเด็ก ๆ ก็คือสิ่งนี้ จังหวะของเขาจึงดีมากจริง ๆ

เฮ่อยวี่เฉินค่อนข้างพอใจในระดับหนึ่ง เพราะอย่างไรเสียเพลงที่เขาอยากเลือก เพลงนี้มีกลองชุดเป็นโครงสร้างหลักที่แท้จริง เป็นจุดสำคัญที่สุด หากโครงสร้างยังวางได้ไม่ดี เนื้อหนังข้างนอกก็ไม่ต้องพูดถึงแล้ว

พอกลับมาที่ห้องเรียนเล็ก ก็ให้หยวนเฟยกับไป๋สวี่หนานเล่นเบสคนละท่อน ในที่สุดโครงร่างคร่าว ๆ ก็ถูกกำหนดขึ้น

เขาหยิบกระดาษกับปากกาขึ้นมาเริ่มขีด ๆ เขียน ๆ

ไป๋สวี่หนานมีสีหน้ากังขา เขาปิดไมค์แล้วแอบมุดมาข้างตัวเฮ่อยวี่เฉิน กระซิบกระซาบว่า "นี่ นายบอกฉันตามตรงนะ นายไหวแน่นะ ถ้าไม่ไหว ฉันมีเพลงสำรองตั้งหลายเพลง ล้วนแต่งโดยคนดนตรีชื่อดังทั้งนั้น คุณภาพไม่แย่หรอก... อื้อ..."

ท่าทางสายตาล่อกแล่กลึกลับ ราวกับกลัวคนอื่นจะไม่รู้ว่าตัวเองกำลังวางแผนลับอะไรอยู่

เสียงถูกหยุดลงด้วยกระดาษที่เฮ่อยวี่เฉินเขียนจนเต็มแผ่นแปะเข้าที่ใบหน้า

ไป๋สวี่หนานใช้สองมือตะกุยดึงกระดาษออกจากหน้า พอมองเห็นชัดเจนว่าบนนั้นเขียนอะไรไว้ ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที

นกกระจอกจอมเจื้อยแจ้วหุบปากลงแล้ว เฮ่อยวี่เฉินเขียนโน้ตเพลงส่วนอื่นต่อ ครั้งนี้ไม่เพียงแต่ต้องเขียนโน้ตเพลงทั้งเพลงออกมา แต่ยังต้องระบุโน้ตแยกของเครื่องดนตรีแต่ละชิ้นเพื่อให้ทุกคนไปฝึกซ้อมด้วยตัวเอง

คนอื่น ๆ อีกห้าคนพากันล้อมเข้ามา บังหน้ากล้องจนมิดสนิท ผู้ชมมองไม่เห็นอะไรเลย

[อะไรกันเนี่ย มาไม้นี้อีกแล้ว!]

[ให้พวกเราฟังหน่อยจะเป็นไรไป! เป็นไรไปฮะ! หลินถงเปิดแพ็กเกจ SSVIP ได้ไหม แบบที่มองเห็นโน้ตเพลงที่พี่เฉินเขียนน่ะ!]

[ใจเย็นน่า ฉันชินแล้วล่ะ~ มีพี่เฉินคอยแบกจะกลัวอะไรกัน]

ปากก็พูดไปอย่างนั้น ทว่าก็ยังสะกดความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองไว้ไม่อยู่ ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเด็กพวกนี้ พวกเขา!

เสียงอุทานด้วยความทึ่งกับเสียงหัวเราะแปลกประหลาดที่พวกเขาส่งออกมาเป็นพัก ๆ ก็น่าพิศวงเกินไปแล้ว! บ้าเอ๊ย เรื่องแขวนความอยากรู้อยากเห็นของคนดูเนี่ย พวกนายเก่งจริง ๆ!

"ว้าว เพลงนี้สุดยอดไปเลยครับพี่เฉิน!"

"ฉันมีลางสังหรณ์ว่าเวทีรอบนี้ทุกคนต้องคลั่งกันอีกแน่!"

"เหอะ ถือว่านายมีฝีมืออยู่บ้าง" ไป๋สวี่หนานจ้องโน้ตเพลงตาไม่กะพริบ ความรู้สึกชื่นชอบในแววตาเอ่อล้นจนปิดไม่มิด ทว่าปากกลับยังไม่ยอมรับตรง ๆ

โน้ตเพลงที่เฮ่อยวี่เฉินแจกให้ทุกคนเป็นชุดคู่ที่ไม่เหมือนกัน

"ให้โน้ตเพลงพวกนายไปก่อน เก็บไว้ให้ดี หลี่เจ๋อไปซ้อมกลองชุดก่อน เสร็จงานแฟนมีตติ้งฉันจะมาตรวจ ลู่เย่... ลู่เย่ซ้อมร้องเพลงก่อน เรื่องเต้นไว้รอทุกคนพร้อมกันทีหลัง ส่วนคนอื่น ๆ ไปเตรียมการแสดงสำหรับงานแฟนมีตติ้งของตัวเองก่อน เรื่องนี้วางไว้ก่อน"

เฮ่อยวี่เฉินจัดตารางเวลาของทุกคนในช่วงสองวันนี้เสร็จสรรพในไม่กี่คำ คนอื่น ๆ ที่ได้โน้ตเพลงไปต่างก็ระงับความตื่นเต้นของตัวเองไม่อยู่ ชอบเพลงนี้มากจริง ๆ!

จะต้องเป็นเพลงเทพชวนขยับขาโยกตามอีกเพลงแน่ ๆ

อยากจะเริ่มร้องเดี๋ยวนี้ ตอนนี้ ทันทีเลยจริง ๆ

"หา? ไม่ใช่เพลงร็อกเหรอ ทำไมยังมีเต้นอีกเนี่ย!"

พอได้ยินคำว่าเต้น ไป๋สวี่หนานก็สะดุ้งตัวลอยสูงสามเชียะทันที

เดิมทีเฮ่อยวี่เฉินนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นอย่างไร้อารมณ์ ทว่าพอปรายตามองไปแวบเดียว ไป๋สวี่หนานก็เหมือนถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นคู่หนึ่งปิดปากไว้ เสียงเงียบกริบลงในทันใด

"จะดุทำไมเล่า เหอะ"

เฮ่อยวี่เฉินไม่สนใจไป๋สวี่หนาน หลังจากจัดการเรื่องเพลงการแสดงรอบสามเสร็จ ต่อไปสิ่งที่ต้องจัดการก็คือการแสดงในงานแฟนมีตติ้งของตัวเอง

เฮ่อยวี่เฉินรู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง บางครั้งมีตัวเลือกมากเกินไปก็ไม่รู้จะเลือกเพลงไหนดี

"นี่ นายกลุ้มอะไรอยู่เหรอ"

ไป๋สวี่หนานเป็นพวกเจ็บแล้วไม่จำ ย่อตัวค้อมเอวขยับเข้ามาใกล้

"คงไม่ได้กำลังกลุ้มเรื่องโชว์งานแฟนมีตติ้งอยู่หรอกนะ? นายแต่งเพลงนี้ออกมาได้แล้ว ยังจะจัดการโชว์งานแฟนมีตไม่ได้อีกเหรอ" ไป๋สวี่หนานสะบัดกระดาษสองแผ่นในมือไปมา "แต่ก็ไม่แปลกหรอก แรงบันดาลใจน่ะเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้อยู่แล้ว ขอแค่นายมาขอร้องคุณชายอย่างฉัน... เฮ้ยๆๆ! ปล่อยนะ! ปล่อยสิ!"

อวดดีได้ไม่ทันไรก็ถูกเฮ่อยวี่เฉินดึงแก้มข้างหนึ่งเข้าให้

ไอ้เด็กบ้านี่หนวกหูชะมัด!

"ไปเล่นไกลๆ เลย ถ้าว่างนักก็ไปจำโน้ตเพลงให้คล่อง หรือจะให้ฉันคิดท่าเต้นให้นายตอนนี้เลยดีล่ะ"

เฮ่อยวี่เฉินมือยังไม่ปล่อย เลิกคิ้วข่มขู่

"ไม่ๆๆ! ปล่อยมือก่อน!" ฝ่ามือของไป๋สวี่หนานฟาดลงบนหลังมือของเฮ่อยวี่เฉิน แต่อีกฝ่ายไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

เขาขี้เกียจจะเล่นกับเด็กแสบ จึงปล่อยมือ แล้วเอามือเท้าคางค้นหาเพลงที่เหมาะสมในหัวต่อไป

งานแฟนมีตติ้งแบบออฟไลน์อย่างเป็นทางการครั้งแรก...

ย่อมต้องเน้นไปที่การขอบคุณแฟนคลับเป็นหลัก

เพลงที่เกี่ยวกับแฟนคลับ...

จริงด้วย! มีอยู่เพลงหนึ่งที่เหมาะมาก แต่กลับไม่ได้อยู่ในแพ็กของขวัญที่ตัวเองสุ่มได้

ชิ คราวนี้คงต้องใช้ [การ์ดแลกเพลงที่กำหนด] แล้วสินะ

ไม่มีของตุนไว้ในมือแล้วรู้สึกไม่มั่นคงเอาเสียเลย

พอคิดตกอารมณ์ก็ดีขึ้นมาก เวลานี้พอมองไป๋สวี่หนานที่ย่องๆ แอบๆ ก็รู้สึกว่าน่ารักอยู่บ้าง

ไป๋สวี่หนานสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา สัญญาณเตือนภัยในหัวดังลั่น รีบซอยเท้าตึกๆๆ วิ่งหนีไปอยู่อีกฝั่งของห้องซ้อมทันที

[ฮ่าๆๆๆๆ เจ้าชายน้อยตลกเกินไปแล้วมั้ง!]

[น่ารักเกินไปแล้ว อยู่ๆ ก็เก็ทเสน่ห์ของไป๋สวี่หนานเฉยเลย หมอนี่ทำไมให้ความรู้สึกไม่เหมือนตอนแรกขนาดนี้ล่ะเนี่ย?]

[โอ๊ยย เดิมทีก็คิดว่าซึนเดเระน่ารักดีอยู่แล้ว ทำไมพออยู่ต่อหน้าพี่เฉินถึงได้ฮากว่าเดิมอีกล่ะ]

[นี่กำลังเล่นเหยี่ยวจับลูกเจี๊ยบกันอยู่เหรอ ฮ่าๆๆๆๆ สายตาเลิ่กลั่กนั่นตลกชะมัด]

[พี่เฉินใจกล้าบ้าบิ่นมาก กล้าดึงแก้มเจ้าชายน้อยของเราด้วย! ระวังจะโดนประธานไป๋กับท่านประธานไป๋น้อยแบนเอานะ ฮ่าๆๆๆๆ!]

"อ้อ จริงสิ หยวนเฟย" เฮ่อยวี่เฉินอารมณ์ดีจนหัวคิ้วคลายออก ตอนนี้ชักอยากจะแกล้งหยอกลูกทีมดูบ้างแล้ว

"หือ?" หยวนเฟยสงสัย

"เมื่อกี้ตอนเดินกลับมา ทีมงานบอกฉันว่าคลิปพิเศษตอนเล่นเกมนาย... ออนแอร์แล้วนะ"

เฮ่อยวี่เฉินเอามือเท้าคาง เอียงศีรษะเล็กน้อย

???

ปากอุณหภูมิสามสิบหก องศา ทำไมถึงพูดจาเย็นชาบาดลึกได้ขนาดนี้?

หยวนเฟยตัวหนึ่งแตกสลายลงอย่างเงียบงัน

ความทรงจำที่อยากฝังลืมกำลังจู่โจมเขาอย่างไร้ความปรานี

คนที่หลุดขำออกมาก่อนใครเพื่อนกลับกลายเป็นสือหลาน หยวนเฟยมองเพื่อนสนิทของตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

โอ้ เพื่อนรักของฉัน มโนธรรมในใจนายไม่เจ็บปวดบ้างเลยเหรอ

[ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ! ขอโทษทีนะ!! วันนี้มีเรื่องให้ขำเยอะเกินไปแล้ว! เพิ่งเคยเห็นหนุ่มมาดคูลทำสีหน้ามีชีวิตชีวาขนาดนี้เป็นครั้งแรกเลย!]

[ฉันไม่ไหวแล้ว ขอหยิบมือถือมาเปิดคลิปพิเศษดูไปพร้อมกันสองจอเลย ทุกคนรีบมาดูเรื่องตลกเร็วเข้า!]

[พวกเธอใจร้ายกันเกินไปแล้ว! ขอดูด้วยคนสิ!]

คลิปพิเศษ VLOG ที่ถ่ายโดยเติ้งอวี่ (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ "หนึ่งวันแห่งการตายอย่างอนาถทางสังคมของหยวนเฟย") ได้ปล่อยให้ชมบนหยางซื่อวิดีโอเมื่อเที่ยงวันนี้ กล้องของเติ้งอวี่ได้นำเสนอที่มาที่ไปของเกมและขั้นตอนการลงโทษแบบ 360 องศาไร้มุมอับให้ทุกคนได้ชมกันอย่างจุใจ ฝ่ายทำซับไตเติลยังตัดต่ออย่างประณีต ใส่ลูกเล่นตัวอักษรหลากสีสันพร้อมสติกเกอร์อิโมจิสุดน่ารักและสื่ออารมณ์ ดึงดูดความสนใจจากผู้ชมจำนวนมาก ส่งผลให้หยวนเฟยคว้าแฮชแท็กติดเทรนด์ #หนึ่งวันแห่งการตายอย่างอนาถทางสังคมของหยวนเฟย ไปครองอย่างงดงาม

นั่นเป็นเรื่องหลังจากนั้นอย่างแน่นอน ส่วนหยวนเฟยในตอนนี้กำลังนั่งยองๆ ปลูกเห็ดอยู่ตรงมุมห้อง หากฝ่ายตัดต่อใส่เอฟเฟกต์ตรงฉากนี้ เกรงว่าหน้าจอคงต้องถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง สีขาวดำกับภาพสีตัดกันอย่างเด่นชัด การแตกสลายกับการหัวเราะร่าปะทะกันอย่างดุเดือด

ความทุกข์สุขของมนุษย์เราไม่ได้เชื่อมโยงถึงกันจริงๆ

ขณะที่ทางด้านซ่งเจ๋อหมิงนั้นเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ด้วยความช่วยเหลือจากทีมงานที่ถูกซื้อตัว เขาจึงได้เพลงออริจินัลที่บริษัทซื้อให้เรียบร้อยแล้ว ทั้งบริษัทยังสืบรู้มาอีกด้วยว่าทางฮวาไฉ่ซื้อเพลงอะไรให้ไป๋สวี่หนาน

แม้จะแอบเสียดายอยู่บ้างที่ไม่ได้อยู่ทีมเดียวกับไป๋สวี่หนาน แต่เพลงของเขาในครั้งนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าของไป๋สวี่หนานเลยสักนิด

ซ่งเจ๋อหมิงปักใจเชื่อว่าทีมนั้นมีตัวช่วยระดับเทพอย่างไป๋สวี่หนานแล้ว เฮ่อยวี่เฉินคงไม่เหนื่อยแรงไปแต่งเพลงเองหรอก

ประกอบกับการดำเนินงานของบริษัท ข่าวประชาสัมพันธ์ต่างๆ เกี่ยวกับการแสดงรอบสามก็ได้ปล่อยออกไปสร้างกระแสล่วงหน้าแล้ว

โอกาสชนะในครั้งนี้มีสูงมาก!