ตอนที่ 71 งานแฟนมีตติ้ง (2)

"แน่นอนว่าต้องยิ่งนั่งหน้าสุดยิ่งดีสิ! รีบไปเร็ว!"

ทั้งสองคนเป็นกลุ่มแรกที่เข้ามาในงาน จึงต้องรีบคว้าทำเลทองก่อนที่คลื่นมหาชนจะตามเข้ามา

ลู่หรานหรานดึงมือเล่อยี วิ่งตรงดิ่งไปยังที่นั่งแถวหน้าสุดตรงกลางทันที

"ขอให้ทุกคนระมัดระวังความปลอดภัย อย่าวิ่งในฮอลล์จัดงานนะคะ เดี๋ยวจะเกิดอุบัติเหตุได้ค่ะ"

ฉือเปียนอวี๋เห็นผู้ชมที่เข้ามาตื่นเต้นกันเกินไป จึงส่งเสียงเอ่ยปราม

ฉือเปียนอวี๋ ผู้รับหน้าที่พิธีกรงานแฟนมีตติ้งในวันนี้ เธอเป็นพิธีกรหลักของ "สนทนาดาวจันทร์" รายการยอดนิยมในเครือหยางซื่อวิดีโอ

ชื่อของเธอมีเอกลักษณ์มาก 'ฉือเปียนอวี๋' ที่พ้องเสียงกับ 'ปลาข้างสระ' ทำให้เธอมีจุดเด่นน่าจดจำท่ามกลางวงการบันเทิงที่เต็มไปด้วยสาวงาม

แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เธอในวัยเพิ่งครบสามสิบปีสามารถยืนหยัดอย่างมั่นคงในวงการบันเทิงได้ไม่ใช่แค่ชื่อที่แปลกหู แต่เป็นเพราะทักษะการดำเนินรายการระดับแถวหน้ากับความฉลาดทางอารมณ์ที่สูงลิ่ว ด้วยวัยเพียงเท่านี้ เธอก็สามารถก้าวขึ้นมาเป็นเสาหลักบนแพลตฟอร์มอย่างหยางซื่อวิดีโอ และนั่งเก้าอี้พิธีกรหลักของรายการ "สนทนาดาวจันทร์" ได้อย่างเหนียวแน่น

ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับดาราดังเบอร์ใหญ่ หรือรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันหน้างาน เธอก็อาศัยความเป็นมืออาชีพที่สั่งสมมาอย่างแน่นหนา ไหวพริบปฏิภาณที่ยืดหยุ่น ตลอดจนสไตล์การจัดรายการที่เข้าถึงง่าย ดำเนินรายการไปได้อย่างราบรื่นและเป็นระเบียบเรียบร้อย

ในบรรดาพิธีกรรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ มีไม่กี่คนหรอกที่ทำได้ถึงระดับนี้

สำหรับงานแฟนมีตติ้งในครั้งนี้ หลินถงก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจไปไม่น้อยเลยจริง ๆ

พอได้ยินเสียงเตือน ทุกคนถึงค่อย "ชะลอ" ฝีเท้าลง

เล่อยีกับลู่หรานหรานเปิดถุงใบเล็กบนที่นั่งดู พบว่าด้านในมีนมหนึ่งขวดที่พิมพ์ลายคอลแลปส์ระหว่างเจินรู่กับ "ดาวรุ่งแห่งคีรีดารา"

ช่างยัดโฆษณาได้สุดจริง ๆ แต่ขวดของเธอมีรูปหน้าพี่เฉินแปะอยู่ด้วยนี่สิ! ดื่มหมดแล้วต้องเก็บสะสมไว้เลย!

ถัดมาเป็นสโลแกนผ้าเชียร์รวมเด็กฝึกสิบสี่คนที่ม้วนและผูกโบไว้อย่างประณีต รวมทั้งการ์ดสุ่มรูปเด็กฝึกอีกสามใบ และกระเป๋าพีวีซีทรงสี่เหลี่ยมใบเล็กสกรีนโลโก้ใหญ่ของ "ดาวรุ่งแห่งคีรีดารา" สำหรับใส่การ์ด

ว้าว! ใส่ใจจริง ๆ เป็นของกุ๊กกิ๊กที่สาว ๆ ทุกคนต้องชอบแน่ ๆ!

แถมของพวกนี้ยังเป็นของขวัญพิเศษที่ไม่ได้รวมอยู่ในเซ็ตของขวัญงานมีตติ้งอีกต่างหาก

แน่นอนว่าตอนนี้พวกเธอก็ยังไม่ได้รับเซ็ตของขวัญแฟนคลับหรอก... ของพวกนี้ปกติมักจะเปิดพรีออเดอร์ก่อน แล้วต้องรออีกสิบวันครึ่งเดือนถึงจะทยอยจัดส่ง...

แต่ของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ในวันนี้ก็ถูกใจมากเหมือนกัน!

เล่อยีกับลู่หรานหรานแลกกันดูว่าการ์ดในมือของแต่ละคนเป็นใครบ้าง

"ของฉันมีพี่เฉินด้วย มีพี่เฉิน! อ๊าย แล้วก็มีสือหลานกับไมโล! มีแต่คนที่ฉันชอบทั้งนั้นเลย!!!"

"อ้าว... ของฉันมีซ่งเจ๋อหมิงใบหนึ่งแฮะ"

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวรอดูว่ามีแฟนคลับของเขาไหม แล้วค่อยขอแลก! ฮิ ๆ!"

"คงต้องแบบนั้นแหละ อ้อจริงสิ เดี๋ยวคงมีช่วงแจกลายเซ็น ถ้ามีละก็เธออย่าลืมหยิบการ์ดออกมาให้พวกพี่เฉินเซ็นล่ะ!"

ลู่หรานหรานเชี่ยวชาญเส้นทางนี้ดี เธอถึงกับเตรียมสมุดขอลายเซ็นเล่มหนึ่งมาโดยเฉพาะเพื่อการนี้

"อื้อ ๆ ก่อนมาเธอบอกฉันแล้ว ฉันก็เตรียมสมุดมาเล่มหนึ่งเหมือนกัน"

เหล่าแฟนคลับทยอยนั่งประจำที่ ประตูฮอลล์จัดงานปิดลง

ฉือเปียนอวี๋บนเวทียกไมโครโฟนขึ้น กล่าวทักทายทุกคนก่อนเป็นอันดับแรก เธอเอ่ยเพียงไม่กี่ประโยคก็ช่วยปรับบรรยากาศในฮอลล์ให้คึกคักขึ้น จากนั้นจึงเริ่มชี้แจงกำหนดการของงานแฟนมีตติ้งในวันนี้

โดยรวมแบ่งออกเป็นสี่ช่วง ได้แก่ การแสดง เล่นเกมร่วมกับแฟนคลับ ช่วงตอบคำถาม และการแจกลายเซ็น

เมื่อแฟนคลับด้านล่างเวทีมั่นใจว่ามีช่วงแจกลายเซ็นจริง ๆ ก็พากันส่งเสียงเฮลั่นทันที

ฉือเปียนอวี๋ไม่ได้ผลีผลามขัดอารมณ์ตื่นเต้นดีใจของทุกคน เธอเว้นจังหวะหยุดไปสองสามวินาทีอย่างแยบคาย ราวกับเปิดพื้นที่กันชนเล็ก ๆ ให้บรรยากาศอันเร่าร้อนนี้ได้คลายตัวลงเล็กน้อย ทว่าไม่ถึงกับเย็นชืดไป

ในช่วงเวลาสองสามวินาทีที่ผ่อนคลายนี้ เธอประดับรอยยิ้มบนใบหน้า ทอดสายตาอันอ่อนโยนทว่ามั่นคงกวาดมองใบหน้าที่เต็มเปี่ยมด้วยความคาดหวังด้านล่างเวที ราวกับกำลังสื่อสารแบบไร้เสียงกับผู้ชมทุกคนเพื่อบอกว่า ความสนุกสุดประทับใจกำลังจะเริ่มขึ้น และทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่นตามลำดับ

"เชื่อว่าตอนนี้ทุกคนคงแทบทนรอไม่ไหวที่จะได้พบกับเหล่าเด็กฝึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังและชีวิตชีวาวัยรุ่นของเราแล้วใช่ไหมคะ!" น้ำเสียงของฉือเปียนอวี๋แฝงความตื่นเต้นและคาดหวังไว้อย่างเต็มเปี่ยม เธอขึ้นเสียงสูงขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ "ต่อไป ขอเชิญเหล่าเด็กฝึกของเราปรากฏตัวอย่างเฉิดฉาย นำการแสดงเปิดเวทีสุดประทับใจมามอบให้ทุกคน เพลงธีมของ 'ดาวรุ่งแห่งคีรีดารา' อย่างเพลง 'EIEI' ขอให้พวกเราตามทำนองที่คุ้นเคยนี้ไปด้วยกัน เพื่อสัมผัสเลือดร้อนและความเร่าร้อนของพวกเขา ขอเสียงปรบมือต้อนรับค่ะ!"

สิ้นเสียงพูด เสียงปรบมือจากผู้ชมหกร้อยคนด้านล่างเวทีก็ดังกึกก้องขึ้นราวกับเสียงฟ้าร้องในทันที สุ้มเสียงนั้นทรงพลังราวกับที่นี่ไม่ใช่ฮอลล์ความจุเพียงหกร้อยคน แต่กำลังจัดคอนเสิร์ตใหญ่ระดับพันคนอยู่ก็ไม่ปาน

"แปะๆๆ..." เสียงปรบมือที่พร้อมเพรียงสอดประสานเข้าด้วยกัน ก่อตัวเป็นเกลียวคลื่นเสียงอันทรงพลังที่สะท้อนก้องไปมาทั่วทั้งฮอลล์

หลังเวที

เด็กฝึกที่กำลังจะขึ้นเวทีได้ยินเสียงปรบมือดั่งคลื่นซัดกระหน่ำ ต่างหันมองหน้ากัน ในแววตามีทั้งความประหม่าและความตื่นเต้น

"ไม่ใช่ว่ามีแค่หกร้อยคนเหรอ เสียงปรบมือทำไมกระหึ่มขนาดนี้ กดดันชะมัด ผมยังไม่เคยแสดงให้แฟนคลับดูในระยะใกล้ขนาดนี้มาก่อนเลย" เจียงเสี่ยวเหย่อดกระซิบไม่ได้

เวทีของงานแฟนมีตติ้งอยู่ใกล้ผู้ชมมาก แถมยังสร้างเวทีไว้ค่อนข้างเตี้ย

"ไม่ต้องลน เพลงธีมก็เต้นมาตั้งหลายรอบแล้ว กลัวอะไร" เฮ่อยวี่เฉินเอ่ยปลอบอย่างตรงไปตรงมาซึ่งหาได้ยาก

แสงไฟบนเวทีมืดลง เด็กฝึกถือโอกาสเดินขึ้นเวที เฮ่อยวี่เฉินยังคงยืนในตำแหน่งเซ็นเตอร์ โดยทั้งสิบสี่คนจัดแถวตามอันดับเป็นรูปทรงพีระมิด

สปอตไลต์หลากสีสันสาดส่องตัดสลับไปมาทั่วทั้งฮอลล์ ทั้งสิบสี่คนสวมชุดการแสดงของเพลง "EIEI" ในแบบเดียวกัน พอดนตรีท่อนอินโทรเริ่มบรรเลงขึ้นช้า ๆ ทุกคนก็เข้าสู่โหมดการแสดงในพริบตา

ท่าทางของพวกเขาพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียว ทุกย่างก้าวเปี่ยมด้วยพลังและชีวิตชีวา ใบหน้าฉายรอยยิ้มเปี่ยมความมั่นใจ

ระยะที่ใกล้ขนาดนี้ทำให้พวกเขามองเห็นใบหน้าของแฟนคลับแต่ละคนได้อย่างชัดเจน ทว่าน่าแปลกที่ความประหม่าก่อนขึ้นเวทีกลับสลายหายไปจนหมดสิ้นในเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับหรือตัวพวกเขาเอง ต่างก็คล้ายจะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเหมือนตอนเวทีแรก

แฟนคลับด้านล่างเวทีดำดิ่งไปกับการแสดงนี้อย่างสมบูรณ์ โยกย้ายร่างกายไปตามจังหวะดนตรี แท่งไฟในมือโบกสะบัดอย่างเป็นจังหวะ ปากก็ยังคงตะโกนร้องเรียกชื่อของเหล่าเด็กฝึกไม่หยุด

เมื่อบทเพลงจบลง เหล่าเด็กฝึกก็โพสท่าจบสุดเท่บนเวที

แฟนคลับระเบิดเสียงปรบมือและเสียงเชียร์ที่ดังกึกก้องยิ่งกว่าเดิม

"ฝ่าลมทะยานไป เคียงข้างเฉินชั่วชีวา!"

"ฝ่าลมทะยานไป เคียงข้างเฉินชั่วชีวา!"

"เอาอีกรอบ!"

"ท่วงทำนองสือสะท้อนวัยเยาว์ กลิ่นหอมหลานพัดพลิ้วสู่ขอบฟ้า!"

"ก้าวผ่านทุ่งกว้าง ทลายโซ่ตรวนสู่ฟากฟ้า!"

"ยึดมั่นความดี มุ่งสู่แสงสว่าง เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ เปล่งประกายสะเทือนหล้า!"

......

สโลแกนเชียร์สารพัดผุดขึ้นไม่ขาดสาย เสียงกู่ร้องดังระงมสลับไปมารอบทิศทาง ดังก้องไปทั่วทั้งฮอลล์

ฉือเปียนอวี๋เดินกลับขึ้นเวทีอีกครั้ง พูดใส่ไมโครโฟนว่า "ว้าว การแสดงของเด็กฝึกเรายอดเยี่ยมมากจริง ๆ เลยค่ะ ทุกคนว่าจริงไหมคะ"

"จริง!" ผู้ชมด้านล่างเวทีขานรับพร้อมเพรียงกัน

"ต่อไป เรายังมีช่วงเวลาสุดพิเศษอีกมากมายรอทุกคนอยู่นะคะ มารอคอยไปด้วยกันดีไหมคะ ต่อไปขอเชิญเด็กฝึกทุกคนทักทายแฟนคลับกันหน่อยค่ะ"

น้ำเสียงของฉือเปียนอวี๋จุดประกายบรรยากาศในงานให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง บรรดาแฟนคลับจึงพากันทยอยนั่งลงประจำที่ เพื่อเตรียมตัวเข้าสู่กำหนดการถัดไปของกิจกรรม