ตอนที่ 77 สงครามน้ำลาย

[พี่คนนี้จู่ๆ ก็เป็นบ้าอะไรขึ้นมา...]

[น้าของแฟนนั่งโต๊ะเดียวกับหลานสาวของเพื่อนลุงสองข้างบ้านพี่สาวลูกพี่ลูกน้องฉันเป็นทีมงานรายการ ได้ยินมาว่าซ่งเจ๋อหมิงโมโหหนักมาก เพราะในงานแฟนมีตติ้งแฟนคลับตัวเองมาน้อยกว่าพี่เฉิน แถมตอนหลังยังไม่ติดอันดับฮอตเสิร์ชด้วย]

[เมนต์บนเชื่อถือได้ปะเนี่ย]

[ว่าแต่ถ้าเป็นเรื่องจริง หมอนี่ก็ใจแคบเกินไปละ ตัวเองความนิยมไม่พอยังจะไปโทษใครได้อีก]

[อันดับอยู่ที่สามแท้ๆ แต่ความนิยมออฟไลน์ดันสู้ไมโลไม่ได้ด้วยซ้ำ จึ๊ๆๆ ลองคิดดูสิ นี่มันตบหน้ากันชัดๆ จะไม่ให้โมโหได้ไง]

[ไมโล : ความผิดฉันเหรอ?]

[พี่คนนี้ไม่ไหวอะ ทำการใหญ่ไม่ได้หรอก แค่นี้ยังทนไม่ได้ นี่กำลังไลฟ์สดอยู่แท้ๆ ยังหาเรื่องมาหาเรื่องเขาอีก]

เหล่าขาเผือกในคอมเมนต์กระสุนต่างพากันรอดูเรื่องสนุก ไม่มีใครเป็นห่วงว่าเฮ่อยวี่เฉินจะเสียเปรียบเลยสักคน ช่างมั่นใจในตัวเขาอย่างเปี่ยมล้น

แฟนคลับในห้องไลฟ์ของซ่งเจ๋อหมิงบางส่วนเห็นว่าห้องตัวเองไม่มีคนแล้ว จึงพากันแห่มาที่ห้องไลฟ์ของเฮ่อยวี่เฉิน แต่พอเข้ามาก็เจอแต่ "คำพูดสาดโคลน" เหล่านี้เต็มหน้าจอ พวกเธอจะทนไหวได้อย่างไร จึงพากันพิมพ์คอมเมนต์กระสุนตอบโต้กลับทันที

ด่าสู้ไม่ได้งั้นเหรอ? ด่าไม่ชนะก็สแปมข้อความทับสิ! ข้อความเดิมๆ ถูกส่งรัวๆ เป็นสิบรอบร้อยรอบ

การกระทำนี้ยิ่งทำให้ความขัดแย้งเล็กๆ บานปลายกลายเป็นเรื่องใหญ่

ลองคิดดูอย่างมีเหตุผลสิ สมาชิกทีมกำลังซ้อมในห้องกันอยู่ดีๆ แฟนคลับก็คุยเล่นกันในพื้นที่คอมเมนต์กระสุนของตัวเอง อยู่ๆ บ้านเธอก็วิ่งมาหาเรื่อง แถมยังไม่ยอมเลิกรา ทุกคนต่างคุยกันด้วยเหตุผล แต่อีกฝ่ายดันไม่ยอมฟัง ดีละ จะเล่นไม้นี้ใช่ไหม วัดกันที่จำนวนคนกับความเร็วในการปั่นเมนต์เหรอ? งานนี้ใครจะยอมแพ้!

หน้าจอจึงเปิดฉากสงครามครั้งใหญ่ขึ้นทันที ข้อความคอมเมนต์กระสุนหนาทึบจนบดบังเหล่าเด็กฝึกเสียมิดชิด

ผู้ชมสายรักสงบส่วนหนึ่งที่แค่อยากดูคนหล่อ ฟังเพลง และดูรายการวาไรตี้ต่างพากันขมวดคิ้วแน่น

[พวกเรามาดูรายการนะ ไม่ได้มาดูพวกเธอทะเลาะกัน!]

[จะตบกันก็ออกไปตบข้างนอกไป! อย่ามาขัดขวางการดูใบหน้าฟ้าประทานของฉัน!]

ทว่าเสียงอันน้อยนิดเหล่านั้นกลับถูกกลืนหายไปในกระแสคำด่าทออันล้นหลาม

คอมเมนต์กระสุนเลื่อนผ่านหน้าจอไม่หยุดยั้ง ถ้อยคำหลากหลายประดังประเดเข้าหากันอย่างดุเดือดและสับสนวุ่นวาย

ข้อมูลที่ผิดปกติขนาดนี้ ทีมงานรายการย่อมไม่ปล่อยผ่าน ฝ่ายควบคุมรีบตั้งค่าคำต้องห้ามฉุกเฉิน ยืดระยะเวลาเว้นช่วงการส่งคอมเมนต์กระสุน ล้างข้อความบางส่วนออก ทั้งยังแบนผู้ใช้ที่ใช้ถ้อยคำรุนแรงเข้าห้องดำ

หลังดำเนินมาตรการเหล่านี้ไป หน้าจอก็สะอาดขึ้นมาราวครึ่งหนึ่ง แต่ถ้อยคำที่เปี่ยมไปด้วยการโจมตีและเจตนาร้ายยังคงสะบัดพัดผ่านหน้าจอราวกับใบมีดคมกริบ ห้องไลฟ์สดที่เคยมีบรรยากาศดีมาตลอดพลันกลายเป็นแดนกลียุค

ถึงขั้นที่แฟนคลับบางส่วนไม่พอใจกับข้อจำกัดของคอมเมนต์กระสุน จึงย้ายสมรภูมิไปเปิดศึกต่อบนเวยปั๋ว

ทางด้านนี้ หลินถงนำทีมงานหลายคนรีบรุดมาด้วยตัวเอง

หลินถงมีสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วขมวดมุ่นจนเกิดรอยลึกเป็นร่อง รายการดำเนินอยู่ดีๆ กลับต้องมีเรื่องปวดหัว ประเด็นร้อนที่จำเป็นน่ะมีได้ แต่ต้องไม่ใช่สงครามน้ำลายที่เน่าเฟะแบบนี้

เขารู้ดีว่าเรื่องบาดหมางแบบนี้จะบั่นทอนความรู้สึกดีๆ ของผู้ชมที่มีต่อรายการไปมากแค่ไหน ผู้ชมบางกลุ่มที่ไม่ได้ตามติ่งแต่เฝ้ารอชมการแสดงดีๆ อาจจะเกิดความรังเกียจในตัวเด็กฝึกเพราะการทะเลาะเบาะแว้งอันน่ารำคาญใจเหล่านี้ จนพานเกลียดรายการและตัดสินใจเลิกดูไปในที่สุด

ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องดีต่อทั้งเด็กฝึกที่เข้าร่วมรายการและตัวรายการเองเลยสักนิด

"เกิดอะไรขึ้น" หลินถงประมวลผลมาตรการรับมือในหัวอย่างรวดเร็ว อย่างแรกคือต้องปลอบอารมณ์ของเด็กฝึกทั้งสองฝ่ายให้สงบลงก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้ความขัดแย้งบานปลายไปมากกว่านี้

แต่พอมองดูแล้ว สีหน้าของเฮ่อยวี่เฉินกลับเรียบเฉย ผิดกับซ่งเจ๋อหมิงที่เป็นฝ่ายมาหาเรื่องซึ่งกลับมีสีหน้าขุ่นเคืองไม่พอใจ

"ไม่มีอะไรครับ อุปกรณ์ของพวกเรามีปัญหานิดหน่อย ซ่งเจ๋อหมิงเลยเดินมาเตือน"

"อะ..."

เฮ่อยวี่เฉินยกฝ่ามือขึ้นปิดหน้าไป๋สวี่หนานที่กำลังจะกระโดดขึ้นมา เหมือนกับตอนที่อีกฝ่ายเอาฝ่ามือปิดหน้าตัวเองตอนแบ่งกลุ่มการแสดงรอบสามไม่มีผิด เขาปิดไว้แน่นสนิทจนเสียงของไป๋สวี่หนานถูกกลืนกลับลงคอไปในพริบตา

เฮ่อยวี่เฉินเห็นสีหน้าของหลินถงก็ตระหนักได้ทันทีว่าสถานการณ์อาจมีบางอย่างไม่ถูกต้อง สมองของเขาคิดประมวลผลเพียงรอบเดียวก็เข้าใจทะลุปรุโปร่ง

ตอนนี้ยังคงไลฟ์สดอยู่ เรื่องมีปากเสียงกันธรรมดา ไม่ควรปล่อยให้บานปลายกลายเป็นเรื่องร้ายแรงใหญ่โต

รอยย่นตรงหัวคิ้วของหลินถงคลายออก ร่องรอยจางลงไปมาก เขาเหลือบมองเฮ่อยวี่เฉินด้วยสายตาชื่นชมเต็มเปี่ยม เจ้าหนุ่มนี่รู้ความดีแท้

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง มีปัญหาอะไรให้ประสานงานกับทีมงานนะ เสี่ยวเฉิน นายไปช่วยพวกเขาดูหน่อยสิ"

ทางนี้เขาดึงตัวซ่งเจ๋อหมิงออกมา พลางส่งสัญญาณให้เฮ่อยวี่เฉินตามออกมาด้วย

"อุปกรณ์ปรับจูนเรียบร้อยแล้ว พวกนายซ้อมต่อเถอะ แล้วก็นาย หุบปากให้สนิท อยู่นิ่งๆ เงียบๆ รอฉันกลับมา"

สามนิ้วบีบริมฝีปากบนล่างของไป๋สวี่หนานแล้วโยกไปมา

"ปะ...ปล่อยนะ!" ไป๋สวี่หนานถลึงตาใส่เขาอย่างที่เจ้าตัวคิดว่า "ดุร้ายสุดๆ" แต่ก็ยอมอยู่อย่างสงบเสงี่ยมไม่พูดไม่จา ได้แต่กอดอกถอยไปยืนข้างๆ

เมื่อเหล่า "ตัวละครหลัก" ออกไปกันหมด กองกำลังหลักในการด่าทอก็ย้ายสมรภูมิไปยังเวยปั๋ว ห้องไลฟ์สดพลันเงียบสงบลงในทันที ผู้ชมที่ยังเหลืออยู่ต่างพูดคุยถึงเรื่องเมื่อครู่อย่างระมัดระวังถ้อยคำ แฟนคลับส่วนใหญ่ที่เรียกสติกลับมาได้ก็เริ่มปลอบประโลมทุกคนว่าอย่าไปใส่ใจเรื่องเมื่อกี้ แล้วตั้งใจดูไลฟ์สดต่อไปอย่างสบายใจ

"พูดมาสิ?"

หลินถงทิ้งก้นนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานเต็มแรง ล้อเก้าอี้ไถลไปข้างหลังไกลโขเพราะแรงเฉื่อย หลินถงจิ๊ปากเบาๆ ก่อนจะสลับขาสองข้างไถตัวกลับมาหน้าโต๊ะ

"ซ่ง..."

"กลุ่มของเฮ่อยวี่เฉินเสียงดังเกินไป รบกวนการซ้อมของกลุ่มเรา ผมขอเสนอให้ย้ายห้องซ้อมของพวกเขาไปอยู่ไกลกว่านี้ครับ!"

หลังจากถูกขัดจังหวะ เขาก็เพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น แววตาแฝงความเย็นชาและเฉียบขาด ราวกับหมาป่าเดียวดายที่กำลังมองดูตัวตลกเต้นแร้งเต้นกา พลางจับจ้องซ่งเจ๋อหมิงเงียบๆ

"นายบอกว่า...กลุ่มของเฮ่อยวี่เฉินเสียงดัง? แถมยังจะให้พวกเขาย้ายห้องซ้อมอีกเหรอ?" หลินถงทวนคำพูดของซ่งเจ๋อหมิง

"ใช่ครับ" ซ่งเจ๋อหมิงเชิดคอแข็ง เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องเดินหน้าชนลูกเดียว!

พอหลินถงได้ยิน โทสะก็แล่นพล่านขึ้นมาทันที มีปัญหาทางจิตหรือไงวะไอ้หนุ่มนี่!

นับตั้งแต่เช่าอาคารศูนย์สร้างสรรค์ ทีมงานรายการก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างหนักเพื่อจัดเตรียมสถานที่ เดิมทีประสิทธิภาพการเก็บเสียงของอาคารศูนย์สร้างสรรค์ก็ดีอยู่แล้ว พอพวกเขาเข้ามาก็ติดตั้งแผงกั้นเสียงเพิ่มไปอีกชั้น ค่าใช้จ่ายไม่ใช่น้อยๆ นี่เขาไม่ได้กำลังกังขาในเรื่องเงินทุนและความสามารถในการทำงานของทีมงานรายการอยู่หรือไง?

อีกอย่างตอนที่เฮ่อยวี่เฉินยื่นขอเครื่องดนตรี ก็ทำเรื่องเบิกอุปกรณ์เก็บเสียงมาด้วยพร้อมกัน เรื่องนี้เขาจะไม่รู้เชียวหรือ?

นี่มันหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ แถมยังก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ให้อีก!

เซียวหัวเซิงประสาทกลับหรือเปล่า ถึงได้พ่วงสายตาในการเลือกคนห่วยแตกขนาดนี้ หลินถงโมโหจนแทบอยากจะหยิบโทรศัพท์โทรไปสวดเซียวหัวเซิงยับสักยกเสียเดี๋ยวนี้

"ผู้กำกับหลินครับ ตอนที่ผมยื่นขอเครื่องดนตรีก็ได้ยื่นขออุปกรณ์เก็บเสียงไปด้วยพร้อมกัน เรื่องพวกนี้มีบันทึกไว้ทั้งหมด ส่วนเรื่องระดับเสียงที่ซ่งเจ๋อหมิงพูดถึง ก็สามารถส่งทีมงานไปตรวจวัดได้ ถูกผิดจริงเท็จ วัดดูก็รู้ทันทีครับ"

เฮ่อยวี่เฉินไม่เกรงกลัวที่จะเผชิญหน้ากับซ่งเจ๋อหมิง เขาไม่รู้เลยว่าในโลกอินเทอร์เน็ตได้ปะทุสงครามดุเดือดขึ้นแล้ว

สายตาของเขายังคงกระจ่างใสและสงบนิ่งอยู่เสมอ ราวกับกำลังบอกอีกฝ่ายอย่างเงียบเชียบว่า เขาไม่มีทางล่าถอยเพราะการหาเรื่องอย่างไร้เหตุผลพรรค์นี้เด็ดขาด

หลินถงไม่พูดอะไร นี่เป็นวิธีที่รวดเร็วที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ปัญหาก็คือเรื่องสำคัญที่สุดในตอนนี้คือสงครามด่าทอบนโลกออนไลน์ต่างหากล่ะ!

"พวกนายดูเอาเองเถอะ"

หลินถงเปิดเวยปั๋ว โพสต์แบบเรียลไทม์มากมายพรั่งพรูออกมาในซูเปอร์ท็อปปิก "ดาวรุ่งแห่งคีรีดารา" ผู้คนต่างพากันเหมือนถังดินปืนที่ถูกจุดชนวน ระบายความโกรธแค้นและความไม่พอใจลงบนเวยปั๋วอย่างบ้าคลั่ง ข้อมูลเท็จและความเห็นมุ่งร้ายสารพัดเริ่มแพร่กระจายราวกับไวรัส วุ่นวายจนถึงตอนนี้ หลายคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนแรกทะเลาะกันด้วยเรื่องอะไร แต่ก็ยังคงโดดเข้าร่วมศึก ในเมื่อแกด่าฉัน ฉันก็ต้องด่าแกกลับแน่นอน!

สถานการณ์เริ่มตึงเครียดและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

กระแสความนิยมพุ่งสูงขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง ดูจากทรงนี้แล้ว ถ้าขืนไม่รีบจัดการคงได้ติดฮอตเสิร์ชอีกแน่ เพียงแต่คราวนี้ไม่ใช่เรื่องดีเด่อะไรเลย!

เขาไม่อยากให้รายการต้องมีมลทินแม้แต่นิดเดียว

สีหน้าของซ่งเจ๋อหมิงเริ่มฉายแววลนลาน เดิมทีเขาก็แค่ทำไปด้วยความวู่วามจนถูกสถานการณ์บีบคั้นให้ถอยไม่ได้ ภายหลังก็เริ่มรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง และหลังจากนั้นก็เลยตามเลยแบบทำอะไรไม่ได้ก็ช่างหัวมัน แต่พอเห็นเนื้อหาในซูเปอร์ท็อปปิกตอนนี้ก็รู้สึกไม่เข้าทีขึ้นมาทันที เรื่องราวมันบานปลายใหญ่โตเกินไปแล้ว ซึ่งส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของเขาแน่ ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายบุกไปหาเรื่องเองแต่แรก บริษัทก็เคยกำชับนักหนาว่าให้ทำตัวเงียบๆ เจียมตัวไว้ แล้วทำไมเขาถึงได้ใจร้อนคุมอารมณ์ไม่อยู่กันนะ!