ตอนที่ 62 อาศัยฝีมือแท้จริง ก็เป็นผู้ชนะได้

จะหมุนเวียนทีละคนหรือหมุนเวียนทีละคู่ สำหรับคนที่มั่นใจว่าฝีมือตัวเองไม่เลวย่อมทนรอถึงหกรอบกว่าจะได้ขึ้นโต๊ะไม่ไหวอยู่แล้ว จึงพร้อมใจกันเลือกแบบหมุนเวียนทีละคู่

เล่นครบสามตาสลับเปลี่ยนคนหนึ่งชุดขึ้นมาแทน และยังกำหนดว่าตาที่เสมอไม่นับรอบ ด้วยเหตุนี้ คู่หูอ้วนผอมจึงเป็นหนึ่งกลุ่ม คู่หูเฉียงจิ้นจับคู่กันอีกหนึ่ง หลี่เหวินกับเซี่ยงเฉียนนั่งตรงข้ามกัน ดูเหมือนจะแบ่งขั้วแบ่งฝ่ายกันอย่างชัดเจนตามธรรมชาติ

วงเงินแพ้ชนะยังคงกำหนดไว้ที่ 20-40 เจ้ามือซื้อหม่าแบบสองบวกหนึ่ง สองคนที่ว่างรอสลับอยู่รอบนอกไม่อนุญาตให้ลงม้าเสริมเพิ่ม ทุกคนตั้งใจให้เป็นแค่วงเล่นสนุกคลายเครียด หากเพิ่มม้ารอบนอกแล้วทำให้ยอดได้เสียสูงขึ้น ย่อมไม่เข้ากับคุณสมบัติความบันเทิงของเหล่าคนหาเช้ากินค่ำ

หลี่เหวินรู้ดีว่า วงไพ่นกกระจอกของพนักงานระดับล่างในบริษัทจ้งอี้เพิ่งจะเริ่มก่อตัวขึ้น ก่อนหน้านี้เซี่ยงเฉียนกับหลี่เหวินไม่ได้อยู่ที่สำนักงานใหญ่ คนในวงมีน้อยจนแทบรวมตัวกันไม่ติด หลังจากทั้งสองคนกลับมา กลุ่มคนธรรมดากลุ่มนี้ถึงค่อยๆ เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมา

ในช่วงเริ่มต้นทุกคนยังเล่นไพ่กันแบบหลบๆ ซ่อนๆ เวลาที่มีคนเกินมาอยู่ในห้องก็แทบจะห้ามไม่ให้ลงม้ารอบนอกเพื่อเพิ่มยอดได้เสีย แต่เมื่อวงนี้เริ่มมั่นคงขึ้นเรื่อยๆ และแน่นอนว่าหลังจากที่รายได้ของทุกคนเพิ่มขึ้น ข้อจำกัดนี้ก็จะค่อยๆ หมดไปเอง

หลังจากตั้งกติกาก็ทอยลูกเต๋าเริ่มเกมทันที วันนี้หลี่เหวินเป็นแขกคนสำคัญ ก่อนจะนั่งลงจึงถูกจับกดให้นั่งตำแหน่งหลักทางทิศตะวันออก ตาแรกเปิดฉากจึงเป็นเขาที่เป็นเจ้ามือ

ไพ่ถูกจั่วขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หลี่เหวินจัดเรียงไพ่สิบสี่ใบให้เข้าที่ก่อนจะหงายขึ้นมาดู ชำเลืองมองรูปแบบไพ่แวบหนึ่งก็หยิบไพ่ทิศลมใต้ใบเดียวที่มีอยู่ทิ้งออกไป "เป็นเจ้ามือต้องทิ้งทิศใต้ก่อน ทิศใต้ออกไปเรื่องยากก็กลายเป็นง่าย..."

หลี่เหวินนั่งทางทิศตะวันออกหันหลังชนฝา หลี่จิ้นเอียงตัวมาดูไพ่ของหลี่เหวิน พอเห็นเข้าก็แอบเอาศอกสะกิดหลี่เหวินเบาๆ สื่อความหมายชัดเจนว่า ตาแรกเปิดมาไพ่ดีขนาดนี้ ตานี้มีลุ้นแน่!

หลี่เหวินทำสีหน้าขึงขัง สองมือจัดเรียงลำดับไพ่ ไม่นานไพ่ตรงหน้าก็เป็นรูปเป็นร่าง เป็นไพ่หมื่นชิงอีเซ่อที่เหลือไพ่แปลกแยกอยู่แค่สามใบเท่านั้น โอกาสที่จะพัฒนาไปทางนี้มีสูงมากทีเดียว

เขาแอบเหลือบมองหน้าต่าง "ปฏิทินฤกษ์ยามชีวิต" ในสายตาอย่างเงียบๆ จากเดิมที่เคยมี "สองควรสองเลี่ยง" ตอนนี้เหลือเพียง

ควร: ขับขี่ (+1)

เลี่ยง: กู้ยืม (+1), ย้ายงาน (+1)

ฤกษ์สัปดาห์นี้: 1 ควร / 2 เลี่ยง

ไม่มี "โชคการเงิน" และไม่มี "การพนันเสี่ยงโชค" หลี่เหวินมองดูดวงมือในตาแรกพลางคิดในใจว่า ไม่ต้องมีบัฟเสริมช่วย ข้าพเจ้าก็มีฝีมือของตัวเอง วันนี้จะขอพิสูจน์ฝีมือระดับ "เทพโต๊ะไพ่รุ่นใหญ่ประจำชุมชน" ที่สะสมประสบการณ์เล่นไพ่มากว่าสามสิบปีดูสักหน่อย!

"เอ๊ะ... เหมือนจะมีคำว่า 'เรียนรู้ (+2)' อีกอันไม่ใช่เหรอ สัปดาห์นี้เราไปเรียนรู้อะไรตอนไหนกันนะ" ขณะที่กำลังจั่วไพ่และทิ้งไพ่ หลี่เหวินก็คิดอย่างสงสัยขึ้นมา "คงไม่ใช่ว่าได้ผลตอนทำความเข้าใจธุรกิจบริษัทกับข้อมูลลูกค้านะ หรือว่าช่วยตอนดูกระดานทบทวนกราฟแท่งเทียน ค้นหาภาพความทรงจำเกี่ยวกับแนวโน้มราคาที่ขึ้นลงอย่างรุนแรงกันแน่"

เขาลูบคางครุ่นคิดอย่างละเอียดแล้วค่อยๆ พยักหน้า "มีความเป็นไปได้จริงๆ มิน่าล่ะตอนที่ตนเองกวาดตามองความเคลื่อนไหวของสัญญากลุ่มสินค้าโภคภัณฑ์ฟิวเจอร์สหลัก พอดูแนวกราฟรายสัปดาห์กับรายเดือน ความทรงจำที่เคยทำการบ้านวาดกราฟไว้ในชาติก่อนถึงค่อยๆ ผุดขึ้นมา ตอนนั้นยังนึกชื่นชมว่าสมองวัยหนุ่มนี่มันแล่นดีจริงๆ พอลองคิดย้อนกลับไป คงเป็นเพราะมีบัฟ 'เรียนรู้' นี้ช่วยส่งเสริมอยู่แน่ๆ"

"รอก่อน เผิงหน่อย ส่งแปดหมื่นให้เซี่ยงเฉียน อย่าบอกนะว่าไม่เอา" แม้ความคิดของหลี่เหวินจะวอกแวกแต่ก็ไม่กระทบต่อการเล่นไพ่ เขาแยกไพ่ห้าหมื่นสามใบออกมาเผิงไปสองใบ แล้วทิ้งไพ่แปดหมื่นที่เป็นไพ่ส่วนเกินออกไปหนึ่งใบ ไพ่ชิงอีเซ่อรอหูที่หนึ่งหมื่นกับสี่หมื่นก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์

หลี่จิ้นที่อยู่ด้านหลังสะกดความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ เอาศอกสะกิดเอวหลี่เหวินอีกครั้ง เจิงเหมี่ยวที่อยู่ข้างๆ สังเกตเห็นท่าทางเข้าพอดี จึงรีบเอ่ยปากเตือนทันที "ระวังๆ บอสเหวินมีพิรุธแล้ว แยกคู่แปดหมื่นทิ้งออกมาแบบนี้ ส่งสัญญาณอันตรายอย่างแรงเลยนะ"

หลี่เหวินคว่ำไพ่ลง กำหมัดแล้วทุบขาของนักพรตผอมไปหนึ่งที "พี่สุ่ย แกตายแน่ กล้ามาเปิดเผยไต๋ฉัน เดี๋ยวคอยดูอย่าทิ้งออกมาก็แล้วกัน ไม่งั้นจะคอยจ้องกินหูจากแกคนเดียวเลย"

เจิงเหมี่ยวแกล้งร้องโอ๊ยขึ้นมาอย่างเสแสร้ง แล้วรีบยกมือขอความเมตตาทันที "ผิดไปแล้วๆ บอสเหวินไว้ชีวิตด้วยเถอะครับ"

ปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่พอหมอนี่จั่วไพ่เสร็จก็พลิกมือทิ้งสามหมื่นออกมาแหย่ทันที "ให้แกหู ให้แกหูไปเลย นี่ฉันเปิดหน้าติดสินบนโต้งๆ เลยนะ บอสเหวินแค่ซื้อหม่าไม่ถูกม้าตัวเองก็พอแล้ว"

"เผิง เจ็ดติ้ว ในมือบอสเหวินยังมีแปดหมื่นอยู่ ฉันสู้แกไม่ไหวหรอก ขอยอมแพ้เปลี่ยนแผนดีกว่า" เซี่ยงเฉียนไม่ได้เผิงแปดหมื่นของหลี่เหวิน แต่กลับเผิงสามหมื่นของเจิงเหมี่ยวที่เป็นขาบนตรงๆ ที่บอกว่ายอมแพ้นั้น ที่แท้ก็แค่ปล่อยควันพรางตาเท่านั้นเอง

เจ้าอ้วนที่นั่งทางทิศเหนือนิ่งที่สุด ในปากคาบบุหรี่ตัวหนึ่งไว้แต่ไม่ยอมจุด มือจั่วไพ่อืดอาดยืดยาด จากนั้นก็ดีดทิศใต้ออกมาจากมือกำแพงไพ่ "ความอดทนอดกลั้นคือไม้ตายก้นหีบของฉัน ยอมทิ้งหูแล้ว พวกแกตามสบายเลย"

ตอนนี้หลิวเหวยเฉียงที่ยืนอยู่ข้างหลังเซี่ยงเฉียนกับเจ้าอ้วนกำลังกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิดไม่ได้ดั่งใจ หลี่เหวินเห็นเขายกมือขึ้นทำท่าอยากจะเขกหัวเจ้าอ้วนก็รู้สึกขำอยู่บ้าง

นิสัยการเล่นไพ่ของคนพวกนี้หลี่เหวินรู้แจ้งเห็นจริงหมดแล้ว หากนับจากคนทั้งหกในห้องนี้ ถ้าจะจัดอันดับตามฝีมือที่แท้จริง เจ้าอ้วนย่อมเป็นอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย เซี่ยงเฉียนจัดอยู่อันดับสอง ส่วนคนอื่นต่างก็มีจุดอ่อนชัดเจน มีทั้งหลี่จิ้นที่เล่นเอาแน่เอานอนไม่ได้ เจิงเหมี่ยวสายใจร้อนมุทะลุ ส่วนหลิวเหวยเฉียงฝีมือแย่ที่สุดอย่างแท้จริง หมอนี่อาศัยดวงล้วนๆ ถึงจะหูได้ ปกติไม่ชอบทิ้งหู บนโต๊ะไพ่จึงเล่นดุดันบ้าบิ่นเป็นพิเศษ

แน่นอนว่าท่านเหวินในยามนี้ได้ขัดเกลาเหลี่ยมมุมของมือใหม่ออกไปจนหมดสิ้นแล้ว หากไม่พึ่งบัฟเสริมดวง แค่ใช้ฝีมือล้วนๆ ก็เอาตัวรอดไม่ให้แพ้ยับเยินได้ ส่วนเรื่องจะชนะหรือไม่นั้น พอก้าวขึ้นโต๊ะไพ่แล้ว ย่อมต้องอาศัยโชคช่วยอยู่บ้างเป็นธรรมดา

หลังผ่านการจั่วไพ่ไปอีกสองสามรอบ เจ้าอ้วนขาบนก็กั่งสามทงที่คนผอมทิ้งออกมาตรงๆ จากนั้นก็ประกาศ "โอ้โห ขอบคุณพี่สุ่ยที่สนับสนุน เป้าหมายเดียวในตานี้ของฉันสำเร็จลุล่วงแล้ว พวกแกเล่นต่อเลย ฉันยังมีทิศใต้อีกตัวให้ทิ้งได้"

หลี่เหวินจั่วไพ่ตามติดๆ นิ้วหัวแม่มือซ้ายลูบผ่านใต้ตัวไพ่เบาๆ แผนการในใจพลันเต้นระบำเชียร์อย่างร่าเริงทันที ล้าลา~ ดูสิ นี่แหละคือโชคบนโต๊ะไพ่ ท่านเหวินอย่างฉันคงไม่ขาดแคลนมันแล้วล่ะ!

เจิงเหมี่ยวขาล่างจ้องหลี่เหวินตาเขม็ง สองวินาทีต่อมาเมื่อเห็นมุมปากของเขาเริ่มยกยิ้มขึ้น พี่ผอมก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ราวกับพ่อแม่ตาย "ชิบหายแล้ว ท่านเหวินจั่วชนะเอง"

"ฮ่า~ ฮ่า~ ฮ่า~" หลี่เหวินหัวเราะไปพลางหงายไพ่ออกมาทีละจังหวะ เป็นหนึ่งหมื่นจริงๆ ด้วย เขาล้มกำแพงไพ่ลงแล้วตบหนึ่งหมื่นวางข้างๆ สองหมื่นสามหมื่น "ขอบคุณพี่สุ่ยที่ให้กำลังใจ ขอหูก่อนหนึ่งตาเป็นการคารวะ"

สิ้นเสียงก็เอื้อมมือไปหยิบม้าเจ้ามือสองตัวขึ้นมาหงายดู ถูกเลข 1 กับ 4 หลี่เหวินรายงานผลแพ้ชนะทันที "อื้อหือ ชิงอีเซ่อห้าฟานชุดละสองร้อย ถูกม้าหนึ่งตัวทุกคนจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งชุดเป็นคนละสี่ร้อย โดนกั่งอีกหกสิบ พี่สุ่ยควักมาห้าร้อยยี่สิบเลย รักนะตัวเอง"

เสียง "เชี่ยๆๆ" ดังระงมขึ้นรอบทิศทันที เจิงเหมี่ยวเบ้ปากแล้วหงายไพ่ของตัวเองออกมา "เจ็ดคู่ของฉันรอหูมาสิบตาแล้วแท้ๆ เสียดายชะมัด น่าเสียดายจริงๆ"

ปลอบใจตัวเองไปก็ไร้ประโยชน์ สิ่งที่ต้องจ่ายก็ยังต้องควักจ่ายอยู่ดี แต่ละคนไม่ได้อิดออด รีบควักกระเป๋าเงินออกมาจ่ายเงิน และยังหยิบเงินคนละสองพันออกมาใส่ไว้ในลิ้นชักข้างโต๊ะ จะได้มีตัวเลขยืนยันชัดเจนว่าใครได้ใครเสียเท่าไร

หลี่เหวินเปิดฉากมาก็รับทรัพย์เข้ากระเป๋า 1,260 หยวน ในใจมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ไม่ใช่ว่ากลัวเสียเงิน แต่เป็นการพิสูจน์แล้วว่าดวงไพ่วันนี้ใช้ได้ หลังจากนี้จะได้ไม่ต้องเคร่งเครียดคิดเล็กคิดน้อยเกินไปนัก

จากนั้นตาที่สองก็เริ่มขึ้น ดวงมือยังดีอยู่จริงๆ ได้หุนเซ่อชุดเล็กกินหูกับเซี่ยงเฉียนที่อยู่ขาตรงข้าม ม้าสามตัวถูกหนึ่งตัว รับเข้ากระเป๋าอีก 160 หยวน

มาถึงตาที่สามซึ่งเป็นตารอบสลับตัว หลี่เหวินเริ่มต้นด้วยจังหวะไพ่เผิงเผิงหูชุดเล็ก เล่นมาถึงกลางตาก็รอหูทิศเหนือกับหกหมื่น ขาอื่นอีกสามคนก็ค่อยๆ ทิงไพ่รอหูเช่นกัน แต่จนกระทั่งเหลือกองไพ่เพียงสิบกว่าตับก็ยังไม่มีใครหูได้

เวลานี้คู่หูเฉียงจิ้นที่อยู่วงนอกอดไม่ได้ที่จะเดินวนดูไพ่ของทั้งสี่คน จากนั้นทั้งคู่ก็สบตากันแล้วส่ายหน้าเบาๆ พร้อมกัน หลี่เหวินสังเกตเห็นท่าทางของพวกเขา ก็นึกในใจว่าไพ่ของทุกคนคงชนกันหมดแล้ว ตานี้มีโอกาสสูงมากที่จะเจ๊า

เป็นเช่นนั้นจริงๆ จนกระทั่งจั่วไพ่บนโต๊ะหมดแล้ว ทั้งสี่ขาก็ไม่มีใครหูได้สักคน จึงกวาดไพ่ล้างเริ่มใหม่ คนที่รอสลับตัวสองคนก็ต้องรอต่อไป

เป็นเช่นนี้เรื่อยมา พอตาที่ห้าเล่นไปถึงกลางกระดาน หลี่จิ้นกับหลิวเหวยเฉียงก็พากันคร่ำครวญไม่หยุด "อย่านะเว้ย พวกแกจงใจไม่ให้พวกเราขึ้นโต๊ะชัดๆ ตานี้ยังจะเล่นให้เจ๊าอีกเหรอ พี่เหวินเพิ่มม้าไปเป็นหกตัวแล้วเนี่ย ขอร้องล่ะ ใครก็ได้หูไพ่เล็กทีเถอะ"

ทั้งสี่คนได้ยินดังนั้นต่างก็หัวเราะจนตัวโยก เจิงเหมี่ยวจุดบุหรี่มวนหนึ่งแล้วพูดวางแผนขึ้นมาทันที "เฮะๆๆ~ สะสมม้าเข้าไป ให้บอสเหวินได้ม้าถึงสิบตัวแล้วค่อยลงจากเจ้ามือ ถึงตอนนั้นฉันจัดสือซานเยาเชือดรวดเดียว รวยเปรี้ยงไปเลย"

ทว่าหลี่เหวินไม่ได้ปล่อยให้ตานี้เจ๊าต่อไป เล่นไปจนท้ายสุดก็ปิดฉากการต่อสู้ด้วยแต้มเล็ก จบเกมลง ทำเอาเจิงเหมี่ยวที่ต้องสละเก้าอี้บ่นอุบด้วยความเสียดาย แถมยังต้องจ่าย 160 หยวนไปสี่ส่วนถึงจะได้ลุกออกไป

เห็นได้ชัดว่าตาที่ห้าหลี่เหวินซื้อหม่าหกตัวเข้าเป้าสามตัว ไพ่เล็กส่วนละ 160 หยวน รวมแล้วชนะได้ 480 หยวน พอสลับคนขึ้นโต๊ะ กติกาที่ทุกคนตกลงกันไว้คือเจ้ามือยังไม่ขาดช่วงการซื้อหม่า จึงเพิ่มม้าเป็นเจ็ดตัวต่อไป

จำนวนม้าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่านอกจากตาแรกแล้ว การเพิ่มม้าของหลี่เหวินไม่ได้ทำให้ชนะได้เงินมากนัก เพราะมีแต่ตาที่เจ๊า ชนะแต้มเล็ก และกินหูคนอื่น ไม่เหมือนหนุ่มดุดันที่ซื้อหม่าวงนอกกวาดเรียบทั้งวงในงานเลี้ยงต้อนรับเมื่อวันจันทร์ที่แล้ว

ดังนั้น หลิวเหวยเฉียงกับหลี่จิ้นพอขึ้นโต๊ะก็เริ่มปั้นไพ่ชุดใหญ่ทันที ประกาศกร้าวว่าจะเข้ามาเชือดม้าเจ็ดตัวของหลี่เหวินให้จงได้

ทว่าหลี่เหวินไม่ใช่คนเดิมที่ไร้ฝีมืออีกต่อไปแล้ว ในเมื่อดวงไม่ได้แย่ ขอแค่มีโอกาสหูเขาก็หูทันที ไม่คิดจะไปเสี่ยงกับไพ่ชุดใหญ่ที่มีโอกาสเกิดน้อยมาก อย่างไรเสียก็มีม้าหลายตัวอยู่ในมือ ขอแค่หูได้ก็มีโอกาสขยายกำไรได้มหาศาลแล้ว

ด้วยเหตุนี้ ตาแรกหลังจากเปลี่ยนตัว หลี่เหวินก็จั่วชนะเองด้วยไพ่เล็กอีกรอบ อีกสามขาที่เหลือกลับยิ้มแย้มไม่ติดใจอะไรเลย ม้าเจ็ดตัวเข้าเป้าไปสามตัว พวกเขาจ่ายกันคนละ 160 หยวนก็ไม่ได้รู้สึกว่าเยอะอะไร

ตาที่สอง นอกจากหลี่เหวินแล้ว อีกสามขายังก้มหน้าก้มตาปั้นไพ่ชุดใหญ่ต่อไป หมายมั่นจะฟันกำไรก้อนโตจากหลี่เหวินที่มีม้าแปดตัวให้ได้ในตาเดียว

คู่หูอ้วนผอมวงนอกส่งเสียงเชียร์ส่งเสียงยุอยู่ข้างๆ เร่งเร้าให้ทุกคนยอมให้เกมเจ๊ายังดีกว่าปล่อยให้เจ้ามือลงจากตำแหน่งไปง่ายๆ วงไพ่เพื่อความบันเทิงเล็กๆ นี้ บรรยากาศอันคึกคักนั้นช่างสมกับคำว่าเล่นเพื่อความบันเทิงจริงๆ

หลี่เหวินไม่ลนลานแม้แต่น้อย ตานี้เขาทำไพ่แบบเผิงเผิงหู ในจังหวะที่แต่ละขาต่างก็ปั้นไพ่ชุดใหญ่ เขาจึงเผิงจนเหลือไพ่ในมือเพียงสี่ใบอย่างรวดเร็ว

คราวนี้คนบนโต๊ะเริ่มนั่งไม่ติดแล้ว เผิงเผิงหูคิดแต้มสามเท่า บวกกับม้า 8 ตัวของเจ้ามือ ถ้าจั่วชนะเองแล้วคูณแต้มม้าทบเข้าไปอีก ผลแพ้ชนะคงเป็นเงินไม่น้อยเลยทีเดียว

"ไม่ต้องกลัวๆ ถึงจุดสูงสุดเดี๋ยวก็ร่วง เล่นให้มันเจ๊าไปเลย" หวังอวี่คุนยุยงอยู่ข้างหลัง ดูท่าคงอยากรอให้ตัวเองได้ขึ้นโต๊ะก่อนแล้วค่อยมาเชือดฝูงม้าของหลี่เหวิน

เป็นเช่นนี้ จั่วไพ่อย่างอกสั่นขวัญแขวนไปอีกไม่กี่รอบ คนบนโต๊ะทั้งสามคนไม่มีใครกล้าทิ้งไพ่ให้หลี่เหวินหู ส่งผลให้ไพ่ชุดใหญ่ในมือของตัวเองปั้นต่อไม่ติด เพื่อไม่ให้พลาดทิ้งไพ่ให้คนอื่นหูจนเจ็บตัว แต่ละคนจึงเริ่มระมัดระวัง ฉีกชุดไพ่ทิ้งแล้วรอให้เกมเจ๊าแทน

"เฮะๆๆ ยอมทิ้งไพ่กันไปสองคนแล้ว พี่เฉียงยังจะสู้ตายกับผมอีกเหรอครับ" หลี่เหวินยิ้มร่าพลางเอื้อมมือไปจั่วไพ่กลับมา พอไพ่เข้ามือปุ๊บก็เลิกคิ้วขึ้น ผลักไพ่ล้มลงแล้วเอ่ยเบาๆ "ขอโทษด้วยนะครับ เผิงเผิงหูแต้มเล็ก เพิ่มม้าแล้วเล่นต่อเลยนะ"

"เชี่ย ท่านเหวินคืนนี้กินไวอากร้ามาแน่ๆ มีปัญญาเก่งจริงก็ครองเจ้ามือต่อให้ได้สิ..."

"หมดคำจะพูดเลย ชิงอีเซ่อของฉันกำลังจะจั่วชนะเองอยู่แล้วเชียว..."

"แปดเข้าห้า แม่เจ้า ไม่ไหวแล้วๆ จะปล่อยให้พี่เหวินครองเจ้ามือเพิ่มม้าอีกไม่ได้แล้ว ดวงซื้อหม่าของเขามาแล้ว..."

"ฮ่าๆ อันตรายจริงๆ โดนไปห้าตัว ส่วนละ 720 เหลืออีกตาเดียว พวกนายรีบเตะเขาลงมาเร็วเข้า..."

หลี่เหวินยักไหล่หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ เก็บเงินสด 2,160 หยวนยัดเข้าลิ้นชักอย่างเงียบเชียบ เพราะตาแรกเขาก็หูชนะเลย จึงไม่ได้ควักทุน 2,000 หยวนออกมาวางเหมือนคนอื่น เท่ากับว่าเงินสดทั้งหมดในลิ้นชักล้วนเป็นเงินที่ชนะมา ไม่มากไม่น้อย น่าจะราวๆ ห้าหกพันหยวนได้

"เป็นไงล่ะ~ พี่ชายคนนี้ไม่ต้องพึ่งบัฟ อาศัยฝีมือล้วนๆ ก็เป็นผู้ชนะได้..." หลี่เหวินตัดเสียงจอแจภายนอกออกไป แล้วแกล้งเปิดหน้าต่าง [ปฏิทินฤกษ์ยามชีวิต] ขึ้นมา ก่อนจะทำท่ากวนประสาทใส่มันอย่างไร้สาระ...