ตอนที่ 73 บนเผิงล่างฮะ ทำเอาบอสโหวแทบคลั่ง

"ระวังหน่อยนะ" พอ 9 หมื่นเข้ามือ หูอีเซียวที่ยืนอยู่ข้างหลังมองรูปเกมออกก็รีบกระซิบบอกทันที เขากลัวจริง ๆ ว่าคนบุ่มบ่ามอย่างหลี่เหวินจะสั่งกั่งออกไป หากอีกสามขาจ่อไพ่สือซานเยาอยู่จริง นั่นคือหลุมพรางยักษ์ที่ทำเอาสิ้นเนื้อประดาตัวได้ในพริบตาเดียว!

หลี่เหวินแยกเขี้ยวมองดูไพ่ในมือ: 1 1 2 3 3 4 5 5 5 7 9 9 9 9 ล้วนเป็นหมื่นทั้งหมด 9 หมื่นไม่กล้ากั่งและไม่กล้าทิ้งออกไป ครั้นจะแยก 1 หมื่นก็กลัวคนอื่นจะเผิงไปฮะไพ่เยาจิ่วเผิงเผิงหูหรือเจ็ดคู่ หากจะทำชิงอีเซ่อแล้วยอมทิ้ง 3 หมื่นเพื่อรอฮะ 8 หมื่นตัวเดียวก็พอจะมีลุ้นอยู่บ้าง

เมื่อเห็นหลี่เหวินขมวดคิ้วครุ่นคิด หูอีเซียวก็แทบอยากจะยื่นมือไปช่วยทิ้ง 3 หมื่นแทนใจจะขาด เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง ขอแค่จ่อฮะให้ได้ก่อนเป็นพอ ถึงตอนนั้นมีโอกาสกินฮะก็กินไป ดีกว่าต้องมานั่งทรมานลุ้นเสียวในกระดานอันตรายแบบนี้ อีกอย่างรูปไพ่ชิงอีเซ่อก็แต้มไม่น้อยแล้ว คิดยังไงก็คุ้มทั้งนั้น

หลี่เหวินพลันนึกถึงคำทำนายเรื่อง "ร่วมมือ" ขึ้นมาได้ ในใจคิดว่า 'พวกกูสองรุมหนึ่ง จะไปกลัวอะไรพวกมึงวะ?' จึงไม่ลังเลที่จะแยก 2 หมื่นทิ้งออกไป จ่อฮะอะไรกันช่างหัวมันสิ เล่นใหญ่ไปเลยดีกว่า ในเมื่อไม่กั่ง 9 หมื่น ต่อให้อีกสามขาจะเล่นสือซานเยาก็ไม่มีทางฮะจากเขาได้อยู่แล้ว

เมื่อเห็นว่าไพ่บนโต๊ะเหลือน้อยเต็มที หูอีเซียวก็แอบส่ายหน้าอยู่ข้างหลัง ประเมินไว้ล่วงหน้าว่าตานี้คงจบลงด้วยการเจ๊าเป็นแน่

แต่น่าเสียดายที่หูอีเซียวไม่อาจเข้าใจดวงของหลี่เหวินได้ วนไปได้สองรอบ จู่ ๆ เขาก็จั่วได้ 7 หมื่นขึ้นมาอีกใบ จนประกอบเป็นรูปไพ่จ่อฮะเจ็ดคู่หรูหราได้ทันที

หลี่เหวินไม่เสียเวลาคิด ทิ้ง 3 หมื่นที่มีอยู่บนโต๊ะแค่ใบเดียวออกไปทันที แล้วรอจับคู่เดี่ยวกับ 5 หมื่นที่ในมือมีอยู่แล้วสามใบ จะเล่นทั้งทีต้องเล่นให้ใหญ่ ชิงอีเซ่อเจ็ดคู่หรูหราสองชุด อย่างแย่ที่สุดก็แค่เจ๊า นานทีปีหนจะได้ไพ่สุดเทพแบบนี้มาอยู่ในมือ แค่ก้มมองก็เจริญหูเจริญตาจะตายอยู่แล้ว

คราวนี้หูอีเซียวเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาบ้างแล้ว มือซ้ายเอื้อมไปบีบไหล่หลี่เหวินโดยไม่รู้ตัว พลางคิดว่าเดี๋ยวตอนเจ๊าค่อยหงายไพ่ชุดนี้ลงบนโต๊ะ รับรองว่าต้องตกใจจนตาค้างกันแน่ ๆ

"โอ้โฮ~ ไม่แย่งกับพวกนายแล้ว ล้มเหลว ขอยอมแพ้..." เผิงขุยส่ายหน้าก่อนจะหงายไพ่หนานสองใบในมือ แต่กลับเลือกทิ้งนกกระจอก 1 เถียวอีกใบออกมาแทน "สือซานเยาของฉันทำไม่สำเร็จ พวกนายก็หมดสิทธิ์เหมือนกัน ไพ่หนานอยู่ในมือฉัน สองใบบนโต๊ะ ขอประกาศว่าเจ๊า"

รองฯ หลี่หลินที่เก๊กขรึมลึกลับอยู่นานก็หมดแรงฮึดขึ้นมาทันที หัวเราะพลางทิ้ง 9 ถ่งตามออกมาใบหนึ่ง "ตกใจแทบแย่ ยอมทิ้งจนในมือไม่มีไพ่อะไรจะให้เล่นแล้ว มีแต่ไพ่หัวท้ายกับไพ่ทิศ แถมยังไม่ได้จ่อฮะอีกต่างหาก"

"เผิง 9 ถ่ง ทิ้ง 1 หมื่น พวกคุณไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าผมจะไม่ได้นี่นา ยังเหลือให้จั่วอีกตั้งห้าใบ รอดูก็แล้วกันว่าพวกคุณจะมีดวงได้เจ๊าไหม" รองฯ โหวคว่ำไพ่ทั้งหมดลงอย่างกวน ๆ ปากแข็งยืนกรานจะสู้ต่อ

พอเห็นว่ามีสองขาถอดใจ หลี่เหวินก็ยิ่งใจกล้าขึ้น จั่วได้ 2 ถ่งขึ้นมาใบหนึ่งก็โยนออกไปโดยไม่ต้องคิด "ให้บอสโหวครับ ป้อนฮุ่นเผิงเป็นตัวช่วยให้เลย"

"เผิง~ อาเหวินนี่เป็นสหายที่ดีจริง ๆ ยังต้องเผิงอีกตัว จั่วได้ก็ส่งมาให้อีกนะ" รองฯ โหวเผิง 2 ถ่งอีกรอบ ไพ่ในมือแทบไม่ต้องดูก็คว่ำ 7 ถ่งทิ้งออกไปใบหนึ่ง

เผิงขุยหัวเราะพลางยุแยงอยู่ข้าง ๆ "พวกนายสองคนจะฆ่ากันเองหรือจะป้อนให้กันฮะก็ตามสบายเลยนะ แต่อย่าลากฉันกับพี่หลินเข้าไปเกี่ยวด้วยล่ะ"

หลี่เหวินพอจะเดาออกแล้วว่า ไพ่ของรองฯ โหวนั้นไม่ฮุ่นเผิงชุดถ่ง ก็คงเป็นฮุ่นอีเซ่อชุดถ่ง ดูจากไพ่ที่เขาเคยทิ้งออกมาก่อนหน้านี้ ในมือต้องมีไพ่ทิศอยู่อีกแน่ เต็มที่ก็แค่ห้าแต้ม จะไปกลัวอะไร

แต่การเล่นไพ่แม่งก็เป็นแบบนี้แหละ คำว่า 'จะไปกลัวอะไร' ยังไม่ทันหลุดจากปาก หลี่เหวินก็จั่วได้ 5 ถ่งขึ้นมาอีกใบ ทำเอาหูอีเซียวที่อยู่ด้านหลังแทบจะแหงนหน้าถอนหายใจยาว

5 ถ่งเป็นไพ่อันตรายอย่างแน่นอน แต่หลี่เหวินรู้สึกว่าในใจตัวเองนิ่งสนิท ไร้ซึ่งลางบอกเหตุใด ๆ จึงกัดฟันตบไพ่ไปทางฝั่งรองฯ โหวเป็นพิเศษ "บอสโหวไม่ใช่คนอื่นคนไกล จะหนุนก็ต้องหนุนให้ถึงที่สุด 5 ถ่งนี้ฮะได้ไหมครับ?"

รองฯ โหวพลันตบโต๊ะด้วยสองมือ ทำท่าหลอกเหมือนจะฮะ แต่กลับเปิดไพ่ 5 ถ่งออกมาแค่สองใบ "เผิง~ คิก ๆ อาเหวินนี่เป็นสหายที่ดีจริง ๆ บอกแล้วว่าต้องเผิงอีกตัว ขอขอบคุณเป็นครั้งสุดท้ายนะ ถ้าทิ้งมาอีกคราวนี้จะกินฮะจริง ๆ แล้วล่ะ อย่ามาล่อให้ฉันทิ้งโอกาสจั่วฮะเองเลย"

เมื่อเห็นรองฯ โหวทิ้ง 8 ถ่งออกมาอีกใบ ผู้ช่วยฯ หลี่หลินก็ขมวดคิ้วเตือน "อาเหวิน เพลา ๆ หน่อย ไพ่เจ็ดคู่ของนายอย่าไปป้อนให้ฮุ่นเผิงของรองฯ โหวเข้าล่ะ เหลือไพ่อีกไม่กี่ใบแล้ว ไม่คุ้มหรอกนะ!"

หลี่เหวินถอนหายใจพลางเอ่ยว่า "เรื่องแบบนี้ไม่มีเกินสามครั้งหรอกครับ" ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้มือซ้ายเอื้อมไปจั่วไพ่กลับมาอย่างรวดเร็ว จังหวะที่ชักแขนกลับเขาก็คลำแต้มของไพ่ใบใหม่จนรู้แน่ชัดแล้ว จึงยื่นไพ่ไปจ่อตรงหน้าหูอีเซียวทันทีโดยไม่แม้แต่จะก้มมอง "พี่เซียว บอกผมทีว่าใช่ไหม"

เดิมทีหูอีเซียวก็ชะโงกหน้าเข้ามาใกล้มากอยู่แล้ว พอเจอท่ายียวนแบบนี้ของหลี่เหวินก็ถึงกับสะดุ้ง ทว่าเมื่อเขามองเห็นหน้าไพ่ชัดเจน สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปในพริบตา

เขาคว้าไพ่ในมือหลี่เหวินมาตบลงบนโต๊ะ ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้า ช่วยพลิกไพ่คว่ำทั้งหมดของหลี่เหวินให้หงายขึ้น "ฮ่า ๆ ๆ เรื่องแบบนี้ไม่มีเกินสามครั้ง ข้างบนเผิง ข้างล่างก็จั่วฮะเองสามรอบ ในที่สุดก็จั่วได้ตัวตันจนได้ ชิงอีเซ่อดับเบิลหรูหราเจ็ดคู่ โคตรจะดุดัน!"

"เชี่ยเอ๊ย~ ไร้ความปรานีชะมัด..."

"อ๊าก~ ใหญ่กว่าสือซานเยาอีก... พี่เหวิน นายสุดยอดเกินไปแล้ว..."

"ประสาทจะกิน... แบบนี้ยังอุตส่าห์ทนจั่วจนได้อีกเรอะ..."

นอกจากหลี่เหวินแล้ว คนอื่น ๆ ต่างก็ตกตะลึง เสียดาย หรือไม่ก็หมดอาลัยตายอยากอย่างหดหู่ ทว่าทุกคนต่างมองหูอีเซียวที่กำลังทำตัวเป็นกุนซือหลังเกมอยู่ข้าง ๆ ด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา

"ตอนจั่ว 9 ว่านได้ก็ไม่กล้าอันกั่ง พอทิ้ง 3 ว่านไปก็รอ 8 ว่านเพื่อฮะชิงอีเซ่อ เจ้าหนุ่มอาเหวินคนนี้มันหัวแข็งจริง ๆ นี่แหละที่เขาเรียกว่ามวยวัดซัดครูมวยจนน็อก ฮ่า ๆ ๆ..."

รองฯ โหวหงายไพ่ของตัวเองขึ้นด้วยความหงุดหงิด บนมือเหลือเพียง 8 ถ่งหนึ่งคู่กับซีเฟิงหนึ่งคู่จริง ๆ ไพ่ทรงฮุ่นเผิงยังคงมีโอกาสได้ฮะ

"พอแล้ว ๆ เหลือไพ่อีกแปดใบ พอดีสำหรับซื้อหม่าเลย 1, 5, 9 แทบไม่เหลือแล้วนะ" รองฯ โหวราวกับมองเห็นโอกาส จึงรีบเร่งเร้าให้ซื้อหม่า ด้วยกลัวว่าไพ่จะไม่พอจนต้องยกยอดไปซื้อหม่าในรอบถัดไป

หลี่เหวินชนะติดกันบวกกับไพ่นอกรอบของหูอีเซียว รวมแล้วต้องซื้อหม่าถึงห้าตัว จึงถือโอกาสให้เกียรติหลิวเหวยเฉียง "พี่เฉียงซื้อก่อนเลยครับ ที่เหลืออีกหกใบผมค่อยเลือกมาห้าใบ"

หลิวเหวยเฉียงใจคอเต้นตึกตัก เขารู้ดีว่าในกองไพ่ที่เหลือแทบไม่มี 1, 5, 9 อยู่แล้ว ตานี้มีโอกาสเสียเงินสูงมาก แต่ติดที่กฎบังคับให้ต้องซื้อ เพื่อเสี่ยงโชคอันน้อยนิดนั้น เขาจึงยินดีหยิบไพ่สองใบแรกขึ้นมาค่อย ๆ หงายดู

"อ้า~ ว่าแล้วเชียว ซื้อหม่าได้ 2 ถ่งกับ 8 ถ่ง ไม่ถูกเลยสักตัว เสียสองเท่านะเนี่ย~ สองเท่าเลยนะ~ สองเท่า..." หลี่จิ้นโอดครวญโวยวายอยู่ข้าง ๆ ทำเอาอีกสามคนที่แพ้ในโต๊ะกลับรู้สึกสะใจขึ้นมาแทน

ทันใดนั้น รองฯ โหวก็ตบโต๊ะพลางพูดด้วยความคับแค้นใจ "ดูสิ ดูนั่น ข้างล่างยังมี 8 ถ่งอยู่อีก ฉันมีโอกาสได้ฮะแท้ ๆ เลยนะ!"

ไม่มีใครสนใจความเดือดดาลอันไร้ประโยชน์ของรองฯ โหว บนโต๊ะยังเหลือไพ่อีกหกใบ หลี่เหวินจึงชี้นิ้วไปที่ใบแรกสุดของแถวพลางเอ่ย "ใบแรกผมไม่เอานะ ขอหงายทิ้งแบบไม่นับแต้ม ขอแจ้งล่วงหน้าก่อนครับ"

พูดจบก็ใช้นิ้วชี้ดีดไพ่ใบที่ไม่ต้องการนั้นให้พลิกหงายขึ้น มันคือซีเฟิง เท่ากับตัดไพ่เสียทิ้งไปได้หนึ่งใบ

"โอ๊ย~" รองฯ โหวกุมหน้าอกทำท่าเหมือนบาดเจ็บสาหัส "ติดกันยังมีซีเฟิงอีก ทั้งหมดนั่นเป็นของฉัน ของฉันทั้งนั้นเลยนะ!"

ห้าคนในบรรดาเจ็ดคนต่างรู้สึกเข้าใจหัวอกเดียวกัน พวกเขายอมให้คนที่ฮะคือรองฯ โหวเสียยังดีกว่า ไพ่ใหญ่ 5 ฟาน ปะทะ ไพ่ฟ้าประทาน 21 ฟาน จะได้จ่ายน้อยลงไปตั้งสามในสี่เชียวนะ!

ไพ่อีกห้าใบที่เหลือถือเป็นหม่าที่ซื้อไว้ หลี่เหวินยิ้มร่าพลางจั่วไปหงายไปทีละใบ "8 เถียวไม่ถูก 3 เถียวไม่ถูก ตงเฟิงยังมีตงเฟิงอีกเหรอ? ถูกหนึ่งตัว 5 เถียวก็ถูกอีกหนึ่งตัว 7 ว่านไม่ถูก ก็ใช้ได้นะ ซื้อห้าถูกสอง"

หลิวเหวยเฉียงกับหลี่จิ้นกุลีกุจอเปิดกระเป๋าตังค์รวบรวมเงินอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะฟาดธนบัตรลงบนมือของหลี่เหวินด้วยความขุ่นเคือง "อะไรคือใช้ได้? ชิงอีเซ่อดับเบิลหรูหราเจ็ดคู่ ขาละ 2,100 หยวน นายกินเรียบเก้าบวกสอง เป็นสิบเอ็ดขา ชักจะเกินไปแล้วนะพี่เหวิน"

หลี่เหวินจะทำอะไรได้เล่า? ได้แต่ยิ้มแป้นเพลิดเพลินกับความรู้สึกตอนที่คนอื่นเอาเงินมาฟาดใส่มือ แถมยังต้องตีหน้าตายยิ้มแหย ๆ แกล้งทำเป็นไก่อ่อน "ยอมให้ผมแล้ว ขนะก่อนยังไม่ถือว่าชนะหรอกครับ พวกพี่ยังมีโอกาสพลิกเกมกลับมาอยู่น่า"

ถึงปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ในใจของหลี่เหวินกลับหัวเราะร่าพลางคิดในใจว่า "พี่มีบัฟ "ร่วมหุ้น" หนุนหลังอยู่นะเว้ย ถ้าทำให้โมโหขึ้นมาล่ะก็ เดี๋ยวจะไม่ยอมยั้งมือแล้ว ดูสิว่าพวกคุณจะทนกันได้อีกนานแค่ไหน"

ว่าไปแล้ว นอกจากหลิวเหวยเฉียงกับหลี่จิ้นที่มีเงินสดในกระเป๋าสตางค์ไม่มากนัก พวกตาลุงทั้งสามคนนอกจากกระเป๋าสตางค์ติดตัวแล้ว ในกระเป๋าเอกสารของแต่ละคนยังมีเงินสดเป็นปึกเรียบกริบอยู่อีกคนละปึกสองปึก นี่คงเป็นเงินสำรองที่พวกเขาเตรียมไว้เล่นไพ่หรือไม่ก็ไว้ใช้จ่ายเรื่องอื่น

ตอนแรกรองผู้จัดการใหญ่โหวคิดจะขอแปะโป้ง (ติดหนี้) ไว้ตานึงก่อน ทว่าเถ้าแก่ใหญ่เผิงอย่างพี่ขุยควักเงินจ่ายออกมารวดเร็ว เขาจึงไม่กล้าเอ่ยปากขอผัดผ่อนให้เสียหน้า

รับเงินครบถ้วนเต็มจำนวน 23,100 หยวน หูอีเซียวก็ดึงกระเป๋าเอกสารพราด้าของตัวเองมาแล้วยัดเงินทั้งหมดลงไป จากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจดบันทึกไว้หนึ่งยอด บัญชีต้องชัดเจน ไม่อย่างนั้นหากถูกสงสัยว่าแอบฮุบเงินขึ้นมาคงได้ขายหน้าแย่

……