ตอนที่ 83
ตอนที่ 83 ตบหน้าฟาดเท้า ประสานคุมความเสี่ยง
minibunny · 8,391 ตัวอักษร
"แคว่ก~ โอ๊ย..." เท้าลื่นไถล หลี่เหวินร้องเสียงหลง
กล่องกระดาษลอยละลิ่วตกลงแทบเท้าหลิวจวิ้นอู่และอู๋เชียนอย่างพอดิบพอดี กล่องลูกฟูกภายนอกฉีกขาด กล่องโฟมสีขาวแตกกระจาย ฟิล์มพลาสติกที่ห่อไว้ปลิวกระจาย บล็อกซีเมนต์โฟมทรงสี่เหลี่ยมเป๊ะชิ้นนั้นเด้งดึ๋งขึ้นมา แล้วเคราะห์ร้ายดันกระแทกเข้าใส่ปลายรองเท้าหนังของรองฯ หลิวเต็มเปา
"โอ๊ยยย..."
โบราณว่าสิบนิ้วมือเชื่อมถึงหัวใจ แต่ที่จริงแล้วสิบนิ้วเท้าก็เชื่อมถึงหัวใจเช่นกัน
รองฯ หลิวกรีดร้องโอดครวญ ยกเท้าซ้ายขึ้นมากอดแล้วเต้นท่า 'ไก่ทองยืนขาเดียวหมุนตัว' ปากก็สูดปากครางซี๊ดเป็นพักๆ ดูท่าแล้วคงโดนทับไม่เบาเลยทีเดียว
อู๋เชียนที่กำลังยื่นมือส่งโทรศัพท์คืนก็ตกใจจนสะดุ้งโหยงจากกล่องที่ลอยหวือมาชนโครมใหญ่ โทรศัพท์ในมือลอยละลิ่วขึ้นไปกลางอากาศด้วยสัญชาตญาณ แต่พ่อหนุ่มคนนี้พอเท้าแตะพื้นประสาทตอบสนองก็ไวเหลือเชื่อ สองมือตะปบคว้ากลางอากาศอยู่สามสี่ตลบกว่าจะจับโทรศัพท์เครื่องเล็กไว้ได้มั่นอีกครั้ง
หูอีเซียวที่กำลังอินจัดเตรียมจะปล่อยของถึงกับสำลักบทพูด นึกบ่นอุทานในใจ 'เชี่ยเอ๊ย น้องอาเหวิน แกนี่มันโหดขิงๆ ว่ะ ข้ากะแค่จะเก๊กเท่สักหน่อย ไอ้เวรนี่เล่นปาอิฐใส่คนตรงๆ เลยเรอะ ไม่ต้องเล่นใหญ่เบอร์นี้ก็ได้มั้ง...'
เคราะห์ดีที่หลี่เหวินเนื้อตัวคล่องแคล่ว หลังเซถลาและของหนักในมือหลุดลอยไป เขาก็ยึดกองสินค้าข้างๆ พยุงตัว เสียงดัง "แคว่ก" ขึ้นอีกรอบ ตัวเขายืนทรงตัวได้มั่นคงแล้ว แต่ฟิล์มยืดพันพาเลทของกองสินค้าก็โดนเขาฉีกขาดเป็นทางยาวอีกรอย
ความเปลี่ยนแปลงในชั่วพริบตาทำเอาคนเกือบยี่สิบคนในโกดังยืนอึ้งตาค้าง ผ่านไปหลายวินาทีกว่าทุกคนจะได้สติกลับมา
หลิวมิ่งอี้กับหัวหน้าหวังรีบเข้าไปพยุงหลิวจวิ้นอู่ เรื่องมันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป พริบตาที่เห็นกล่องกระเด็นมาพร้อมบล็อกซีเมนต์โฟมข้างใน สมองของทั้งคู่ก็ตื้อไปหมด ตอนนี้จึงอาศัยข้ออ้างช่วยประคองเจ้านายเพื่อหลบสายตาผู้คน ไม่มีใครโง่พอจะเสนอหน้ามารับเคราะห์หรือแถช่วยในจังหวะนี้หรอก เสียหน้าน้อยลงหน่อยก็ถือว่ากำไรแล้ว
ส่วนอู๋เชียนกับซ่งหรงจวินและพวกพ้องก็รีบล้อมเข้าไปดูกล่องที่ร่วงลงมา หยิบของข้างในขึ้นมาตรวจสอบ สีหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
หูอีเซียวก็ก้าวฉับๆ เข้าไปในกลุ่มคน โยนของที่ถืออยู่ในมือลงพื้น "โกดังเก็บทรัพย์สินค้ำประกันของบริษัทฉางเซิ่งการค้ามีการฉ้อฉลปลอมแปลง สินค้าที่แพ็กรวมกองทั้งหมดเข้าข่ายต้องสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับการกระทำความผิด โครงการกำกับดูแลเข้าสู่การแจ้งเตือนระดับสีแดง พี่น้องบริษัทจ้งอี้ ปฏิบัติภารกิจอารักขาและพิทักษ์ทรัพย์สินของธนาคารทันที!"
หลี่เหวินยืนตัวตรงแล้วเอนตัวถอยหลังเชิงยุทธวิธี นึกในใจว่าประโยคเด็ดพวกนี้หูอีเซียวไปลอกมาจากนิยายเล่มไหนวะ แม่ง บริษัทไม่เคยซ้อมแผนรับมือแบบนี้สักหน่อย!
พลางหันไปมองรองฯ หลิวที่หยุดเต้นเหยงๆ แล้ว หมอนี่ก็แค่โดนแผ่นซีเมนต์โฟมกระแทกเข้าจังๆ แต่มีรองเท้าหนังขัดมันรองรับไว้อยู่ ตอนนี้เลยได้แต่นั่งลงกับพื้น ถอดรองเท้าออกแล้วถูนวดนิ้วเท้าไปมา
เจ็บน่ะเจ็บแน่ แต่ไม่ได้บาดเจ็บอะไรร้ายแรงจริงๆ หรอก คงแค่ใช้จังหวะนี้ถ่วงเวลาคิดจนหัวแทบแตกว่าจะรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้ายังไงมากกว่า
ไม่ว่าหูอีเซียวจะพ่นคำพูดเก๊กเท่โอ้อวดแค่ไหน แต่อู๋เชียนก็ฉลาดและหัวไว มีไหวพริบกว่าเยอะ เขาบี้เศษโฟมในมือจนแหลกแล้วลุกขึ้นยืน ออกคำสั่งกับเพื่อนร่วมงานรอบข้างทันที
"เสี่ยวตง ขับรถไปจอดขวางหน้าประตูไว้..."
"หรงจวิน โทรหาผู้จัดการฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ของธนาคารสาขาทันที บอกให้เขารีบมาที่นี่เดี๋ยวนี้..."
"อาเหวิน ติดต่อบอสเต๋อหัว เปิดใช้งานกลไกประสานการจัดการความเสี่ยงของบริษัท ถ้าจำเป็นก็ขอให้ฝ่ายบริหารความเสี่ยงส่งคนมาที่นี่ด้วย..."
"พี่เซียว ช่วยติดต่อฝ่ายพิทักษ์ทรัพย์สินของธนาคารสาขาใหญ่ได้ไหม ให้เขาประสานกับตำรวจเศรษฐกิจในพื้นที่มารวบรวมหลักฐานเพิ่มเติม..."
คำสั่งถูกถ่ายทอดออกไปทีละข้อ อู๋เชียนไม่สนใจหลิวจวิ้นอู่ที่หายเจ็บแล้วกำลังจะเดินเข้ามาเจรจาเลยสักนิด แถมยังแอบยัดโทรศัพท์ของอีกฝ่ายใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองอย่างแนบเนียน
ใบหน้าของอู๋เชียนเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง เขาไม่ได้หลั่งสารโดปามีนจากความสะใจที่ได้ตบหน้าพลิกเกมเหมือนอย่างหูอีเซียว แต่มีความรู้สึกหวาดผวาย้อนหลังลอยค้างอยู่ในใจ
ถ้าเรื่องในวันนี้ไม่มีการพลิกผัน ตามธรรมเนียมเดิมก็คงแค่ทำเรื่องชดเชยการกำกับดูแลให้เสร็จแล้วปล่อยให้โครงการดำเนินต่อไป หากภายหลังโครงการเกิดระเบิดขึ้นมาจริงๆ ความรับผิดชอบทั้งหมดคงตกใส่หัวเขาคนเดียวเต็มๆ แน่
ถึงเวลานั้น ยิ่งงานกำกับดูแลประจำวันทำไว้สมบูรณ์แบบมากเท่าไร พอเกิดเรื่องขึ้นมาก็ยิ่งปัดความรับผิดชอบไม่พ้น ขอแค่ตรวจพบข้อผิดพลาดแม้เพียงนิดเดียว อย่างเช่นการสุ่มตรวจไม่เป็นไปตามระเบียบ ก็ทำให้ผลงานทั้งหมดที่ทำมาสูญเปล่าได้ทันที
คนที่มาไล่เบี้ยความรับผิดชอบย้อนหลังไม่มีทางสนใจความยากลำบากหน้างานหรอก เมื่อฟันดาบลงมา บริษัทต้องรับผิดชอบ ตัวเขาที่เป็นหัวหน้าสาขาก็จะมีประวัติด่างพร้อย ติดตัวไปจนอาจส่งผลกระทบต่อโอกาสย้ายไปทำงานในธนาคารในอนาคตด้วยซ้ำ
อู๋เชียนหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาแล้วเริ่มโทรเรียกคนมาช่วย ส่วนอีกด้านหนึ่ง คนของบริษัทฉางเซิ่งต่างก็มีสีหน้ามืดมน ระวังมาร้อยแปดพันเก้า แต่กลับกันไม่ทันเจ้าตัวแสบอย่างหลี่เหวินที่แอบย่องเข้าไปแกะกล่อง จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังคิดไม่ออกว่าทำไมถึงมีไอ้ทึ่มที่เล่นนอกกรอบไม่ทำตามกติกาแบบนี้โผล่มาได้
แม้แต่คนเด็ดขาดอย่างอู๋เชียน เจอลูกล่อลูกชนของหลิวจวิ้นอู่เข้าไปก็ยังไม่กล้าสั่งแกะกล่องสุ่มตรวจสุ่มสี่สุ่มห้า พวกเขาจึงไม่มีทางคาดคิดเลยว่าจะเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น
หลิวจวิ้นอู่ที่กำลังมึนตึ๊บไปหมดไม่มีกะจิตกะใจจะไปเอาเรื่องที่หลี่เหวินทำของหล่นใส่เท้า รีบดึงตัวหลิวมิ่งอี้ไปรายงานเถ้าแก่เบื้องหลังทันที เรื่องมันปิดไม่อยู่แล้ว การจัดการเรื่องราวหลังจากนี้ต่างหากที่เป็นประเด็นสำคัญ
ส่วนเรื่องจะระดมคนมาช่วยกันปกปิดต่อ ไล่คนของบริษัทจ้งอี้ออกไปให้หมด หรือรีบขนสินค้าจริงมาสับเปลี่ยนน่ะหรือ ได้แค่คิดเพ้อเจ้อไปเท่านั้นแหละ ในสังคมโลกความเป็นจริง ยิ่งขัดขืนเรื่องก็ยิ่งบานปลาย ฝ่ายตรงข้ามมีคนอยู่หน้างานตั้งสิบกว่าคน ต่อให้ยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อติดสินบนก็ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด
ผู้บริหารระดับแกนนำฝั่งบริษัทการเงินจ้งอี้ต่างพากันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาติดต่อประสานงานไปทั่ว ด้านหนึ่งคือต้องเรียกเพื่อนร่วมงานมาเพิ่มอย่างแน่นอน อีกด้านหนึ่งคือไม่ว่าฝั่งนั้นจะมีความเคลื่อนไหวหรือไม่ การควบคุมหน้างานให้เรียบร้อยก็เป็นหน้าที่ความรับผิดชอบของฝั่งตนเช่นกัน
หลี่เหวินส่งสัญญาณให้พี่เจ้าหน้าที่กำกับดูแลทั้งสองคนหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายวิดีโอบันทึกหลักฐานไว้ ส่วนตัวเองก็รีบโทรหาผู้ช่วยฯ เต๋อหัว เล่าสถานการณ์หน้างานอย่างละเอียด แล้วส่งคลิปวิดีโอหลายคลิปที่ตัวเองถ่ายไว้ตามไปทันที
ทางฝั่งพี่เต๋อหัวตอบรับกลับมาอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสามโมงครึ่ง เขาจะพาทีมงานนั่งรถมาสองคันเพื่อสนับสนุนภายในหนึ่งชั่วโมง พร้อมกำชับให้หลี่เหวินประสานงานกับทางอู๋เชียนเพื่อคุมพื้นที่หน้างานให้ดี รอแผนกที่เกี่ยวข้องของทางธนาคารเข้ามาดำเนินการขั้นตอนต่อไป
พอวางสายจากพี่เต๋อหัว หลี่เหวินก็ไม่ลืมทางฝั่งผู้ช่วยฯ หลี่หลิน รีบโทรไปเตี๊ยมข้อมูลกับเขาทันที เมื่อเจอเหตุการณ์ความเสี่ยงร้ายแรงขนาดนี้ อีกเดี๋ยวผู้จัดการใหญ่หลัวเพ่ยต้องโทรไปซักถามเขาแน่นอน ถ้าลูกพี่คนนี้ยังนั่งเล่นไพ่นกกระจอกเพลินโดยไม่รู้เรื่องรู้ราวคงไม่ดีแน่
เป็นไปตามคาด ตอนที่ผู้ช่วยฯ หลี่หลินรับสาย เสียงตัวไพ่นกกระจอกกระทบกันจากปลายสายยังคงดังฟังชัด
ยังดีที่ลูกพี่คนนี้รู้ความหนักเบาของเรื่องราว หลี่เหวินจึงจงใจเล่ากระบวนการตรวจพบความเสี่ยงอย่างละเอียด เพื่อให้ผู้ช่วยฯ หลี่หลินสวมรอยเข้าไปในขั้นตอนการทำงานทั้งหมดได้สะดวก ด้านหนึ่งไว้ใช้ตอบคำถามผู้บริหาร อีกด้านหนึ่งก็จะได้ป้ายผลงานเข้าตัวเขาไปด้วย
ตัวหลี่เหวินเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนไป ต่อให้ผลงานครั้งนี้จะยิ่งใหญ่แค่ไหน ในระยะสั้นก็ไม่ได้มีความหมายในทางปฏิบัติกับเขานัก แต่สำหรับคนอย่างผู้ช่วยฯ หลี่หลินและหูอีเซียว ยิ่งมีผลงานสะสมเพิ่มขึ้นก็ยิ่งดี
อีกทั้งในบริษัทการเงินจ้งอี้ พวกเขาสามคนนับเป็นก้อนเดียวกัน ถึงจะไม่ถึงขั้นร่วมสุขร่วมทุกข์จนแยกไม่ออก แต่อย่างน้อยถ้ามีลูกพี่สองคนนี้คอยค้ำอยู่เบื้องบน หลี่เหวินจะได้อยู่อย่างสบายใจในบริษัทโดยไม่มีเรื่องยุ่งยากเข้ามารบกวนมากนัก
ทันทีที่หลี่เหวินบอกว่ายืนยันความเสี่ยงแล้ว เสียงไพ่นกกระจอกทางฝั่งนั้นก็เงียบลงทันควัน ผู้ช่วยฯ หลี่หลินส่งเสียง "อืมๆๆ" รับข้อมูลอย่างจริงจัง ฟังอยู่นานสองนานถึงได้เอ่ยตอบว่า "ทำได้ดีมากอาเหวิน เดี๋ยวฉันกับพวกอาถังจะรีบขับรถไปเดี๋ยวนี้แหละ ที่นายพูดมาฉันจำได้หมดแล้ว จะรีบโทรรายงานบอสหลัวทันที นายกับอาเซียวระวังความปลอดภัยที่หน้างานด้วย เอาตามนี้นะ..."
พูดยังไม่ทันขาดคำสายก็ตัดไปแล้ว หลี่เหวินเดาว่าสายของบอสหลัวคงโทรซ้อนเข้ามาพอดี เวลาช่างเหมาะเจาะพอดิบพอดี ทางฝั่งผู้ช่วยฯ เต๋อหัวคงต้องรีบรายงานเจ้านายก่อนอยู่แล้ว นั่นจึงเปิดโอกาสให้ผู้ช่วยฯ หลี่หลินได้ทำการบ้านเตรียมตัวล่วงหน้า
เมื่อเก็บโทรศัพท์ คนในที่เกิดเหตุก็แบ่งแยกฝั่งอย่างชัดเจน หลิวจวิ้นอู่ขอโทรศัพท์มือถือคืนมาจากอู๋เชียนแล้ว ทั้งสองฝ่ายต่างก็กำลังติดต่อสื่อสารกับคนของฝั่งตนเองไม่หยุด
หลี่เหวินรู้สึกเบื่อจึงเดินออกไปข้างนอกคลังสินค้า แล้วขับรถเอชทูคันใหญ่ของตัวเองมาจอดขวางหน้าประตูเอาไว้ ให้เหลือช่องแค่พอคนเดินเข้าออกได้ ไม่ว่าการทำแบบนี้จะดูเหมือนหลอกตัวเองไปบ้างหรือไม่ ขอแค่แสดงเจตนาให้ชัดเจนก็พอ
พอลงจากรถแล้วจุดบุหรี่ขึ้นสูบ หูอีเซียวที่กำลังคุยโทรศัพท์ก็เบียดตัวลอดประตูออกมา เขายื่นมือมาขอบุหรี่จากหลี่เหวินไปจุดสูบ เอ่ยปากเร่งปลายสายไปสองสามคำอย่างรวดเร็วก่อนจะวางสาย แล้วหันมาพูดกับหลี่เหวินว่า
"ประเมินดูแล้วน่าจะยังต้องใช้เวลาอีกสักชั่วโมง ผมแจ้งตำรวจไว้ก่อนดีกว่า ถ้าเชิญตำรวจสายตรวจมาสักสองคนช่วยข่มขวัญไว้คงจะดีที่สุด เพื่อป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นแม้เพียงหนึ่งในหมื่น"
หลี่เหวินยกนิ้วโป้งให้เขา ก่อนจะเดินกลับไปที่หน้าประตูแล้วเรียกเฉินชงมากำชับสองสามคำ คนของบริษัทฉางเซิ่งการค้ายังอยู่ในที่เกิดเหตุอีกเจ็ดคน ทางที่ดีควรจับตาดูไว้หน่อย บางครั้งอันตรายก็อยู่นอกเหนือจากที่คิดไว้ เราคาดเดากระบวนการคิดของคนอื่นไม่ได้ รอบคอบไว้หน่อยย่อมไม่เสียหาย
……
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น