ตอนที่ 84 ทุกฝ่ายทยอยมา เปิดกล่องตรวจเช็กทั้งหมด

ระหว่างการรอคอย เวลาดูเหมือนจะผ่านไปอย่างเชื่องช้า นอกจากหลี่เหวินกับหูอีเซียวที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ข้างรถด้านนอกแล้ว พวกอู๋เชียนก็เอาแต่ขลุกอยู่ในโกดังที่ค่อนข้างอบอ้าว

พวกเขาไม่ได้อยู่เฉยๆ ด้านหนึ่งก็หยิบสมุดบัญชีกำกับดูแลขึ้นมาตรวจทานซ้ำอีกรอบ อีกด้านหนึ่งก็จัดการงานตรวจนับสินค้าที่เมื่อครู่ยังทำไม่เสร็จให้เรียบร้อย อย่างน้อยก็ต้องชดเชยด้วยการเก็บรายละเอียดงานประจำวันให้สมบูรณ์

ยังดีที่นี่เป็นปัญหาที่บริษัทการเงินจ้งอี้ตรวจพบเองระหว่างการตรวจสอบบริหารความเสี่ยง อย่างน้อยก็ยังกุมความได้เปรียบไว้ในมือ ไม่เหมือนกับชาติก่อนของหลี่เหวินที่ตกเป็นฝ่ายตั้งรับและถูกต้อนจนมุมอย่างสิ้นเชิง

คนที่มาถึงที่เกิดเหตุเป็นกลุ่มแรกคือเจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบสองนาย หูอีเซียวเดินเข้าไปประสานงานและอธิบายสาเหตุว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของเงินทุนธนาคารกว่ายี่สิบล้านหยวน จึงขอร้องให้อีกฝ่ายอยู่ประจำการที่นี่เพื่อคอยควบคุมสถานการณ์หากเกิดการปะทะหรือความขัดแย้งขึ้น

ราวครึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้ช่วยฯ หลี่หลินกับหลัวถังก็ขับรถนิสสัน ลิวิน่ามาถึงที่เกิดเหตุ หลี่เหวินกับหูอีเซียวรีบเดินเข้าไปต้อนรับและเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียด

กลุ่มสามคนบรรลุข้อตกลงร่วมกันอย่างรวดเร็ว โดยสรุปว่าการที่หลี่เหวินปีนกองสินค้าขึ้นไปเปิดกล่องโดยพลการนั้น เป็นแผนการที่ทั้งสามคนร่วมกันวางไว้ อ้างว่าได้คาดการณ์และพร้อมรับผิดชอบความเสี่ยงไว้ล่วงหน้าแล้ว โดยมีเป้าหมายเพื่อช่วยขจัดภัยแฝงเร้นในการกำกับดูแลโครงการอย่างต่อเนื่อง และแน่นอนว่าต้องเพิ่มข้อสงสัยระหว่างการพูดคุยหน้างานเข้าไปเป็นหลักฐานสนับสนุนด้วย

พวกเขาสุมหัวเตี๊ยมกันเสร็จ คนจากธนาคารสาขาย่อยและสาขาใหญ่ประจำพื้นที่ก็ทยอยเดินทางมาถึง ผู้ช่วยฯ หลี่หลินเป็นคนกว้างขวาง รู้จักทุกคนที่มา จึงทำหน้าที่เป็นผู้บริหารตัวแทนบริษัทการเงินจ้งอี้เดินเข้าไปต้อนรับและประสานงาน

ทางสาขาย่อยเป็นรองผู้จัดการสาขาชื่อเฉินเซิงพาผู้จัดการฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์มาด้วยสองคน หลังจากทักทายกันแล้ว เขาก็เอี้ยวตัวเบียดเข้าไปในโกดัง พอเห็นกล่องสินค้าจริงสองกล่องกับปลอมสองกล่องที่ถูกแกะวางอยู่บนพื้น สีหน้าก็มืดครึ้มจนแทบจะมีน้ำหมึกหยดออกมา

คนที่มาจากธนาคารสาขาก็มีคนคุ้นเคยอยู่ด้วย อู่เซิ่งชิงอายุราวสามสิบปี รูปร่างปานกลาง คนของบริษัทการเงินจ้งอี้ต่างเรียกเขาว่าพี่ชิง ตำแหน่งของเขาคือหัวหน้าทีมตรวจสอบสินเชื่อเพื่อการค้าระหว่างประเทศของธนาคารสาขา

ปกติแล้วพี่ชายคนนี้มักจะตรวจงานของบริษัทการเงินจ้งอี้แบบผ่อนปรนเสมอ หากเคสความเสี่ยงของบริษัทฉางเซิ่งการค้าครั้งนี้ถูกฝ่ายตรวจสอบของสำนักงานใหญ่ตรวจพบเข้า อย่างน้อยเขาก็ต้องโดนใบเตือน โทษฐานที่การตรวจสอบประจำวันไม่พบความเสี่ยงอะไรเลย

ผู้ช่วยฯ หลี่หลินรักและเอ็นดูน้องๆ เสมอ เขาจึงดึงตัวอู่เซิ่งชิงไปกระซิบกระซาบ แล้วยกความดีความชอบให้ว่าเป็นเพราะ "คำแนะนำอย่างจริงจัง" ของอีกฝ่าย ซึ่งหมายความว่าการที่บริษัทการเงินจ้งอี้ระดมคนฝีมือดีมาตรวจจู่โจมในวันนี้ ทั้งหมดเกิดขึ้นได้ก็เพราะลางสังหรณ์และคำแนะนำของอู่เซิ่งชิง

แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นการเล่นแง่แบบคนเจ้าเล่ห์ แต่หากมองในมุมของการคบหาเพื่อนฝูงแล้ว แม้ผู้ช่วยฯ หลี่หลินจะไม่มีทั้งความสามารถและวาทศิลป์ในการทำงาน แต่เขากลับอาศัยสไตล์การทำงานที่คอยนึกถึงผลประโยชน์ของคนอื่นอยู่เสมอ ทำให้ทุกคนที่รู้จักล้วนเต็มใจให้เกียรติและไว้หน้าเขา

อู่เซิ่งชิงพยักหน้าพลางเอื้อมมือไปโอบเอวผู้ช่วยฯ หลี่หลินเบาๆ จากนั้นก็เบียดผ่านประตูโกดังเข้าไปข้างใน

หลี่เหวินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปเก็บไว้อีกสองสามมุม เมื่อเห็นว่าภาพการเอารถขวางประตูได้ปรากฏสู่สายตาของคนที่ควรเห็นแล้ว เขาจึงช่วยเฉินชงขยับรถออกไปเล็กน้อย ก่อนจะถือโอกาสขับรถวนออกไปข้างนอก ซื้อน้ำดื่มกลับมาสามสี่ลัง แล้วเปิดฝาท้ายรถทิ้งไว้ให้เจ้าหน้าที่ทุกคนในที่เกิดเหตุหยิบดื่มได้ตามสบาย

กลุ่มสุดท้ายที่มาถึงคือพวกผู้ช่วยฯ เต๋อหัวที่รีบซิ่งรถมาจากเผิงเฉิง ขบวนรถมีสองคัน โดยหนึ่งในนั้นเป็นรถส่วนตัวของเขาเอง ชายคนนี้เรียกได้ว่าเป็นแบบอย่างทางศีลธรรมของบริษัท คนอื่นมีแต่เบียดบังส่วนรวมเพื่อประโยชน์ส่วนตัว แต่เขากลับมักจะยอมสละเรื่องส่วนตัวเพื่อส่วนรวมอยู่บ่อยครั้ง แค่ในจุดนี้ คนหนุ่มสาวในบริษัทต่างก็ชื่นชอบและเคารพเขามาก

ผู้คนกลุ่มใหญ่กรูกันเข้าไปในโกดัง โชคดีที่พื้นที่ข้างในกว้างขวาง คนยี่สิบสามสิบคนจึงเคลื่อนไหวไปมาได้อย่างไม่อึดอัด

ณ ช่วงเวลาหนึ่ง เจ้าหน้าที่ตรวจสอบสินเชื่อหลังอนุมัติของธนาคารสาขา ฝ่ายพิทักษ์ทรัพย์สิน รองผู้จัดการสาขาย่อยที่ดูแลรับผิดชอบ ผู้บริหารหลายคนของบริษัทการเงินจ้งอี้ รวมถึงหลิวจวิ้นอู่ที่เป็นรองผู้จัดการใหญ่ของบริษัทฉางเซิ่ง ต่างก็มายืนล้อมวงเข้าด้วยกัน

ผู้จัดการหวังจากฝ่ายพิทักษ์ทรัพย์สินมีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ท่าทางเฉียบขาดคล่องแคล่วทำให้คนรอบข้างรู้สึกกดดันขึ้นมา "ในเมื่อเรื่องเกิดขึ้นแล้ว และตอนนี้ทุกฝ่ายก็มาถึงหน้างานกันครบ เราก็จะดำเนินการตามขั้นตอน โดยสุ่มตรวจเปิดกล่องสินค้าจากทุกกองเพื่อหาตัวอย่าง ผมต้องการตรวจนับสัดส่วนของจริงกับของปลอมออกมา..."

"ในที่นี้คนของบริษัทการเงินจ้งอี้มีมากที่สุด ต้องขอบคุณพวกคุณที่พบปัญหา ค้นหาต้นตอ และส่งคนมาควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ทันเวลา งานเปิดกล่องตรวจสอบขอให้พวกคุณเป็นกำลังหลัก ระหว่างดำเนินการต้องบันทึกข้อมูลการตรวจสอบให้ชัดเจน หากมีรูปถ่ายหรือคลิปวิดีโอประกอบด้วยจะดียิ่งขึ้น รบกวนทุกคนด้วย เริ่มลงมือกันเถอะครับ..."

นอกจากหลิวจวิ้นอู่ หลิวหมิงอี้ และหัวหน้าหวังคนนั้นแล้ว คนอื่นของบริษัทฉางเซิ่งการค้าล้วนถูกเชิญออกจากโกดังไปทั้งหมด

บริษัทการเงินจ้งอี้ส่งคนมาทีเดียวถึงยี่สิบกว่าคน จึงถูกแบ่งเป็นคู่ละสองคนกระจายตัวเข้าไปในโกดังทันที ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องฟิล์มยืดพันพาเลทของสินค้าบริษัทจะเสียหายอีกต่อไป ทุกคนต่างตั้งอกตั้งใจสุ่มดึงตัวอย่างจากทุกพาเลทมาเปิดกล่องตรวจสอบอย่างจริงจัง

หลี่เหวินจับคู่กับหูอีเซียวตามระเบียบ ทั้งสองคนไม่อู้แต่อย่างใด พอเดินมาถึงโซนที่ได้รับมอบหมายก็หยิบมีดออกมาเริ่มลงมือทำงาน

หูอีเซียวมีไฟทำงานเต็มเปี่ยม ถ้าเป็นช่วงเวลาปกติ หากหลี่เหวินไม่ลากเขาออกมาเดินเล่นข้างนอก พ่อหนุ่มคนนี้คงไม่มีทางก้าวเท้าเข้ามาดูโกดังที่กำกับดูแลเองไปตลอดชีวิตแน่

แต่วันนี้มีโอกาสเจอโครงการที่มีการทุจริตเข้าจนได้ หูอีเซียวรู้สึกว่าตัวเองมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง ความกระตือรือร้นจึงพุ่งสูงปรี๊ด

เห็นเพียงเขาแย่งมีดกรงเล็บในมือหลี่เหวินไป โดยไม่ปีนขึ้นไปบนกองสินค้าเลยสักนิด แต่กลับฟันเป็นรูปกากบาทเข้าใส่ด้านข้าง กรีดฟิล์มยืดตัวร้ายจนขาดกระจุย จากนั้นก็ยกกล่องบรรจุภัณฑ์สองกล่องลงมาจากที่สูง ไม่สนเลยแม้แต่น้อยว่ากล่องจะเสียหายหรือไม่ เขากรีดมีดไม่กี่ฉับก็ปลดพันธนาการภายนอกออก แล้วกอบกู้ก้อนโฟมซีเมนต์ด้านในออกมาได้สำเร็จ

หลี่เหวินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปบันทึกไว้เงียบๆ และยังอาศัยจังหวะว่างเปิดแอปเวยเหลียวในมือถือ ดึงผู้บริหารระดับกลางและระดับสูงที่อยู่ในพื้นที่มารวมกันตั้งกลุ่มขึ้นมา โดยเฉพาะการดึงผู้จัดการใหญ่หลัวเพ่ยและรองผู้จัดการใหญ่โหวที่อยู่สำนักงานใหญ่เข้ามาด้วย เพื่อจะได้ถ่ายทอดสดความคืบหน้าของสถานการณ์ในที่เกิดเหตุ

รูปถ่ายสองสามใบแรกในกลุ่มย่อมหนีไม่พ้นพี่เซียวเหยาผู้ขยันขันแข็ง เขาร่วมลุยงานในพื้นที่จนเหงื่อท่วมตัว ทำเอาบรรดาหัวหน้าที่รู้นิสัยใจคอของเขาต่างรู้สึกประหลาดใจไปตามๆ กัน

หูอีเซียวสละเวลาเหลือบมองโทรศัพท์ของตัวเอง ในกลุ่มเวยเหลียวผู้จัดการใหญ่หลัวเพ่ยยังส่งสติกเกอร์ยกนิ้วโป้งให้เขาด้วย เจ้าตัวจึงยิ่งออกแรงทำงานอย่างกระตือรือร้นขึ้นไปอีก

หลี่เหวินเลยทำตัวลอยชายสบายใจเฉิบ ถือโทรศัพท์เดินเก็บบันทึกการทำงานในพื้นที่ไปทั่ว เดี๋ยวก็ถ่ายรูปก้อนอิฐที่เพิ่งแกะออกมาสดๆ ร้อนๆ เดี๋ยวก็ถ่ายรูปรวมของเหล่าผู้บริหารแต่ละฝ่ายที่ยืนล้อมวงกันอยู่ แถมยังคอยโพสต์รายงานความคืบหน้าเป็นระยะ:

"16:30 น. เปิดกล่องไปแล้ว 83 กล่อง สัดส่วนของปลอม 100% คาดการณ์ได้ว่าสินค้าทั้งหมดที่พันด้วยฟิล์มยืดทั้งพาเลทเป็นของปลอมทั้งหมด..."

"17:00 น. สุ่มตรวจไปแล้ว 50% ของจำนวนพาเลททั้งหมด มีเพียงพาเลทแถวนอกไม่กี่กองที่ตรวจพบของจริง 4 ชิ้น ส่วนการสุ่มตรวจลึกเข้าไปด้านในยังคงเป็นของปลอมทั้งหมด..."

"17:10 น. หลิวจวิ้นอู่ รองผู้จัดการใหญ่บริษัทฉางเซิ่งพยายามหาข้ออ้างปลีกตัวออกไป แต่ถูกผู้จัดการหวังฝ่ายพิทักษ์ทรัพย์สินของธนาคารสาขาดักสกัดไว้อย่างเด็ดขาด..."

"17:30 น. เหตุการณ์ปะทุขึ้นมาเกินกว่าสามชั่วโมงแล้ว นอกจากไม่กี่คนที่อยู่ในสถานที่จริง ทางบริษัทฉางเซิ่งยังไม่มีผู้บริหารระดับสูงคนอื่นมาถึงเลยแม้แต่คนเดียว..."

"17:45 น. สินค้าที่สุ่มตรวจเปิดกล่องทั้งหมดถูกนำมารวมไว้ที่หน้าประตูโกดัง เปิดกล่องไปแล้วรวมกว่า 230 กล่อง พบของจริงรวม 8 ชิ้น การสุ่มตรวจยังคงดำเนินต่อไป..."

"17:49 น. อู่เซิ่งชิงจากธนาคารสาขาเปิดเผยว่า เงินสดกว่า 12 ล้านในบัญชีของบริษัทถูกสั่งอายัดอย่างเป็นทางการแล้ว ทางฝั่งนั้นมีความเคลื่อนไหวที่จะโยกย้ายเงินทุนจริง แต่เนื่องจากบริษัทเราตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว จึงช่วยซื้อเวลาให้ธนาคารสามารถเปิดใช้มาตรการควบคุมความเสี่ยงได้ทัน..."

หลี่เหวินทิ้งหูอีเซียวไว้ข้างหลัง แล้วถือโทรศัพท์เดินบันทึกข้อมูลไปทั่ว คอยแชร์ความคืบหน้าการจัดการสถานการณ์แบบเรียลไทม์ ทำให้ผู้จัดการใหญ่หลัวเพ่ยและรองผู้จัดการใหญ่โหวที่นั่งอยู่เบื้องหลังเบาใจลงได้ ไม่จำเป็นต้องคอยโทรมาถามสถานการณ์ทุกสามนาทีห้านาที ดูเผินๆ เหมือนเดินเตร่อู้ฟู่ แต่กลับสร้างความประทับใจในความเฉลียวฉลาดมีไหวพริบให้แก่เหล่าผู้บริหารได้อย่างแนบเนียน

ขณะที่หลี่เหวินกำลังสนุกกับการสวมบทเป็นนักข่าว สายโทรศัพท์จากหลิวเหวยเฉียงก็โทรเข้ามา พอกดรับสาย อีกฝ่ายก็โพล่งถามขึ้นมาทันทีว่า "เชี่ย พี่เหวิน โครงการกำกับดูแลที่หยางเฉิงเกิดเรื่องเหรอครับ วันนี้เรื่องเปิดคลังของไห่ซินเอเนอร์จีก็โดนทางธนาคารสาขาปฏิเสธหน้างานเหมือนกัน วันนี้บริษัทเป็นอะไรไปเนี่ย"

หลี่เหวินฟังแล้วถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ วันนี้เขายุ่งจนลืมเรื่องของไห่ซินเอเนอร์จีไปเสียสนิท แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามานั่งถามรายละเอียดเรื่องการเปิดคลังล้มเหลว จึงบอกเล่าสถานการณ์เรื่องหลักประกันปลอมของฉางเซิ่งการค้าไปคร่าวๆ

เมื่อเห็นว่าหมอนี่ยังซักไซ้ไม่หยุด หลี่เหวินจึงดึงบัญชีเวยเหลียวของเขาเข้ามาในกลุ่มเสียเลย พร้อมทั้งกำชับปากเปล่าไปว่า "ความเสี่ยงโครงการกำกับดูแลมันระเบิดขึ้นมา นายเข้ากลุ่มมาศึกษาไว้เป็นบทเรียนละกัน แต่อย่าเอาไปเที่ยวแพร่งพรายข้างในบริษัทก็พอ ผมทำงานก่อนนะ"

พูดจบเขาก็วางสาย หลังจากดึงหลิวเหวยเฉียงเข้ากลุ่มแล้ว หลี่เหวินก็เริ่มงานผู้สื่อข่าวภาคสนามต่ออีกครั้ง งานนี้เขาทำได้อย่างกระตือรือร้นและเพลิดเพลินยิ่งนัก

เป็นเช่นนี้เรื่อยไป ทุกคนก้มหน้าก้มตาทำกันตั้งแต่บ่ายสามสี่โมงจนถึงหกโมงกว่าถึงเสร็จสิ้น ต้องยอมรับเลยว่าพวกพี่น้องของบริษัทการเงินจ้งอี้นั้นพึ่งพาได้จริงๆ ท่ามกลางโกดังอันร้อนระอุและสภาพอากาศอบอ้าวปนฝุ่นคลุ้ง ทุกคนลงมือทำงานโดยไม่มีใครปริปากบ่นสักคำ

ภาพเหตุการณ์เหล่านี้เมื่อผ่านการ "รายงานข่าว" ของหลี่เหวิน ก็ทำให้หัวเรือใหญ่อย่างผู้จัดการใหญ่หลัวเพ่ยประทับใจเป็นอย่างยิ่ง ถึงกับแท็กผู้ช่วยฯ หลี่หลินและผู้ช่วยฯ เต๋อหัวในกลุ่มทันที โดยมอบอำนาจให้เป็นตัวแทนบริษัท พาพี่น้องทุกคนไปกินของอร่อยๆ หลังจัดการเรื่องเสร็จสิ้น

ทุกคนทำเพื่อส่วนรวม ความดีความชอบจึงตกแก่ทุกคน จากเดิมที่เป็นเหตุการณ์ความเสี่ยงซึ่งกระทบต่อชื่อเสียงและความเสียหายของบริษัท พอจัดการแบบนี้กลับกลายเป็นหินลองทองที่พิสูจน์ศักยภาพความพร้อมรบของคนในบริษัท บรรยากาศของบริษัทการเงินจ้งอี้ในเวลานี้ยังคงนิยามได้ด้วยคำว่า "ยอดเยี่ยม"

......