ตอนที่ 54 พลิกผัน

กระแสสังคมตีกลับอย่างรวดเร็ว

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะคลิปสัมภาษณ์ของเหอซฺวี่ แต่อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะเหล่าซูเปอร์สตาร์และคนดังในวงการต่างทยอยออกมาเคลื่อนไหว จนจุดชนวนให้สงครามน้ำลายครั้งนี้ลุกลามไปอีกระดับ

คนแรกที่ออกมาเปิดหน้าพูดคือเจิ้งไจ้หยวน

เขาโพสต์เวยป๋อหลังจากคลิปสัมภาษณ์ปล่อยออกมาได้เพียงครึ่งชั่วโมง ไม่มีรูปประกอบ มีเพียงข้อความสั้น ๆ เท่านั้น—

[ผมรู้จักกับเหอซฺวี่ได้ไม่นาน แต่ผมเต้นในวงการนี้มายี่สิบปี ผ่านตานักออกแบบท่าเต้นและแดนเซอร์มานับไม่ถ้วน

เหอซฺวี่เป็นแดนเซอร์วัยยี่สิบสี่ปีที่เก่งกาจที่สุดเท่าที่ผมเคยพบมา แบบที่ไม่มีใครเทียบติด

สถานะของเขาคือนักออกแบบท่าเต้น คือครูสอนเต้น แล้วมันขัดแย้งกับการที่เขาเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ยอดเยี่ยมตรงไหนครับ?

ส่วนเรื่องที่เขาปิดบังตัวตนมาแข่ง—พวกคุณเคยคิดบ้างไหมว่าทำไมเขาต้องปิดบัง? ก็เพราะเขาไม่ได้อยากดังเลยแม้แต่น้อย ถ้าเขาอยากดังจริง ตอนที่บาดเจ็บที่คอเมื่อสี่ปีก่อนก็คงออกมาเรียกคะแนนความสงสารไปแล้ว

เขาเลือกถอนตัวจากการแข่งขัน เพราะหูของเขาบาดเจ็บจริง ๆ ไม่ใช่เพราะกินปูนร้อนท้อง

ก่อนที่พวกคุณจะด่าเขา ช่วยถามตัวเองก่อนได้ไหมครับว่า ตอนอายุยี่สิบสี่ปี คุณทำได้สักครึ่งหนึ่งของเขาหรือเปล่า?]

โพสต์เวยป๋อนี้ถูกรีโพสต์ทะลุห้าหมื่นครั้งภายในสิบนาที ช่องคอมเมนต์เป็นเอกฉันท์ไปในทิศทางเดียวกัน เต็มไปด้วยคำว่า "อาจารย์เจิ้งพูดถูก" "อาจารย์เจิ้งฟาดมาก" "นี่สิถึงเรียกว่าครูฝึกตัวจริง"

คนที่สองที่ออกมาพูดคือสวี่ซูถง

เวยป๋อของเธอโพสต์ช้ากว่าเจิ้งไจ้หยวนเล็กน้อย แต่อิมแพ็กต์กลับรุนแรงกว่ามาก—เพราะเธอแนบรูปถ่ายมาด้วยหนึ่งใบ

รูปนั้นถ่ายแบบไม่ตั้งใจนัก มุมกล้องเอียงเล็กน้อย แสงก็ไม่ค่อยดี เหมือนแอบกดชัตเตอร์ตอนที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ตัว

ในภาพคือเสี้ยวหน้าด้านข้างของชายหนุ่มคนหนึ่ง—เขากำลังยืนอยู่หน้ากระจกในห้องซ้อม ใช้มือข้างเดียวยันพื้น ร่างกายเหยียดตรงเป็นแนวเส้นคมกริบ หยาดเหงื่อไหลหยดลงตามแนวสันกราม

เสื้อคลุมกีฬาถูกโยนทิ้งไว้ข้างตัว เสื้อยืดสีดำเปียกชุ่มเหงื่อเป็นวงกว้างจนแนบติดไปกับแผ่นหลัง

มุมขวาล่างของภาพมีตัวเลขอักษรสีขาวขนาดเล็กประทับอยู่ ซึ่งเป็นวันที่จากกล้องมือถือ—ห้าปีก่อน

สวี่ซูถงเขียนข้อความประกอบไว้ว่า—

[นี่คือรูปที่ฉันแอบถ่ายไว้เมื่อห้าปีก่อน ตอนที่ยังเป็นเด็กฝึกและได้เข้าคลาสพิเศษของอาจารย์เหอค่ะ

วันนั้นฝนตกหนักมาก ฉันไปสาย เลยโดนอาจารย์เหอสวดยับจนแทบอยากมุดแผ่นดินหนี

แต่พอด่าเสร็จ เขากลับยอมอยู่ต่อคนเดียว เต้นเพลงที่สอนในวันนั้นตั้งแต่ต้นจนจบซ้ำอีกตั้งสามรอบ เพื่อให้พวกเราอัดคลิปกลับไปซ้อม

ตอนนั้นฉันอาศัยจังหวะที่เขาเผลอแอบถ่ายรูปนี้ไว้ มันอยู่กับฉันมาตลอดห้าปี เปลี่ยนมือถือไปสามเครื่อง ทุกครั้งที่เปลี่ยน ฉันจะย้ายรูปนี้เข้าเครื่องใหม่เป็นรูปแรกเสมอ

อาจารย์เหอไม่ใช่พ่อพระ เขาปากร้าย มือหนัก ขี้หงุดหงิด ดุลูกศิษย์อย่างกับอะไรดี—แต่เขาคืออาจารย์ที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาค่ะ

พวกคุณด่าว่าเขาแกล้งทำตัวเป็นคนธรรมดา ด่าว่าเขาแย่งตำแหน่ง center ด่าว่าเขาถอนตัวเพื่อเรียกร้องความเห็นใจ

แต่พวกคุณรู้ไหมคะว่า ตอนที่คอของเขาพังไปในปีนั้น มีบริษัทอย่างน้อยห้าแห่งยอมทุ่มเงินเดือนเจ็ดหลักเพื่อดึงตัวเขาไป แต่เขากลับปฏิเสธไปทั้งหมด?

เขาเลือกที่จะอยู่สอนลูกศิษย์ที่ปั้นซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ต่อ เพียงเพราะเขาบอกว่า "ผมเป็นแค่คนเต้น การสอนเด็ก ๆ น่าสนุกกว่าการเป็นผู้อำนวยการตั้งเยอะ"

คนแบบนี้น่ะเหรอที่พวกคุณบอกว่าเห็นแก่ผลประโยชน์? บอกว่าเขาทำไปเพราะอยากดัง? พวกคุณไม่รู้สึกว่าตัวเองน่าขันบ้างหรือไง?]

โพสต์เวยป๋อนี้มียอดรีโพสต์พุ่งทะลุหนึ่งแสนครั้งภายในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง

แฮชแท็ก #สวี่ซูถงออกโรงปกป้องเหอซฺวี่# ทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของเทรนด์ค้นหาทันที พร้อมป้ายกำกับคำว่า "ระเบิด" สีม่วงต่อท้าย

ช่องคอมเมนต์แทบแตกเป็นเสี่ยง ๆ ในพริบตา—

"ฉันจะร้องไห้แล้วเนี่ย... ในรูปแอบถ่ายนั่น เขาเต้นสุดตัวขนาดนั้น พอต่อว่าเสร็จก็ยังอยู่เต้นซ้ำให้อีกตั้งสามรอบ—เหอซฺวี่ ทำไมนายถึงปากร้ายแต่ใจดีได้ขนาดนี้นะ!!!"

"ที่แท้เขาก็ไม่ได้ขาดโอกาสที่จะดัง แต่เขาไม่ได้อยากดังตั้งแต่แรกเลยต่างหาก..."

"ยังเก็บรูปแอบถ่ายเมื่อห้าปีก่อนไว้อีก สวี่ซูถงเธอก็เป็นคนฝังใจและมั่นคงเหมือนกันนะเนี่ย"

"พวกที่รุมด่าเหอซฺวี่หายไปไหนกันหมด? ไม่ออกมาโชว์หน้ากันหน่อยเหรอ? ตอนแรกบอกว่าเขาเสแสร้ง บอกว่าหวังผลประโยชน์ บอกว่าทำเพื่ออยากดัง—แล้วตอนนี้เป็นไงล่ะ? หน้าชากันไปเลยไหม?"

คนที่สามที่ออกมาเคลื่อนไหว คือคนที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

จินเสียน

ผู้ก่อตั้งค่ายบันเทิงผู้ขึ้นชื่อในวงการว่า "ไม่เคยข้องแวะกับดราม่าบนโลกออนไลน์" คนนี้ กลับออกมาเคลื่อนไหวบนเวยป๋ออย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

ข้อความมีเพียงประโยคเดียว แนบมาพร้อมภาพถ่ายกระดาษโน้ตลายมือ—

"เหอซฺวี่ ถ้าปั้นซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ไม่เอานาย บริษัทฉันเอา ยินดีต้อนรับเสมอ"

ท้ายกระดาษลงชื่อจินเสียน ลายมือตวัดหนักแน่นทรงพลัง ช่างขัดกับภาพลักษณ์สุขุมเยือกเย็นยามนั่งอยู่บนเก้าอี้ครูฝึก ราวกับเป็นคนละคน

ช่องคอมเมนต์แทบแตกในพริบตา—

"พี่จินออกโรงแล้ว!!! พี่จินกำลังแย่งตัวคนอยู่นี่หว่า!!!"

"ปั้นซิงเอนเตอร์เทนเมนต์: ??? คนของฉัน เธอมีสิทธิ์อะไรมาฉกไป???"

"เหอซฺวี่: ผมแค่ถอนตัวจากการแข่ง ไหงกลายเป็นของหอมมีแต่คนแย่งกันไปได้ล่ะเนี่ย?"

"พวกแกเคยคิดไหมว่า บิ๊กบอสระดับจินเสียน ทำไมถึงยอมออกหน้าพูดแทนเหอซฺวี่? ไม่ใช่เพราะสงสารหรอกนะ แต่เป็นเพราะเขาคู่ควรกับราคานี้จริง ๆ ต่างหาก"

คืนเดียวกันนั้น ทางการของปั้นซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ร่อนแถลงการณ์ออกมาเช่นกัน

ถ้อยคำเป็นทางการกว่าแถลงการณ์ของรายการมาก สำนวนรัดกุม ท้ายเอกสารประทับตรานิติบุคคลของบริษัทเรียบร้อย—

"ตามที่นายเหอซฺวี่ ผู้ฝึกสอนเต้นรับเชิญพิเศษของบริษัทเรา ได้เข้าร่วมรายการประกวด เจ๋ออตุ้ยชูเต้า เมื่อไม่นานมานี้ บริษัทเราขอชี้แจงดังต่อไปนี้"

หนึ่ง นายเหอซฺวี่เริ่มร่วมงานกับทางบริษัทเมื่อหกปีก่อนในฐานะครูฝึกสอนเต้น ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาได้ขัดเกลาเด็กฝึกและศิลปินที่ยอดเยี่ยมออกมาเป็นจำนวนมาก ความเป็นมืออาชีพ ความทุ่มเทในการทำงาน และผลสัมฤทธิ์ทางการสอน ล้วนเป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน

สอง การที่นายเหอซฺวี่เข้าร่วมรายการ เจ๋ออตุ้ยชูเต้า ในฐานะเด็กฝึกอิสระ ถือเป็นการตัดสินใจส่วนบุคคล ซึ่งทางบริษัทไม่ทราบเรื่องมาก่อนล่วงหน้า หลังจากทราบเรื่อง ทางบริษัทเคยแนะนำให้เปิดเผยตัวตนที่แท้จริง แต่นายเหอซฺวี่ปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่า 'ไม่อยากได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษ'

สาม กรณีที่นายเหอซฺวี่ต้องถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่หู ทางบริษัทรู้สึกเสียดายเป็นอย่างยิ่ง ปัจจุบันนายเหอซฺวี่กำลังอยู่ระหว่างการพักฟื้น ซึ่งทางบริษัทจะให้ความร่วมมือในการดูแลรักษาและฟื้นฟูร่างกายอย่างเต็มกำลัง

สี่ สำหรับข้อความบนอินเทอร์เน็ตที่กล่าวอ้างว่า 'ปั้นซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ล็อกผล' หรือ 'เสิ่นอีเหิงคอยปูทางปกป้องเหอซฺวี่' นั้น ล้วนเป็นการคาดเดาที่ไร้หลักฐานทั้งสิ้น ทางบริษัทขอสงวนสิทธิ์ในการดำเนินคดีตามกฎหมายต่อผู้ที่สร้างข่าวลือ

ปั้นซิงเอนเตอร์เทนเมนต์มุ่งมั่นที่จะบ่มเพาะบุคลากรด้านการแสดงที่ยอดเยี่ยมเสมอมา และเคารพในความพยายามรวมถึงความทุ่มเทของผู้เข้าแข่งขันทุกคน ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจและสนับสนุน"

บรรยากาศในช่องคอมเมนต์ของแถลงการณ์ฉบับนี้ แตกต่างจากฝั่งทีมงานรายการอย่างสิ้นเชิง—

"แถลงการณ์ของปั้นซิงเอนเตอร์เทนเมนต์เขียนได้ดูเป็นผู้เป็นคนมาก ดีกว่าไอ้คำว่า 'ขออภัยอย่างยิ่ง' ของทีมงานรายการตั้งเยอะ"

"'ไม่อยากได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษ'—เหอซฺวี่ นายนี่มันคนยังไงกันเนี่ย? คนอื่นเขาแทบจะกราบกรานขอให้ได้อภิสิทธิ์ แต่นายกลับหลบได้เป็นหลบ"

"เดี๋ยวนะ ปั้นซิงเอนเตอร์เทนเมนต์บอกว่าทางค่ายไม่รู้เรื่องมาก่อนเลยเหรอ? แปลว่าเหอซฺวี่แอบย่องไปสมัครเองเงียบ ๆ จริงดิ? เขาจะว่างจัดขนาดนั้นเลยเรอะ?"

"พวกแกเคยคิดกันบ้างไหม ตอนเหอซฺวี่ไปสมัครน่ะ ขนาดโทรศัพท์ยังโดนยึดอยู่เลย แล้วเขาไปสมัครโดยที่ทีมงานรายการไม่รู้เรื่องได้ยังไง? นั่นแสดงว่าเขาไม่ได้บอกใครเลยจริง ๆ..."

"เหอซฺวี่: ผมก็แค่อยากหาที่เต้นเฉย ๆ ทำไมมันถึงได้ยากเย็นขนาดนี้วะ?"

แต่สิ่งที่ยุติสงครามความคิดเห็นในโลกโซเชียลครั้งนี้ได้อย่างเด็ดขาดจริง ๆ กลับเป็นเสิ่นอีเหิง

เขาโพสต์เวยป๋อกลางดึกสงัด

ข้อความของเสิ่นอีเหิงยาวกว่าของทุกคน และก็สุขุมสำรวมกว่าใครทั้งหมด—

"หลายวันมานี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ที่ผมเงียบมาตลอดไม่ใช่ไม่อยากพูด แต่เป็นเพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดีครับ

เหอซฺวี่คืออาจารย์ของผม เรื่องนี้ผมไม่เคยคิดจะปิดบัง ในการประเมินสเตจแรก วินาทีที่เขาก้าวขึ้นมาบนเวที ผมก็จำเขาได้ทันที ที่ผมไม่ได้ทักออกไป ก็เพราะเขาไม่อยากให้ผมพูด

เขาบอกว่า 'แกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉันซะ'

เขาบอกว่า 'ถ้าแกกล้าออมมือให้ฉันละก็ ฉันจะด่าแกออกอากาศต่อหน้าคนทั้งประเทศแน่ว่าฝีมือตก'

เขาไม่เคยต้องการให้ใครมาปฏิบัติกับเขาเป็นกรณีพิเศษเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ทุกคนถามผมว่า ทำไมเหอซฺวี่ถึงต้องปิดบังตัวตนเพื่อมาเข้าแข่งขัน?

ผมคิดอยู่นาน มีคำตอบเพียงข้อเดียวครับ—เพราะเขารู้สึกว่าเรื่องของตัวเองไม่มีอะไรน่าพูดถึงเลย

เขารู้สึกว่า 'ครูสอนเต้น' ไม่ใช่อาชีพยิ่งใหญ่อะไร เขารู้สึกว่าการสอนเด็ก ๆ เต้นน่าสนใจกว่าการเป็นดารา เขารู้สึกว่าเสียงพังไปแล้วก็ช่างมัน ไม่มีอะไรต้องพูดถึง

เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองคู่ควรกับการได้รับความสนใจเลย

แต่วันนี้ผมอยากบอกเรื่องหนึ่งกับทุกคน—ท่าเต้นเพลง Blade ในการแสดงรอบแรก เป็นท่าเต้นที่เหอซฺวี่ใช้เวลาคิดขึ้นมาแค่วันเดียวครับ

วันนั้นเพลงมีปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ เพลงที่เตรียมไว้แต่แรกใช้ไม่ได้ พวกเราทุกคนนั่งล้อมวงกัน เครียดจนหัวแทบระเบิด หาทางออกไม่ได้เลยสักทาง

แล้วเหอซฺวี่ก็เดินเข้ามา"

เขาพาคนของตัวเองมา ช่วยกันคิดท่าเต้นโต้รุ่งทั้งคืน พอถึงเช้าวันรุ่งขึ้นก็ส่งเดโมฉบับสมบูรณ์ถึงมือทีมงานรายการ

แล้วในวันต่อมา เขาก็ต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะคออักเสบจนไข้ขึ้นสูง

ทุกคนคิดว่าเขาแกล้งทำตัวเป็นคนธรรมดา คิดว่าเขาเรียกร้องความเห็นใจ คิดว่าเขาแย่งตำแหน่ง center

แต่พวกคุณรู้กันบ้างไหมว่าตอนที่เขาคิดท่าเต้น เสียงของเขาแหบแห้งจนพูดไม่ออกแล้ว?

ตอนที่เขาถือไมค์ลอยเต้นอยู่บนเวที หูข้างซ้ายของเขาไม่ได้ยินเสียงแล้ว?

เขาไม่เคยพูดออกมาเลยสักคำ

เขาไม่เคยยอมให้ใครเห็นยามที่ตัวเองเจ็บปวดทรมาน

เขาไม่เคยต้องการความเวทนาสงสารจากใคร

เขาบอกว่าตัวเองมาเพื่อ "หาอะไรสนุกๆ ทำ" แต่สุดท้ายกลับทำให้ตัวเองต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้

ผมไม่รู้จะนิยามผู้ชายคนนี้อย่างไรดี

ผมรู้แค่ว่าถ้าไม่มีเขา เจ๋ออตุ้ยชูเต้า ก็คงไม่อาจประคับประคองผ่านการแสดงรอบแรกไปได้ด้วยซ้ำ

อาจารย์เหอ รักษาตัวด้วยนะครับ

ลูกศิษย์ของคุณจะไม่ทำให้คุณต้องขายหน้าแน่นอน]

หลังจากเสิ่นอีเหิงโพสต์เวยป๋อนี้ออกไปได้เพียงสามนาที เซิร์ฟเวอร์ก็ล่มลงอย่างสิ้นเชิง

ทีมเทคนิคของเวยป๋อถูกปลุกขึ้นมาฉุกเฉินกลางดึก ต่างเร่งกู้ระบบกันจ้าละหวั่นอยู่นานเกือบยี่สิบนาที หน้าเว็บถึงกลับมาโหลดขึ้นได้อีกครั้ง

แต่เหตุการณ์ "จอขาวโพลน" ยี่สิบนาทีนี้ กลับกลายเป็นการช่วยโปรโมตชั้นยอดไปเสียอย่างนั้น

ทุกคนต่างอยากรู้ว่าเสิ่นอีเหิงโพสต์อะไรลงไปกันแน่ ถึงขั้นทำให้เซิร์ฟเวอร์ล่มได้ขนาดนี้

พอระบบกลับมาใช้งานได้ ยอดรีโพสต์ คอมเมนต์ และยอดกดไลก์ของเวยป๋อโพสต์นั้นก็พุ่งทะลุ "9999+" ไปทั้งหมดแล้ว

ยิ่งในช่องคอมเมนต์ด้วยแล้ว เรียกว่าบ่อน้ำตาแตกกันอย่างสิ้นเชิง

คอมเมนต์ที่มียอดไลก์สูงสุดมีเพียงห้าคำสั้น ๆ ว่า "กูร้องไห้แทบตาย"

พอกดเข้าไปดูการตอบกลับก็มีแต่คำว่า "+1" "+1" "+1" ซ้อนทับกันหลายพันชั้น

"เหอซฺวี่นายบ้าไปแล้วเหรอ? นายบ้าไปแล้วใช่ไหม?! นายทำแบบนี้ได้ยังไงกัน ฮือๆๆ"

"ท่าเต้นที่คิดขึ้นมาในวันเดียว... แต่ Blade กลับสมบูรณ์แบบขนาดนั้น... เขายังเป็นคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย?"

"เมื่อไหร่ผู้ชายคนนี้ถึงจะนึกถึงตัวเองบ้างนะ?"

ในสิบอันดับแรกของเทรนด์ค้นหา มีถึงเก้าอันดับที่เกี่ยวข้องกับเหอซฺวี่—

#โพสต์ขนาดยาวของเสิ่นอีเหิง# อันดับหนึ่ง

#เหอซฺวี่คิดท่าเต้นBladeในหนึ่งวัน# อันดับสอง

#หูเหอซฺวี่ไม่ได้ยินแล้วยังขึ้นเวที# อันดับสาม

#เหอซฺวี่เสียงแหบแล้วยังคิดท่าเต้น# อันดับสี่

#เหอซฺวี่ไม่คู่ควรให้พวกคุณสงสารตรงไหน# อันดับห้า

#ความจริงเรื่องเหอซฺวี่ถอนตัว# อันดับหก

#สวี่ซูถงแอบถ่าย# อันดับเจ็ด

#เจิ้งไจ้หยวนสนับสนุนเหอซฺวี่สุดตัว# อันดับแปด

#จินเสียนแย่งคน# อันดับเก้า

มีเพียงอันดับสิบเท่านั้นที่เป็นเรื่องอื่น

ทันทีที่เสิ่นอีเหิงออกมาส่งเสียง กระแสสังคมก็พลิกกลับมาเข้าข้างเหอซฺวี่อย่างสิ้นเชิง

คนที่ด่าเขายังมีอยู่ แต่ไม่มีใครกล้าส่งเสียงออกหน้าอีกแล้ว

เพราะพวกเขาพบว่า คนที่ตัวเองกำลังรุมด่านั้น ไม่ใช่คนที่จะมาโดนด่าเลยแม้แต่นิดเดียว

ตั้งแต่ต้นจนจบเหอซฺวี่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักอย่าง—เขาคิดท่าเต้น เขาสอนคน เขาขึ้นเวที เขาบาดเจ็บ แล้วเขาก็ถอนตัวจากการแข่งขัน

สิ่งเดียวที่เขาทำผิด ก็แค่ "ไม่ได้บอกทุกคนว่าเขาคือใคร" เท่านั้นเอง