ตอนที่ 56 ยาปรับรูปร่าง

พอกลับมาถึงห้อง เซียวเฟิงก็นั่งลงบนเตียงแล้วเปิดดูหน้าต่างระบบ

"รางวัลธรรมดาตั้ง 683 ครั้ง จะใช้ยังไงดีเนี่ย" เซียวเฟิงกลุ้มใจขึ้นมาทันที

"ช่างเถอะ แลกรางวัลระดับสูง 6 ครั้งก่อนดีกว่า ระบบ แลกรางวัลระดับสูง 6 ครั้ง แล้วก็รางวัลระดับกลาง 8 ครั้ง" เซียวเฟิงพูดกับระบบ

"ยินดีด้วย โฮสต์ทำการแลกเปลี่ยนสำเร็จแล้ว" เสียงของระบบดังขึ้น

"ระบบ! เปิดรางวัลระดับสูง 6 ครั้ง กับรางวัลระดับกลาง 8 ครั้งเลย!" เซียวเฟิงแทบรอไม่ไหว

"ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับแต้มความสามารถ 370 แต้ม ความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์ LV1 ยาปรับรูปร่างหนึ่งเม็ด หุ้น 100% ของศูนย์การค้าไห่ซิง และการ์ดมองทะลุหนึ่งใบ" เซียวเฟิงถึงกับมึน ของอย่างอื่นเขายังพอเข้าใจได้ แต่ไอ้การ์ดมองทะลุนี่มันอะไรกัน จะให้เขาเอาไปแอบดูแม่ม่ายข้างบ้านอาบน้ำตอนดึกหรือไง?

ด้วยฐานะและทรัพย์สินของเขาในตอนนี้ อย่าว่าแต่ไม่ต้องพึ่งพาพ่อแม่เลย ลำพังแค่ตัวเขาคนเดียวก็มีเงินเป็นหมื่นล้านแล้ว มีสาวสวยนับไม่ถ้วนพร้อมจะถวายตัวให้ มีหรือที่เขาจะต้องใช้การ์ดมองทะลุไปแอบดูคนอื่นอาบน้ำอีก?

ช่างเถอะ เก็บไว้ก่อน เผื่ออนาคตจะได้ใช้ประโยชน์

ตอนนี้เซียวเฟิงคิดว่าแต้มความสามารถของตัวเองมีมากพอแล้ว จึงตั้งใจจะอัปเกรดรวดเดียวไปเลย

"ระบบ อัปเกรดสมรรถภาพร่างกายเป็น 100 แต้มก่อนเลย!" สิ้นเสียงของเซียวเฟิง เขาก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวจนทรมาน แต่พอถอดเสื้อผ้าออกจนหมด ความร้อนนั้นก็พลันสลายไป

เซียวเฟิงทำหน้าเหวอ ลูกพี่ ฤทธิ์ยาของนายมันจะสั้นไปไหมเนี่ย?

จากนั้นเซียวเฟิงก็อัปเกรดความเชี่ยวชาญทักษะการต่อสู้เป็น LV10 ความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็น LV10 สุดท้ายก็เพิ่มพลังจิตเป็น 45 แต้ม และอัปเกรดความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์เป็น LV10

โฮสต์: เซียวเฟิง

สมรรถภาพร่างกาย: 100 (คนปกติ 10)

พลังจิต: 45 (คนปกติ 10)

ยอดเงินที่ใช้ไป: 310 ล้าน

จำนวนครั้งที่ได้รับรางวัลธรรมดา: 3

เงื่อนไขการแลกรางวัล: 0/1,000,000

ทักษะโฮสต์:

ความเชี่ยวชาญทักษะการต่อสู้ LV10

ความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ LV10

ความเชี่ยวชาญความรู้ด้านการเงิน LV4

ความเชี่ยวชาญทักษะการขับขี่ LV1

ความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์ LV10

แต้มความสามารถ 0

อัตราการคืนเงิน 1:3

เกณฑ์การอัปเกรดระบบครั้งต่อไป 10,000 ล้าน ปัจจุบันถึงเกณฑ์ 530 ล้าน

เมื่อมองดูสารพัดทักษะที่อัปเกรดจนเต็มหลอด แถมร่างกายยังเปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลัง เซียวเฟิงก็รู้สึกว่าตอนนี้อย่าว่าแต่นักเลงสามห้าคนเลย ต่อให้มีหน่วยรบพิเศษเก่ง ๆ มาสักกี่คน เขาก็สู้ไหวสบาย

"แต่ว่ายาปรับรูปร่างกับการ์ดมองทะลุมันเอาไว้ทำอะไรกันแน่นะ ผมต้องลองศึกษาดูหน่อย" เซียวเฟิงเปิดหน้าต่างระบบเพื่อตรวจดูไอเทมรางวัลทั้งสองชิ้นนี้ต่อ

การ์ดมองทะลุ: หลังจากใช้การ์ดมองทะลุ โฮสต์จะสามารถมองทะลุทุกสิ่งได้ภายใน 3 ชั่วโมง โดยสามารถเลือกเปิดหรือปิดใช้งานได้เองตลอดระยะเวลาสามชั่วโมง เมื่อใช้งานแล้วการ์ดมองทะลุจะหายไป จัดเป็นไอเทมประเภทใช้แล้วทิ้ง

ยาปรับรูปร่าง: ไอเทมระดับสูง สามารถปรับเปลี่ยนใบหน้าและรูปร่างให้สมบูรณ์แบบที่สุดตามคุณสมบัติทางพันธุกรรมของโฮสต์ ข้อควรระวัง ยานี้ใช้ได้เพียงครั้งเดียวในชีวิตเท่านั้น หากใช้ซ้ำเป็นครั้งที่สองหรือมากกว่านั้นจะไม่มีผลใด ๆ

เซียวเฟิงทึ่งเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่ายาปรับรูปร่างจะเป็นของดีขนาดนี้

เซียวเฟิงหยิบยาปรับรูปร่างออกมาจากช่องเก็บของระบบ เขาจ้องมองเม็ดยาสีดำนี้อยู่นาน ในที่สุดก็กัดฟันกลืนลงไปในอึกเดียว

แต่สิ่งที่เซียวเฟิงคิดไม่ถึงก็คือ หลังจากกลืนยาปรับรูปร่างลงไป ความเจ็บปวดร้าวรานก็แล่นไปทั่วร่าง เหงื่อกาฬปริมาณมากค่อย ๆ ผุดซึมออกมาตามรูขุมขน กระดูกเริ่มส่งเสียงลั่นกรอบแกรบ

แม้แต่ใบหน้าก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงไม่น้อย

หลังจากทนความเจ็บปวดร้าวรานอย่างแสนสาหัส ในที่สุดเซียวเฟิงก็ผล็อยหลับไป

——

วันรุ่งขึ้นซึ่งตรงกับวันอาทิตย์ เซียวเฟิงตื่นนอนตอนสิบโมงเช้าเป็นครั้งแรกตั้งแต่จำความได้ พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองลงไปนอนอยู่บนพื้นเสียแล้ว

เซียวเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่อัปเกรดสมรรถภาพร่างกายเป็น 100 แต้มแล้ว ไม่อย่างนั้นคงเป็นหวัดไปแล้วจริง ๆ

เซียวเฟิงเดินไปล้างหน้าแปรงฟันตามปกติ แต่พอเข้าไปในห้องน้ำ เขาก็ต้องตกตะลึงตาค้าง

"เชี่ย นี่คือผมจริง ๆ เหรอเนี่ย?"

เซียวเฟิงลูบแก้มตัวเอง ผิวที่เคยคล้ำและออกเหลืองเล็กน้อย บัดนี้กลับขาวเนียนผุดผ่องจนมีออร่า เครื่องหน้าก็ดูคมชัดมีมิติยิ่งขึ้น เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

แต่เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน หากมองอย่างละเอียดก็ยังพอดูออกว่าเป็นตัวเขาเอง ส่วนเรื่องความสูงนั้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลย

เซียวเฟิงมีความสูงระดับสมบูรณ์แบบถึง 187 เซนติเมตรอยู่แล้ว ยาปรับรูปร่างจึงไม่ได้เข้าไปปรับเปลี่ยนในจุดนี้

พอถึงตอนที่เซียวเฟิงเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาก็ยิ่งตกตะลึงหนักเข้าไปใหญ่

รอยแผลเป็นตามตัวที่เกิดจากการกรำแดดกรำลมเมื่อก่อนหายไปจนหมดเกลี้ยง

ทั้งกล้ามท้องแปดลูก กล้ามอกแน่นตึง และเรียวขายาวได้สัดส่วน ทำเอาแม้แต่ตัวเขาเองยังเผลอมองจนตาค้าง

หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เซียวเฟิงก็เดินลงมาชั้นล่างด้วยใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ

พอป้าลู่เห็นเซียวเฟิงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะร้องลั่น "แย่แล้ว มีขโมย!!"

สิ้นเสียงร้องของป้าลู่ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ประจำอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลเซียว รวมถึงเมิ่งฟางและเซียวหย่วนเฟิงต่างพากันวิ่งออกมาจากห้อง สายตานับสิบคู่พลันจับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว

ถึงเซียวเฟิงจะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่จะบอกว่าไม่ประหม่าทำตัวไม่ถูกเลยก็คงเป็นไปไม่ได้

"ลูกคือ... เสี่ยวเฟิงเหรอ?" สมกับที่เป็นแม่แท้ ๆ เมิ่งฟางจำเขาได้เป็นคนแรก

เซียวหย่วนเฟิงมองเมิ่งฟางอย่างแปลกใจ ก่อนจะหันมาสำรวจเซียวเฟิงอย่างละเอียด แล้วก็พบว่ายิ่งมองก็ยิ่งเหมือนลูกชายตัวเองจริง ๆ

"นี่... นี่คือเสี่ยวเฟิงเหรอ?"

เซียวเฟิงยกมือเกาท้ายทอยพลางเอ่ยอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย "ผมเซียวเฟิงเองครับ ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ทุกคนตกใจ"

เมิ่งฟางเดินเข้าไปลูบแก้มเซียวเฟิง "เซียวเฟิงลูก ทำไมถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ล่ะ เมื่อคืนลูกไปทำอะไรมา?"

เซียวหย่วนเฟิงพูดเสริมขึ้นมา "พ่อกับแม่ไม่ได้ค้านเรื่องศัลยกรรมหรอกนะ แต่ประเด็นคือต่อให้ทำศัลยกรรมมา มันก็ไม่มีทางเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ชั่วข้ามคืนหรอก ลูกทำได้ยังไงกัน?"

เซียวเฟิงได้แต่จนปัญญา เขาเองก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร จะให้บอกพ่อกับแม่ตรง ๆ หรือว่าตัวเองกินยาปรับรูปร่างเข้าไป?

ขณะที่เซียวเฟิงกำลังจะกุเรื่องโกหก เมิ่งฟางกลับโบกมือตัดบท "ช่างเถอะ ลูกก็คงมีความลับของลูก พ่อกับแม่ไม่ก้าวก่ายแล้วกัน"

เซียวหย่วนเฟิงพยักหน้าเห็นด้วย "พ่อคุ้น ๆ ว่าที่เยียนจิงมียาชนิดหนึ่งที่เปลี่ยนหน้าตาและรูปร่างของคนได้ ลูกคงกินยาแบบนั้นเข้าไปใช่ไหม?"

เซียวเฟิงแอบถามในใจทันที "ระบบ ยาที่พ่อผมพูดถึงคืออะไร ใช่ยาปรับรูปร่างหรือเปล่า?"

"โฮสต์ ยาชนิดนั้นเรียกว่ายาแปลงโฉม เป็นยาประเภทใช้แล้วหมดไป แถมยังเป็นยาระดับต่ำมากเท่านั้น" ระบบอธิบาย

เซียวเฟิงหัวเราะแหะ ๆ "โธ่ พ่อครับแม่ครับ ถึงยังไงตอนนี้ผมก็ดูดีขึ้นแล้ว แบบนี้ไม่ใช่ว่าดีแล้วเหรอครับ"

เมิ่งฟางพยักหน้ารับ "เสี่ยวเฟิง เดิมทีลูกก็หน้าตาดีอยู่แล้ว ตอนนี้ลูกแม่ยิ่งหล่อขึ้นไปอีก แม่ก็ดีใจนะ"

เซียวหย่วนเฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจเช่นกัน "อืม ดีแล้วล่ะ"

ทว่าในตอนนั้นเองเซียวเฟิงกลับรู้สึกถึงบรรยากาศแปลก ๆ พอหันไปมองก็พบว่าพวกสาวใช้ในบ้านกำลังแอบมองเขาพลางหน้าแดงเขินอาย

"พวกเธอเห็นหรือเปล่า ทำไมนายน้อยถึงได้หล่อขนาดนี้นะ ฉันชอบจังเลย"

"ใช่ ๆ ฉันก็เห็นเหมือนกัน ฉันว่าหล่อกว่าดาราในทีวีซะอีก แบบนี้มันหล่อเกินไปแล้ว"

"อยากมีลูกกับนายน้อยจังเลย นายน้อยทั้งหล่อทั้งรวย เพอร์เฟกต์อะไรขนาดนี้"

"อย่างเธอยังกล้าคิดจะมีลูกกับเขาอีกเหรอ คนที่อยากมีลูกให้นายน้อยของเราคงต่อแถวยาวไปถึงขั้วโลกใต้แล้วมั้ง!"

เซียวเฟิงได้ยินพวกสาวใช้ซุบซิบกันเข้าก็รีบเอ่ยขัดขึ้นมา "เอ่อ ป้าลู่ครับ ผมหิวแล้ว ช่วยหาอะไรให้ผมกินหน่อยได้ไหมครับ"