ตอนที่ 75 แก๊งมังกรคลั่ง

พอได้ยินว่าคนที่วางยาตนเองคือหลิงหยวน หลินหว่านถิงก็แทบไม่อยากเชื่อ แต่พอนึกย้อนไปถึงรสชาติแปร่ง ๆ ของไวน์แก้วนั้น เธอก็ปักใจเชื่อทันที

"น่าเจ็บใจนัก หลิงหยวนกล้าวางยาฉันเชียวเหรอ!" ดวงตาคู่สวยของหลินหว่านถิงฉายแววโกรธแค้น

จู่ ๆ หลินหว่านถิงก็นึกขึ้นได้จึงเอ่ยถาม "แล้วฉันมาอยู่ที่โรงพยาบาลได้ยังไงคะ"

เซียวเฟิงจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ตอนที่หลิงหยวนยอมรับผิดต่อหน้าเขา ไปจนถึงตอนพาเธอมาส่งโรงพยาบาลให้หลินหว่านถิงฟังอย่างละเอียด เพียงแต่ละเว้นคำพูดกับภาพเหตุการณ์ที่ไม่เหมาะสมสำหรับเด็กของเธอเอาไว้เท่านั้น

แต่ถึงเซียวเฟิงจะไม่เล่า ก็ไม่ได้แปลว่าหลินหว่านถิงจะไม่รู้นี่นา เธอถูกหลิงหยวนวางยาปลุกกำหนัด ไม่ใช่ยาสลบสักหน่อย เธอยังพอมีสติอยู่บ้าง

แม้จำรายละเอียดทั้งหมดไม่ได้ แต่เธอก็พอจำท่าทียั่วยวนของตัวเองได้ลาง ๆ พอคิดถึงเรื่องนี้ ใบหน้านวลของหลินหว่านถิงก็แดงก่ำขึ้นมาทันที เธอเอ่ยถามเสียงเบา "เอ่อ...ตอนพามา ทำไมคุณถึงไม่พาไปโรงแรมเพื่อ...เพื่อทำเรื่องแบบนั้นล่ะคะ"

เซียวเฟิงชะงักไป ในใจร่ำร้องว่าขาดทุนย่อยยับแล้ว "หืม? ก็คุณบอกเองไม่ใช่เหรอครับว่าต้องรอให้คุณอนุญาตก่อนถึงจะทำได้"

ใบหน้าของหลินหว่านถิงยิ่งแดงก่ำกว่าเดิม "ก็ตอนนั้นฉันอนุญาตไปแล้วนี่คะ"

เซียวเฟิงเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางกบาล บ้าเอ๊ย คุณไม่ได้พูดสักคำ! เขารู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งทำเหมืองทองหลุดมือไปหมาด ๆ จึงรีบคว้ามือของหลินหว่านถิงมากุมไว้แน่น "งั้นตอนนี้ทำได้ไหมครับ!"

เมื่อเห็นสายตาเปี่ยมประกายความหวังของเซียวเฟิง หลินหว่านถิงก็ค้อนขวับเข้าให้ "ไม่ได้ค่ะ ตอนนั้นก็ส่วนตอนนั้น ตอนนี้ก็คือตอนนี้ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายขนาดนั้นหรอกนะคะ"

ตอนนี้หลินหว่านถิงมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนแล้ว มีหรือจะยอมให้เซียวเฟิงทำตามอำเภอใจได้ง่าย ๆ แต่พอผ่านเรื่องราวในวันนี้มา เธอก็รู้สึกว่าตัวเองตาไม่ถึงจริง ๆ ที่เลือกผู้ชายคนนี้มาเป็นแฟน

หลินหว่านถิงรู้ตัวดีว่าตนเองมีเสน่ห์ดึงดูดใจแค่ไหน อย่าว่าแต่ยินยอมให้ทำเรื่องอย่างว่าเลย สมัยเรียนมหา'ลัย แค่เธอยิ้มออกมานิดเดียวก็ทำเอาผู้ชายหลายคนหลงใหลคลั่งไคล้กันแล้ว

พอเทียบกับสถานการณ์ตอนนี้ ความอดทนอดกลั้นของเซียวเฟิงก็ถือว่ายอดเยี่ยมทีเดียว เธอเล่นยั่วขนาดนั้นเขายังทนไหวอีกหรือ และเมื่อดูจากปฏิกิริยาของเขา ปัญหาก็ไม่ได้อยู่ที่รสนิยมทางเพศแน่นอน แต่เป็นเพราะเขาเป็นคนที่มีความยับยั้งชั่งใจสูงต่างหาก

พอได้ยินคำตอบของหลินหว่านถิง เซียวเฟิงก็เหมือนลูกโป่งถูกปล่อยลม แฟบลงไปในพริบตา ให้ตายเถอะ อารมณ์ของเขาตอนนี้ราวกับนั่งรถไฟเหาะตีลังกา ร่วงหล่นจากสรวงสวรรค์ดิ่งลงสู่ขุมนรกในเสี้ยววินาที

ความรู้สึกนี้ช่างยากเกินจะบรรยายจริง ๆ

เมื่อเห็นท่าทางของเซียวเฟิง หลินหว่านถิงก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

"ยังจะมาหัวเราะอีกนะครับ" เซียวเฟิงค้อนใส่หลินหว่านถิงอย่างหงุดหงิด

หลินหว่านถิงโน้มตัวเข้าไปหอมแก้มเซียวเฟิงฟอดใหญ่ "เอาล่ะค่ะ ไม่ต้องงอนแล้วนะ วันหลังก็ขึ้นอยู่กับความประพฤติของคุณแล้วกันค่ะ"

พอโดนหลินหว่านถิงหอมแก้ม สีหน้าของเซียวเฟิงก็ดีขึ้นทันตาเห็น เขาลูบแก้มตัวเองเบา ๆ แล้วพบว่ายังมีกลิ่นหอมจาง ๆ หลงเหลืออยู่

อันที่จริงเมื่อกี้เซียวเฟิงก็แค่แกล้งงอนไปอย่างนั้นเอง จากนั้นเขาก็ปรับสีหน้าให้จริงจังขึ้นแล้วเอ่ยถาม "แล้วหลังจากนี้คุณวางแผนจะทำยังไงต่อไปครับ จะให้ผมช่วยจัดการถอนรากถอนโคนตระกูลหลิงให้ไหม"

ความจริงแล้วเซียวเฟิงไม่ได้สนใจเรื่องจัดการตระกูลหลิงนักหรอก แต่ถ้าเป็นเรื่องของหลินหว่านถิง เขาก็ไม่รังเกียจที่จะยืมเส้นสายของพ่อแม่ ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยกำลังทรัพย์ของเขาในตอนนี้ ต่อให้ทำลายตระกูลหลิงให้ย่อยยับไม่ได้ แต่ก็ทำให้พวกมันเจ็บหนักเข้ากระดูกดำได้แน่ ๆ

เหตุผลทั้งหมดก็เพียงเพื่อหลินหว่านถิงคนเดียว หากเป็นเรื่องของตัวเอง เซียวเฟิงไม่มีทางเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากพ่อแม่เด็ดขาด

หลินหว่านถิงส่ายหน้า "ไม่ต้องไปรบกวนคุณลุงกับคุณป้าหรอกค่ะ ตอนนี้เรายังแตะต้องตระกูลหลิงไม่ได้"

เซียวเฟิงแปลกใจเล็กน้อย ในความทรงจำของเขา หลินหว่านถิงไม่ใช่คนยอมใครง่าย ๆ ขนาดนี้ แม้ภายนอกเธอจะดูเข้าถึงง่าย ไม่ถือตัว และออกจะเย็นชาไปบ้างก็ตาม

แต่กับคนที่คิดมาทำร้าย หลินหว่านถิงไม่เคยใจอ่อนให้เลยสักครั้ง ไม่อย่างนั้นเธอจะก้าวขึ้นมานั่งตำแหน่งผู้จัดการแผนกการเงินของซินเฟิงซ่างตั้งแต่ยังเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานได้อย่างไร สิ่งที่เธอพึ่งพาไม่ใช่ดวง แต่เป็นความสามารถกับเล่ห์เหลี่ยมล้วน ๆ

เมื่อเห็นสีหน้าของเซียวเฟิง หลินหว่านถิงจึงอธิบายว่า "ตอนนี้เรายังไปหาเรื่องเขาไม่ได้จริง ๆ ค่ะ แม้ฐานะทางการเงินของตระกูลหลิงจะอยู่ในระดับธรรมดา อย่าว่าแต่ตระกูลเซียวของคุณเลย ต่อให้เทียบกับตระกูลหลินก็ยังห่างชั้นกันอยู่มาก แต่ถึงตอนนี้ตระกูลหลิงจะฟอกขาวตัวเองไปเยอะแล้ว เส้นสายและอิทธิพลมืดแต่ก่อนก็ยังคงอยู่ ลำพังตระกูลหลิงน่ะเราไม่กลัวหรอกค่ะ แต่ถ้าแตกหักกับตระกูลหลิงอย่างสิ้นเชิง แก๊งมังกรคลั่งซึ่งเป็นองค์กรใต้ดินของไห่เฉิงคงไม่ยอมปล่อยให้เรื่องนี้จบง่าย ๆ แน่"

เซียวเฟิงยังไม่ค่อยเข้าใจนัก "แก๊งมังกรคลั่งเหรอครับ ทำไมผมไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย"

หลินหว่านถิงเห็นว่าเซียวเฟิงไม่รู้เรื่องนี้จริง ๆ จึงอธิบายให้ฟัง "แก๊งมังกรคลั่งน่ะ เอาจริง ๆ ฉันก็ไม่เคยเห็นกับตาหรอกค่ะ แค่เคยได้ยินคุณพ่อพูดถึงอยู่สองสามครั้ง ฉันเชื่อว่าคุณลุงเซียวกับคุณป้าเมิ่งก็น่าจะรู้เรื่องการมีอยู่ของแก๊งมังกรคลั่งเหมือนกัน"

"แก๊งมังกรคลั่งคือองค์กรใต้ดินแถบตะวันออกของเมืองไห่เฉิง แล้วก็เป็นหนึ่งในสี่องค์กรใต้ดินที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไห่เฉิงด้วยค่ะ ส่วนอีกสามแห่งคือแก๊งพยัคฆ์ดุ สมาคมกิเลน และสมาคมหงสา อีกสามแห่งฉันไม่แน่ใจว่าคุมด้านไหน แต่สำหรับแก๊งมังกรคลั่ง ฉันเคยได้ยินคุณพ่อหลุดปากพูดถึงอยู่บ้าง ว่ากันว่าหัวหน้าแก๊งมังกรคลั่งเป็นคนเหี้ยมโหดอำมหิตมาก ตอนนั้นตระกูลหลิงก็อาศัยบารมีของแก๊งมังกรคลั่งนี่แหละถึงได้ตั้งตัวในเมืองไห่เฉิงได้"

"เพราะพึ่งพาอิทธิพลของแก๊งมังกรคลั่ง เอาเข้าจริงตระกูลหลิงก็ไม่ใช่ตระกูลมือสะอาดอะไรหรอกค่ะ ต่อให้ฉากหน้าจะฟอกขาวแล้ว แต่เบื้องหลังก็ยังมีคลื่นใต้น้ำซ่อนอยู่"

"แน่นอนว่าในที่แจ้งพวกเราไม่ได้กลัวตระกูลหลิงที่มีทรัพย์สินแค่ไม่กี่ร้อยล้านหรอก อย่าว่าแต่ตระกูลเซียวเลย ลำพังตระกูลหลินเองก็บดขยี้พวกนั้นในเชิงธุรกิจได้สบาย ๆ แต่กับแก๊งมังกรคลั่งมันไม่ใช่อย่างนั้น ในโลกนี้ยังมีบางเรื่องที่ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะแก้ปัญหาได้เสมอไปนะคะ"

ได้ยินหลินหว่านถิงพูดแบบนี้ เซียวเฟิงก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ขึ้นมาทันที นี่มันเข้าทำนองเด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาวชัด ๆ

ถึงอย่างนั้นในใจของเซียวเฟิงก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด ด้วยฝีมือของเขา ขอแค่ไม่มีอาวุธปืนมาเกี่ยวข้อง ต่อให้แห่กันมามากแค่ไหนเขาก็รับมือไหว

เซียวเฟิงไม่เคยกลัวการรับมือกับกลุ่มอิทธิพลมืดอยู่แล้ว

แต่เรื่องนี้จะดึงหลินหว่านถิงเข้ามาเกี่ยวข้องไม่ได้ เซียวเฟิงต้องหาทางจัดการด้วยตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อได้ฟังหลินหว่านถิงพูด เขาก็เข้าใจดีว่าเรื่องนี้คงไม่สะดวกที่จะให้พ่อกับแม่ยื่นมือเข้ามาจัดการ เพราะด้วยนิสัยของพ่อกับแม่ ถ้าให้พวกท่านจัดการเรื่องนี้ มีหวังคงได้กลายเป็นข่าวใหญ่โตฉาวโฉ่ไปทั่วทั้งเมืองแน่ ๆ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องดีเลย

เซียวเฟิงยังอยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ ขืนแวดวงสังคมชั้นสูงของเมืองไห่เฉิงรู้ว่าเขาคือนายน้อยใหญ่ตระกูลเซียวละก็ ชีวิตคงหาความสงบไม่ได้อีกต่อไป

ลองคิดดูสิ ถ้าคนทั้งเมืองรู้เรื่องของเขาหมด เซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ที่เตรียมไว้ให้เฉิงเยว่ตอนเปิดเทอมก็กร่อยพอดีน่ะสิ

สำหรับเรื่องแก๊งมังกรคลั่ง เซียวเฟิงพอจะมีแผนรับมือคร่าว ๆ อยู่ในใจแล้ว เพียงแต่หลังจากนี้คงต้องวางแผนให้รอบคอบขึ้นอีกหน่อย

เห็นเซียวเฟิงยืนเหม่อไป หลินหว่านถิงก็ยกมือขึ้นโบกไปมาตรงหน้าเขา "คุณเป็นอะไรไปคะ ไม่เป็นไรใช่ไหมเนี่ย คงไม่ได้โดนชื่อแก๊งมังกรคลั่งขู่จนตกใจหรอกนะคะ นี่ไม่เหมือนสีหน้าที่นายน้อยใหญ่ตระกูลเซียวควรจะมีเลยนะ"

พอได้ยินหลินหว่านถิงยังอุตส่าห์พูดล้อเลียนตัวเองได้ เซียวเฟิงก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ "คุณหายดีแล้วจริง ๆ ใช่ไหมครับ ถ้าไม่เป็นอะไรแล้วก็รีบออกจากโรงพยาบาลกันเถอะ นี่ก็จวนจะเช้าอยู่แล้ว ถ้าคุณยังไม่กลับบ้านอีก ผมกลัวว่าคุณลุงหลินจะถืออีโต้มาสับผมเข้าน่ะสิ"